1685/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1685 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1685/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Αστικού συνεταιρισμού με περιορισμένη ευθύνη των συνεταίρων και με την επωνυμία "ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΔΧ ΦΟΡΤΗΓΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Συν.ΠΕ", που εδρεύει στα Ιωάννινα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σπυριδούλα Λιώση.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ψ1, 2.Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "....ΟΕ" που εδρεύει στα ...και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΠΟΥΛΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΑΕΒΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο πρώτος παραστάθηκε με τον δικηγόρο Απόστολο Βαλάκο, η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κοκκίνη ο οποίος ανακάλεσε την από 6-2-2009 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., και παραστάθηκε αυτοπροσώπως και η τρίτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Σώλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-2-2003 αγωγή του ήδη α' αναιρεσιβλήτου και την από 25-2-2003 παρεπίπτουσα αγωγή της ήδη 2ης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 112/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1/2007 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 5-2-2007 αίτησή της και τους από 14-5-2007 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 30-4-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή του δεύτερου λόγου του κυρίου δικογράφου αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και β)την απόρριψη της αναίρεσης κατά τα λοιπά. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 74, 558 και 566 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι, επί απλής ομοδικίας, η αίτηση αναίρεσης απευθύνεται κατά του αντιδίκου του αναιρεσείοντος που νίκησε και όχι κατά του ομοδίκου του αναιρεσείοντες ο οποίος ευθύνεται σε ολόκληρο με αυτόν. Στην προκειμένη περίπτωση α) επί της από 17-2-2003 αγωγής του πρώτου αναιρεσιβλήτου Ψ1 κατά του αναιρεσείοντος Αστικού Συναιτερισμού και των δεύτερας και τρίτης των αναιρεσιβλήτων εταιριών, με την οποία εζητείτο να υποχρεωθούν οι εν λόγω εναγόμενοι να του καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση για την ζημία και ηθική βλάβη που υπέστη από την περιγραφομένη σ'αυτήν αδικοπρακτική συμπεριφορά τους και β) επί της από 20-5-2003 παρεμπίπτουσας αγωγής της δεύτερης αναιρεσίβλητης κατά της τρίτης αναιρεσίβλητης, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 112/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, με την οποία η κύρια αγωγή έγινε δεκτή ως προς τον αναιρεσείοντα και την τρίτη αναιρεσίβλητη εταιρία και απερρίφθη ως προς την δεύτερη αναιρεσίβλητη.

Συνακόλουθα απορρίφθηκε και η παρεμπίπτουσα αγωγή της τελευταίας. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκαν η από 19-9-2004 έφεση του αναιρεσείοντος και η από 24-9-2004 έφεση της δεύτερης αναιρεσίβλητης. Επί των εφέσεων αυτών εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία η έφεση του αναιρεσείοντος απορρίφθηκε ως προς ενάγοντα και ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο (Ψ1) ως αβάσιμη και ως προς την δεύτερη και τρίτη των αναιρεσιβλήτων, που ήσαν ομόδικοι (συνεναγομένοι του) στην πρωτόδικη δίκη, ως απαράδεκτη.

Εν όψει τούτων η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται κατά της δεύτερης και τρίτης των αναιρεσιβλήτων, ομοδίκων του αναιρεσείοντος, είνάι κατά τα προεκτεθέντα απαράδεκτη. Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 914 και 926 ΑΚ με τη διάταξη του άρθρου 216 παρ.1 Κ.Πολ.Δ αν το απαράδεκτο του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ συνίσταται στη μη απόρριψη της στηριζόμενης στις παραπάνω διατάξεις του ΑΚ αγωγής ως αόριστης, ο λόγος αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνει ποιο ακριβώς είναι το περιεχόμενο της αγωγής και ως προς ποιο σημείο αυτής (αγωγής) δεν υπάρχει σαφής επίκληση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 914 και 926 ΑΚ το αγωγικό δικαίωμα του αναιρεσιβλήτου και δικαιολογούν την άσκηση του από αυτόν (αναιρεσίβλητο) κατά της αναιρεσείουσας ή σε ποιο σημείο δεν υπάρχει ακριβής περιγραφή του αντικειμένου της επίδικης διαφοράς.

Επομένως ο πρώτος λόγος της αίτησης αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση για αοριστία της ένδικης αγωγής, χωρίς να αναφέρεται ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής (αγωγής) και ως προς ποιο σημείο δεν υπάρχει σαφής επίκληση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 914 και 926 ΑΚ, είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 926 Ακ αν από κοινή πράξη περισσοτέρων προήλθε ζημία, ή αν για την ίδια ζημία ευθύνονται παράλληλα περισσότεροι ενέχονται εις ολόκληρον. Το ίδιο ισχύει και αν έχουν ενεργήσει περισσότεροι συγχρόνως ή διαδοχικά και δεν μπορεί να εξακριβωθεί τίνος η πράξη επέφερε τη ζημία. Με το εδ.

β' της διάταξης αυτής ρυθμίζεται η περίπτωση κατά την οποία η ζημία προήλθε από αυτοτελείς ενέργειες, πράξεις ή παραλείψεις περισσότερων προσώπων, οι οποίες αποτελούν όλες δυνατούς αιτιώδεις όρους επαγωγής της ζημίας, χωρίς να μπορεί όμως να εξακριβωθεί ποια από αυτές προκάλεσε στην πραγματικότητα τη ζημία.

Δηλαδή, ενώ καθεμία από τις πράξεις των περισσοτέρων προσώπων ήταν πρόσφορη να προκαλέσει μόνη της ολόκληρη τη ζημία, δεν μπορεί να εξακριβωθεί ποιος είναι ο πραγματικός πρόξενος της ζημίας, ή ποιο το ποσοστό συμβολής του καθένα στο ζημιογόνο αποτέλεσμα. Προϋποθέσεις δε εφαρμογής της διάταξης αυτής είναι, α) η τέλεση περισσότερων πράξεων από περισσότερα πρόσωπα, αδιάφορο αν οι περισσότερες πράξεις τελέσθηκαν συγχρόνως ή διαδοχικώς, είναι ομοειδείς ή όχι, στηρίζονται σε προηγούμενη συννενόηση των δραστών ή όχι και αποτελούν ποινικά ή χρονικά ενιαίο συμβάν ή όχι, β) καθεμία από τις ενέργειες των περισσοτέρων προσώπων να είναι πρόσφορη να προκαλέσει μόνη της ολόκληρη τη ζημία.

Αν κάποιος συμμέτοχος αποδείξει την έλλειψη πρόσφορης αιτιότητας μεταξύ της ενέργειας αυτού και του αποτελέσματος απαλλάσσεται της ευθύνης, γ) η συμπεριφορά κάθε συμμετόχου να πληροί το πραγματικό μιας αδικοπραξίας, με εξαίρεση μόνο την αποδεδειγμένη αιτιότητα και δ) να είναι αδύνατο να εξακριβωθεί ποιος από τους συμμετόχους προκάλεσε το ζημιογόνο αποτέλεσμα ή το ποσοστό στο οποίο συνέβαλε ο καθένας στο αποτέλεσμα αυτό.

Αν αποδειχθεί ότι ένας από τους συμμετόχους ευθύνεται για ολόκληρη τη ζημία, η ευθύνη των άλλων για πιθανή αιτιότητα αποκλείεται. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του όπως αυτή διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 275/2008 απόφαση του ίδιου, δέχθηκε τα ακόλουθα: Ο ενάγων και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος που είναι καθηγητής φιλόλογος και διατηρεί φροντιστήριο στην πόλη των ...με το διακριτικό τίτλο "...", αγόρασε την 29-11-1999 από την πρώτη εναγομένη και ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή τύπου ΡLATO Pentium III 500 ΜΗ, τον οποίο αυτή προμηθεύτηκε από τη συνεργάτιδά της στην ...δεύτερη εναγομένη και ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη κατασκευάστρια εταιρία.

Στον υπολογιστή αυτόν ο ενάγων εργάσθηκε επί δύο και πλέον έτη και αποθήκευσε στον σκληρό δίσκο του οκτώ βιβλία, από τα οποία εξέδωσε ήδη τα τρία, ενώ τα υπόλοιπα πέντε ήταν έτοιμα προς έκδοση, τα βιβλία δε αυτά χρησιμοποιούσε για τη διδασκαλία των μαθημάτων στο φροντιστήριό του. Το καλοκαίρι του έτους 2002 ο ως άνω υπολογιστής εμφάνισε πρόβλημα λειτουργίας και, επειδή καλυπτόταν ακόμη με τριετή εγγύηση, τόσο από την πρώτη εναγομένη (ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη) πωλήτρια όσο και από τη δεύτερη εναγόμενη ( ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη) κατασκευάστρια εταιρία, ο ενάγων απευθύνθηκε στην πρώτη, για την επισκευή του.

Ο τεχνικός αυτής, αφού επισκέφθηκε το γραφείο του ενάγοντος και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να τον επισκευάσει αμέσως ο ίδιος, μετέφερε αυτόν στο εργαστήριο της πωλήτριας. Εκεί διεπιστώθη ότι ήταν αδύνατη η επισκευή του από τους τεχνικούς της πρώτης εναγομένης, για το λόγο ότι αυτή είναι εταιρία παροχής υπηρεσιών σε προγράμματα και όχι σε μηχανήματα, το δε πρόβλημα εντοπίστηκε στο μηχάνημα του υπολογιστή και δη στην "ΜΗΤΡΙΚΗ", η επισκευή του οποίου αναγόταν στην αρμοδιότητα της δεύτερης εναγομένης, γι' αυτό και στις 4-9-2002 παρέδωσε τον υπολογιστή στον τρίτο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα μεταφορικό Συνεταιρισμό.

Τα αρμόδια όργανα της δεύτερης εναγομένης, παρότι είχαν ειδοποιηθεί από την πρώτη εναγόμενη για την αποστολή στις 4-9-2002 του υπολογιστή του ενάγοντος σ' αυτή μέσω του τρίτου -εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος μεταφορικού Συνεταιρισμού, δεν φρόντισαν να παραλάβουν αυτόν από τις αποθήκες του τελευταίου στην ...μέσα σε εύλογο χρόνο, όπως όφειλαν, αλλά άφησαν να παρέλθει χρονικό διάστημα 33 ημερών, κατά το οποίο, ενώ ο υπολογιστής παρέμενε στις αποθήκες του αναιρεσείοντος, τα αρμόδια όργανά του δεν επέδειξαν και αυτά τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή για τη φύλαξη του υπολογιστή, αλλά ούτε και ενόχλησαν την παραλήπτρια εταιρία (β' εναγομένη) να προσέλθει και να τον παραλάβει, με αποτέλεσμα, όταν αυτή, μετά από οχλήσεις του ενάγοντος, αναζήτησε τον υπολογιστή, να της παραδοθεί ένα δέμα, το οποίο, όπως ισχυρίζεται η τελευταία, περιείχε μόνο ορισμένα τμήματα του υπολογιστή, στα οποία όμως δεν περιλαμβανόταν ο σκληρός δίσκος του.

Δηλαδή, σύμφωνα με τα παραπάνω η απώλεια του υπολογιστή οφείλεται στην αμελή συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων της δεύτερης και του τρίτου των εναγομένων, συνεπεία της οποίας ο ενάγων υπέστη ζημία τόσον θετική όσον και αποθετική. Συγκεκριμένα αυτός απώλεσε τον υπολογιστή του, αξίας κατά το χρόνο εκείνο 850 ευρώ.

Επίσης, από τα πέντε βιβλία που είχε έτοιμα προς έκδοση και θα διέθετε στην αγορά προς 1.500 το καθένα θα αποκέρδαινε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την πώληση τους 60.000 ευρώ (7.500 Χ 8 ευρώ το καθένα), ποσό το οποίο απώλεσε τελικά εξαιτίας της μη έκδοσης τους. Ακόμη ο ενάγων απώλεσε και το ποσό των 36.000 ευρώ, το οποίο μετά βεβαιότητας και κατά τη συνήθη των πραγμάτων πορεία θα αποκόμιζε ως δίδακτρα από την αύξηση κατά 30 του αριθμού των μαθητών που θα παρακολουθούσαν μαθήματα στο φροντιστήριο του το επόμενο, μετά την κυκλοφορία των παραπάνω βιβλίων του, σχολικό έτος, δεδομένου ότι κάθε μαθητής καταβάλλει κατά μέσο όρο 120 ευρώ το μήνα και παρακολουθεί μαθήματα επί 10 μήνες.

Τέλος, ενόψει των συνθηκών κάτω από τις οποίες τελέσθηκε η σε βάρος του ενάγοντος αδικοπραξία, του είδους της ζημίας που υπέστη αυτός, της ψυχικής κυρίως ταλαιπωρίας αυτού λόγω του ότι απώλεσε πνευματική εργασία δύο ετών, της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη για την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να του επιδικαστεί χρηματική ικανοποίηση ποσού 10.000 ευρώ.

Ακολούθως, το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του ενάγοντος, άλλως συνυπαιτιότητας αυτού κατά ποσοστό 90%, στην πρόκληση της ζημίας του, εξαιτίας της παραλείψεως του να φροντίσει για την αποθήκευση του αρχείου του υπολογιστή σε δισκέτες ή για την εκτύπωση του περιεχομένου αυτού πριν τον αποστείλει στην ...για επισκευή, δεχθέν ότι η ως άνω βλάβη του υπολογιστή, είχε ως συνέπεια να μην τίθεται παντάπασι σε λειτουργία, πράγμα που είχε ως περαιτέρω συνέπεια να μην υπάρχει δυνατότητα στον ενάγοντα να αποθηκεύσει το περιεχόμενο του σκληρού δίσκου, ούτε δε ήταν εφικτό ο ενάγων στο παρελθόν να αποθηκεύει σε δισκέτες καθημερινώς το περιεχόμενο των βιβλίων του, αφού αυτά ήταν υπό συνεχή επεξεργασία.

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο και να επιδικάσει στον ενάγοντα (πρώτο αναιρεσίβλητο) τα παραπάνω ποσά παραβίασε εκ πλαγίου τις διατάξεις των άρθρων 914, 926, 297, 298 και 330 ΑΚ και ειδικότερα διέλαβε στην απόφασή του ελλιπείς αιτιολογίες, καθόσον 1) Δεν προκύπτει από τις εκτεθείσες παραδοχές του αν η αρχική βλάβη, που υπέστη ο ηλεκτρονικός υπολογιστής στα χέρια του ενάγοντα μπορούσε να επισκευασθεί ή όχι, γιατί αν δεν μπορούσε να επισκευασθεί δεν υπάρχει πρόσφορη αιτιότητα μεταξύ των αποδιδομένων στον αναιρεσείοντα παραλείψεων και των επίδικων ζημιών του ενάγοντα ( πρώτου αναιρεσιβλήτου).

Στην περίπτωση δε που η αρχική βλάβη του ηλεκτρονικού υπολογιστή μπορούσε να επισκευασθεί, δεν προκύπτει, με βάση τις παραδοχές της προσβαλλομένης, πρόσφορη αιτιότητα μεταξύ των αποδιδομένων στον αναιρεσείοντα παραλείψεων και των ίδιων, αφού οι ζημίές αυτές, εκτός από την εμπορική αξία του επιμάχου μεταχειρισμένου υπολογιστή, που είχε άγνωστη βλάβη, για την οποία δεν υπάρχει παραδοχή του Εφετείου ότι μπορούσε να διορθωθεί και με ποιο κόστος, είναι έμμεσες, ασυνήθιστες, συμπτωματικές και απομακρυσμένες.

Συγκεκριμένα, δεν δικαιολογείται με τις παραδοχές του Εφετείου η ύπαρξη δυνατότητας πρόβλεψης από το μέσο λογικό άνθρωπο, κατά την παράδοση του επίμαχου υπολογιστή στον αναιρεσείοντα Συνεταιρισμό για μεταφορά, ότι στο σκληρό δίσκο αυτού ήταν αποθηκευμένα τα προαναφερόμενα βιβλία του πρώτου αναιρεσιβλήτου, ότι αυτός ήταν καθηγητής φιλολογίας και διατηρούσε φροντιστήριο στην πόλη των ..., ότι τα πέντε από τα βιβλία αυτά προοριζόνταν προς πώληση, από την οποία (πώληση) θα εισέπραττε 60.000 ευρώ για το καθένα και ότι από την έκδοση των βιβλίων αυτών θα αυξάνονταν κατά 30 ο αριθμός των μαθητών του φροντιστηρίου του και θα εισέπραττε δίδακτρα 120 ευρώ κατά μήνα από κάθε μαθητή επί δέκα μήνες κατ' έτος.

Ταύτα δε εν όψει και της παραδοχής του Εφετείου ότι η βλάβη, που είχε υποστεί ο υπολογιστής στα χέρια του ενάγοντα (πρώτου αναιρεσιβλήτου), είχε ως συνέπεια τη μη λειτουργία του και τη μη ύπαρξη δυνατότητας αποθήκευσης του περιεχομένου του, με περαιτέρω συνέπεια την αβεβαιότητα ως προς την αποκατάσταση της βλάβης και της εξαγωγής από το σκληρό δίσκο των παραπάνω αποθηκευμένων σε αυτόν βιβλίων του ενάγοντα, 2) Δεν αποσαφηνίζεται αν απορρέει από κάποια διάταξη νόμου ή από τις αρχές της καλής πίστεως, λαμβανομένων υπόψη των συναλλακτικών ηθών, υποχρέωση του αναιρεσείοντος προς όχληση της δεύτερης εναγομένης (παραλήπτριας) εντός του άνω διαστήματος των 33 ημερών για την παραλαβή του υπολογιστή από αυτόν (αναιρεσείοντα).

Ενώ εξάλλου υπάρχει, σε περίπτωση τέτοιας υποχρέωσης, διακοπή του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράλειψης αυτής του αναιρεσείοντος και των ζημίων του ενάγοντα, αφού, όπως δέχεται το Εφετείο, η δεύτερη εναγομένη (παραλήπτρια) είχε ειδοποιηθεί την προηγούμενη (3-9-2002) από την πρώτη εναγομένη (πωλήτρια του υπολογιστή) για την αποστολή στις 4-9-2002 του υπολογιστή και οχλήθηκε για την παραλαβή τούτου (υπολογιστή) από τον ενάγοντα και 3) Το εφετείο δέχεται ότι "όταν η δεύτερη εναγομένη (παραλήπτρια) μετά από όλχηση του ενάγοντος αναζήτησε τον υπολογιστή, της παραδόθηκε ένα δέμα, το οποίο, όπως ισχυρίζεται η τελευταία (δεύτερη εναγομένη), περιείχε μόνο ορισμένα τμήματα του υπολογιστή, στα οποία δεν περιλαμβάνονταν ο σκληρός δίσκος του", η παραδοχή όμως αυτή, συνοδευόμενη με τη φράση " όπως ισχυρίζεται η τελευταία", κλονίζει το αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου ως προς ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή ως προς το αν στο δέμα που παραδόθηκε από τον αναιρεσείοντα στη δεύτερη εναγομένη περιλαμβάνονταν ή όχι ο σκληρός δίσκος του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Έτσι, το Εφετείο με τις προαναφερθείσες παραδοχές του διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφαση ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητά ή μη της υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης περίπτωσης στις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 914, 926, 297, 298 ΑΚ και ειδικότερα ως προς το αν η επιδίκαση στον πρώτο αναιρεσίβλητο των παραπάνω ποσών αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης είναι ή όχι το αναγκαίο λογικό επακόλουθο των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αποδειχθέντα.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος του κύριου αναιρετηρίου, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ, προσάπτονται στο Εφετείο, κατ' εκτίμηση, οι ανωτέρω πλημμέλειες, είναι βάσιμος και πρέπει, παρελκούσης της εξετάσεως των λοιπών λόγων του κύριου και του πρόσθετου αναιρετηρίου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση καθό μέρος η αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά του πρώτου των αναιρεσιβλήτων και να παραπεμθεί αντιστοίχως η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές ( άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-2-2007 αίτηση του Αστικού Συνεταιρισμού με την επωνυμία "ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΔΧ ΦΟΡΤΗΓΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Συν. ΠΕ" και τους από 14-5-2007 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της υπ' αριθ. 1/2007 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων, όπως αυτή διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 275/2008 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, κατά το μέρος που στρέφονται κατά α) της δεύτερης αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".... ΟΕ" και β) της τρίτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΠΟΥΛΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΑΕΒΕ"

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα των παραπάνω (δευτέρας και τρίτης) αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ για την δεύτερη αναιρεσίβλητη και σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ για την τρίτη αναιρεσίβλητη.

Δέχεται την αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος της που στρέφεται κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτουΨ1.

Αναιρεί αντιστοίχως την ως άνω υπ' αριθ. 1/2007 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων και τη διορθωτική αυτής υπ' αριθ. 275/2008 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου κατά τα αναφερομένα στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές Και

Καταδικάζει τον πρώτο αναιρεσίβλητο Ψ1 στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ