1682/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1682 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1682/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Γ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Συμσιρή.

Της αναιρεσίβλητης: Α. χας Δ. Μ., το γένος Κ. Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αχιλλέα Αργυρίου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-6-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 214/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 396/2010 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 12-9-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 14-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 396/2010 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και απέρριψε την από 4-9-2008 έφεση και τους από 11-3-2010 πρόσθετους λόγους εφέσεως, που άσκησε ο αναιρεσείων κατά της 214/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Με την απόφαση αυτή είχε απορριφθεί ως αβάσιμη η από 10-6-2006 αγωγή του αναιρεσείοντος με αίτημα την καταβολή ποσού 77.769,62 ευρώ λόγω δανείου και επικουρικά με βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της.

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, με το να δεχθεί ότι δεν αποδείχθηκε πως υπήρξε προφορική σύμβαση δανείου μεταξύ αυτού και του Δ. Μ., καθολική διάδοχος του οποίου ως μόνη εκ διαθήκης κληρονόμος τυγχάνει η αναιρεσίβλητη, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 11 περ.

γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί δεν έλαβε υπόψη, και σε κάθε περίπτωση δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη, όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκε αυτός για την απόδειξη της προφορικής συμβάσεως, δυνάμει της οποίας παρέδωσε τμηματικά στον Δ. Μ. ποσόν 26.500.000 δραχμών, και ειδικότερα: α) την ... ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Ν.

Τ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Λάρισας Θεανώς Ζάγουρα-Δαβιώτη και β) τα πρακτικά συνεδριάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας με αριθμό ..., στα οποία περιέχεται η ένορκη κατάθεση του μάρτυρα Α. - Ρ. Γ.. Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, ότι δεν καταρτίσθηκε η ως άνω επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα προφορική σύμβαση δανείου, έλαβε υπόψη του, όπως ρητά αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων, "...

τις ένορκες καταθέσεις του μάρτυρα αποδείξεως και ανταποδείξεως, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (ενν. τα ... πρακτικά), ... από τις προσαγόμενες και επικαλούμενες από τον εκκαλούντα-ενάγοντα υπ' αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Λάρισας Θεανώς Ζάγουρα του μάρτυρα Ν.

Τ. (ανεψιού του ενάγοντος) και υπ' αριθμ... ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Λάρισας του μάρτυρα Ι. Λ., που λήφθηκαν νόμιμα στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας δίκης, μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήση της εναγομένης ...". Καθίσταται λοιπόν βέβαιο εκ τούτων, σε συνδυασμό το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν τα ως άνω αποδεικτικά μέσα και κατόπιν τούτου ο σχετικός λόγος αναιρέσεως τυγχάνει αβάσιμος.

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Λόγος αναιρέσεως για ανεπαρκή αιτιολογία ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της αποφάσεως τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της (ΑΠ Ολομ. 1/1999).

Περαιτέρω, ως "ζητήματα", των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί την απόφαση από τη νόμιμη βάση της, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως (ΑΠ 614/2009).

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως ο αναιρεσείων επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέλαβε αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και ειδικότερα, κατά πόσον κατά τον κρίσιμο χρόνο που καταβλήθηκαν τα αναφερόμενα στην αγωγή χρηματικά ποσά ο σύζυγος της αναιρεσίβλητης είχε ή όχι ανάγκη να δανεισθεί χρήματα.

Το Εφετείο δέχθηκε σχετικώς τα ακόλουθα: " Ο Δ. Μ. ήταν ένας από τους τρεις συνιδρυτές και μετέπειτα μεγαλομετόχους της εδρεύουσας στον ..., ανώνυμης εταιρίας παραγωγής και εμπορίας κτηνιατρικών φαρμάκων, με την επωνυμία "VETERIN A.E.", η οποία είναι μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον κλάδο της, στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια...

Ο Δ. Μ. συμμετείχε στο διοικητικό της συμβούλιο και κατείχε, πριν μεν από την αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου (που έγινε τον Ιανουάριο του 1999), το 17,13% των μετοχών της, μετά δε από την αύξηση του, το 12,85 % των μετοχών της, αντίστοιχα, ενώ, παράλληλα, κατείχε και τη θέση του υπευθύνου πωλήσεων στη Θεσσαλία, τη Μακεδονία και τη Θράκη .....Στα πλαίσια της προπεριγραφείσας επιχειρηματικής δραστηριότητας του, ο Δ.

Μ. γνωρίστηκε με τον εκκαλούντα, Σ. Γ., ο οποίος διατηρεί επιχείρηση πωλήσεως κτηνιατρικών φαρμάκων στα Φ. και αποτέλεσε γι' αυτόν τον κύριο προμηθευτή του, αλλά ταυτόχρονα και έμπιστο φίλο, κατά την εικοσιπενταετή σχεδόν εμπορική συνεργασία τους, ενώ και οι δύο έχαιραν της γενικής εκτίμησης, ως έντιμα και ηθικά άτομα, υπεύθυνοι επαγγελματίες και σωστοί οικογενειάρχες, τόσο στο κύκλο της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό τους περιβάλλον.

Η φιλία των ως άνω προσώπων διήρκεσε μέχρι το θάνατο του Δ. Μ., που επήλθε στις 11-7-2004, μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, αφήνοντας....ως μοναδική κληρονόμο του, τη σύζυγο του - εφεσίβλητη. Ο Δ. Μ., κατά τα τελευταία, τουλάχιστον, έτη πριν από το θάνατο του, είχε μεγάλη οικονομική επιφάνεια και επιπλέον διέθετε σημαντικού ύψους, σταθερά, μηνιαία, εισοδήματα, από τη συμμετοχή και την προσωπική του εργασία στην προρρηθείσα εταιρία "VETERIN A.E.", χωρίς να έχει την ανάγκη να δανεισθεί χρήματα από τον οποιοδήποτε φίλο του για να καλύψει κάποια .....

οικονομική υποχρέωσή του. Το εν λόγω γεγονός...δεν αναιρείται από το ότι η εφεσίβλητη, μετά το θάνατο του, πώλησε σε τρίτο....αντί τιμήματος 98.859 ευρώ, ένα διαμέρισμα της, στον 5° όροφο της επί της ενταύθα οδού ..., οικοδομής, καθαρού εμβαδού 105,69 τ.μ., το οποίο αποτελούσε στοιχείο της προσωπικής ακίνητης περιουσίας της και όχι αυτής που κληρονόμησε από τον ανωτέρω σύζυγο της....Ειδικότερα, σύμφωνα με το σχετικό ενημερωτικό έγγραφο της "Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδος ΑΕ", η οικονομική θέση του Δ.

Μ. εμφάνιζε, στις 31-12-1999, πιστωτικό υπόλοιπο λογαριασμού, ύψους εξακοσίων σαράντα εκατομμυρίων επτακοσίων εξήντα χιλιάδων εκατόν εξήντα τεσσάρων (640.760.164) δραχμών, ενώ η συνολική αποτίμηση του χαρτοφυλακίου του σε μετοχές ανερχόταν στο ποσό των έξι δισεκατομμυρίων οκτακοσίων τριάντα δύο εκατομμυρίων τριακοσίων ογδόντα τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων εβδομήντα πέντε (6.832.384.275) δραχμών, καθόσον.....

ήταν μεγαλομέτοχος της εταιρίας "VETERIN A.E.", κατέχοντας πακέτο 949.333 μετοχών της και παράλληλα κατείχε πακέτο 4.000 μετοχών της εταιρίας "Χ. ΑΕΒΕ-ΚΟΙΝΕΣ" και επιπλέον, στις 14-12-1999, κατείχε 4.000 μετοχές της ανώνυμης εταιρίας "ΗΛΙΟΦΙΝ ΑΕ", συνολικής αξίας είκοσι έξι εκατομμυρίων εκατόν είκοσι χιλιάδων (26.120.000) δραχμών.

Στις 14-12-1999, η συνολική αποτίμηση του χαρτοφυλακίου του σε μετοχές ανερχόταν στο ποσό των οκτώ δισεκατομμυρίων σαράντα εννιά εκατομμυρίων τριακοσίων τριάντα χιλιάδων πεντακοσίων ογδόντα (8.049.330.580) δραχμών, αντίστοιχα....Στις 30-11-1999, η συνολική αποτίμηση του χαρτοφυλακίου του ως άνω Δ. Μ. ανερχόταν στο ποσό των οκτώ δισεκατομμυρίων διακοσίων εξήντα εκατομμυρίων εννιακοσίων τριάντα χιλιάδων πεντακοσίων πενήντα (8.260.930.550) δραχμών, στις 29-10-1999, η συνολική αποτίμηση του χαρτοφυλακίου του ανερχόταν στο ποσό των επτά δισεκατομμυρίων οκτακοσίων εβδομήντα έξι εκατομμυρίων διακοσίων εξήντα τριών χιλιάδων επτακοσίων πενήντα (7.876.263-750) δραχμών, πλέον των μετοχών της προρρηθείσας εταιρίας "ΗΛΙΟΦΙΝ ΑΕ", συνολικής αξίας 100.656.000 δραχμών, ενώ στις 1-10-1999, η αξία του χαρτοφυλακίου του ανερχόταν συνολικά σε οκτώ δισεκατομμύρια εξακόσια δεκαεννιά εκατομμύρια τριακόσιες επτά χιλιάδες πεντακόσιες (8.619.307.500) δραχμές, πλέον των μετοχών της αυτής ως άνω ανώνυμης εταιρίας (ΗΛΙΟΦΙΝ), συνολικής αξίας 72.400.000 δραχμών, αντίστοιχα.....Εξάλλου, στις αρχές του 2000 (ήτοι, την εποχή που είχε ήδη αρχίσει η πτωτική πορεία του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών) και ειδικότερα, στις 11-1-2000 και στις 25-2-2000, η συνολική αποτίμηση του χαρτοφυλακίου του ανωτέρω Δ.

Μ., ανερχόταν στα ποσά των έξι δισεκατομμυρίων τετρακοσίων σαράντα εννιά εκατομμυρίων διακοσίων ενενήντα μία χιλιάδων διακοσίων σαράντα (6.449.291.240) δραχμών, πλέον των μετοχών της ανωτέρω ανώνυμης εταιρίας (ΗΛΙΟΦΙΝ ΑΕ), συνολικής αξίας 20.180.000 δραχμών και των πέντε δισεκατομμυρίων οκτακοσίων πέντε εκατομμυρίων διακοσίων ένδεκα χιλιάδων τριακοσίων είκοσι πέντε (5.805.211.325) δραχμών, πλέον των μετοχών της αυτής ως άνω ανώνυμης εταιρίας, συνολικής αξίας 20.100.000 δραχμών, αντίστοιχα .....

Τέλος, ο Δ. Μ., κατά τον ίδιο χρόνο, απέκτησε.....την κυριότητα ενός οικοπέδου, έκτασης 2.125 τ.μ., που βρίσκεται στον ..., έναντι τιμήματος 140.000.000 δραχμών. Περαιτέρω, προέκυψε ότι δυνάμει του υπ' αριθμ. ... προσυμφώνου συμβολαίου του συμβ/φου Αθηνών, Στέφανου Βασιλάκη, που καταρτίσθηκε μεταξύ των γνωστών στον ελλαδικό χώρο επιχειρηματιών, Α.

Β. και Π. Β., συμφωνήθηκε η ίδρυση στο προσεχές μέλλον της ανώνυμης εταιρίας επενδύσεων χαρτοφυλακίου με....το διακριτικό τίτλο "MARFIN PREMIUM" (η μετέπειτα γνωστή "MARFIN BANK"), στην κάλυψη του κεφαλαίου της οποίας μπορούσαν να συμμετέχουν και άλλοι ιδιώτες επενδυτές, με την καταβολή χρηματικού κεφαλαίου που δεν θα μπορούσε να είναι μικρότερο από 100.000.000 δραχμές, για κάθε συμβαλλόμενο, ενώ στο άρθρο 6 παρ. 4 του εν λόγω συμβολαίου ορίστηκε ότι "οι μετοχές της εταιρίας εισάγονται υποχρεωτικά στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών ή σε άλλη οργανωμένη αγορά..., της σχετικής αιτήσεως υποβαλλομένης εντός έξι (6) μηνών από τη σύσταση της εταιρίας...".

Ο ανωτέρω Δ. Μ., όπως και άλλοι 344 επενδυτές (φυσικά και νομικά πρόσωπα), συμμετείχε στην ως άνω υπό ίδρυση ανώνυμη εταιρία, η οποία συστάθηκε τελικά με βάση το υπ' αριθμ.... συμβόλαιο.... μετέχοντας στην κάλυψη του ανερχόμενου στο συνολικό ποσό των εξήντα ένα δισεκατομμυρίων (61.000.000.000) δραχμών (διαιρεμένο σε 61.000.000 μετοχές, αξίας 1.000 δραχμών εκάστης) μετοχικού κεφαλαίου της, με την καταβολή του ποσού των 600.000.000 δραχμών, που αντιστοιχούσαν σε 600.000 μετοχές, μετέχοντας, δηλαδή, στο μετοχικό κεφάλαιο της με ποσοστό 0,98%.

Την εποχή εκείνη και ιδιαίτερα το καλοκαίρι του 1999, είχε σημειωθεί αλματώδης αύξηση στο δείκτη και στα κέρδη του Χρηματιστηρίου Αξιών της Αθήνας, στο οποίο επενδύονταν καθημερινά τεράστια κεφάλαια από επιχειρηματίες, αλλά και από απλούς ιδιώτες (ανεξάρτητα από την όποια επαγγελματική τους ιδιότητα), ειδήμονες ή όχι των χρηματιστηριακών και οικονομικών εν γένει πραγμάτων της χώρας μας.

Κύριο χαρακτηριστικό εκείνης της χρονικής περιόδου ήταν ότι ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού επένδυε μικρά ή μεγάλα χρηματικά ποσά στη χρηματιστηριακή αγορά, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη από την καθημερινή άνοδο της τιμής των μετοχών, τα οποία (κεφάλαια και κέρδη) επένδυαν και πάλι στο Χρηματιστήριο, προσδοκώντας ακόμη μεγαλύτερα κέρδη, ενώ ακόμη και μια απλή φήμη για ενδεχόμενη αύξηση της αξίας συγκεκριμένης μετοχής της οποιασδήποτε (γνωστής ή άγνωστης τότε) ανώνυμης εταιρίας ή για την εισαγωγή ανώνυμης εταιρίας στο Χρηματιστήριο ή την αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου, ανεξάρτητα, μάλιστα, από την εν γένει οικονομική κατάσταση της εκάστοτε εταιρίας, δημιουργούσε προσδοκία μεγάλων κερδών σε πολλούς ιδιώτες - επενδυτές, που έσπευδαν σε προεγγραφές και αγορές των συγκεκριμένων μετοχών.

Ειδικότερα...τον Αύγουστο του 1999, ο δείκτης του Χρηματιστηρίου Αξιών της Αθήνας είχε υπερβεί τις 5.000 μονάδες, με κέρδη 13,4 τρισεκατομμυρίων δραχμών, το Σεπτέμβριο του 1999 τα κέρδη άρχισαν να μειώνονται, τον Οκτώβριο, το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του ίδιους έτους ο γενικός δείκτης κινείτο με ανοδικές ακόμη τάσεις, τις περισσότερες μέρες, αλλά με πολύ μικρότερα κέρδη, από 1,51 % έως 2,42 % κατά μέσο όρο, ενώ στις 31-12-1999 το Χρηματιστήριο έκλεισε θετικά, στις 5.600 μονάδες και κέρδη ύψους 3,28 % .Κάτω απ' αυτό το περιβάλλον και (κάτω από) τις προπεριγραφείσες συνθήκες, όταν ο εκκαλών πληροφορήθηκε, το καλοκαίρι του 1999, από το Δ.

Μ. την ανωτέρω νέα επενδυτική κίνηση του, ήλθε σε επαφή μαζί του, με σκοπό να επενδύσει και ο ίδιος (ο εκκαλών) ένα μέρος του ρευστού που διέθετε στην κάλυψη του κεφαλαίου της υπό σύσταση ως άνω εταιρίας.... με την αγορά αντίστοιχων μετοχών της, η εισαγωγή των οποίων στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών αναμενόταν να πραγματοποιηθεί μέσα σε χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών από τη σύσταση της (ήτοι, από τις 24-1-2000 που συστάθηκε μέχρι τα τέλη Ιουλίου 2000), προσδοκώντας να αποκομίσει μεγάλο οικονομικό όφελος από την πολλαπλάσια αύξηση της αξίας της μετοχής της, μετά την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο.

Ο εκκαλών προσέτρεξε στο Δ. Μ., λόγω της πολύχρονης φιλίας και της σχέσης εμπιστοσύνης που τους συνέδεε, ζητώντας τη συνδρομή του στο συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο του, γιατί ο ίδιος δεν διέθετε τα αναγκαία κεφάλαια, ύψους 100.000.000 δραχμών, που με το προαναφερόμενο προσύμφωνο συμβόλαιο είχε ορισθεί, ως το κατώτερο όριο του χρηματικού ποσού, με το οποίο ο κάθε ενδιαφερόμενος ιδιώτης επενδυτής θα μπορούσε να συμμετέχει στο κεφάλαιο της εν λόγω εταιρίας, ως συμβαλλόμενος συνιδρυτής της.

Πράγματι, τον Οκτωβριανού 1999, ο εκκαλών συμφώνησε με το Δ. Μ. να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 26.500.000 δραχμών, ώστε ο τελευταίος να αγοράσει, για λογαριασμό του (του εκκαλούντος), αντίστοιχης αξίας μετοχές της προρρηθείσας ανώνυμης εταιρίας ...αντί του ποσού των 1.000 δραχμών τη μία.... με την υποχρέωση να του επιστρέψει μέχρι το τέλος του έτους 2000, μετά την αναμενόμενη εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο και την αύξηση της τιμής της μετοχής της, όπως συνέβαινε τότε με τις περισσότερες μετοχές των εισηγμένων εταιριών, το ως άνω (επενδυμένο) ποσό, μαζί με τα αναμενόμενα κέρδη από την πώληση των μετοχών του, που προσδοκούσε ότι θα ήταν πολύ μεγάλα και πάντως μεγαλύτερα από τους τόκους που θα εισέπραττε από την Τράπεζα για το κεφάλαιο των ισόποσων καταθέσεων του.

Σε εκτέλεση της ανωτέρω συμφωνίας τους, ο εκκαλών κατέθεσε στον...λογαριασμό που διατηρούσε ο Δ. Μ. στην Εμπορική Τράπεζα.... συνολικά το ποσό των 26.500.000 δραχμών....Η ίδια περίπου συμφωνία καταρτίσθηκε μεταξύ του Δ. Μ. και μερικών άλλων προσώπων (υποψήφιων επενδυτών), που ήταν έμπιστοι φίλοι του..., οι οποίοι, χωρίς να διαθέτουν μεγάλα χρηματικά κεφάλαια, ενδιαφέρονταν να αποκτήσουν μετοχές της ανωτέρω υπό ίδρυση ανώνυμης εταιρίας πριν από την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο Αξιών, αλλά για τον ίδιο παραπάνω λόγο δεν μπορούσαν να συμμετέχουν, νόμιμα, ως συνιδρυτές, στην κάλυψη του εταιρικού της κεφαλαίου, αποκτώντας ανάλογες μετοχές της...Η ως άνω εταιρία, όμως, μετά τη μεσολάβηση, από τις αρχές σχεδόν του 2000 και μετέπειτα, της μεγάλης πτωτικής πορείας των τιμών των μετοχών του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, δεν εισήχθη, σύμφωνα με τα σχέδια των ανωτέρω συνιδρυτών της, στο Χρηματιστήριο, μέσα στο έτος 2000, παρά μόνο στις 31-10-2001 και αφού πλέον είχαν μεταβληθεί άρδην οι χρηματιστηριακές συνθήκες και το εν γένει οικονομικό περιβάλλον στη χώρα...".

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την έλλειψη των προϋποθέσεων εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 806 ΑΚ, και ειδικότερα περί της ουσιαστικής αβασιμότητας του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι η υπ' αυτού προς τον Δ. Μ., καταβολή του ποσού των 26.500.000 δρχ. έγινε λόγω δανείου. Δέχθηκε δε ως αποδεδειγμένο, το Εφετείο ότι η καταβολή εκείνη έγινε για άλλη αίτια (έγκυρη η άκυρη), η οποία ωστόσο δεν είχε περιληφθεί στην ιστορική βάση της αγωγής του αναιρεσείοντος.

Κατόπιν τούτου ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως τυγχάνει αβάσιμος.

Από το άρθρο 904 ΑΚ, προκύπτει ότι η αγωγή του αδικαιολογήτου πλουτισμού είναι επιβοηθητικής φύσεως και μπορεί να ασκηθεί μόνον όταν λείπουν οι προϋποθέσεις της αγωγής από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία, εκτός αν θεμελιώνεται σε πραγματικά περιστατικά διαφορετικά ή πρόσθετα από εκείνα στα οποία στηρίζεται η αγωγή από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία και υπό την ενδοδιαδικαστική αίρεση (επικουρικώς), της απορρίψεως της κυρίας βάσεως της αγωγής από τη σύμβαση ή την αδικοπραξία.

Αν η βάση της αγωγής αυτής σωρεύεται, κατά δικονομική επικουρικότητα (άρθρο 219 ΚΠολΔ), δηλαδή υπό την αίρεση της απορρίψεως της κυρίας βάσεως της αγωγής από τη σύμβαση, πρέπει να γίνει επίκληση της ακυρότητας ή της ανατροπής των αποτελεσμάτων της, διότι η επικουρική βάση θα εξετασθεί μόνον εάν η αγωγή από τη σύμβαση απορριφθεί λόγω ακυρότητας αυτής ή ανατροπής των αποτελεσμάτων της (Ολομ.

ΑΠ 22/2003). Ειδικότερα δε, προκειμένου περί έγκυρης και ισχυρής συμβάσεως δανείου, η προς επιστροφή τούτου αξίωση του δανειστή, εφόσον αυτός έχει αγωγή από τη σύμβαση (άρθρα 806 επ. ΑΚ) δεν έχει νόμιμο έρεισμα στις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού, εκτός εάν στηρίζεται σε διάφορα, σε σχέση με τη σύμβαση, πραγματικά περιστατικά, ασκούμενη δε κατά δικονομική επικουρικότητα, πρέπει να περιέχει επίκληση της ακυρότητας της συμβάσεως ή της ανατροπής των αποτελεσμάτων αυτής.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων θεμελιώνει με την αγωγή την αξίωση του για την καταβολή ποσού 77.769,62 ευρώ, ισόποσου με 26.500.000 δρχ., κυρίως μεν στις διατάξεις περί δανείου, επικουρικά δε στις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού, με τον ισχυρισμό ότι "τόσο ο κληρονομηθείς από την εναγομένη δανειολήπτης, όσο και η ίδια, ως μοναδική κληρονόμος του, έχουν καταστεί πλουσιότεροι σε βάρος της περιουσίας μου, ενώ ο συγκεκριμένος πλουτισμός τους εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα".

Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή, κατά την εκ του αδικαιολογήτου πλουτισμού βάση της δεν είναι νόμιμη, διότι, σωρευόμενη με εκείνη από τη σύμβαση δανείου, δεν στηρίζεται σε διαφορετικά η πρόσθετα περιστατικά αλλά στα ίδια με εκείνη, ενώ, εάν ήθελε υποτεθεί ότι ασκείται υπό δικονομική επικουρική σώρευση, δεν επικαλείται παντάπασι ακυρότητα της συμβάσεως.

Το Εφετείο, το οποίο έκρινε ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ορθώς απέρριψε την αγωγή ως προς την επικουρική βάση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό ως μη νόμιμη και ακολούθως απέρριψε ως αβάσιμο το λόγο της εφέσεως, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο. Επομένως, ο τρίτος, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος.

Με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 9 ΚΠολΔ πλημμέλεια, αφού παρέλειψε να αποφανθεί στο αίτημα που υπέβαλε με τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου, ότι σε περίπτωση που υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία για τη βασιμότητα των λόγων της αγωγής, της εφέσεως και των προσθέτων λόγων της, να διατάξει την επανάληψη της συζητήσεως με σκοπό την εμφάνιση και εξέταση των διαδίκων στο ακροατήριο και την επανεξέταση των μαρτύρων που είχαν εξετασθεί στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι μη νόμιμος, εφόσον, σύμφωνα με τα άρθρα 254 και 411 ΚΠολΔ, η παραδοχή ή η απόρριψη των ως άνω αιτημάτων βασίζεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου της ουσίας, η κρίση του οποίου είναι ανέλεγκτη, και συνεπώς ακόμη και η σιωπή του δικαστηρίου επί των αιτημάτων αυτών, δεν θεμελιώνει τον ως άνω λόγο αναιρέσεως.

Πρέπει, κατόπιν τούτων, να απορριφθεί η αίτηση στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων ως ηττώμενος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-9-2010 αίτηση του Σ. Γ. για αναίρεση της 396/2010 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης και την ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1 Ιουλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιουλίου 2014 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ