Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed judgment had not yet become final.

Απόφαση 1677 / 2023 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1677/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νικόλαο Πουλάκη και Απόστολο Φωτόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθ ού η κλήση: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ …", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Των αναιρεσιβλήτων - καλούντων: 1)Δ. Σ. του Ε. και 2)Δ. Α. του Α., κατοίκων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παντελή Αζαριάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-8-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/ΕΡ-ΔΙ/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 684/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείων νομικό πρόσωπο με την από 16-7-2019 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 2116/2022 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, η οποία διέταξε την επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο με σκοπό να προσκομισθούν τα αναφερόμενα στο σκεπτικό έγγραφα, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος. Η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 7-5-2023 κλήση των καλούντων. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Οι καλούντες - αναιρεσίβλητοι με την από 7-5-2023 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης …/2023 κλήση τους επισπεύδουν νόμιμα νέα συζήτηση της από 16-7-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2119/2019-244/2019 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 684/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης μετά την έκδοση της υπ' αριθμό 2116/2022 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου η οποία διέταξε να επαναληφθεί η συζήτηση στο ακροατήριο για να προσκομισθούν έγγραφα που μνημονεύονται σε αυτή (άρθρα 573 παρ. 1 και 254 παρ. 1 ΚΠολΔ). 2.

Όπως εξάλλου προκύπτει από την υπ' αριθμό ….2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου … με έδρα το Πρωτοδικείο … Α. Κ. - την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσίβλητοι που επισπεύδουν τη συζήτηση - ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κλήσης που προαναφέρθηκε με πράξεις ορισμού ως αρμοδίου για την εκδίκαση της υπόθεσης του παρόντος Β2 τμήματος και δικασίμου για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στο αναιρεσείον, Ν.Π.Δ.Δ..

Το αναιρεσείον όμως δεν εμφανίσθηκε, δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο Δικηγόρο και δεν κατέθεσε δήλωση ότι δεν θα παραστεί κατά τη σημερινή δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά εγγραφής της στο πινάκιο (άρθρα 576 παρ. 2 α, 568 παρ. 2 και 242 παρ. 2 α ΚΠολΔ). Η συζήτηση όμως που επαναλαμβάνεται - σύμφωνα με το άρθρα 573 παρ. 1 σε συνδυασμό με 254 ΚΠολΔ - δεν αποτελεί νέα, αλλά συνέχεια της προηγούμενης.

Στην προκειμένη περίπτωση το αναιρεσείον είχε παραστεί στην αρχική δικάσιμο της 11-10-2002, όταν συζητήθηκε η αίτηση αναίρεσης που προαναφέρθηκε. Μετά τη συζήτηση της υπόθεσης το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε την 2116/2022 μη οριστική απόφαση και διέταξε επανάληψη της συζήτησης. Η ερημοδικία συνεπώς του αναιρεσείοντος κατά τη σημερινή δικάσιμο δεν ασκεί έννομη επιρροή με αποτέλεσμα το διάδικο αυτό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου να δικασθεί αντιμωλία (ΑΠ 936/2018). 3.

Από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) των διαδικαστικών εγγράφων τα οποία προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα οι καλούντες-αναιρεσίβλητοι προκύπτουν τα εξής: Οι αναιρεσίβλητοι είχαν ασκήσει κατά του αναιρεσείοντος την από 1-8-2012 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2621/ΕΡ-ΔΙ/176/1-8-2012 αγωγή τους - την οποία είχαν απευθύνει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βέροιας - με τα εξής αιτήματα α) να αναγνωρισθεί ότι ο πρώτος από αυτούς είχε προϋπηρεσία στο αναιρεσείον - τότε εναγόμενο από 1-1-2000 και ότι συνεπώς έπρεπε να υποχρεωθεί να του καταβάλει νομιμότοκα συγκεκριμένο ποσόν ως αποδοχές υπερημερίας, και β)ο δεύτερος ότι είχε προϋπηρεσία στο εναγόμενο από 1-1-2002 και ότι συνεπώς έπρεπε να υποχρεωθεί να του καταβάλει νομιμότοκα ορισμένο ποσό επίσης ως αποδοχές υπερημερίας, για τα χρονικά διαστήματα εκτός των διαδοχικών συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, για τις οποίες είχε κριθεί αμετακλήτως ότι συνιστούσαν ενιαίες συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας δίκασε την υπόθεση ερήμην του εναγομένου κατά την ειδική διαδικασία των εργασιακών διαφορών (άρθρα 663 επ. ΚΠολΔ) και εξέδωσε την υπ' αριθμό 21/ΕΡ-ΔΙ/2013 απόφαση με την οποία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και α) αναγνώρισε ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος-πρώτος τότε ενάγων είχε προϋπηρεσία στο εναγόμενο από 1-1-2000, το οποίο παράλληλα υποχρέωσε να καταβάλει σε αυτόν νομιμότοκα αποδοχές υπερημερίας ποσού 23.312 Ευρώ και β) αναγνώρισε ότι ο δεύτερος ενάγων είχε προϋπηρεσία στο εναγόμενο από 1-1-2002 και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει σε αυτόν νομιμότοκα αποδοχές υπερημερίας ποσού 22.148 Ευρώ.

Το αναιρεσείον-τότε εναγόμενο άσκησε κατά της απόφασης που προαναφέρθηκε την από 17-9-2013 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 85/ΕΦ/17-9-2013 έφεση την οποία απηύθυνε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και έστρεψε κατά των αναιρεσιβλήτων- τότε εναγόντων. Το αναιρεσείον - τότε εκκαλούν προσέβαλε τη απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του Νόμου και για κακή εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρα 511 επ.

ΚΠολΔ). Ζήτησε περαιτέρω να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και να απορριφθεί η αγωγή των τότε εφεσιβλήτων εναντίον του. Το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε την υπ' αριθμό 684/19-3-2018 απόφαση με την οποία απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, επειδή το εκκαλούν δεν παρέστη προσηκόντως στη δίκη καθότι δεν κατέθεσε προτάσεις.

Το ίδιο Δικαστήριο καταδίκασε το εκκαλούν στα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων. Το εκκαλούν άσκησε κατά της απόφασης αυτής και της ενσωματωθείσας σε αυτήν με αρ. 21/ΕΡ-Δι/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βέροιας την από 16-7-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2119/19-7-2019 - 244/19-7-2019 αίτηση για αναίρεση της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης για τους λόγους που επικαλείται σε αυτή.

Το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε επί της αιτήσεως αυτής την υπ' αριθμό 2116/2022 μη οριστική απόφαση με την οποία αποφάνθηκε ότι από τα έγγραφα που υπήρχαν στη δικογραφία δεν προέκυπτε αν η απόφαση που αναιρεσιβλήθηκε ήταν ή όχι τελεσίδικη με συνέπεια να μην μπορεί να καταφανθεί αν η αίτηση αναίρεσης είχε ασκηθεί παραδεκτά ή απαραδέκτως.

Για το λόγο αυτό διέταξε να επαναληφθεί η συζήτηση στο ακροατήριο (άρθρα 573 παρ. 1 και 246 ΚΠολΔ) για να προσκομίσει το αναιρεσείον με επιμέλειά του : α) είτε αποδεικτικό δικαστικού επιμελητή από το οποίο να προκύπτει ότι η ερήμην απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης που προσβλήθηκε με αναίρεση επιδόθηκε νόμιμα στο αναιρεσείον, ΝΠΔΔ, και πιστοποιητικό του Γραμματέα του ίδιου Εφετείου ότι δεν ασκήθηκε ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης, είτε β) ειδικό πληρεξούσιο από το οποίο να αποδεικνύεται ότι το αναιρεσείον είχε παράσχει στο Δικηγόρο που υπογράφει την αίτηση αναίρεσης ειδική πληρεξουσιότητα να παραιτηθεί από το δικαίωμά του να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης που αναιρεσιβλήθηκε (άρθρο 98 περ.

β ΚΠολΔ), επειδή η οριστική απόφαση Εφετείου που εκδόθηκε ερήμην ενός από τους διαδίκους καθίσταται τελεσίδικη και μπορεί επομένως να προσβληθεί με αναίρεση, είτε όταν παρέλθει η νόμιμη προθεσμία για να ασκηθεί ανακοπή ερημοδικίας εναντίον της, είτε, όταν ο διάδικος που νομιμοποιείται να ασκήσει αναίρεση, παραιτήθηκε από το δικαίωμά του αυτό σύμφωνα με τα άρθρα 553 παρ. 1 περ.

β, 577 παρ. 2, 309 εδ. α, 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ. (Ολ.ΑΠ 17/2013). Το αναιρεσείον όμως δεν ανταποκρίθηκε στο δικονομικό αυτό βάρος. Οι αναιρεσίβλητοι μάλιστα ούτε επικαλούνται ούτε προσκομίζουν τα έγγραφα που προαναφέρθηκαν. Αποδεικνύεται επομένως ότι η αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμό 648/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης δεν είχε καταστεί τελεσίδικη, όταν το αναιρεσείον άσκησε την αίτηση για αναίρεσή της.

Με το δεδομένο αυτό η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη κατά το άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ, (ΑΠ 73/2006) και τα δικαστικά έξοδα των καλούντων - αναιρεσιβλήτων πρέπει να επιβληθούν μετά από νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους σε βάρος του καθού η κλήση-αναιρεσείοντος, το οποίο ηττήθηκε στη δίκη (άρθρα 573 παρ. 1, 106, 176 παρ. 1 και 191 παρ. 2), όπως αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δ

ικάζει αντιμωλία των διαδίκων

Απορρίπτει την από 16-7-2019 και με αρ. καταθ. 2119/244/19-7-2019 αίτηση για αναίρεση της με αρ. 684/19-3-2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, στην οποία έχει ενσωματωθεί η με αρ. 21/ΕΡ-ΔΙ/30-6-2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βέροιας.

Καταδικάζει το καθού η κλήση - αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των καλούντων-αναιρεσιβλήτων, το ύψος των οποίων ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Οκτωβρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ