1684/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1684 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1684/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Κ. Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Λεωνίδα Γκότη.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δήμητρα Αικατερίνη Λόκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-9-2005 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 363/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 548/2008 του Εφετείου Λάρισας. Ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1266/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Λάρισας το οποίο στη συνέχεια, εξέδωσε την 454/2012 απόφαση του. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 26-4-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 27-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης, ως απαραδέκτου, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, άλλως δε ως αβάσιμος. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα (30) ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης". Εξάλλου, κατά το άρθρο 495 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., το ένδικο μέσο της αναιρέσεως ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλομένη απόφαση, ενώ κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ., ο Άρειος Πάγος ερευνά πρώτα το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή δεν ασκήθηκε νομίμως ή ελλείπει κάποια προϋπόθεση για το παραδεκτό της, την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Την συνδρομή ή μη του εμπροθέσμου της ασκήσεως της αναιρέσεως, που είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της, ο Άρειος Πάγος την εξετάζει αυτεπαγγέλτως, με βάση τα προαποδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, αν δε διαπιστώσει ότι αυτή ασκήθηκε εκπροθέσμως την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Το απαράδεκτο λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως παραδεκτώς προτείνεται από τον αναιρεσίβλητο με τις προτάσεις του, κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως, οι οποίες όμως πρέπει να κατατίθενται είκοσι ημέρες πριν από την δικάσιμο, σύμφωνα με το άρθρο 570 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. (Α.Π. 1553/2008, 1339/2003).

Περαιτέρω, με τις διατάξεις των άρθρων 119 παρ. 1, 3, και 120 του Κ.Πολ.Δ., ορίζεται ότι οι διάδικοι οφείλουν να αναγράφουν στα δικόγραφά τους την ακριβή διεύθυνση της κατοικίας των (οδό και αριθμό), κάθε δε μεταβολή της διευθύνσεως πρέπει να γνωστοποιείται με τα δικόγραφα που κοινοποιούνται εκατέρωθεν ή με τις προτάσεις ή με χωριστό δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η υπόθεση, επισυνάπτεται στη δικογραφία και κοινοποιείται στον αντίδικο, η επίδοση δε εγγράφου που αφορά εκκρεμή δίκη, συμπεριλαμβανομένης και της οριστικής αποφάσεως είναι έγκυρη, όταν γίνει στην, κατά το άρθρο 119 Κ.Πολ.Δ., αναφερομένη διεύθυνση και αν ακόμη ο αποδέκτης της επιδόσεως δεν είχε πλέον εκεί την κατοικία του, εφόσον αυτός δεν είχε δηλώσει (γνωστοποιήσει) με κάποιον από τους περιοριστικώς, ως άνω, οριζομένους τρόπους μεταβολή της κατοικίας του.

Σκοπός των διατάξεων τούτων είναι η αποφυγή της στρεψοδικίας με την επίκληση ακυροτήτων της επιδόσεως από τον παραλήπτη του επιδιδομένου εγγράφου, ώστε να διασφαλίζονται τα έννομα συμφέροντα του αντιδίκου του για την ομαλή και κατά το δυνατόν χωρίς προσκόμματα διεξαγωγή και ολοκλήρωση της δίκης με την έκδοση δικαστικής αποφάσεως επί της αιτουμένης παροχής εννόμου προστασίας και της αναγκαστικής αυτής εκτελέσεως (Ολ.

Α.Π. 3/2003, Α.Π. 1553/2008, 1387/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, συνομολογείται δε και από τον αναιρεσείοντα, η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία εξεδόθη κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, επεδόθη στον αναιρεσείοντα, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, την 5η Φεβρουαρίου 2013.

Η επίδοση, όπως προκύπτει από την σχετική, υπ' αριθμ. 8152/5-2-3013 έκθεση της δικαστικής επιμελητρίας Λαρίσης Μ. Π., έγινε στον χωρίο ... του Νομού Λαρίσης, που ήταν ο τόπος της κατοικίας του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με την ένδικη ανακοπή του, την ασκηθείσα έφεσή του, τις προτάσεις του και όλα τα δικόγραφά του, κατά την διάρκεια της επταετούς και πλέον αντιδικίας του με τον αναιρεσίβλητο.

Κατά την μετάβαση της δικαστικής επιμελητρίας στην οικία του, ο ίδιος απουσίαζε και έτσι η απόφαση επεδόθη στην ενήλικο σύνοικο θυγατέρα του αλλά και ομόδικο αυτού στην ιδία δίκη (ανακόπτουσα και εκκαλούσα) Χ. Π., η οποία παρέλαβε, χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη την απόφαση για λογαριασμό του αναιρεσείοντος πατρός της, συγχρόνως δε αντίγραφο της ιδίας αποφάσεως επεδόθη και στην ιδία ατομικώς λόγω της ρηθείσης ιδιότητός της ως ομοδίκου του αναιρεσείοντος.

Έτσι, από την επομένη της νομίμου, ως άνω, επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι την 6η Φεβρουαρίου 2013, άρχισε η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατά της εν λόγω αποφάσεως, η οποία έληξε την 7η Μαρτίου 2013. Επομένως η υπό κρίση αίτηση, η οποία, όπως προκύπτει από την σχετική έκθεση, κατετέθη στη Γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλομένη απόφαση δικαστηρίου την 29η Απριλίου 2013, ήτοι μετά την παρέλευση της νομίμου ως άνω προθεσμίας των τριάντα ημερών, έχει ασκηθεί εκπροθέσμως και για το λόγο αυτό πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατά παραδοχήν και της σχετικής ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου δια των νομίμως κατατεθεισών εγγράφων προτάσεών του.

Ο αναιρεσείων για να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της κρινομένης αιτήσεώς του, ισχυρίζεται ότι, ενώ από της, κατά το έτος 1929, γεννήσεώς του διέμενε μονίμως στο προαναφερόμενο χωρίο ... του Νομού Λαρίσης και ασκούσε το επάγγελμα του αγρότου, την 1η Δεκεμβρίου 2012, εγκαταστάθηκε στην πόλη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας, για λόγους υγείας και οικογενειακούς (χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τους), δεδομένου ότι άνθρωποι της στενής του οικογενείας έχουν το κέντρο των οικονομικών τους δραστηριοτήτων στην πόλη αυτή.

Ο ισχυρισμός αυτός του αναιρεσείοντος, με βάση τα προεκτεθέντα, προβάλλεται αλυσιτελώς, αφού, όπως προαναφέρθηκε, η επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως έγινε αφ' ενός μεν σε σύνοικο με αυτόν πρόσωπο, αφ' ετέρου δε στη διεύθυνση που ο ίδιος είχε δηλώσει στα δικόγραφα του. Κατ' ακολουθίαν τούτων η κρινομένη αίτηση πρέπει, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-4-2013 αίτηση του Κ. Χ. Π. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 454/2012 αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημοσία συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ