Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to mandatory co-litigation rules requiring all co-owners to participate.

Απόφαση 1678 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1678/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία " ALPHA Τράπεζα Ανώνυμος Εταιρία " (πρώην "ΑLPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΕ") και το διακριτικό τίτλο "ALPHA BANK" η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Νίκα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Σ. του Ε., 2 Σ. Σ. του Ε. και 3 Μ. Σ. του Ε., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Γουλιέλμο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-4-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 164/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 1994/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 4-1-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 15-4-2011 έκθεσή του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Ιωάννη Σίδερη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου και δευτέρου λόγου της αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. Ια ΚΠολΔ : "Όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση ή η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους, ή όταν οι ομόδικοι μόνο από κοινού μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν ή εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρχουν αντίθετες αποφάσεις στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους".

Η διάταξη αυτή προσδίδει ευρύτερα όρια στην έννοια της αναγκαστικής ομοδικίας, αφού αναφέρεται σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες, αν και δεν υπάρχει κίνδυνος συγκρούσεως δεδικασμένου, δεν νοείται όμως η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, αλλά κατά τους κανόνες της λογικής και του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας αποφάσεως.

Έτσι, αναγκαστική ομοδικία υφίσταται και σε κάθε περίπτωση, κατά την οποία υπάρχει πλήρης ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης κάθε ομοδίκου, καθόσον η λογική αναγκαιότητα επιβάλλει την έκδοση όμοιας αποφάσεως και, συνεπώς, δεν είναι νοητή η έκδοση αντίθετων αποφάσεων. Κατά δε την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου η άσκηση ενδίκου μέσου από κάποιον από τους αναγκαίους ομοδίκους έχει αποτέλεσμα και για εκείνους που δεν το άσκησαν, δηλαδή, αν αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσο, θεωρείται από το νόμο ότι αυτό το ασκούν και οι υπόλοιποι ομόδικοι παρ' όλο ότι αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου.

Στην περίπτωση αυτή, οι ομόδικοι, που δεν άσκησαν το ένδικο μέσο, πρέπει να καλούνται στη συζήτηση αυτού (άρθρα 76 παρ. 3, 110 ΚΠολΔ) και, αν δεν κληθούν και δεν εμφανισθούν αυτόκλητα, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση του ενδίκου μέσου ως προς όλους τους διαδίκους, κατ' εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ (βλ.

ΑΠ 82/1981 Στην προκειμένη περίπτωση με την 1994/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης έγινε δεκτή η έφεση των εναγόντων και ήδη αναιρεσίβλητων κατά της 164/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης, που είχε απορρίψει ως καταχρηστική την από 25-4-2005 αγωγή ιούς, με την., οποία ζητούσαν να αναγνωρισθεί ότι:

α) ο πρώτος εναγόμενος ακύρως εξ εποίησε δια πωλήσεως με το αναφερόμενο στην αγωγή συμβόλαιο στους δεύτερο και τρίτη των εναγομένων διαμέρισμα του 4ου ορόφου στην υπό ανέγερση πολυκατοικία σε οικόπεδο ιδιοκτησίας τους, λόγω υπερβάσεως εκ μέρους του της πληρεξουσιότητας που του είχαν χορηγήσει οι ίδιοι ως οικοπεδούχοι, β) οι δεύτερος και τρίτη των εναγομένων δεν απέκτησαν την κυριότητα του εν λόγω διαμερίσματος, παρά τη μεταγραφή του συμβολαίου στο οικείο Υποθηκοφυλακείο και γ) η τέταρτη εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα ακύρως ενέγραψε προσημείωση υποθήκης στο εν λόγω ακίνητο για την εξασφάλιση στεγαστικού δανείου, που είχε χορηγήσει στους δεύτερο και τρίτη, ενόψει της εκ μέρους τους αγοράς του διαμερίσματος τούτου από τον πρώτο εναγόμενο.

Το Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφαση του, αφού έκρινε ότι οι εναγόμενοι και εφεσίβλητοι τυγχάνουν μεταξύ τους αναγκαίοι ομόδικοι (όπως και όντως είναι), δέχθηκε την αγωγή στο σύνολο της ως ουσιαστικά βάσιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως μόνο η τετάρτη των εναγομένων, η οποία και επισπεύδει τη συζήτηση, επικαλούμενη κλήτευση μόνο των αναιρεσίβλητων -εναγόντων, για τους οποίους και προσκομίζει τις οικείες εκθέσεις επιδόσεως, πλην όμως δεν επικαλείται, ούτε άλλωστε προκύπτει, ότι κλητεύθηκαν στη συζήτηση αυτή και οι λοιποί συνεναγόμενοι με αυτήν τόσο στην ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης δίκη επί της αγωγής όσο και ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης δίκη επί της εφέσεως των εναγόντων -αναιρεσίβλητων, και συγκεκριμένα:

α) ο Α. Κ. , ) Ε. Τ. και ) Α. Τ. , οι οποίοι, σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, θεωρούνται από το νόμο ότι έχουν την ιδιότητα του αναιρεσείοντος. Για το λόγο αυτό, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 4-1-2009 αιτήσεως της ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑΣ Α. Ε. για αναίρεση της 1994/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Αυγούστου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ