1687/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1687 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1687/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Μαϊου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΕ ΓΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑ" που εδρεύει στη Καλλιθέα και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος αυτής Κωνσταντίνος Σιαλευρής και διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο του τον Παναγιώτη Πρόκο.

Του αναιρεσίβλητου: ..........................., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/10/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 143/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6839/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17/11/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας ανέγνωσε την από 4/5/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αναιρεσίβλητος ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος ζήτησε την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 12 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων. Ο λόγος αυτός ιδρύεται και σης υποθέσεις που δικάζονται κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών, όπου το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου (άρθρ. 671 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ), όταν ο νόμος ορίζει δεσμευτικά τη δύναμη αποδείξεως αποδεικτικού μέσου, όπως συμβαίνει και με τα δημόσια έγγραφα τα οποία, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 438 επ.

Κ.Πολ.Δ., αποτελούν πλήρη απόδειξη για τα περιστατικά και υπό τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στις διατάξεις αυτές. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

Για να είναι, όμως, ορισμένος άρα και παραδεκτός ο λόγος αυτός αναιρέσεως, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενό του το δικαστήριο της ουσίας, ώστε να κριθεί αν το δικαστήριο αυτό εσφαλμένως ανέγνωσε το έγγραφο και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχτηκε ότι το έγγραφο έχει περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό (ΑΠ 1647/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως αποδίδει στο Εφετείο τις από τους αριθμούς 12 και 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλειες και συγκεκριμένα ότι το εν λόγω δικαστήριο αφενός μεν προσέδωσε αποδεικτική δύναμη μικρότερη εκείνης που δεσμευτικά ορίζει ο νόμος αφετέρου δε περαμόρφωσε το περιεχόμενο των εξής προσκομισθέντων από αυτήν με επίκληση δημοσίων εγγράφων, ήτοι των αποφάσεων του Διευθυντή της Διευθύνσεως Αστυνομίας Αθηνών 1) ..................., που αφορά τον αγώνα ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ, 2) ....................., που αναφέρεται στον αγώνα ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΗΡΑΚΛΗΣ, 3) ....................., που αφορά τον αγώνα ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΠΑΟΚ, 4) .................., που αφορά τον αγώνα ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ και 5) ....................., που αφορά τον αγώνα ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΟΦΗ, καθώς και του από 313-2005 εγγράφου του Δήμου Καλλιθέας.

Ειδικότερα, ότι ενώ α) στις ανωτέρω αποφάσεις του Αστυνομικού Διευθυντή αναφέρεται ότι εκπρόσωποι της αναιρεσείουσας ήταν αντίστοιχα οι ..............., ..............., ..............., ................και ........... και β) στο προαναφερόμενο έγγραφο του Δήμου Καλλιθέας αναφέρεται ότι σε όλες τις συναντήσεις και συνεργασίες της αναιρεσείουσας με το Δήμο εκπρόσωποι αυτής ήταν οι ............., ................

και ..................., το Εφετείο, προσδίδοντας στα εν λόγω δημόσια έγγραφα αποδεικτική δύναμη μικρότερη απ() αυτή που ο νόμος αναγνωρίζει και παραμορφώνοντας το περιεχόμενό τους, δέχτηκε τον αγωγικό ισχυρισμό του αναιρεσιβλήτου, ότι αυτός παραστάθηκε ως νομικός σύμβουλος στις παραπάνω συσκέψεις με την Αστυνομία και στις συναντήσεις με το Δήμο, και του επιδίκασε αντίστοιχες αμοιβές.

Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι απορριπτέοι, προεχόντως, ως στηριζόμενοι σε εσφαλμένη προϋπόθεση διότι, στα επικαλούμενα δημόσια έγγραφα, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου τους, περιέχεται αναφορά μόνο στους εκπροσώπους της αναιρεσείουσας που παρέστησαν κατά τις αντίστοιχες συναντήσεις και δεν γίνεται αναφορά στην παράσταση ή μη νομικού συμβούλου, ώστε να γίνει λόγος τόσο για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των εν λόγω αποδεικτικών μέσων όσο και για παραμόρφωση του περιεχομένου των εν λόγω εγγράφων.

Ο δεύτερος δε λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος και ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο των παραπάνω εγγράφων και εκείνο που εξέλαβε ως περιεχόμενό του το δικαστήριο.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προσάπτονται στο Εφετείο οι από τους αριθμούς 8, 9, 19 και 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλειες και ειδικότερα ότι το εν λόγω δικαστήριο 1) δέχτηκε ότι ο αναιρεσίβλητος με την ιδιότητα του δικηγόρου παραστάθηκε ως νομικός σύμβουλος της αναιρεσείουσας σε 114 συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου από το Σεπτέμβριο 2000 έως τις 14-7-2003, επιδικάζοντας σ' αυτόν ως δικηγορική αμοιβή το συνολικό ποσό των 13.680 ευρώ, ενώ από τα προσκομισθέντα με επίκληση πρακτικά προκύπτει ότι έγιναν μόνο 84 συνολικά συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και ο αναιρεσίβλητος παρέστη σε 2-3 συνεδριάσεις το έτος 2003 και σε καμία τα έτη 2000, 2001 και 2002, υποπίπτοντας έτσι το εν λόγω δικαστήριο στις αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 8 και 20 του ανωτέρω άρθρου και 2) ενώ δέχτηκε ότι για το έτος 2003 ο αναιρεσίβλητος δε δικαιούται αμοιβής διότι συμμετείχε στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου με την ιδιότητα μόνο του Αντιπροέδρου του ΔΣ, δέχτηκε ακολούθως αντιφατικά ότι δικαιούται τέτοιας αμοιβής για το έτος 2002 μολονότι προέκυψε και από ομολογία του ιδίου ότι ήταν Αντιπρόεδρος του ΔΣ και κατά το έτος αυτό, επιδικάζοντας έτσι σ' αυτόν περισσότερα από όσα ζήτησε και στερώντας την απόφασή του νόμιμης βάσεως.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος α) κατά το σκέλος του από τον αριθμό 8 ως απαράδεκτος διότι οι επικαλούμενοι ως μη ληφθέντες υπόψη ισχυρισμοί δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως αφού στερούνται αυτοτέλειας και συνιστούν άρνηση της ιστορικής βάσεως της αγωγής, β) κατά το σκέλος του από τον αριθμό 20, προεχόντως, ως αόριστος διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο των επικαλούμενων πρακτικών συνεδριάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσείουσας, ποιο δέχτηκε ως αληθινό το δικαστήριο και αν το Εφετείο στο επιζήμιο για την τελευταία αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε αποκλειστικά ή κυρίως βάσει των εν λόγω εγγράφων, γ) κατά το σκέλος του από τον αριθμό 9 ως αβάσιμος διότι κατά τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο το δικαστήριο της ουσίας επιδίκασε λιγότερα και όχι περισσότερα από όσα ζήτησε ο αναιρεσίβλητος ως δικηγορική αμοιβή για παραστάσεις του στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου κατά το χρονικό διάστημα 2001- 2003, στο οποίο περιλαμβάνεται και ο χρόνος της θητείας του ως αντιπροέδρου του ΔΣ (13.680 ευρώ αντί 16.920) και δ) κατά το σκέλος του από τον αριθμό 19, προεχόντως, ως αόριστος διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο προκειμένου να στηρίξει την κρίση του περί συνδρομής των όρων των διατάξεων που εφάρμοσε ούτε ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε εκ πλαγίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-11-2005 αίτηση της ανώνυμης ποδοσφαιρικής εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΕ. ΓΣ Καλλιθέας", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6839/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ