Supreme Court dismisses appeal against appellate dismissal of appeal as inadmissible due to lack of specific grounds regarding the time limit.

Απόφαση 1687 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Για το διάδικο του οποίου η έφεση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη, η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατά της πρωτοβάθμιας αποφάσεως αρχίζει όχι από την επίδοση της απορριπτικής αποφάσεως του Εφετείου,αλλά από την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατά της πρωτόδικης αποφάσεως,αφότου έγινε τελεσίδικη. Απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Εφετείου που απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη), ο οποίος δεν αφορά την απορριπτική διάταξη.

Αριθμός 1687/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ο.Τ.Α. με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΑΛΜΥΡΟΥ", ο οποίος εδρεύει στον Αλμυρό Μαγνησίας και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Κοσμά. Του αναιρεσίβλητου: Γ. Μ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Παπαγιαννίτση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου.

Εκδόθηκε η 120/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και η 41/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 16-7-2009 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 28-9-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας ή με έφεση. Εξάλλου, αν ασκηθεί έφεση και απορριφθεί ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη), σε αναίρεση υπόκειται τόσο η πρωτόδικη , όσο και η εφετειακή απόφαση, η τελευταία όμως μόνον ως προς το σχετικό με την απόρριψη της εφέσεως κεφάλαιο. Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 17-7- 2009 αίτηση αναιρέσεως, η οποία στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 41/17-7-2009 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας, με την οποία απορρίφθηκε η ασκηθείσα κατά της πρωτόδικης αποφάσεως έφεση ως εκπρόθεσμη, είναι απαράδεκτη, διότι σ' αυτή δεν περιλαμβάνεται λόγος αναιρέσεως αναφορικά με την κρίση του Εφετείου για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17 Ιουλίου 2009 αίτηση του Δήμου Αλμυρού για αναίρεση της υπ' αριθμ. 41/2009 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Γ. Μ., τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ