Supreme Court dismisses appeal on divorce service of process, ruling Hague Convention does not override domestic procedural law.

Απόφαση 1689 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1689/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Πηνελόπη Δόξα.

Του αναιρεσιβλήτου: ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Νάκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-7-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4637/2004 και μετ' ανακοπή 4858/2006 του ίδιου Δικαστηρίου καθώς και η 4445/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10-10-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 5-3-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη κατά τα λοιπά της αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με τις διατάξεις της από 15-11-1965 διεθνούς σύμβασης της Χάγης, η οποία κυρώθηκε με τον ν. 1334/1983 και τέθηκε σε ισχύ, ως προς την Ελλάδα, σύμφωνα με την από 3/17-8-1983 ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, από την 18-9-1983 και, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύει από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου, ρυθμίστηκαν τα σχετικά με την επίδοση και κοινοποίηση στο εξωτερικό δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όταν το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται το έγγραφο έχει γνωστή διαμονή στο εξωτερικό.

Η διεθνής αυτή σύμβαση δεν καταργεί τις σχετικές με την επίδοση στον εισαγγελέα διατάξεις του άρθρου 134 του ΚΠολΔ, αλλ' αποκλείει να θεωρηθεί ότι έχει ολοκληρωθεί η κλήτευση του προσώπου στο οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση, με μόνη την παράδοση του επιδοτέου εισαγωγικού της δίκης ή άλλου ισοδύναμου δικογράφου στον εισαγγελέα, όπως ορίζει το άρθρο 136 παρ. 1 του ΚΠολΔ, δηλαδή ανεξάρτητα από το αν παραλήφθηκε από το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται, κατά τον οριζόμενο στη σύμβαση αυτή (άρθρο 15) τρόπο, ώστε να διασφαλίζεται η θεμελιώδης αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως.

Ειδικότερα, κατά την πρώτη παράγραφο του άρθρου 15 της σύμβασης αυτής, την οποία έχουν κυρώσει και θέσει σε εφαρμογή από τις 10-2-1969 και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αν μια πράξη δίκης ή ισοδύναμη πράξη χρειαστεί να διαβιβαστεί για το σκοπό επίδοσης ή κοινοποίησης στο εξωτερικό σύμφωνα με τις διατάξεις της σύμβασης αυτής και ο εναγόμενος δεν προσέλθει, ο δικαστής υποχρεούται να αναβάλει την έκδοση απόφασης για όσο χρόνο δε διαπιστώνεται:

α) είτε ότι η πράξη επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε σύμφωνα με τον τύπο τον προδιαγραφόμενο από τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση για την επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων που συντάχθηκαν σ' αυτό το κράτος και που προορίζονται για άτομα που βρίσκονται στο έδαφος του, β) είτε ότι η πράξη επιδόθηκε πράγματι στον εναγόμενο ή στην κατοικία του σύμφωνα με άλλη διαδικασία που προβλέπεται στη σύμβαση αυτή και ότι σε κάθε μια από αυτές τις περιπτώσεις είτε η επίδοση είτε η κοινοποίηση ή η παράδοση έγιναν έγκαιρα, ώστε να μπορέσει ο εναγόμενος να υπερασπισθεί τον εαυτό του.

Περαιτέρω, κατά τη δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου, κάθε συμβαλλόμενο κράτος έχει την ευχέρεια να δηλώσει ότι οι δικαστές του, παρά τις διατάξεις της πρώτης παραγράφου, μπορούν να εκδώσουν απόφαση εφόσον συγκεντρώνονται οι κατωτέρω προϋποθέσεις, μολονότι καμία βεβαίωση για την επίδοση ή την κοινοποίηση ή την παράδοση δεν έχει ληφθεί:

α) η πράξη διαβιβάσθηκε σύμφωνα με ένα από τους τρόπους που προβλέπονται σ' αυτή τη σύμβαση, β) μια προθεσμία, που ο δικαστής θα εκτιμά σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση και που δεν θα είναι μικρότερη από έξι μήνες, έχει παρέλθει από την ημερομηνία αποστολής της πράξης, γ) παρ' όλες τις επίμονες ενέργειες από τις αρμόδιες αρχές του κράτους στο οποίο απευθύνεται (του κράτους αποστολής κατά το επίσημο κείμενο στη γαλλική), δεν μπορεί να ληφθεί καμιά βεβαίωση.

Η προβλεπόμενη δε από την πιο πάνω διάταξη της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 15 της σύμβασης δήλωση έγινε για λογαριασμό της Ελλάδος με τη ρηματική διακοίνωση από 23-11-1989 της Ελληνικής Πρεσβείας της Χάγης προς το Υπουργείο Εξωτερικών των Κάτω Χωρών (υπ' αριθμ. πρωτ.... έγγραφο της Δ/νσης Νομ/κής Εργασίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης).

Συνεπώς, συζήτηση αγωγής δεν επιτρέπεται να γίνει, αν λείπει ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση, ο οποίος κατοικεί σε γνωστή διεύθυνση στο εξωτερικό, εφόσον δεν βεβαιώνεται ότι η σχετική κλήση έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί σε αυτόν σύμφωνα με ένα από τους τρόπους που προβλέπονται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 15 της σύμβασης αυτής, ή, σε περίπτωση που δεν υπάρχει σχετική βεβαίωση, εάν δεν έχει περάσει τουλάχιστον διάστημα έξι μηνών από την παράδοση του σχετικού δικογράφου στον εισαγγελέα ή, αν, έστω και αν έχει περάσει η προθεσμία αυτή, δεν διαπιστωθεί η συνδρομή των υπόλοιπων προϋποθέσεων που σωρευτικά προβλέπονται στη δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου.

Εξ' άλλου, διαδικαστικό έγγραφο, που σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα λόγου αναιρέσεως που στηρίζεται σε τέτοιο έγγραφο, είναι, στις περιπτώσεις επίδοσης δικογράφου σε διάδικο που είναι κάτοικος εξωτερικού και έχει γνωστή διαμονή, τόσο η έκθεση επίδοσης του δικογράφου στον αρμόδιο Εισαγγελέα, που σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 134 και 139 του ίδιου Κώδικα συντάσσεται από το δικαστικό επιμελητή, ο οποίος κατά το άρθρο 1 παρ. 2 Ν.Δ. 1210/1972 είναι δημόσιος υπάλληλος, όσο και η βεβαίωση των αρχών του Κράτους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση προς επίδοση, με την οποία βεβαιώνεται η επίδοση ή μη του δικογράφου και οι σχετικές ενέργειες που έγιναν, δηλαδή πράξεις, οι δικονομικές συνέπειες των οποίων επηρεάζουν την εξέλιξη της δίκης, ιδιαίτερα όταν κρίνεται ανακοπή ερημοδικίας με την οποία προβάλλεται ακυρότητα της ερημοδικίας του ανακόπτοντος λόγω μη νόμιμης κλήτευσής του.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 501 του Κ.Πολ.Δικ., όπως ισχύει, μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 9 παρ.1 του ν. 2145/1993, ανακοπή κατά απόφασης που έχει εκδοθεί ερήμην επιτρέπεται και αν εκείνος που δικάσθηκε ερήμην δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 6 του ΚΠολΔικ.

ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παρά τον νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις ο διάδικος δικάσθηκε ερήμην. Με τον λόγο αυτόν προσβάλλεται η απόφαση με την οποία δικάσθηκε ερήμην ο διάδικος, όχι όμως και η απόφαση που εκδόθηκε και αντιμωλία των διαδίκων, ενώ η άκυρη ερημοδικία έλαβε χώρα σε προηγούμενη συζήτηση στον πρώτο ή στον δεύτερο βαθμό.

Συνεπώς, η απόφαση που κατ' αντιμωλία των διαδίκων απέρριψε ανακοπή ερημοδικίας δεν προσβάλλεται με τον λόγο αυτόν αναίρεσης, εάν προσάπτεται σ' αυτήν ότι παρά τον νόμο δεν δέχθηκε ότι ήταν άκυρη η ερημοδικία παρότι δεν είχε κλητευθεί καθόλου ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως ή εμπροθέσμως ο διάδικος που ερημοδικάσθηκε, αλλά με τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.14 λόγο για παράνομη μη κήρυξη ακυρότητας, για την απόρριψη δηλαδή, παρά τον νόμο, της ανακοπής ερημοδικίας και τη μη κήρυξη άκυρης της ερημοδικίας.

Μόνη όμως η εσφαλμένη παράθεση στο αναιρετήριο της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 6 του Κ.Πολ.Δικ. δεν εμποδίζει τον Άρειο Πάγο, κατ' εκτίμηση του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης, να υπαγάγει τις προβαλλόμενες αιτιάσεις στη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δικ., εφόσον εκτίθενται με πληρότητα όλα τα αναγκαία προς θεμελίωση του προβλεπόμενου από αυτήν λόγου περιστατικά.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με την από 22-4-2005 ανακοπή ερημοδικίας, ζήτησε να εξαφανισθεί η 4673/2004 οριστική απόφαση του Πολυμελούς πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην αυτής (αναιρεσείουσας) και δέχθηκε την από 22-7-2003 αγωγή του αναιρεσιβλήτου για λύση του γάμου τους, προβάλλοντας ακυρότητα της ερημοδικίας της, λόγω μη νόμιμης κλήτευσής της.

Η ανακοπή αυτή απορρίφθηκε με την υπ' αριθ. 4858/2006 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Επί της ασκηθείσας κατά της απόφασης αυτής έφεσης της αναιρεσείουσας εκδόθηκε, κατ' αντιμωλία των διαδίκων, η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Με την προσβαλλόμενη με την ανακοπή ερημοδικίας της αναιρεσείουσας ως άνω 4673/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην της αναιρεσείουσας, κατοίκου Ην.

Πολιτειών Αμερικής και γνωστής διαμονής, έγινε δεκτή η από 22-7-2003 αγωγή του αναιρεσιβλήτου και απαγγέλθηκε η λύση του γάμου τους, λόγω συνεχούς υπέρ την τετραετία διάστασης τους. Για την απόδειξη της νομότυπης κλήτευσης της αναιρεσείουσας, σύμφωνα με τις διατάξεις της Χάγης, είχαν προσκομισθεί η υπ' αριθμ. ...

έκθεση επιδόσεως της αγωγής προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... και το υπ' αριθμ. πρωτ.... έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης (τμήματος διεθνούς συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις) στο οποίο αναφέρεται ότι το δικόγραφο προς την αναιρεσείουσα, το οποίο απεστάλη από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών, διαβιβάστηκε, σύμφωνα με τις διατάξεις της άνω σύμβασης, στην αρμόδια κεντρική αρχή λήψης δικογράφων των ΗΠΑ στις 26-9-2003,με το υπ' αριθμ. ...διαβιβαστικό και μέχρι τις 19-5-2004 δεν είχε επιστρέψει το σχετικό πιστοποιητικό επιδόσεως, παρόλο που έγινε υπόμνηση στην παραπάνω αλλοδαπή αρχή για την ανάγκη επιστροφής του.

Από τα άνω στοιχεία προκύπτει η παρέλευση διαστήματος μεγαλύτερου των έξι μηνών, που απαιτείται από της αποστολής του δικογράφου, που απευθυνόταν προς την αναιρεσείουσα, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης προς την αρμόδια αρχή των ΗΠΑ μέχρι την αρχική δικάσιμο στις 24-5-2004, κατά την οποία συζητήθηκε η αγωγή, και ως εκ τούτου νομίμως το πρωτοβάθμιο δικαστήριο προχώρησε στη συζήτηση της αγωγής ερήμην της αναιρεσείουσας, καίτοι δεν υπήρχε η σχετική βεβαίωση περί επιδόσεως, αφού επληρούντο όλες οι αναφερόμενες παραπάνω προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 15 της Σύμβασης.

Συγκεκριμένα, δέχθηκε το Εφετείο ότι από τα άνω στοιχεία προκύπτει νομότυπη διαβίβαση του δικογράφου της αγωγής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδος προς την αρμόδια κεντρική αρχή των ΗΠΑ και παρέλευση διαστήματος μεγαλύτερου των έξι (6) μηνών από της αποστολής που έγινε στις 26-9-2003-μέχρι τη συζήτηση της αγωγής στις 24-5-2004, καθώς και ότι, παρά τις ενέργειες της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, δεν κατέστη δυνατή η λήψη της σχετικής βεβαίωσης περί επιδόσεως στην αναιρεσείουσα.

Έκρινε δε ακολούθως ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που δέχθηκε ότι τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες από τη σύμβαση της Χάγης διατάξεις και προϋποθέσεις για το παραδεκτό της συζήτησης της αγωγής ερήμην της αναιρεσείουσας και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ανακοπή της, δεν έσφαλε. Κατόπιν τούτου, απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία, όπως προκύπτει από την επισκόπησή της, είχε απορριφθεί η ανακοπή ερημοδικίας, με την πρόσθετη αιτιολογία, που αποτελεί και αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού ενσωματώθηκε σ' αυτήν (απόφαση του Εφετείου), ότι "όπως προκύπτει από την από 11-3-2004 βεβαίωση της συμβαλλόμενης Αρχής για το γραφείο διεθνούς δικαστικής αρωγής στο Σιάτλ των ΗΠΑ (Process Forwarding International), η επίδοση του δικογράφου της άνω αγωγής διαζυγίου επιχειρήθη έντεκα (11) φορές από το αρμόδιο προς τούτο όργανο, χωρίς όμως αποτέλεσμα, από λόγους που αφορούν την ανακόπτουσα- εναγομένη, η οποία ισάριθμες φορές απέφυγε την παραλαβή αυτής".

Σημειώνεται ότι οι ενέργειες αυτές των Αρχών των ΗΠΑ για επίδοση της αγωγής διαζυγίου στην αναιρεσείουσα προκύπτουν και από την παραδεκτή, κατά τα προεκτεθέντα, επισκόπηση της προσκομιζόμενης σε νόμιμη μετάφραση ως άνω (από 11-3-2004) βεβαίωσης (της Συμβαλλόμενης Αρχής για το Γραφείο Διεθνούς Δικαστικής Αρωγής), στην οποία αναφέρεται κατά λέξη ότι "Η υπογεγραμμένη αρχή έχει την τιμή να βεβαιώσει, βάσει του άρθρου 6 της Σύμβασης, ότι το έγγραφο δεν επιδόθηκε λόγω του ότι 5/1/04 στις 6:30 μμ. -Ο θυρωρός γνωστοποίησε ότι η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι. 8/1/04 στις 8:45μμ.- Η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι. 10/1/04 στις 10:00 π.μ - Η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι. 13/1/04 στις 11:20 π.μ.- η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι.

Αφήσαμε αριθμό τηλεφώνου. 13/1/04 στις 6:30 μ.μ. Μια γυναίκα που είπε ότι ήταν εξαδέλφη της εναγομένης τηλεφώνησε και ανέφερε ότι η εναγόμενη ήταν εκτός πόλεως λόγω επείγουσας ανάγκης και ότι θα έλεγε στην εναγομένη να τηλεφωνήσει. 21/1/04 στις 8:00 π.μ. - Η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι. Αφήσαμε μήνυμα. 29/01/04 στις 11:00 π.μ.

Η εναγομένη επικοινώνησε μαζί μου και μου γνωστοποίησε ότι έμενε σε μία θεία της λόγω τραυματισμού της στο γόνατο και ότι θα επικοινωνούσε μαζί μου την επόμενη εβδομάδα για να παραλάβει τα νομικά έγγραφα. 6/2/04 στις 9:00 π.μ.- Η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι. Άφησα μήνυμα. 11/2/04 στις 6:00π.μ. Ο θυρωρός μου είπε ότι δεν επιτρεπόταν η επικοινωνία με ένοικο πριν τις 8:00 πμ εκτός επείγουσας ανάγκης.

Άφησα μήνυμα. 19/2/04 στις 7:45 μμ - Η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι. 21/2/04 στις 2:15μμ. - Η εναγόμενη δεν ήταν στο σπίτι". Επομένως, εφόσον, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά και της ενσωματωθείσας σ' αυτή πρωτόδικης απόφασης, έγιναν επίμονες ενέργειες από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στο οποίο απευθυνόταν η αγωγή διαζυγίου, προς επίδοση αυτής (αγωγής) στην αναιρεσείουσα και εφόσον, παρά τις ενέργειες αυτές, αλλά και τις ενέργειες της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου δικαιοσύνης, δεν κατέστη δυνατή η λήψη σχετικής βεβαίωσης περί επιδόσεως της αγωγής στην αναιρεσείουσα, το Εφετείο, που έκρινε ότι τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες από το άρθρο 15 παρ.2 της Διεθνούς Σύμβασης της Χάγης προϋποθέσεις για το παραδεκτό της συζήτησης της αγωγής διαζυγίου ερήμην της αναιρεσείουσας, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της παρά τον νόμο μη κήρυξης ακυρότητας, και ως εκ τούτου ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος του αναιρετηρίου υπαγόμενος κατ' εκτίμηση στη ρύθμιση του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος είναι αβάσιμος.

Με τον λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ ελέγχονται μόνον οι παραβάσεις ουσιαστικού και όχι δικονομικού δικαίου. Δεν μπορεί δε σε περίπτωση εκ πλαγίου παράβασης κανόνα δικονομικού δικαίου, υπό το πρόσχημα της ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας, να ιδρυθεί ο προκείμενος αναιρετικός λόγος. Κανόνες δε δικονομικού δικαίου αποτελούν και οι αναφερόμενες στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας διατάξεις της Διεθνούς Συνθήκης της Χάγης και του Κ.Πολ.Δικ.

για έγκυρη επίδοση των δικογράφων στον απολιπόμενο διάδικο. Επομένως, ο δεύτερος από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. λόγος αναίρεσης, για εκ πλαγίου παράβαση των προαναφερομένων διατάξεων του Κ.Πολ.Δικ. και της Διεθνούς Σύμβασης της Χάγης, είναι απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-10-2007 αίτηση της ...για αναίρεση της υπ' αριθ. 4445/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ