Legislator Case Law & Legislation
1679/2009 AI generated

Supreme Court rejects appeal against a judgment correction request due to omission rather than clerical error.

Case Number 1679/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to correct a previous judgment for allegedly omitting a specific order regarding the return of property. The appellant argued the lower court failed to address their request for reinstatement, but the court found this constituted a substantive omission rather than a clerical error. Consequently, the court ruled that such an omission requires a new trial at the appellate level rather than a procedural correction.

Legislator headnote

AI generated

Articles 315, 318 of the Code of Civil Procedure; Correction applies only to clerical errors, not substantive omissions requiring a new trial.

Keywords

AI generated
judgment correction clerical error substantive omission Code of Civil Procedure appellate jurisdiction property reinstatement procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Articles 315, 318 of the Code of Civil Procedure
Article 581 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 579 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1679 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1679/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου Ηρακλείου, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Πελαγία Ζαχαριουδάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/10/2004 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 388/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 187/2006 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 8/5/2006 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1526/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου. Την διόρθωση της απόφασης αυτής ζήτησε με την από 3/7/2007 αίτηση του (κατ' άρθρο 315 Κ.Πολ.Δ) ο ήδη αναιρεσείων.

Εκδόθηκε η 935/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία ανέβαλλε τη συζήτηση της υποθέσεως και διέταξε την κλήτευση όλων των διαδίκων κατά τη νέα συζήτηση. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσείων με την από 10/7/2008 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος όρισε Εισηγήτρια στη υπό κρίση αίτηση διόρθωσης της 1526/2007 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου την Αρεοπαγίτη Σοφία Καραχάλιου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 315, 318 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, για την συζήτηση αιτήσεως διορθώσεως μιας αποφάσεως, η οποία μπορεί να προκληθεί είτε με αίτηση διαδίκου είτε αυτεπαγγέλτως, πρέπει να κλητεύονται όλοι οι διάδικοι, που αναφέρονται σ' αυτή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από την συζήτηση. Αν κατά την συζήτηση απουσιάζει ο αιτών, που επισπεύδει αυτή, ή νομίμως κλητευθείς διάδικος, η συζήτηση προχωρεί σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες. Στην παρούσα περίπτωση, με την από 10.7.2008 κλήση του αιτούντος, ..., φέρεται προς συζήτηση η από 3.7.2007 αίτηση του ιδίου, περί διορθώσεως του διατακτικού της υπ' αριθ. 1526/2007 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου. Επομένως, η επίσπευση της συζητήσεως της αιτήσεως γίνεται από τον αιτούντα (με την επιμέλεια του οποίου κλητεύθηκε, για την συζήτηση αυτής, ο αντίδικός του), ενώ δικάσιμος για την συζήτηση ορίσθηκε, αρμοδίως, αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Κατόπιν τούτου, εφόσον ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νομίμως, από το πινάκιο, στη σειρά της, και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως σαν να ήταν αυτός παρών.

Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 318 του ΚΠολΔ, αν από παραδρομή κατά την σύνταξη της αποφάσεως περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που τεην έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Από την διάταξη αυτή συνάγεται, ότι με την διαδικασία της διορθώσεως σκοπείται η αποσαφήνιση της διατυπώσεως της αποφάσεως και η αποτύπωση του αληθούς περιεχομένου της, χωρίς να αλλοιώνεται η έννοιά της. Επομένως, αντικείμενό της δεν αποτελούν τα διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου αλλά ακούσιες πλημμέλειες, που παρεισέφρυσαν, κατά την σύνταξη ή την καθαρογραφή της αποφάσεως.

Διόρθωση, δηλαδή, χωρίς μόνον, όταν προφανώς συνάγεται ότι το δικαστήριο άλλο θέλησε να εκφράσει στην απόφασή του και άλλο εξέφρασε, με την αποδοχή δε της αιτήσεως διορθώσεως αποκαθίσταται η διάσταση, ώστε να αποδοθεί στο κείμενο της αποφάσεως το ηθελημένο περιεχόμενό της. Όταν το δικαστήριο άφησε αδίκαστο αίτημα του διαδίκου, με το οποί δεν ασχολήθηκε ούτε στο αιτιολογικό ούτε στο διατακτικό της αποφάσεως, δεν χωρεί διόρθωση, αφού για την επιδίκασή του θα απαιτηθεί ιδιαιτέρα διάγνωση, η οποία δεν συντελείται στα πλαίσια της διορθώσεως.

Στην παρούσα περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση διώκεται η διόρθωση της υπ' αριθ. 1526/2007 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την συμπλήρωση του διατακτικού της, το οποίο, από πρόδηλη γραφική παραδρομή, διατυπώθηκε ελλιπώς και δεν αποδίδεται το ηθελημένο περιεχόμενό της. Η αίτηση είναι νόμιμος, έρεισμα ευρίσκουσα στην προαναφερομένη διάταξη.

Από τα έγγραφα δε της δικογραφίας, εν σχέσει προς αυτή, αποδεικνύονται τα κατωτέρω: Ο αιτών, με την από 8.5.2006 αίτησή του, της οποίας η συζήτηση έγινε κατά την δικάσιμο της 27.1.2007, ζήτησε την αναίρεση της υπ' αριθ. 187/2006 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Ο ίδιος, με τις από 1.4.2007 εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις του, για την συζήτηση της ανωτέρω αιτήσεως, υπέβαλε αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, ώστε, μετά την ευδοκίμηση της αιτήσεως αναιρέσεως, να διαταχθεί η επανεγκατάσταση τούτου στο αναφερόμενο στην αίτηση ακίνητο, από το οποίο είχε αποβληθεί, με την υπ' αριθ. ...

έκθεση αποβολής της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ηρακλείου, ..., που επεκαλείτο. Επί της αιτήσεως αναιρέσεως εξεδόθη η υπ' αριθ. 1526/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία αναιρέθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο. Από το αιτιολογικό, όμως, της αποφάσεως αυτής προκύπτει ότι το δικαστήριο δεν ασχολήθηκε καθόλου με την, ως άνω αίτηση του τότε αναιρεσείοντος, περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, εφόσον καμμία αναφορά δεν κάνει σ' αυτό, και ως εκ τούτου δεν περιέλαβε και διάταξη στο διατακτικό της αποφάσεώς του.

Επομένως, δεν μπορεί να λεχθεί, ότι το δικαστήριο, από παραδρομή, δεν εξέφρασε το ηθελημένο, ώστε να υφίσταται περίπτωση διορθώσεως της ανωτέρω αποφάσεως, με την συμπλήρωση του διατακτικού της, με διάταξη περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Αντιθέτως, πρόκειται περί περιπτώσεως παραλείψεως του δικαστηρίου να κρίνει και αποφανθεί επί του ανωτέρω ζητήματος, που εκφεύγει της διαδικασίας της διορθώσεως, η οποία προβλέπεται από την προαναφερομένη διάταξη του ΚΠολΔ, εφόσον απαιτείται η διάγνωση, από το δικαστήριο τούτο, της βασιμότητος του αιτήματος περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Συνεπεία δε της παραλείψεως του δικαστηρίου να αποφανθεί επί του αιτήματος αυτού του τότε αναιρεσείοντος, υφίστατο αρμοδιότητα του Εφετείου Κρήτης, στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, μετά την αναίρεση της αποφάσεώς του, να αποφανθεί επί του αυτού αιτήματος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 581 παρ. 3 και 579 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Κατόπιν τούτων, πρέπει η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί, ως κατ' ουσίαν αβάσιμος. Διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν θα περιληφθεί, εφόσον δεν υποβλήθηκε σχετικό αίτημα από τον καθού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.7.2007 αίτηση του ... κατοίκου ..., περί διορθώσεως της 1526/2007 αποφάσεως του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Ιουνίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ