1682/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1682 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1682/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθ.140/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη και Γεώργιο Αναστασάκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου A. I. του J., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Επαμεινώνδα Ρέκκα, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 1192/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Ιουλίου 2015 (αριθ.κατ..../2015) αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 349 παρ.3 του Π.Κ. όποιος κατ επάγγελμα ή από κερδοσκοπία προάγει στην πορνεία γυναίκες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 18 μηνών και με χρηματική ποινή. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής η προαγωγή στη πορνεία συνίσταται στην παρακίνηση με οποιοδήποτε τρόπο γυναίκας που δεν έχει ακόμη πορνευθεί, να παρέχει κατά συνήθεια σαρκικές ηδονές σε αόριστο αριθμό προσώπων αντί χρημάτων ή άλλης αμοιβής, χωρίς να απαιτείται και το άμεμπτο των ηθών της ή η ανηλικότητά της.

Ο δράστης ενεργεί από κερδοσκοπία όταν αποβλέπει σε πορισμό εισοδήματος, που αρκεί να προέρχεται και από μία μόνο γυναίκα, ανήλικη ή ενήλικη. Περαιτέρω, η απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και;

τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς, κατ’ είδος, χωρίς;

να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί να συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Περαιτέρω, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Ε ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα περιστατικά που δέχθηκε στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη, καθώς και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα περιστατικά εκείνα που προέκυψαν και είναι απαραίτητα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης ποινικής διατάξεως ή ακόμη στην απόφαση υπάρχει έλλειψη κάποιου από τα κατά νόμο αναγκαία περιστατικά ή αντίφαση μεταξύ τους ή με το διατακτικό κατά τέτοιο τρόπο που να καθίσταται ανέφικτος από τον ‘ Αρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή όχι υπαγωγής αυτών στο νόμο και να στερείται έτσι η απόφαση νόμιμης βάσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση 1192/2015 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, που κατ’ είδος μνημονεύονται, δέχθηκε στο σκεπτικό του, σε σχέση με την αποδιδόμενη στον αναιρεσείοντα πράξη της μαστροπείας κατ’ επάγγελμα, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος στην ...

Αττικής και επί της ..., την 31-10-2011 ενεργώντας κατ’ επάγγελμα και από κερδοσκοπία προήγαγε στην πορνεία γυναίκες και συγκεκριμένα στον ά όροφο της επί της οδού ... πολυκατοικίας εκμεταλλευόμενος την οικονομική ανέχεια και την έλλειψη εργασίας την G. A. B. G., και G. D. τις προήγαγε στην πορνεία για πρώτη φορά αφού δεν προκύπτει ότι αυτές ήταν ήδη πόρνες, ενισχύοντας ενίοτε την ειλημμένη απόφαση τους αλλά και παρακινώντας αυτές με την παροχή καταλύματος και με ανεύρεση ερωτικών συντρόφων.

Ειδικότερα, κατά τον παραπάνω τόπο και χρόνο άνδρες της αστυνομίας επιτηρούσαν διακριτικά την σταθμευμένη στην περιοχή με αρ.... μηχανή, κατόπιν πληροφοριών που είχαν περιέλθει στην υπηρεσία τους σχετικά με άτομο που οδηγεί την μηχανή αυτή και διακινεί ναρκωτικά. Όταν περί ώρα 21.30 περίπου ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε και πλησίασε την μηχανή συνελήφθη και στην συνέχεια, οδήγησε τον αστυνομικό σε διαμέρισμα ά ορόφου της παραπάνω πολυκατοικίας.

Διαπιστώθηκε ότι εκεί λειτουργούσε οίκος ανοχής με την επωνυμία ..., στον οποίο εκδίδονταν οι παραπάνω γυναίκες επί χρήμασι δηλαδή παρείχαν σαρκικές ηδονές, συνουσιάζονταν και τελούσαν ασελγείς πράξεις με αόριστο αριθμό ανδρών χωρίς να κατέχουν πιστοποιητικό άσκησης επαγγέλματος εκδιδομένου προσώπου, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος δηλαδή έναντι ποσού 60 ευρώ που ελάμβαναν από κάθε άνδρα για ερωτική συνεύρεση.

Το διαμέρισμα εξασφάλιζε και παρείχε στις παραπάνω αλλοδαπές ο κατηγορούμενος ο οποίος από το ποσό των 60 ευρώ που ελάμβανε κάθε γυναίκα από κάθε ερωτική συνεύρεση ελάμβανε ποσό 30 ευρώ. Στις πράξεις του δε αυτές προέβη κατ’ επάγγελμα και από κερδοσκοπία δεδομένου ότι από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης, αλλά, και από την υποδομή που είχε διαμορφώσει, με την πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης, προκύπτει ο σκοπός του για πορισμό εισοδήματος".

Με αυτά που δέχθηκε το εφετείο, κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο της πιο πάνω πράξης (μαστροπείας κατ’ επάγγελμα) και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών και χρηματική ποινή 1.000€, για κάθε πράξη και συνολική ποινή φυλάκισης 36 μηνών και συνολική χρηματική ποινή 2.000, ενώ, ανέστειλε για 3 χρόνια την ποινή φυλάκισης.

Συνεπώς, με αυτά που δέχθηκε το εφετείο στην προσβαλλόμενη απόφασή του, διέλαβε την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ, κατά τα προαναφερόμενα, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, για την οποία είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης. Και τούτο γιατί εκτίθενται στην απόφαση, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της πιο πάνω αξιόποινης πράξης, για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς, επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις πιο πάνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις που εφαρμόσθηκαν (άρθρα 94 παρ.1 και 349 παρ.3 εδ.α’ ΠΚ).

Ειδικότερα, από το σύνολο των πιο πάνω παραδοχών του σκεπτικού, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του διατακτικού της απόφασης, προκύπτει ότι το εφετείο δέχθηκε ότι οι προαναφερόμενες αλλοδαπές γυναίκες, τις οποίες ο αναιρεσείων προήγαγε στην πορνεία, με τον προαναφερόμενο τρόπο, δεν είχαν εκπορνευθεί προηγουμένως και ότι στην πράξη αυτή προέβη ενεργώντας κατ’ επάγγελμα, για πορισμό εισοδήματος.

Έτσι, ο μοναδικός αναιρετικός λόγος, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη η πλημμέλεια από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ’ ΚΠΔ, είναι αβάσιμος και πρέπει ν’ απορριφθεί. Κατόπιν αυτών πρέπει ν’ απορρριφθεί κατ’ ουσίαν η ένδικη αίτηση και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-7-2015 αίτηση (αριθμ.κατ..../2015) για αναίρεση της απόφασης 1192/2015 του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων από διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ