Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of legal interest after first instance judgment.

Απόφαση 1680 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1680/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "AEGEAN MARINE PETROLEUM S.A" η οποία εδρεύει στην ... και έχει εγκατασταθεί τόσο στη ... όσον και στον ..., και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Φιλιώτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Β. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-11-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5493/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 37/2010 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-2-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Βασίλειος Πέππας ανέγνωσε την από 12-4-2013 έκθεση της κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Στυλιανής Γιαννούκου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από την αναιρεσείουσα ... έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Πειραιά Α. Α., προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως, καθώς και της από 29/4/13 κλήσεως προς συζήτηση, με τη σχετική πράξη προσδιορισμού, για την δικάσιμο της 22ας Απριλίου 2013, όπως και της από 24/4/13 βεβαιώσεως της Γραμματέως του Αρείου Πάγου, περί αναβολής της υποθέσεως στην προκείμενη δικάσιμο (27/1/2014), επιδόθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τον αναιρεσίβλητο, κάτοικο ..., με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής.

Επίσης, όπως προκύπτει από την διαβιβασθείσα από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου MD 33702 απάντηση των αρμόδιων επιμελητών S. P. &M. R. αντίγραφα των παραπάνω εγγράφων, με ακριβή μετάφρασή τους στη γαλλική γλώσσα, επιδόθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο, στις 20/6/2013, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 1393/07 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις.

Επομένως, εφ' όσον αυτός δεν εμφανίσθηκε στην δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του.

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 37/10 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την από 9/3/09 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της 5493/08 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Με την απόφαση αυτή είχε απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η από 30/11/05 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της αναιρεσείουσας για αξιώσεις του από σύμβαση μεσιτείας.

Από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το έννομο συμφέρον αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της αναίρεσης, αλλά και των κατ' ιδίαν λόγων αυτής και θεμελιώνεται στην βλάβη που υφίσταται ο αναιρεσείων από την προσβαλλομένη απόφαση, με την άσκηση δε της αναίρεσης επιδιώκεται η ανατροπή της επιβλαβούς για τον αναιρεσείοντα συνέπειας.

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν, ειδικότερα, τα ακόλουθα: Με την 5493/08 οριστική απόφασή του το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, αφού απέρριψε την προταθείσα από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα ένσταση περί υπαγωγής της διαφοράς στη διαιτησία, με την παραδοχή ότι δεν είχε καταρτιστεί εγκύρως η σχετική συμφωνία, στη συνέχεια απέρριψε την ως άνω αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ως απαράδεκτη, κατά ένα μέρος λόγω πρόωρης ασκήσεώς της και κατά τα λοιπά λόγω αοριστίας της.

Κατά της οριστικής απόφασης άσκησε έφεση η εναγομένη (αναιρεσείουσα) αιτιώμενη με τον πρώτο, κύριο λόγο της, σφάλμα της εκκαλουμένης, με το να δεχθεί, στο απορριπτικό λόγω αοριστίας και πρόωρης άσκησης της αγωγής κεφάλαιο, την ύπαρξη και το κύρος της επίμαχης μεσιτικής σύμβασης, ζητώντας, προς αποτροπή δυσμενούς ουσιαστικού δεδικασμένου, την κατά το κεφάλαιο τούτο εξαφάνισή της.

Με τον εκτιμηθέντα από το Εφετείο, ως επικουρικό, δεύτερο λόγο της έφεσης, η εκκαλούσα, προβάλλοντας ότι "...Αν αντιθέτως κριθεί ότι κατηρτίσθη η επίμαχη σύμβαση μεσιτείας τότε η περιεχόμενη σ' αυτή συμφωνία περί διαιτησίας είναι έγκυρη γιατί πληροί τον προβλεπόμενο από το εφαρμοστέον άρθρο 7 παρ. 2 ν. 2735/1999 τύπο...", απέδωσε σφάλμα στην απορριπτική της εν λόγω ενστάσεώς της κρίση της εκκαλουμένης, ζητώντας την εξαφάνισή της, κατά τούτο, με σκοπό, αφού γίνει δεκτή η τελευταία ως νόμιμη και ουσιαστικά βάσιμη, να παραπεμφθεί η διαφορά στη διαιτησία.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε τον πρώτο λόγο της εφέσεως, δεχόμενο έλλειψη εννόμου συμφέροντος της εναγομένης-εκκαλούσας, εφόσον αυτή ήταν η νικήσασα διάδικος πρωτοδίκως και με την επιπλέον παραδοχή ότι στην εκκαλούμενη απόφαση δεν περιέχεται ούτε πλεοναστικώς-διηγηματικώς κρίση-αιτιολογία, για ύπαρξη και εγκυρότητα της μεσιτικής σύμβασης, ώστε να δημιουργηθεί για την εκκαλούσα δυσμενές δεδικασμένο περί τούτου, από την απορριπτική της αγωγής, λόγω αοριστίας και πρόωρης άσκησης της αξίωσης, διάταξη της εκκαλουμένης.

Επίσης, απέρριψε και τον δεύτερο λόγο της έφεσης, αφού αντικατέστησε την αντίστοιχη αιτιολογία της οριστικής απόφασης με την ευνοϊκότερη για την εκκαλούσα-εναγομένη, ότι η επίμαχη ένσταση απαραδέκτως ασκήθηκε, καθόσον αυτή υπέβαλε πρωτοδίκως την ένσταση υπαγωγής της διαφοράς σε διαιτησία, όχι μόνον αφού προηγουμένως χώρησε σε εκτενή άμυνα κατά του βασίμου της αγωγής, αλλά και με την προσθήκη διπλής αίρεσης, ήτοι το μεν της ύπαρξης της επίμαχης έννομης σχέσης (μεσιτικής σύμβασης), το δε της έγκυρης συνομολόγησης αυτής της ίδιας της μετά του ενάγοντος (εδώ αναιρεσιβλήτου) διαιτητικής συμφωνίας.

Με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, αναφορικά με την απόρριψη της ενστάσεως περί υπαγωγής της διαφοράς στη διαιτησία. Όμως, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, ο λόγος αυτός τυγχάνει αλυσιτελής, εφόσον δεν πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση με αναιρετικό λόγο κατά το μέρος της που επικύρωσε την από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απόρριψη της αγωγής.

Τούτο δε, διότι μετά την απόρριψη της αγωγής, έστω για τυπικό λόγο, δεν καταλείπεται πλέον στάδιο λειτουργίας της επίμαχης ένστασης, που καθίσταται χωρίς αντικείμενο, στα πλαίσια της δίκης επί της από 30/11/05 αγωγής, από την οποία τελική νικήτρια εξήλθεν η αναιρεσείουσα. Εξάλλου, όπως ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα, ο αναιρεσίβλητος, μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης άσκησε εναντίον της για τις ίδιες αξιώσεις του νέα αγωγή ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων (γεγονός που καταδεικνύει την εκ μέρους του αποδοχή της πρωτόδικης απόφασης).

Όπως δε προκύπτει από την επισκόπηση των έγγραφων προτάσεων του αναιρεσιβλήτου στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αυτός ευθέως εκθέτει, ότι, αφού συγκέντρωσε τα απαραίτητα στοιχεία για τον προσδιορισμό της απαιτήσεώς του, προσέφυγε με νέο δικόγραφο κατά της αντιδίκου του στα γαλλικά δικαστήρια, στη δικαιοδοσία των οποίων περιήλθε η αντιδικία του με την αναιρεσείουσα.

Εντεύθεν, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε χωρίς έννομο συμφέρον και κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17/2/10 αίτηση της εταιρείας AEGIAN MARINE PETROLEUM SA για αναίρεση της 37/2010 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ