1689/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1689 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1689/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Ιωάννη Μπαλιτσάρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Παντελή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Νοεμβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου S. A. S. του P., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1531/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Απριλίου 2014 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 21/2016.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου με αριθμό 16/9-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, κατ’ άρθρον 513παρ.1 εδ.α’ σε συνδ. με άρθρο 476 παρ.1 εδ.α’ ΚΠΔ, την από 16-4-2014 αίτηση αναιρέσεως του S. του P., κατοίκου ..., οδός ...

και ήδη κρατούμενου στο Κ.Κ.Κορυδαλλού, κατά της υπ’ αρίθμ. 1531/15-4-2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε, κατ’ έφεση, για: α] διακίνηση [αγορά, κατοχή και πώληση κατ’ εξακολούθηση] ναρκωτικών, από κοινού, ως τοξικομανής και β] παράνομη κατοχή όπλου και πυρομαχικών, από κοινού και του επεβλήθηκε συνολική ποινή φυλακίσεως πέντε [5] ετών και έξι [6] μηνών, καθώς και χρηματική ποινή 1.000 ευρώ και εκθέτω τα ακόλουθα :

Από τις διατάξεις των άρθρων 513 παρ.1εδ.α’ και 476 παρ.1 εδ.α’ ΚΠΔ προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Είναι δε απαράδεκτη μεταξύ των άλλων, η αίτηση αναιρέσεως, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στον νόμο για την άσκηση της.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.2 ΚΠΔ στην έκθεση πρέπει να διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι στην έκθεση αναιρέσεως, στην οποία περιέχεται η δήλωση 1 του αναιρεσείοντα περί του ότι ασκεί αναίρεση κατά συγκεκριμένης αποφάσεως, πρέπει να περιλαμβάνεται τουλάχιστον ένας βάσιμος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510παρ.1 του Κ.Π.Δ.

αλλιώς η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου [σε Συμβούλιο] ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτη την αίτηση αναιρέσεως και καταδικάζει στα έξοδα τον αναιρεσείοντα. Για το παραδεκτό της αίτησης αναιρέσεως πρέπει στην έκθεση να περιλαμβάνονται λόγοι που να είναι ορισμένοι και σαφείς.

Σαφείς δε και ορισμένοι λόγοι αναιρέσεως κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως υπάρχουν όταν στην έκθεση εκτίθενται περιστατικά από τα οποία προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο πλημμέλειες στις οποίες κατά τον αναιρεσείοντα υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση. Περαιτέρω, ανύπαρκτοι, ασαφείς και αόριστοι λόγοι, μη δεκτικοί δικαστικής εκτίμησης δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν λόγους άσκησης ενδίκου μέσου. [Α.Π.179/2015, Α.Π. 910/2014, Α.Π.911/2014].

Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. [Α.Π.179/2015, Α.Π.1273/2014]. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση του περιεχομένου της έκθεσης αναιρέσεως προκύπτει ότι δεν περιέχεται σ’ αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 του Κ.Π.Δ..

Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι προδήλως απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, [άρθρα 676 παρ.1, 2, 513 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ]. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω :α] Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 16-4-2014 αίτηση αναιρέσεως του S. A.

του Ρ., κατοίκου ..., οδός ...] και ήδη κρατούμενου στο Κ.Κ.Κορυδαλλού, κατά της υπ’ αρίθμ. 1531/15-4-2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και β] Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα [250] ευρώ. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευσταθία Σπυροπούλου"

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ’ ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ’ αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (αρ. 513 ΚΠΔ). Σημειωτέον, ότι απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως, που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως αντικ. με το άρθρο 2 παρ. 18 του Ν.2408/96, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις, που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση, που ο νόμος ρητά προβλέπει, ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο (ΑΠ 983/2015).

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη δήλωση αναιρέσεως πλήττεται η υπ’ αριθμ. 1531/2014 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων S. S. A. του P. καταδικάσθηκε σε δεύτερο βαθμό για τις πράξεις της από κοινού διακινήσεως (αγοράς και κατοχής με σκοπό την εμπορία και πωλήσεως) ναρκωτικών ουσιών όντας εξαρτημένος από την χρήση τους και της κατοχής όπλων και πυρομαχικών, σε συνολική ποινή φυλακίσεως πέντε (5) ετών και έξι (6) μηνών.

Η δήλωση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος περιέχεται στην από 16-4-2014 (υπ’ αριθ.πρωτ....2014) έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε και υπογράφηκε ενώπιον της διευθύντριας του Καταστήματος Κρατήσεως Κορυδαλλού Γ. Κ., όπως δε προκύπτει από το αναιρετήριο, δεν περιέχει κανέναν λόγο αναιρέσεως, ουδέ και υπό την μορφή της απλής επικλήσεως της διατάξεως του νόμου, που τον προβλέπει, ουδ’ επίσης και αίτημα για αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Με αυτό όμως και μόνο περιεχόμενο η δήλωση αυτή αναιρέσεως είναι, συμφώνως προς τις προαναφερόμενες διατάξεις, αόριστη, αφού δεν προβάλλεται καμμία απολύτως αιτίαση, που να μπορεί να θεμελιώσει λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, επομένως τυγχάνει απαράδεκτη και εξ αυτού του λόγου είναι απορριπτέα.- Συνεπώς και αφού διαπιστώνεται, από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας, ότι ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος Βασίλειος Αλεξανδρής ειδοποιήθηκε κατά το άρθρο 476 παρ.1 εδ.

β’ και γ’ ΚΠΔ να προσέλθει στο συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αυτή δήλωση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-4-2014 (υπ’ αριθ. ...2014) αίτηση του S. S. A. του P., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1531/15-4-2014 αποφάσεως του Γ’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο χρηματικό ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ