1683/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1683 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Για να είναι νόμιμη η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου ανεξάρτητα από το αν η συζήτηση επισπεύδεται από τον αναιρεσείοντα ή από κάποιον από τους αναιρεσιβλήτους, είναι αναγκαία η, προς τον αναιρεσίβλητο που απουσιάζει, επίδοση, και αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Αριθμός 1683/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθ' ου η κλήση: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον Παναγιώτη Λαμπρόπουλο, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων - καλούντων: 1) Γ. Γ. του Α., κατοίκου ..., 2) Π. Π. του Σ., κατοίκου ..., 3) Α. Σ. του Β., κατοίκου ..., 4) Μ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., 5) Β. Δ. του Ι., κατοίκου ..., 6) Μ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., 7) Α. Κ. του Μ., κατοίκου ..., 8) Π. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 9) Ε. Ν. του Ν., κατοίκου ... και 10) Γ. Τ. του Δ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Σιντόρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Ό. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 2) Ε. Μ. του Γ., κατοίκου ..., 3) Κ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 4) Κ. Μ. του Θ., κατοίκου ..., 5) Β. Δ. του Π., κατοίκου ... και 6) Θ. Π. του Δ., κατοίκου .... Δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-12-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ηγουμενίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 103/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 16-11-2009 αίτησή του. Εκδόθηκε η 47/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 8-4-2011 κλήση των καλούντων.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 23-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των αρθρ. 108, 226, 228, 495, 498 και 568 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως γίνεται με κατάθεση αυτού στο γραμματέα του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, μετά την οποία κάθε διάδικος μπορεί, φέροντας αντίγραφο αυτού και της προσβαλλόμενης απόφασης στη Γραμματεία του Αρείου Πάγου, να ζητήσει προσδιορισμό δικασίμου και να φέρει για συζήτηση την υπόθεση με κλήση κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου, που έχει κατατεθεί ή και αυτοτελώς, η οποία επιδίδεται στον αντίδικο.

Ο προσδιορισμός γίνεται με απλή σημείωση του Προέδρου του οικείου τμήματος, στο αντίγραφο της αναίρεσης που έχει κατατεθεί. Τα παραπάνω εφαρμόζονται και για τον προσδιορισμό κάθε άλλης δικασίμου. Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει, επίσης, ότι, για να είναι νόμιμη η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου για την ορισθείσα από τον πρόεδρο του αρμόδιου τμήματος του Αρείου Πάγου δικάσιμο προς συζήτηση της υποθέσεως, ανεξάρτητα από το αν η συζήτηση επισπεύδεται από τον αναιρεσείοντα ή από κάποιον από τους αναιρεσιβλήτους, είναι αναγκαία η, προς τον αναιρεσίβλητο που απουσιάζει, επίδοση, νόμιμα και εμπρόθεσμα, και αντιγράφου του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, που κατατέθηκε.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 568 § 4 και 576 § 1 και 3 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι σε περίπτωση ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται αυτεπάγγελτα, αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε αρνητική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 110 § 2, 576 § 3 και 75§2 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι δεν επιτρέπεται η εισαγωγή της αίτησης αναίρεσης για συζήτηση μόνο για μερικούς από τους διαδίκους της αναιρετικής δίκης, ακόμη και αν πρόκειται για απλή ομοδικία.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, η, από 16-11-2009, αίτηση αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου κατά της 103/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας προσδιορίσθηκε για εκδίκαση στη δικάσιμο της 7-12-2010, κατά την οποία η συζήτηση της κηρύχθηκε απαράδεκτη. Στη συνέχεια, οι αναιρεσίβλητοι, δεύτερος, τέταρτη, πέμπτη, έβδομη, ένατη, δέκατη, δωδέκατη, δεκάτη τρίτη, δεκάτη τετάρτη και δέκατος έκτος, με την από 8-4-2011 κλήση τους, ζήτησαν και ορίσθηκε νέα δικάσιμος της συζήτησης της υπόθεσης, εκείνη που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης (18-10-2011).

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, κατά την ανωτέρω δικάσιμο, το αναιρεσείον και οι επισπεύδοντες αναιρεσίβλητοι παρέστησαν με δήλωση του αρθρ. 242 § 2 ΚΠολΔ, ενώ δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσίβλητοι Ο. Γ., Ε. Μ., Κ. Τ., Κ. Μ., Β. Δ. και Θ. Π., ούτε εκπροσωπήθηκαν από δικηγόρο (έχοντα σχετική προς τούτο πληρεξουσιότητα) με δήλωση κατά το άρθρο 242§2 ΚΠολΔ.

Από τις 165Γ', 163Γ', 164Γ'/1-8-2011, 172Γ'/2-8-2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας, ..., την 2487/5-7-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ιωαννίνων ..., τις συνημμένες σ' αυτήν, από 8-7-2011 απόδειξη παράδοσης, παραλαβής και βεβαίωση αποστολής εγγράφου και την 2502/7-7-2011 έκθεση επιδόσεως της ίδιας δικαστικής επιμελήτριας, προκύπτει ότι οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι, κλητεύθηκαν, εμπρόθεσμα, για να παρασταθούν κατά τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής.

Όμως, το αναιρεσείον και οι επισπεύδοντες αναιρεσίβλητοι δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν σχετικές εκθέσεις για την απόδειξη της επίδοσης και αντιγράφου της αιτήσεως στους ως άνω απολειπόμενους αναιρεσίβλητους, η οποία (επίδοση), κατά τα προαναφερόμενα, είναι αναγκαία για τη νόμιμη κλήτευση αυτών, που δεν παρίστανται στη δίκη.

Να σημειωθεί ότι 1) στις 165Γ', 163Γ', 164Γ'/1-8-2011, 172Γ'/2-8-2011εκθέσεις του ο δικαστικός επιμελητής βεβαιώνει, ότι επέδωσε "ακριβές αντίγραφο της από 08.04.2011 κλήσεως των πρώτων κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό των Οικονομικών και κατά δευτέρας και άλλων (5), για αναίρεση της με αριθμό 103/2009 τελεσίδικης αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, απευθυνόμενη ενώπιον του Αρείου Πάγου, δια της οποίας αιτείται:

Να γίνει δεκτή αύτη κ.λπ." και 2) στις υπόλοιπες δύο βεβαιώνει ότι επέδωσε "Πιστό αντίγραφο της από 08-04-2011 Κλήσης, των πρώτων κατ' αυτής και κατά του Ελληνικού Δημοσίου, η οποία απευθύνεται στον Άρειο Πάγο (Β1' Πολιτικό Τμήμα) και με την οποία ζητούν να γίνει δεκτή αυτή" και ότι στο πιο πάνω πιστό αντίγραφο περιέχονται επίσης "α) η από 31-05-2011 πράξη ορισμού δικασίμου του Προέδρου του Β' Πολιτικού Τμήματος ...

και β) γράφτηκε στο πινάκιο ...". Από τις παραπάνω επικαλούμενες και προσκομιζόμενες εκθέσεις επιδόσεως, δεν προκύπτει ότι επιδόθηκε και αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως δοθέντος ότι 1) ο δικαστικός επιμελητής δεν βεβαιώνει ότι έγινε και η επίδοση αυτή, 2) ενώ βεβαιώνει ότι περιέχονται "α) η από 31-05-2011 πράξη ορισμού δικασίμου του Προέδρου του Β1' Πολιτικού Τμήματος ...

και β) γράφτηκε στο πινάκιο ..." δεν βεβαιώνει ότι στην κλήση περιέχεται και αντίγραφο της αίτησης αναιρέσεως και 3) οι παραστάντες αναιρεσίβλητοι επικαλούνται και προσκομίζουν τις παραπάνω εκθέσεις επιδόσεως, επικαλούμενοι, ότι από αυτές προκύπτει ότι "επεδόθη νόμιμα και εμπρόθεσμα "αντίγραφο της κλήσης με πράξη ορισμού συζήτησης και κλήση για τη σημερινή δικάσιμο", δίχως να επικαλούνται και επίδοση της αίτησης αναιρέσεως.

Επομένως, αφού δεν υφίσταται νόμιμη κλήτευση των ως άνω αναιρεσίβλητων, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ