167/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 167 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 167/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Γεωργιάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3, 4. Ψ4, 5. Ψ5 και 6. Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ ως ιδιοκτήτριας της εφημερίδας ......, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θωμά Τρικούκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Λιάνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-6-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30984/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1257/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-6-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, ανέγνωσε την από 13-9-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού, του ήδη προαχθέντος σε Αντιπρόεδρο Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 14 παρ.1 του Συντάγματος, καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους, ενώ, κατά την παρ.2 του ίδιου άρθρου, ο τύπος είναι ελεύθερος, η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται. Επίσης, κατά το άρθρο 10 παρ.1 της ΕΣΔΑ (κυρ.

ν.δ 52/1974) "Παν πρόσωπο έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώμης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών άνευ επεμβάσεως των δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων". Το δικαίωμα, όμως τούτο υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ.2 της ΕΣΔΑ (και 19 παρ.3 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα-κυρ.

ν.2462/1997), σε περιορισμούς και κυρώσεις, που προβλέπονται από το νόμο και αποσκοπούν, εκτός άλλων, στην προστασία της υπολήψεως και των δικαιωμάτων τρίτων. Εξ άλλου, κατά το άρθρο μόνο παρ.1 του ν.1178/1981, ο ιδιοκτήτης κάθε εντύπου υποχρεούται σε πλήρη αποζημίωση για την παράνομη περιουσιακή ζημία, καθώς και σε χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προξενήθηκαν υπαίτια με δημοσίευμα, το οποίο θίγει την τιμή ή την υπόληψη κάθε ατόμου, έστω και αν η κατά το άρθρο 914 ΑΚ υπαιτιότητα, η κατά το άρθρο 919 ΑΚ πρόθεση και η κατά το άρθρο 920 ΑΚ γνώση ή υπαίτια άγνοια συντρέχουν στον συντάκτη του δημοσιεύματος ή αν ο τελευταίος είναι άγνωστος στον εκδότη ή τον διευθυντή συντάξεως του εντύπου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει, μεταξύ των άλλων, και αποζημίωση κατά τις περί αδικοπραξιών διατάξεις, κατά δε το άρθρο 59 ΑΚ και στην περίπτωση της ΑΚ 57, το δικαστήριο με την απόφαση του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί, και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επί πλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση συνίσταται, μεταξύ άλλων, και σε πληρωμή χρηματικού ποσού. Τέτοιο προστατευόμενο αγαθό είναι και η τιμή κάθε ανθρώπου, η οποία αντικατοπτρίζεται στην υπόληψη, εκτίμηση και αξία που αποδίδεται σ' αυτόν από τους άλλους. Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, όχι δε όταν υφίστανται ελλείψεις αναγόμενες στην ανάλυση, στάθμιση και εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, μετ' εκτίμηση των αποδείξεων, κατά την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, δέχεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του τα εξής: Η αναιρεσείουσα ήταν Πρόεδρος Πρωτοδικών και από .... έως και ...... υπηρέτησε ως Πρωτοδίκης στο Τμήμα Απαλλοτριώσεων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Τον Απρίλιο του έτους .... προήχθη σε Πρόεδρο Πρωτοδικών και μετατέθηκε στο Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, στη συνέχεια δε στο Πρωτοδικείο Σερρών, όπου και υπηρέτησε μέχρι και τον Σεπτέμβριο του ...., οπότε και μετατέθηκε στό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου υπηρέτησε στο τμήμα οικογενειακού δικαίου του Πολυμελούς Πρωτοδικείου μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2003.

Από τον Σεπτέμβριο του έτους ..... μετατέθηκε και υπηρέτησε στο Πρωτοδικείο Χανίων Κρήτης. Ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων είναι δημοσιογράφος και αρθρογραφεί στην εφημερίδα "......", ιδιοκτησίας της έκτης των αναιρεσιβλήτων. Στην εν λόγω εφημερίδα ο δεύτερος αναιρεσίβλητος είναι εκδότης-διευθυντής, ο τρίτος διευθυντής, η τέταρτη διευθύντρια σύνταξης και ο πέμπτος αρχισυντάκτης.

Στις ..... δημοσιεύθηκε στο σχετικό φύλλο της εφημερίδας άρθρο που συνέταξε ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων με τον τίτλο "Πως "έφαγαν" δισ. Για απαλλοτριώσεις στη Βόρεια Ελλάδα. Δικαστές σε "κομπίνα", στο οποίο αναφέρονταν μεταξύ άλλων και τα εξής: "...σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις διαφθοράς εμπλέκονται λιγοστοί δικηγόροι και πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι δικαστικοί που δεν ξεπερνούν τους δέκα.

Αυτοί οι λίγοι επίορκοι, που δυσφημούν τη Δικαιοσύνη, κατά τα φαινόμενα συνεργάζονται μεταξύ τους και "στήνουν" από κοινού διάφορες χρυσοφόρες "μηχανές". Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και στο "κόλπο" με τις απαλλοτριώσεις, βασικός πρωταγωνιστής ήταν ο δικαστής που παίζει "φρουτάκια" και συχνάζει σε καζίνο, αυτός που έχει καταδικασθεί από τον Άρειο Πάγο με τρίμηνη προσωρινή παύση (κι αυτό το διάστημα εκτίει την ποινή του) ύστερα από καταγγελίες συναδέλφων του ότι έβγαζε "κατά παραγγελία", αποφάσεις ευνοϊκές για άτομα που είχαν κατηγορηθεί για εκτεταμένο λαθρεμπόριο με καύσιμα, τσιγάρα και αλκοόλη...

Οι μεγαλύτερες όμως "αρπαχτές" φαίνεται ότι έγιναν όταν του ανατέθηκε να διευθετήσει, μαζί με άλλους δικαστές, περιπτώσεις απαλλοτριώσεων ιδιωτικών εκτάσεων υπέρ του Δημοσίου, για διάφορα έργα στο χώρο της ...... Οι δικαστές είχαν αναλάβει, μεταξύ άλλων, να καθορίσουν και το ύψος των αποζημιώσεων που θα έπρεπε να καταβάλλει το κράτος στους πολίτες, που έχαναν τα χωράφια τους κ.λ.π., οπότε έγιναν διάφορα "περίεργα" πράγματα, όχι όμως και τόσο ανεξήγητα.

Ο συγκεκριμένος καταγγέλλεται από συναδέλφους του ότι όριζε αποζημιώσεις τριπλάσιες και τετραπλάσιες από εκείνες που έπρεπε και κατ' αυτό τον τρόπο ευνοούσε ιδιώτες ενεργώντας σε βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου, τα οποία υποτίθεται ότι προασπιζόταν με την ιδιότητα του Δικαστή. Εισαγγελείς αναφέρουν ότι στην κομπίνα συμμετείχαν και ορισμένοι δικηγόροι, που ενεργούσαν για λογαριασμό των πολιτών και βέβαια μεσολαβούσαν ώστε κάποια από τα λεφτά "ν' αλλάξουν χέρια" και να μη φθάσουν τελικά σ' εκείνους που εμφανίζονταν στα "χαρτιά" ως πραγματικοί δικαιούχοι.

Είναι αδύνατο να υπολογίσει κανείς με ακρίβεια τη συνολική ζημία του Δημοσίου σ' αυτή την περίπτωση, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας ότι οι απαλλοτριώσεις που έγιναν αφορούσαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης θα πρέπει να χάθηκαν πολλά δισ. Κάποια στιγμή, όμως, οι προϊστάμενοι του αντελήφθηκαν ότι "κάτι δεν πήγαινε καλά" και τον ξαπόστειλαν σε άλλη υπηρεσία".

Στη συνέχεια την ......, δημοσιεύθηκε και πάλι άρθρο του πρώτου των αναιρεσιβλήτων σε φύλλο της εφημερίδας με τον τίτλο "Ευνοϊκή μετάθεση και ... προαγωγή συγχρόνως με δίμηνη παύση του! Καζινόβιος και "μιζαδόρος" δικαστής., επιβραβεύεται! Περίεργο σκάνδαλο στο χώρο της Δικαιοσύνης", στο οποίο αναφέρονταν μεταξύ άλλων και τα εξής: "Ξημεροβραδιάζεται στο καζίνο και παίζει "φρουτάκια"...

Σύμφωνα με τις καταγγελίες άλλων δικαστών, ο συγκεκριμένος δικαστής: "Εξέδιδε "περίεργες" αποφάσεις το διάστημα που υπηρετούσε σε τμήμα απαλλοτριώσεων και επιδίκασε αποζημιώσεις σε ιδιώτες των οποίων τη γη καταλάμβανε το δημόσιο για να προχωρήσει σε έργα γενικότερου συμφέροντος, κυρίως για να βελτιωθεί το οδικό δίκτυο σε "προβληματικές" περιοχές.

Οι τιμές μονάδας για αποζημιώσεις ήταν πολλαπλάσιες σε σχέση με εκείνες που καθορίζονταν συνήθως, με αποτέλεσμα να χάσει το κράτος μεγάλα ποσά άνευ λόγου και αιτίας. "Τραβούσαν τα μαλλιά τους" οι προϊστάμενοι του όταν αντελήφθησαν τι συνέβαινε και το πρώτο που έκαναν ήταν να τον μεταθέσουν σε άλλο πόστο για να μη διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα.

Ήδη, όμως είχε εξανεμισθεί ένα μεγάλο ποσό και όπως ελέχθη τότε, ο δικαστής "έστηνε" αποφάσεις με δικηγόρους των δικαιούχων και ένα μέρος των χρημάτων επέστρεφε, όχι βέβαια στα κρατικά ταμεία, αλλά στην τσέπη του! Επισκεπτόταν τακτικά διάφορα καζίνο και έπαιζε μεγάλα ποσά, που, φυσικά, δεν προέρχονταν από το μισθό του.

Η εξήγηση που δίνεται-πάντα από τους καταγγέλλοντες συναδέλφους του- είναι ότι κατασπαταλούσε χρήματα που δολίως καρπωνόταν με την ιδιότητα του Δικαστή. Λέγεται μάλιστα ότι συνεχίζει και τώρα την ίδια συμπεριφορά, αλλά πλέον με μικρότερη... ένταση, καθώς έχει γίνει "βούκινο". Είχε "στενές γνωριμίες και επαφές" με σεσημασμένους λαθρέμπορους για τους οποίους εξέδιδε ευνοϊκές αποφάσεις, ορισμένες από τις οποίες έρχονταν σε ευθεία σύγκρουση με αποφάσεις συναδέλφων του για τα ίδια πρόσωπα και για τα ίδια αδικήματα! Κατά μία πληροφορία, η ποινή προσωρινής παύσης δύο μηνών σχετίζεται με αυτό το σκέλος της υπόθεσης, Κι ενώ λογικά θα έπρεπε να μπεί "στο ψυγείο", ακόμη και να αποπεμφθεί από την υπηρεσία του, για "τα μάτια του κόσμου" έστω, πήρε ευνοϊκή μετάθεση και μετά τις 10 Σεπτεμβρίου θα παρουσιασθεί στο νέο του πόστο.

Προς το παρόν είναι άγνωστο που θα τοποθετηθεί ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος για ... νέες αρπαχτές λόγω συνήθειας... Βέβαια στην νέα του υπηρεσία "το καζάνι βράζει" και οι συνάδελφοι του, του ετοιμάζουν ανάλογη υποδοχή! Φυσικά περιττεύει η σημείωση ότι η εφημερίδα μας γνωρίζει άριστα πρόσωπα και πράγματα αλλά δεν τα αποκαλύπτει για λόγους δεοντολογίας, αφού αυτό εμπίπτει στην αρμοδιότητα άλλων, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει κίνδυνος κάποιον ή κάποιους να τους αδικήσουμε.

Πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος ο δικαστής αρνείται τις σε βάρος του καταγγελίες και ισχυρίζεται ότι πρόκειται για συκοφαντίες και διαδόσεις". Ακολούθως την ..... δημοσιεύθηκε και πάλι άρθρο του πρώτου των αναιρεσιβλήτων σε φύλλο της εφημερίδας, με τον τίτλο "Πόρισμα-καταπέλτης στον Άρειο Πάγο. Πως άρπαξαν δις από το Δημόσιο.

Αμαρτωλό κύκλωμα δικαστών", στο οποίο αναφέρονταν μεταξύ άλλων και τα εξής: "... Σχετικά με τα καμώματα δικαστίνας με αδυναμία στα "φρουτάκια", την οποία κατηγορούν ότι με "περίεργες" αποφάσεις προκάλεσε ζημία δισ. στο Δημόσιο σε συνεργασία με δικηγόρους και ιδιώτες, ενώ φέρεται ότι συμμετείχε και σε ευρύτερο κύκλωμα δικαστικών, που εξέδιδαν ευνοϊκές αποφάσεις ή έκαναν διάφορες "παρεμβάσεις" για συγκεκριμένα άτομα, που αντιμετώπιζαν σοβαρά αδικήματα.

Η δικαστίνα φαίνεται ότι είναι η κορυφή του παγόβουνου, δεδομένου ότι υπέρ ορισμένων κατηγορουμένων ενεργούσαν και άλλοι συνάδελφοι της, συνεργαζόμενοι μαζί της ή και από μόνοι τους. Η ίδια εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, κυρίως γιατί είχε (άγνωστο αν συνεχίζει να παίζει) μία ... δαπανηρή συνήθεια: Σύχναζε σε καζίνο και σπαταλούσε χρήματα άγνωστης προέλευσης, πράγμα που κάποια στιγμή πληροφορήθηκαν οι συνάδελφοι της, με αποτέλεσμα να γίνει "βούκινο" στην υπηρεσία της...

Με δηλώσεις τους στην εφημερίδα μας, μάρτυρες ισχυρίζονται ότι, πέραν των άλλων, η δικαστίνα ενήργησε και σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, όταν, λόγω της θέσης της, ασχολήθηκε με απαλλοτριώσεις ιδιωτικών εκτάσεων, προκειμένου αυτές οι εκτάσεις να χρησιμοποιηθούν για διάφορα δημόσια έργα, όπως η διάνοιξη δρόμων.

Η περί ης ο λόγος είχε αναλάβει να ορίσει τιμή μονάδος για τις απαλλοτριώσεις αυτές, δηλαδή προσδιόριζε τις αποζημιώσεις που θα έπρεπε να χορηγήσει το Δημόσιο στους ιδιώτες. Όριζε, λοιπόν, τιμές- σύμφωνα πάντα με τους ίδιους μάρτυρες-που ήταν κατά πολύ υψηλότερες από εκείνες που όριζαν άλλοι δικαστές, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να χάνει άσκοπα και εξαιτίας της τεράστια ποσά.

Άγνωστο παραμένει εάν αυτό το έκανε από ... μεγαλοκαρδία ή σε συνεννόηση με τους ενδιαφερόμενους πολίτες, αν και το πιθανότερο είναι ότι είχε "δοσοληψίες" με τους δικηγόρους τους. Όταν οι προϊστάμενοί της, αντελήφθησαν τι συνέβαινε την μετέθεσαν σε άλλη υπηρεσία, στην πορεία όμως και ενώ υπηρετούσε πλέον σε επαρχιακό δικαστήριο, προστέθηκαν σε βάρος της και άλλες κατηγορίες, αυτή τη φορά για ευνοϊκή μεταχείριση κατηγορουμένων, με αποτέλεσμα γι 'αυτό το σκέλος να τιμωρηθεί το 2002 με ποινή πρόσκαιρης παύσης δύο μηνών".

Τέλος, στις ..... ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων δημοσίευσε και πάλι άρθρο με τον τίτλο "Στο Πειθαρχικό η δικαστίνα με τα ...φρουτάκια", στο οποίο ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής: "... της δικαστίνας με... αδυναμία στα φρουτάκια, που κατηγορείται από την υπηρεσία της ότι σύχναζε σε καζίνο και πως με σκανδαλώδεις αποφάσεις της, ζημίωσε το Δημόσιο με δισ.

δραχμές.., Από την έρευνα - στο πλαίσιο της οποίας κλήθηκαν και κατέθεσαν άλλοι δικαστές, που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα - φέρεται να προέκυψε ότι η δικαστίνα σύχναζε σε καζίνο, όπου και κατασπαταλούσε μεγάλα χρηματικά ποσά, των οποίων η προέλευση είναι αδιευκρίνιστη και προφανώς αυτά δεν προέρχονταν από μισθούς.

Κατηγορείται, επίσης, ότι επιδίκασε σε ιδιώτες υπέρογκες αποζημιώσεις, σε περιπτώσεις όπου το Δημόσιο έκανε απαλλοτριώσεις ιδιωτικών εκτάσεων για δημόσια έργα. Έτσι, το κράτος δαπάνησε, εξαιτίας της, χρήματα τα οποία υπό άλλες συνθήκες δεν θα κατέβαλλε. Σημειώνεται ότι η ίδια καταδικάστηκε πέρσι από τον Άρειο Πάγο σε πρόσκαιρη παύση δύο μηνών, όταν κατηγορήθηκε ότι εξέδιδε ευνοϊκές αποφάσεις για συγκεκριμένους πολίτες που κατηγορούνταν για σοβαρές περιπτώσεις λαθρεμπορίας, από τις οποίες το Δημόσιο ζημιώθηκε με δισ.

δραχμές... Καθώς φαίνεται ότι το "απόστημα" σπάει, αναμένονται γενικότερες εξελίξεις σχετικά με το "αμαρτωλό" κύκλωμα δικαστών που δρα στη Βόρεια Ελλάδα". Τα εν λόγω αποσπάσματα των δημοσιευμάτων εκθέτει στην αγωγή της η αναιρεσείουσα και ισχυρίζεται ότι, παρά το ότι δεν αναφέρεται σ' αυτά το όνομα της, αφορούν το πρόσωπο της και είναι συκοφαντικά, εξυβριστικά και μειωτικά της τιμής και της υπόληψης της.

Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι είτε από τον συνδυασμό των φράσεων που περιέχονται στα τέσσερα ως άνω δημοσιεύματα είτε και λαμβάνοντας υπόψη το καθένα χωριστά και συγκεκριμένα από το αναφερόμενο στο δημοσίευμα της ...... όπου γίνεται λόγος για "ευνοϊκή μετάθεση σχεδόν δίπλα στο σπίτι του", από το αναφερόμενο ότι "έχει ήδη τιμωρηθεί με δίμηνη παύση", από το δημοσίευμα της ......, στο οποίο γίνεται λόγος για δικαστή που υπηρετεί στη Βόρεια Ελλάδα, και από αυτό της ......

που αναφέρεται ότι "εξέδιδε περίεργες αποφάσεις στο διάστημα που υπηρετούσε σε τμήμα απαλλοτριώσεων", φωτογραφίζεται η ίδια (αναιρεσείουσα) και ως εκ τούτου καθίσταται σαφές για τους αναγνώστες, κυρίως όσον αφορά ένα "ευρύ αναγνωστικό κοινό δικαστικών λειτουργών, δικηγόρων και δικαστικών υπαλλήλων" ότι πρόκειται γι' αυτήν.

Προς επίρρωση του ανωτέρω ισχυρισμού της, ισχυρίζεται ειδικότερα ότι στα ανωτέρω δημοσιεύματα γίνεται λόγος γενικά για δικαστή, που έχει τιμωρηθεί πειθαρχικώς από τον Άρειο Πάγο με την ποινή της δίμηνης προσωρινής παύσης (που κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα εξέτισε την ποινή του), υπηρετεί σε Πρωτοδικείο της Βόρειας Ελλάδας και εμπλέκεται κατά τον τρόπο που εκεί περιγράφεται σε υποθέσεις απαλλοτριώσεων ιδιωτικών εκτάσεων επιδικάζοντας μεγαλύτερες των νομίμων αποζημιώσεις, ο οποίος αντί άλλων επιβραβεύθηκε με ευνοϊκή μετάθεση "δίπλα στο σπίτι του".

Ότι τα ανωτέρω αναφερόμενα στοιχεία είναι αρκούντως προσδιοριστικά για το πρόσωπό της, αφού πράγματι υπηρέτησε στο τμήμα Απαλλοτριώσεων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, από .... έως ...., ενώ από .... και μέχρι ......, υπηρέτησε στο Τμήμα Δημοσίου του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που και αυτό δικάζει απαλλοτριώσεις, κανένα δε άλλο Πρωτοδικείο της Βόρειας Ελλάδας σύμφωνα με τον Οργανισμό Λειτουργίας του, πλην αυτού της Θεσσαλονίκης, δεν είναι χωρισμένο σε τμήματα που να περιλαμβάνεται σ' αυτά και τμήμα απαλλοτριώσεων, εκτός από αυτό της Θεσσαλονίκης και ότι η ίδια είχε τιμωρηθεί με την πειθαρχική ποινή της δίμηνης παύσης, δυνάμει της υπ'αριθμ.....

απόφασης του εννεαμελούς πειθαρχικού συμβουλίου του Αρείου Πάγου, καθώς και ότι τον Σεπτέμβριο του .... μετατέθηκε από το Πρωτοδικείο Σερρών στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης όπου και υπηρέτησε στο Τμήμα Οικογενειακού Δικαίου του Πολυμελούς Πρωτοδικείου μέχρι και τον Ιούνιο του έτους ..... Ανεξάρτητα από το ακριβές ή μη του περιεχομένου των ανωτέρω δημοσιευμάτων, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτά προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη της αναιρεσείουσας, αφού δεν περιέχουν κανένα σαφές χαρακτηριστικό για το πρόσωπο της και ως εκ τούτου ο ανωτέρω ισχυρισμός της περί ταυτοποίησης της με το πρόσωπο που περιγράφεται στα δημοσιεύματα αυτά σε σημείο μάλιστα που να μην καταλείπεται καμία αμφιβολία, στηριζόμενος στα ανωτέρω αναφερόμενα στοιχεία είναι αβάσιμος.

Η αβασιμότητα αυτού καταδεικνύεται από το ότι, ο συντάκτης των ανωτέρω κειμένων, δεν αναφέρεται ευθέως και κατηγορηματικώς στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας με τρόπο που να μην αφήνει στον αναγνώστη καμία αμφιβολία και ενδοιασμό, αν και θα μπορούσε να το πράξει καταρχήν με την αναφορά βεβαίως του ονόματος και επωνύμου ή έστω των αρχικών τους.

Αντιθέτως, από τον τρόπο που εκφράστηκε ο συντάκτης των ανωτέρω δημοσιευμάτων και από το συνολικό περιεχόμενο αυτών, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι όλα τα δημοσιεύματα αναγιγνώσκονται συγχρόνως, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προκύψει για τον αναγνώστη του εντύπου, ακόμη και αν αυτός προέρχεται από το νομικό κόσμο (δικαστικούς λειτουργούς, δικηγόρους, δικαστικούς υπαλλήλους), κατά τρόπο σαφή και αναμφισβήτητο, ότι το φερόμενο ως εμπλεκόμενο στις ανωτέρω υποθέσεις πρόσωπο είναι η αναιρεσείουσα.

Η κρίση αυτή, κατά το Εφετείο, στηρίζεται κυρίως στο γεγονός ότι ο συντάκτης των ανωτέρω δημοσιευμάτων-πρώτος των αναιρεσιβλήτων στα δύο πρώτα εξ αυτών (δημοσιεύματα) κάνει λόγο για "δικαστή" και όχι για "δικαστίνα", και στα δύο τελευταία αναφέρεται σε "δικαστίνα". Επομένως δεν καθίσταται ευχερές για τον αναγνώστη όλων των δημοσιευμάτων να καταλήξει στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας, αλλά αντιθέτως είναι λογικό να αμφιβάλει για το αν πρόκειται για γυναίκα ή για άνδρα δικαστή.

Ούτε όμως από την αναφορά ότι σε βάρος του δικαστή ή της δικαστίνας που αφορούν τα δημοσιεύματα έχει επιβληθεί από το συμβούλιο του Αρείου Πάγου η πειθαρχική ποινή της δίμηνης προσωρινής παύσης από τα καθήκοντα του (της), μπορεί να οδηγήσει στο πρόσωπο της εκκαλούσας, αφού σύμφωνα με το άρθρο 98 παρ.2 του ν.1756/1988 (ΚΟΔΚΔΛ) τόσο η προδικασία όσο και η κυρία διαδικασία ενώπιον των πειθαρχικών συμβουλίων είναι μυστική και επομένως κανείς, πλην του άμεσα ενδιαφερομένου και εμπλεκομένου προσώπου, δεν θα μπορούσε να λάβει γνώση αυτής.

Επομένως δεν παρίσταται ευχερές, οποιοσδήποτε αναγνώστης, ακόμη και προερχόμενος από το νομικό κόσμο, δυνάμει του ανωτέρω στοιχείου να καταλήξει στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας ασχέτως του ότι στο από ...... δημοσίευμα αναφέρεται είτε από παραδρομή είτε και σκοπίμως ότι έχει επιβληθεί σε βάρος του δικαστή τρίμηνη προσωρινή παύση ενώ στα από ......

και από ..... δημοσιεύματα γίνεται λόγος για δίμηνη προσωρινή παύση δικαστίνας. Πέραν τούτων, ο αναγνώστης των ανωτέρω κειμένων είναι παντελώς αδύνατο να συμπεράνει ότι πρόκειται για το πρόσωπο της αναιρεσείουσας και για το λόγο ότι στα επίμαχα δημοσιεύματα- τα οποία και έλαβαν, χώρα μέσα στα έτη 2002 και 2003- δεν αναφέρεται κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο φέρεται να εκδόθηκαν οι αποφάσεις κατά τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων με τον επιλήψιμο τρόπο που ο συντάκτης των κειμένων ισχυρίζεται ότι εκδόθηκαν.

Η έλλειψη αναφοράς - έστω και με έμμεσο τρόπο- του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, που θα μπορούσε να αποτελέσει καίριο και σημαντικό προσδιοριστικό στοιχείο σύνδεσης των γεγονότων με το πρόσωπο της αναιρεσείουσας υποδηλώνει την πρόθεση του συντάκτη των κειμένων να αναδείξει και να αναφερθεί στα κρίσιμα γεγονότα χωρίς να εμπλέξει με οποιοδήποτε τρόπο τον φερόμενο ως "πρωταγωνιστή" αυτών, γεγονός το οποίο επισημαίνει και ο ίδιος ο συντάκτης στο από ......

δημοσίευμα στο οποίο αναφέρει "... για τον ίδιο λόγο έχουμε παραποιήσει κάποια στοιχεία που οδηγούν στην ταυτότητα του εν λόγω δικαστή, αλλά οι πράξεις παραμένουν αναλλοίωτες. Εξάλλου στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν έχει σημασία το όνομα, αλλά η βασιμότητα ή όχι των καταγγελιών". Επομένως, ο αναγνώστης των επίμαχων κειμένων δεν είναι δυνατό σε καμία περίπτωση να θεωρήσει ότι πρόκειται για αποφάσεις που αφορούν παρελθόντα έτη και μάλιστα τα έτη που η αναιρεσείουσα υπηρέτησε στο τμήμα απαλλοτριώσεων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δηλαδή τα έτη 1993-1998.

Είναι πιο πιθανό και πιο εύλογο, ελλείψει συγκεκριμένου χρονικού προσδιορισμού, ο αναγνώστης των κειμένων αυτών να συνδέσει την έκδοση των αναφερομένων αποφάσεων με τα αντίστοιχα έτη δημοσίευσης των κειμένων ήτοι τα έτη 2002 και 2003, ή έστω ένα ή δυο έτη πριν, και όχι με τα έτη κατά τα οποία υπηρέτησε η αναιρεσείουσα στο αντίστοιχο τμήμα, τα οποία απέχουν χρονικώς των δημοσιευμάτων και από κανένα σημείο αναφοράς κάποιου δημοσιεύματος δεν μπορούν να προσδιοριστούν.

Άλλωστε η .... σε δικαστήριο της οποίας φέρεται να υπηρέτησε ο δικαστής των δημοσιευμάτων κατά τον επιλήψιμο χρόνο έχει δεκατρία πρωτοδικεία στις έδρες των ισάριθμων Νομών της και σε όλους έγιναν έργα οδοποιίας στους περισσότερους δε και σημαντικά, όπως είναι η ...., η οποία διέρχεται από τους περισσότερους Νομούς της γεωγραφικής αυτής περιφέρειας.

Εξάλλου, όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθμ. ..... βεβαίωση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που η ίδια η αναιρεσείουσα επικαλείται και προσκομίζει, αυτή υπηρέτησε στο Τμήμα Απαλλοτριώσεων του εν λόγω δικαστηρίου, από την ..... έως και ....., μαζί με άλλες συναδέλφους της που ονομαστικά αναφέρει. Επομένως, και αν ακόμη ο αναγνώστης των κειμένων κατέληγε ότι πρόκειται για τα ανωτέρω έτη (1993-1998), κατά τα οποία η αναιρεσείουσα υπηρέτησε στο αντίστοιχο τμήμα, γεγονός που κατά τα ανωτέρω παρίσταται λογικώς αδύνατο, και πάλι δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτό ότι ο αναγνώστης μπορούσε να συμπεράνει ότι πρόκειται για την αναιρεσείουσα, αφού κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα μαζί με αυτήν στο ίδιο τμήμα υπηρέτησαν και άλλοι δικαστές-όλες γυναίκες- οπότε κάλλιστα θα μπορούσε να γίνεται λόγος για μία από αυτές, το γεγονός δε ότι η αναιρεσείουσα ήταν η αρχαιότερη που υπηρετούσε στο αντίστοιχο τμήμα δεν μπορεί να σημαίνει ότι το "δημοσίευμα την ξεχωρίζει" από τις άλλες συναδέλφους της, κατά τους ισχυρισμούς της, αφού και πάλι δεν υπάρχει κάποιο ειδικότερα προσδιοριστικό της ιδιότητας αυτής στοιχείο.

Διαβάζοντας λοιπόν κάποιος τα επίμαχα δημοσιεύματα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το πιθανότερο είναι να πρόκειται για αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν κατά τα αντίστοιχα έτη των δημοσιευμάτων ή τα αμέσως προηγούμενα αυτών. Περαιτέρω όμως, ούτε και το ανωτέρω αναφερόμενο γεγονός της ευνοϊκής μετάθεσης "δίπλα στο σπίτι της", δεν είναι δυνατό με κανένα τρόπο να συνδεθεί αμέσως ή εμμέσως με το πρόσωπο της αναιρεσείουσας και τη μετάθεση της από το Πρωτοδικείο Σερρών στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, όπως η ίδια υποστηρίζει, αφού αυτό θα μπορούσε να ισχύει για οποιονδήποτε Δικαστή, που κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα έπαιρνε μετάθεση από Πρωτοδικείο οποιουδήποτε νομού της Βορείου Ελλάδος σε άλλο Πρωτοδικείο όμορου νομού, αν θεωρηθεί ότι αυτό προκύπτει από την αναφορά της φράσης "δίπλα στο σπίτι του".

Και τα υπόλοιπα όμως αναφερόμενα στοιχεία, τα οποία κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας την προσδιορίζουν, δεν είναι δυνατό σε καμία περίπτωση να οδηγήσουν σ' αυτήν, καθόσον, αφενός η αναφορά του γεγονότος της ευνοϊκής μετάθεσης, χωρίς άλλο ειδικότερο προσδιορισμό, δεν σημαίνει απαραιτήτως και μετάθεση από το Πρωτοδικείο Σερρών όπου και υπηρετούσε στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (όπερ και συνέβαινε στην περίπτωση της αναιρεσείουσας), αφετέρου, το επιπλέον αναφερόμενο γεγονός που θα μπορούσε να προσδιορίσει κατά τι την ταυτότητα της, ήτοι αυτό της προσωρινής παύσης της από τα καθήκοντα της ήταν απόρρητο και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να το γνωρίζει ο αναγνώστης των δημοσιευμάτων.

Αντιθέτως, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα ανωτέρω γεγονότα από τον συντάκτη-πρώτο των εφεσίβλητων του από ..... δημοσιεύματος, ο αναγνώστης υπολαμβάνει ότι πρόκειται για δικαστή που υπηρετεί (κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα) στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου και εξέδωσε τις αποφάσεις με τον τρόπο που περιγράφονται στο δημοσίευμα, ο οποίος και μετατίθεται σε έτερο Πρωτοδικείο, πιθανώς όμορου νομού.

Προς αποφυγή μάλιστα οποιουδήποτε στοιχείο προσδιοριστικού της ταυτότητας του δικαστή που αφορά το ίδιο δημοσίευμα της ..... αναφέρει ο συντάκτης του ότι αυτός πήρε μετάθεση ευνοϊκή για νέα υπηρεσία και όχι για επάνοδο στην υπηρεσία, δηλαδή το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, όπου είχε την φερομένη ως επιλήψιμη συμπεριφορά σχετικά με τις απαλλοτριώσεις.

Κατά τα λοιπά, από τα υπόλοιπα τρία δημοσιεύματα προκύπτει ότι ο μέσος αναγνώστης ακόμη και αυτός που έχει νομικές γνώσεις και γνωρίζει την εσωτερική διάθρωση και τον τρόπο λειτουργίας των Πρωτοδικείων, δεν είναι δυνατό να καταλήξει ότι πρόκειται για δικαστή που υπηρετεί στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, αλλά θα μπορούσε να πρόκειται για δικαστή που υπηρετεί σε οποιοδήποτε επαρχιακό δικαστήριο της Βορείου Ελλάδος, Επομένως, ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας κατά τον οποίο η τελευταία υπολαμβάνει ότι τα εν λόγω δημοσιεύματα επιχειρούν να την φωτογραφήσουν και πράγματι το κάνουν, με την αναφορά των ανωτέρω στοιχείων που επαρκώς προσδιορίζουν την ταυτότητά της είναι αβάσιμος, αφού κατά τα ανωτέρω αποδειχθέντα γεγονότα, ο αναγνώστης των κειμένων προερχόμενος από το νομικό κόσμο, είναι πρακτικώς και λογικώς αδύνατο να καταλήξει στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας.

Εξάλλου, από τον τρόπο έκφρασης του συντάκτη των δημοσιευμάτων και το περιεχόμενο αυτών, προκύπτει ότι κύριο μέλημα αυτού (συντάκτη) ήταν η παρουσίαση των γεγονότων και όχι η σύνδεση αυτών (γεγονότων) με συγκεκριμένο πρόσωπο, η οποία εν τέλει είναι για τους αναγνώστες παντελώς αδιάφορη ενόψει της κρισιμότητας και σπουδαιότητας των καταγγελλομένων γεγονότων που φέρονται να τελέστηκαν από πρόσωπο που έχει την ιδιότητα του δικαστή, θέση η οποία εξάλλου, κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, και διατυπώνεται στο από 26-8-2002 δημοσίευμα, ήτοι ότι "φυσικά περιττεύει η σημείωση ότι η εφημερίδα μας γνωρίζει άριστα πρόσωπα και πράγματα αλλά δεν τα αποκαλύπτει για λόγους δεοντολογίας, αφού αυτό εμπίπτει στην αρμοδιότητα άλλων, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει κίνδυνος κάποιον ή κάποιους να τους αδικήσουμε.

Πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος ο δικαστής αρνείται τις σε βάρος του καταγγελίες και ισχυρίζεται ότι πρόκειται για συκοφαντίες και διαδόσεις. Για τον ίδιο λόγο έχουμε παραποιήσει κάποια στοιχεία που οδηγούν στην ταυτότητα του εν λόγω δικαστή, αλλά οι πράξεις παραμένουν αναλλοίωτες". Άλλωστε αυτό που τελικώς ενδιαφέρει εν προκειμένω είναι το ίδιο το δημοσίευμα και όχι η εντύπωση που δημιούργησε η ανάγνωση του στην ίδια την αναιρεσείουσα η οποία (εντύπωση) άλλωστε μπορεί να διαφέρει σε κάθε αναγνώστη, εφόσον δε αποφασιστικό κριτήριο αποτελούσε η εντύπωση του αναγνώστη, τότε ενδεχομένως στην θέση της αναιρεσείουσας θα μπορούσαν να βρίσκονται όλοι οι δικαστές της Βορείου Ελλάδος που είτε υπηρετούσαν στο τμήμα απαλλοτριώσεων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης είτε εξέδωσαν αποφάσεις κατά την ανωτέρω διαδικασία σε οποιοδήποτε άλλο Πρωτοδικείο κατά διάφορα χρονικά διαστήματα και οπωσδήποτε μέχρι και το χρόνο δημοσίευσης του τελευταίου άρθρου, οπότε και μετατέθηκαν από Πρωτοδικείο της Βορείου Ελλάδος ή έστω και από το Πρωτοδικείο της Θεσσαλονίκης σε Πρωτοδικείο όμορου νομού.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι στην από ..... έκθεση προκαταρκτικής εξέτασης του Επιθεωρητή της ΣΤ' Δικαστικής Περιφέρειας, αναφέρεται ότι "σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ....... της ....., δικαστής του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης...", καταλήγει δε ότι "από την προκαταρκτική εξέταση που ενήργησα διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για την Πρόεδρο Πρωτοδικών Σερρών και ήδη Θεσσαλονίκης, Χ1" (αναιρεσείουσα).

Επομένως, και από την ανωτέρω έκθεση προκύπτει ότι μόνο το επίμαχο δημοσίευμα, δεν ήταν αρκετό, ώστε να προσδιοριστεί η ταυτότητα της αναιρεσείουσας, η οποία προέκυψε μετά από έρευνα. Κατ' ακολουθίαν και εφόσον σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι προσδιορίζεται, όχι μόνο άμεσα αλλά ούτε και έμμεσα το πρόσωπο της αναιρεσείουσας δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί εξ αντικειμένου η άδικη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης, αλλά ούτε και της απλής δυσφήμησης ή της εξύβρισης, αφού πρόκειται για έκθεση γεγονότων που ανάγεται στην πληροφόρηση, ενημέρωση και κατατόπιση του κοινού και θεμελιώνεται στη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία και την κοινωνική αποστολή του τύπου καθώς σχετίζεται με τη συμπεριφορά προσώπων, οι πράξεις των οποίων ενδιαφέρουν την ελληνική κοινωνία, χωρίς συγχρόνως να προβάλλεται συγκεκριμένο πρόσωπο.

Ο ανωτέρω τρόπος έκφρασης κρίνεται αντικειμενικά αναγκαίος για την δέουσα απόδοση των παραπάνω γεγονότων αλλά και της συνοδεύουσας αυτά κριτικής του συντάκτη, η οποία κατέτεινε αποκλειστικά στην ανάδειξη της αλήθειας και των γεγονότων. Επομένως τα παραπάνω αναφερόμενα στα επίμαχα αυτά τέσσερα δημοσιεύματα, με κανένα τρόπο δεν προκύπτει ότι αφορούν το πρόσωπο της αναιρεσείουσας αφού, πλην του γεγονότος της επιβληθείσας σε βάρος της πειθαρχικής ποινής της δίμηνης προσωρινής παύσης, που είναι συγκεκριμένο, το οποίο όμως ήταν απόρρητο, δεν μπορεί δε να αποκλειστεί με βεβαιότητα, λόγω του απορρήτου αυτού της σχετικής διαδικασίας, και άλλος δικαστής από τους υπηρετούντες στη Βόρεια Ελλάδα να έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά με την ίδια ποινή, τα λοιπά αναφερόμενα γεγονότα, δηλαδή αυτό της ευνοϊκής μετάθεσης αλλά και το ότι κάποια στιγμή υπηρέτησε στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, είναι διατυπωμένα με τέτοια ευρύτητα και γενικότητα-ενόψει και της μη αναφοράς ημερομηνιών και χρονικών σημείων από τα οποία και μόνο θα μπορούσε να προκύψει οποιαδήποτε δυνατότητα διασταύρωσης στοιχείων, δυνάμει των οποίων ο νομικός αναγνώστης να κατέληγε ενδεχομένως στην αναιρεσείουσα-, ώστε ήταν αδύνατο, ακόμη και κάποιος που είχε άμεση σχέση με τα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, όπως κάποιος δικαστής, δικηγόρος ή δικαστικός γραμματέας να καταλάβει ότι πρόκειται για την αναιρεσείουσα.

Εξάλλου, χαρακτηριστικό των προθέσεων του πρώτου των αναιρεσιβλήτων είναι ότι για όλα τα παραπάνω εμφανιζόμενα ως λαμβάνοντα χώρα περιστατικά, διατυπώνει επιφυλάξεις για την ακρίβεια τους, ο λόγος δε της δημοσίευσης τους ήταν προκειμένου να αναδειχθούν αποκλειστικά και μόνο τα επίμαχα γεγονότα. Το ανωτέρω καταδεικνύεται κυρίως από τον τρόπο και το ύφος που αυτά είναι γραμμένα και σε συνδυασμό με τα λοιπά αναφερόμενα σ' αυτά, ενόψει της συγκεκριμένης απαξίας που έχει η διάπραξη των φερόμενων ως τελεσθέντων περιγραφομένων πράξεων από Δικαστή.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, απέρριψε στην ουσία της την έφεση της αναιρεσείουσας και επικύρωσε την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 19-6-2003 αγωγή της αναιρεσείουσας κατά των αναιρεσιβλήτων στηριζόμενη στα άρθρα 57 και 59 του ΑΚ. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε καμιά από τις προδιαλαμβανόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, ούτε στέρησε την απόφαση του από νόμιμη βάση, εξ αιτίας ελλείψεως αιτιολογίας ή ελαττώματος σ'αυτήν, αφού εξέθεσε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις, το από τις αποδείξεις πόρισμα, στο οποίο κατέληξε και ειδικότερα τα περί της μη συνδρομής εν προκειμένω των περιστατικών που είναι κατά νόμο (ΑΚ 57 και 59) αναγκαία για την εφαρμογή των τελευταίων διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου, η οποία (έλλειψη) αποκλείει την εφαρμογή τους στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας.

Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν περιέχει μόνο τις παραδοχές που εκτίθενται αποσπασματικά, κατ' επιλογή της αναιρεσείουσας στο μοναδικό λόγο αναίρεσης (με αύξοντες αριθμούς 1 έως 8), αλλά, πέραν τούτων, και όλες τις αναλυτικά αναφερόμενες (οι οποίες δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο), από όλες δε τις παραδοχές αυτές προκύπτει ότι η αναιρεσιβαλλομένη έχει, όπως προελέχθηκε, πληρότητα (επάρκεια) και σαφήνεια αιτιολογιών, που στηρίζουν πλήρως και επαρκώς το διατακτικό της και καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχό της.

Επίσης, η παραδοχή του Εφετείου περί μυστικότητας, σύμφωνα με το νόμο, τόσο της προδικασίας όσο και της κύριας διαδικασίας ενώπιον των πειθαρχικών συμβουλίων των δικαστικών λειτουργών και ότι, συνεπώς, "κανείς, πλην του άμεσα ενδιαφερόμενου και εμπλεκόμενου προσώπου, δεν θα μπορούσε να λάβει γνώση αυτής" δεν αντιφάσκει με παραδοχή στην ίδια απόφαση περί διαρροής στον τύπο κάποιας πειθαρχικής ποινής, που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με ρητή ειδική αναφορά στο πρόσωπο της, αφού μια τέτοια παραδοχή, που να συνιστά αντιφατική αιτιολογία, είναι ανύπαρκτη στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Ακόμη, το Εφετείο δεν δέχεται ενδοιαστικά ότι από τα επίμαχα δημοσιεύματα ίσως να μπορεί να ταυτοποιηθεί η αναιρεσείουσα, αλλά αποκλείει με δικανική βεβαιότητα την εν λόγω ταυτοποίηση του προσώπου της αναιρεσείουσας είτε αμέσως είτε εμμέσως. Κατ' ακολουθίαν τούτων, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Ιουνίου 2005 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1257/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει για μεν τον πρώτο, που παρέστη δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Θ. Τρικούκη σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ, για δε τους λοιπούς που παρέστησαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γ. Λιάνη, σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ