Supreme Court allows retrial due to appellate council's failure to provide specific reasoning on new evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's request for retrial against a final conviction for using a forged document. The appellant argued that a new circular from the Ministry of Education, proving the diploma's grades were irrelevant for university transfer, constituted new evidence that the lower court failed to consider. The appellate council rejected this claim without providing the specific and detailed reasoning required by law, merely stating the document should have been known. The court found this procedural defect violated the requirement for a reasoned decision and ordered the case to be remanded for a new hearing before a different panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArticles 484, 485, 519 of the Code of Civil Procedure; A decision rejecting new evidence without specific and detailed reasoning constitutes a procedural error requiring retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1675 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1675/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 75/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια και Μαρία Βασδέκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17Μαίου 2019, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου K. A. του A. A. M., κατοίκου ..., για αναίρεση του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με αριθμό 3/2019.
Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21.1.2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 576/2019.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ζαχαρής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη, με αριθμό πρωτ. 93/23.4.2019 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
I. Εισάγω στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο , σύμφωνα με τα άρθρα 485 παρ. 1 και 528 παρ. 1 εδαφ. γ! του Κ.Π.Δ., την 1/21-1-2019 αίτηση αναιρέσεως του K. (ον.) A. (επ.) του A. A. M. (πατρώνυμο ) κατοίκου ... ..., που ασκήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σ. Μπαλτά του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (AM: 7790) , κατά του 3/3-1-2019 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, και εκθέτω τα ακόλουθα:
Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με το προσβαλλόμενο βούλευμά του απέρριψε ως αβάσιμη στην ουσία της την από 29-10-2018 αίτηση του αναιρεσείοντα με την οποία ζητούσε να επαναληφθεί υπέρ του η διαδικασία της αμετάκλητης καταδίκης του με την 2096/1-2-2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης σε φυλάκιση ενός έτους με τριετή αναστολή για χρήση πλαστού εγγράφου (άρθρο 216 του ΠΚ) .
Με την απόφαση αυτή αυτός καταδικάστηκε αμετάκλητα για το ότι: "Στη …. την 14-1-2011, εν γνώσει του χρησιμοποίησε πλαστό έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, και πλέον ειδικότερα, χρησιμοποίησε το υπ' αρ. πρωτ. ….14/16-8-2006 αποδεικτικό απόλυσης επ' ονόματι του με αριθμό μητρώου μαθητή ….92, φερόμενο ως εκδοθέν από το …..
Ενιαίο Λύκειο …., επί του οποίου αναγραφόταν ως ΓΜΟ προαγωγής της Β' Τάξης "Καλώς" ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΔΕΚΑΤΑ (13,4) και ως ΓΜΟ απόλυσης Γ Τάξης (Λίαν Καλώς ΔΕΚΑΟΚΤΩ (18), ενώ ο αληθής ΓΜΟ προαγωγής της Β Τάξης ήταν (10,2) και ο αληθής ΓΜΟ απόλυσης Γ' Τάξης (13,4), προκειμένου να μεταγγραφεί από την Ιατρική Σχολή του ...
στην Ιατρική Σχολή του ….. Πανεπιστημίου …., πράγμα που έγινε την 30-3-2011, ενώ πρωθύστερα, είχε εγγράφει ως ασθενής με δικαίωμα πρόσβασης σε ποσοστό θέσεων 5% επί του αριθμού των εισακτέων στην Ιατρική Σχολή του ... την 12-1-2011, δυνάμει της υπ'αρ. Φ. 151/163148/Β6/23-12-2010 απόφασης του Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και θρησκευμάτων.".
Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι , όπως προκύπτει από την επισκόπηση της δικογραφίας , ο αιτών : α) κλητεύθηκε στη οδό ... στις 5-3-2015 για να εξεταστεί στην προδικασία και παρέλαβε ο ίδιος την σχετική κλήση β) του επιδόθηκε στις 21-12-2015 στην ίδια διεύθυνση με θυροκόλληση το κλητήριο θέσπισμα με το οποίο επακολούθησε η καταδίκη του γ) του επιδόθηκε επίσης στις 10-3-2016 στην ίδια διεύθυνση με θυροκόλληση η καταδικαστική απόφαση , κατά της οποίας δεν άσκησε κανένα ένδικο μέσο και δ) απορρίφθηκε με την 1357/23-1-2017 απόφαση του Α! Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης η 5/2017 αίτησή του ακύρωσης διαδικασίας στην οποία ανέφερε ότι διέμενε στην ….αλλά επί της οδού ...
Το βούλευμα αυτό επιδόθηκε μόνο στον παραπάνω δικηγόρο Σ. Μπαλτά , που ήταν αντίκλητος του αναιρεσείοντα , στις 11-1-2019 και αυτός άσκησε την παραπάνω αναίρεσή του στις 21-1-2019 εντός της προβλεπόμενης δεκαήμερης προθεσμίας άρθρο 473 παρ. 1 του ΚΠΔ , δηλαδή εμπρόθεσμα .
Ο αναιρεσείων με την αίτησή του αυτή ζητά την αναίρεση του βουλεύματος αυτού του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης επειδή αυτό αναιτιολόγητα απέρριψε την παραπάνω αίτηση του επαναλήψεως της διαδικασίας υπέρ του (α. 484 παρ. 1 δ' του ΚΠΔ) .
Επειδή αίτηση αυτή αναιρέσεως είναι εμπρόθεσμη και παραδεκτή πρέπει να εξετασθεί στην ουσία της.
III. Σύμφωνα με το άρθρο 525 παρ 1 αριθ. 2 του ΚΠΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση για κακούργημα επαναλαμβάνεται μετά από αίτηση του καταδικασθέντος προς όφελος του αν , εκτός των άλλων , μετά την καταδίκη αποκαλυφθούν νέα γεγονότα ή αποδείξεις, που ήσαν άγνωστα στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, από τα οποία προκύπτει φανερά ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος.
Νέα γεγονότα ή αποδείξεις , που είναι ταυτόσημες έννοιες , είναι και εκείνα που είτε προϋπήρχαν της καταδίκης αλλά ήσαν άγνωστα είτε ανακαλύφθηκαν μετά την καταδίκη. Σε κάθε περίπτωση ο αιτών την επανάληψη δεν μπορεί να επικαλεστεί αποδεικτικά στοιχεία τα οποία είχε στην διάθεσή του και δεν τα προσκόμισε στο δικαστήριο που τον καταδίκασε .
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται καταθέσεις νέων μαρτύρων ή συμπληρωματικές και διευκρινιστικές καταθέσεις όσων έχουν καταθέσει , νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως τα οποία (νέα στοιχεία ) είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με όσα προϋπήρχαν είναι βέβαιο και όχι πιθανό ότι οδηγούν στην αθώωση του κατ/νου.
Αν όμως τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα στην κρίση του δικαστηρίου που καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό έστω και εσφαλμένα τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν την βάση για επανάληψη της διαδικασίας (ΑΠ 733/2012 , ΑΠ 734/2012 , ΑΠ 23/2011 , ΑΠ 447/2010, ΑΠ 358/2010 , ΑΠ 1094/2006 , ΑΠ 1139/2003 , Π.
Τ. "Η επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασθέντος " Νοβ. 44. 778 και επ., Δ. "Περί των νέων και άγνωστων γεγονότων ή αποδείξεων στην επανάληψη της διαδικασίας " Υπερ. 1995.673 , Δ. "Περί της εννοίας του εν ά. 525 παρ.1 αριθ. 2 ΚΠΔ όρου άγνωστον τω καταδικασθέντι δικαστή" ΠΧ! ΙΓ! 1 , Δ. "Η επανάληψη διαδικασίας 2007.
σελ. 214 και 215). Εξάλλου σύμφωνα με το α. 528 παρ. 1 του ΚΠΔ κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου για επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του επιτρέπεται σ' αυτόν να ασκήσει αναίρεση σύμφωνα με τα άρθρα 484 και 485 του ΚΠΔ δηλ. για τους λόγους που αναφέρονται στο α. 484 όπως π.χ.
εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (ΑΠ 201/1999, ΑΠ 90/1997, ΑΠ 504/1994), έλλειψη αιτιολογίας (ΑΠ 1293/2010, ΑΠ 2152/2006, ΑΠ 706/2005, 1708/2004 , ΑΠ 1295/2003 ) και υπέρβαση εξουσίας (ΑΠ 1483/1984 ). Τέλος το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου για επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του, έχει την απαιτούμενη (α. 93 παρ. 3 του Σ.
και 139 του ΚΠΔ) ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όταν αναφέρονται σε αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για τη μη συνδρομή των απαιτουμένων για την επανάληψη της διαδικασίας νέων γεγονότων και αποδείξεων (ΑΠ 1589/2016, ΑΠ 154/2013, ΑΠ 1239/2010, ΑΠ 1508/2009, ΑΠ 1908/2009, ΑΠ 155/2009).
IV. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με το προσβαλλόμενο βούλευμά του , και αξιολογώντας την αίτηση επαναλήψεως και τα έγγραφα που προσκόμισε ο αιτών με την μορφή των νέων γεγονότων ή αποδείξεων, δέχθηκε τα ακόλουθα : " Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση του περί επαναλήψεως, για τους αναφερόμενους σ' αυτή λόγους, της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 2096/1-2-2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αιτών A.
R. K. του A., κάτοικος ... (...) καταδικάσθηκε αμετάκλητα για το πλημμέλημα της χρήσης πλαστού εγγράφου (άρθρο 216 παρ.1 ΠΚ) , σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους που ανεστάλη επί τριετία κατ' άριρο 99 παρ. 1 ΠΚ, παραδεκτά εισάγεται, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατά το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.
Σημειωτέον ως προς το παραδεκτό αυτής ότι η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας δεν είναι ένδικο μέσο και επομένως δεν υπόκειται στον κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ τρόπο ασκήσεως ενδίκων μέσων, αλλά δύναται ν' ασκηθεί με την υποβολή αυτής στον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών, χωρίς ι/' απαιτείται από τη διάταξη του άρθρου 527παρ. 3 εδ.
α. του ΚΠΔ σύνταξη εκθέσεως εγχειρίσεως. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της σχετικής δικογραφίας, με την υπ' αριθμ. 2096/1- 2-2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία έχει καταστεί ήδη αμετάκλητη, λόγω παράλειψης άσκησης ενδίκων μέσων κατ' αυτής, ο εν λόγω αιτών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως ενός (1) έτους, ανασταλείσα επί τριετία, για το πλημμέλημα της χρήσης πλαστού εγγράφου.
Συγκεκριμένα το Πλημμελειοδικείο κήρυξε τον αιτούντα ένοχο του ότι: "Στη ….. την 14-1-2011 εν γνώσει του χρησιμοποίησε πλαστό έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και πλέον ειδικότερα χρησιμοποίησε το υπ' αρ. πρωτ. ….14/16-8-2006 αποδεικτικό απόλυσης επ' ονόματι του με αριθμό μητρώου μαθητή …..92, φερόμενο ως εκδοθέν από το 6ο Ενιαίο Λύκειο Αθηνών, επί του οποίου αναγραφόταν ως ΓΜΟ προαγωγής της Β' Τάξης "Καλώς" ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΔΕΚΑΤΑ (13,4) και ως ΓΜΟ απόλυσης Γ Τάξης (Δίαν Καλώς) ΔΕΚΑΟΚΤΩ (18), ενώ ο αληθής ΓΜΟ προαγωγής της Β' Τάξης ήταν (10,2) και ο αληθής ΓΜΟ απόλυσης Γ' Τάξης (13,4), προκειμένου να μετεγγραφεί από την Ιατρική Σχολή του …… στην Ιατρική Σχολή του …..
Πανεπιστημίου …., πράγμα που έγινε την 30-3-2011, ενώ πρωθύστερα είχε εγγράφει ως ασθενής με δικαίωμα πρόσβασης σε ποσοστό θέσεων 5% επί του αριθμού των εισακτέων στην Ιατρική Σχολή του ... την 12-1-2011 δυνάμει της υπ' αρ.Φ.151/163148/Β6/23-12-2010απόφασηςτου Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων".
Με την υπό κρίση αίτησή του ο ανωτέρω καταδικασθείς, επικαλούμενος την διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 και 3 του ΚΠΔ, ζητεί την προς το συμφέρον του επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, διότι, όπως ισχυρίζεται, στην καταδίκη του άσκησε ουσιώδη επιρροή η αδυναμία του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη του τα αναφερόμενα στην αίτηση έξι (6) νέα αποδεικτικά μέσα, τα οποία δεν αποτελούσαν μέρος της σχηματισθείσας δικογραφίας ούτε και εισκομίσθηκαν από τον ίδιο, που δικάστηκε ερήμην στη διαδικασία, ήτοι: 1) Η υπ' αριθμ.
πρωτ. Φ. 5/121055α/ Β3 από 29.09.2010 Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, 2) Η υπ' αριθμ. Φ. 5/121055/Β3 Απόφαση του Υφυπουργού Παιδείας (ΦΕΚ Β' 1590/30.09.2010), 3) Το υπ' αριθμ. 4366/3.12.2012 Πιστοποιητικό του Τμήματος Τεχνολογίας, Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών του Παραρτήματος ….. του Α.Τ.Ε.Ι. …..για τον αδελφό του αιτούντα, Μ. Α.-Ρ. του Α., 4) Το Εκκαθαριστικό Σημείωμα του πατέρα του αιτούντα, Α.
Α.-Ρ. του Μ. για το οικ. έτος 2008 με συνολικό δηλωθέν εισόδημα 19.627,19 €, 5) Το Εκκαθαριστικό Σημείωμα του πατέρα του αιτούντα, Α. Α.-Ρ. του Μ. για το οικ. έτος 2009 με συνολικό δηλωθέν εισόδημα 22.960,55 € και 6) Το από αυτήν με την οποία την αιτήθηκε αρχικά και την πέτυχε. Ως εκ τούτου, με την επίκληση των προαναφερθέντων λόγων, επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της παραπάνω καταδικαστικής απόφασης, ο οποίος όμως είναι ανεπίτρεπτος.
Κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αίτηση επανάληψης της διαδικασίας πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντα (ΚΠΔ 583 παρ.2 ΚΠΔ).".
Με τις παραδοχές αυτές το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης στο προσβαλλόμενο βούλευμα του διέλαβε την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία χωρίς να υπερβεί την εξουσία του , αφού εκθέτει σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την πιο πάνω κρίση του, για τη μη συνδρομή των αναγκαίων για την επανάληψη της διαδικασίας νέων γεγονότων και αποδείξεων. Ειδικότερα αυτό αξιολόγησε το περιεχόμενο της αίτησης επαναλήψεως της διαδικασίας και όλα τα έγγραφα που προσκόμισε ο αιτών και ορθά έκρινε ότι οι ισχυρισμοί αυτού , τους οποίους γνώριζε και μπορούσε να προβάλει στα δικαστήρια της ουσίας όπου ήταν μόνιμα απών, δεν αποτελούν νέα γεγονότα που δικαιολογούν την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του και σε κάθε περίπτωση αυτοί (ισχυρισμοί ) στρέφονται κατά της εκτίμησης των αποδείξεων , την οποία θεωρεί εσφαλμένη , η οποία όμως δεν αποτελεί λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας.
Μετά από αυτά πρέπει το Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με όσα παραπάνω εκτέθηκαν , και τα άρθρα 485 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο αντ. από το άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ. από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992, 58553/2006 και 123827/23-12-2010 Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης : α) να απορρίψει την αίτηση αυτή αναιρέσεως ως αβάσιμη στην ουσία της και να διατάξει την εκτέλεση του προσβαλλόμενου βουλεύματος και β) να επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα σχετικά δικαστικά έξοδα από 250 Ευρώ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της η /21-1- 2019 αίτηση αναιρέσεως του K. (ον.) A. (επ.) του A. A. M. (πατρώνυμο ) κατοίκου ... (... ) κατά του 3/3-1-2019 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση του βουλεύματος αυτού και Γ) Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα ύψους 250 Ευρώ.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κατσιρώδης.
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, επίσης αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά την έννοια του άρθρου 216 παρ. 2 ΠΚ, χρήση πλαστού εγγράφου συνιστά κάθε ενέργεια, η οποία, εντασσόμενη στον σκοπό σύνταξης ή τον προορισμό του εγγράφου και κατευθυνόμενη σε παραπλάνηση άλλου, καθιστά προσιτό το έγγραφο και παρέχει τη δυνατότητα στον άλλον (εκείνον που επιδιώκεται να παραπλανηθεί) να λάβει γνώση του περιεχομένου του, χωρίς να απαιτείται ο τελευταίος να έλαβε πράγματι γνώση του εγγράφου ή να παραπλανήθηκε. Για την υποκειμενική στοιχειοθέτηση της χρήσης πλαστού εγγράφου, απαιτείται η συνδρομή στο πρόσωπο του δράστη κατά το χρόνο της χρήσης των εξής στοιχείων : α) γνώση ότι το έγγραφο είναι πλαστό, β) συνείδηση (επίγνωση) ότι η ενέργειά του συνιστά χρήση του εγγράφου με την παραπάνω έννοια και γ) σκοπός του δράστη να προκαλέσει ή να ενισχύσει σε άλλον πλάνη ως προς τη γνησιότητα του εγγράφου και μέσω αυτής να πετύχει συμπεριφορά του τελευταίου που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. (ΑΠ 1069/2017).
II. Κατά το άρθρο 525 παρ.1 περ.2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.
Νέες αποδείξεις είναι εκείνες, οι οποίες, ασχέτως αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας.
Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που αγγίζει τη βεβαιότητα, και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.
Δεν μπορούν, όμως, να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές, που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό, που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές οι οποίοι την εξέδωσαν, αφού η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία .
Περαιτέρω, η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας υποβάλλεται από τα αναφερόμενα στο άρθρο 527§1 του ΚΠΔ πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο καταδικασμένος, προς τον Εισαγγελέα Εφετών, όταν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από Πλημμελειοδικείο και εισάγεται προς εκδίκαση στο Συμβούλιο Εφετών. Εξάλλου, κατά το άρθρο 528 παρ.1 εδ.
τελευταίο του ΚΠΔ, κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών που επιλαμβάνεται αρμοδίως της έρευνας της αίτησης επανάληψης, επιτρέπεται αίτηση αναίρεσης στον Εισαγγελέα και τον αιτούντα (εκείνον που ζήτησε την επανάληψη), κατά τα όρθρο 484 και 485 ΚΠΔ, από τα οποία προκύπτει ότι, αρμόδιο να κρίνει την αναίρεση αυτή είναι το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, που συνεδριάζει με τριμελή σύνθεση ως συμβούλιο και ότι ως λόγοι αναίρεσης προβάλλονται εκείνοι που δίδονται κατά βουλεύματος, μεταξύ των οποίων είναι η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, αιτιολογίας (ΑΠ 1589/2016) καθώς και η υπέρβαση εξουσίας.
Έλλειψη της απαιτούμενης κατά τα άρθρα αυτά ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας,, που ιδρύει τον από το άρθρο 484 παρ.1 δ ΚΠΔ λόγο αναίρεσης κατά βουλεύματος, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται σε αυτό με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν κατά την εξέταση της αίτησης επανάληψης από το δικαστικό συμβούλιο, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά.
και οι νομικοί συλλογισμοί και οι σκέψεις, με βάση τις οποίες το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν ήσαν βάσιμοι οι προβληθέντες λόγοι επανάληψης και κατέληξε στην απορριπτική του κρίση ή όταν εμπεριέχονται σ' αυτό ασάφειες, ελλείψεις και λογικά κενά.
III. Η η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του K. A., κατά του υπ' αρ. 3/2019 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με το οποίο απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 29-10-2018 αίτηση του ιδίου για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αρ. 2096/2016 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός καταδικάστηκε, για το αδίκημα της χρήσης πλαστού εγγράφου σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, ανασταλείσα επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 473 παρ. 1, 474, 484, 485 και 528 παρ. 1 εδ. τελ..ΚΠΔ.
Συνεπώς είναι παραδεκτή, και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω σε σχέση με του λόγους της , με τους οποίους αποδίδεται στο προσβαλλόμενο βούλευμα η αναιρετική πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της υπέρβασης εξουσίας.
IV. Στην προκείμενη περίπτωση, με το προσβαλλόμενο βούλευμα, το Συμβούλιο Εφετών απέρριψε την προαναφερθείσα αίτηση επανάληψης ποινικής διαδικασίας δεχθέν με το σκεπτικό του, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα: "....Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της σχετικής δικογραφίας, με την υπ' αριθμ. 2096/1-2-2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία έχει καταστεί ήδη αμετάκλητη, λόγω1 παράλειψης άσκησης ενδίκων μέσων κατ' αυτής, ο εν λόγω αιτών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως ενός (1) έτους, ανασταλείσα επί τριετία, για το πλημμέλημα της χρήσης πλαστού εγγράφου.
Συγκεκριμένα το Πλημμελειοδικείο κήρυξε τον αιτούντα ένοχο του ότι: "Στη …..την 14-1-2011 εν γνώσει του χρησιμοποίησε πλαστό έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και πλέον ειδικότερα χρησιμοποίησε το υπ' αρ. προπ. ….14/16-8-2006 αποδεικτικό απόλυσης επ' ονόματι του με αριθμό μητρώου μαθητή ….92, φερόμενο ως εκδοθέν από το 6ο Ενιαίο Λύκειο Αθηνών, επί του οποίου αναγραφόταν ως ΓΜΟ προαγωγής της Β' Τάξης "Καλώς" ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΔΕΚΑΤΑ (13,4) και ως ΓΜΟ απόλυσης Γ' Τάξης (Λίαν Καλώς) ΔΕΚΑΟΚΤΩ (18), ενώ ο αληθής ΓΜΟ προαγωγής της Β' Τάξης ήταν (10,2) και αληθής ΓΜΟ απόλυσης Γ' Τάξης (13,4), προκειμένου να μετεγγραφεί από την Ιατρική Σχολή του ...
στην Ιατρική Σχολή του ….. Πανεπιστημίου …., πράγμα που έγινε την 30-3-2011. ενώ πρωθύστερα είχε εγγραφεί ως ασθενής με δικαίωμα πρόσβασης σε ποσοστό θέσεων 5% επί του αριθμού των εισακτέων στην Ιατρική Σχολή του ... την 12-1-2011 δυνάμει της υπ' αρ. Φ. 151/163148/Β6/23-12-2010 απόφασης του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων".
Με την υπό κρίση αίτηση του ο ανωτέρω - καταδικασθείς, επικαλούμενος την διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περ. 2 και 3 του ΚΠΔ, ζητεί την προς το συμφέρον του επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, διότι, όπως ισχυρίζεται, στην καταδίκη του άσκησε ουσιώδη επιρροή η αδυναμία του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη του τα αναφερόμενα στην αίτηση έξι (6) νέα αποδεικτικά μέσα, τα οποία δεν αποτελούσαν μέρος της σχηματισθείσας δικογραφίας ούτε και εισκομίσθηκαν από τον ίδιο, που δικάστηκε ερήμην στη διαδικασία, ήτοι: 1) Η υπ' αριθμ.
πρωτ . Φ.5/121055α/Β3 από 29.09.2010 Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, 2) Η υπ' αριθμ. Φ.5/Ι21055/Β3 Απόφαση του Υφυπουργού Παιδείας (ΦΕΚ Β' 1590/30.09.2010), 3) Το υπ' αριθμ. 4366/3.12.2012 Πιστοποιητικό του Τμήματος Τεχνολογίας, Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών του Παραρτήματος …. του Α.Τ.Ε.Ι. ….. για τον αδελφό του αιτούντα, Μ. Α.-Ρ. του Α., 4) Το Εκκαθαριστικό Σημείωμα του πατέρα του αιτούντα, Α.
Α.-Ρ. του Μ. για το οικ. έτος 2008 με συνολικό δηλωθέν εισόδημα 19.627,19 €, 5) Το Εκκαθαριστικό Σημείωμα του πατέρα του αιτούντα, Α. Α.-Ρ. του Μ. για το οικ. έτος 2009 με συνολικό δηλωθέν εισόδημα 22.960,55 € και 6) Το Εκκαθαριστικό Σημείωμα του πατέρα του αιτούντα, Α. Α.-Ρ. του Μ. για το οικ. έτος 2010 με συνολικό δηλωθέν εισόδημα 14.912,45 €.
Κανένα, όμως, από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα ως "νέα αποδεικτικά μέσα" δεν συνιστά "νέο γεγονός", κατά την έννοια του άρθρου 525 περ. 2 ΚΠΔ και επομένως δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο επανάληψης της διαδικασίας, αφού, οι σε αυτά στηριζόμενοι ισχυρισμοί του αιτούντος, συνιστούν αιτιάσεις κατά της ανωτέρο) καταδικαστικής απόφασης για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στην καταδικαστική απόφαση και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και επομένως δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας.
Ειδικότερα, τα υπό στοιχεία 1 και 2 "έγγραφα" είναι νομικές διατάξεις που ίσχυαν κατά το χρόνο της άσκησης ποινικής σε βάρος του αιτούντος δίωξης, τις οποίες το δικάσαν Δικαστήριο όφειλε να γνωρίζει, οι δε αιτιάσεις του αιτούντος κατατείνουν σε επανεξέταση της σε βάρος του κατηγορίας που θα μπορούσε να επιτευχθεί με την έγκαιρη εκ μέρους του άσκηση των παρεχομένων από τον ΚΠΔ ενδίκων μέσων.
Περαιτέρω, τα υπό στοιχεία 3 έως 6 "νέα αποδεικτικά μέσα" δεν δύνανται να οδηγήσουν προφανώς σε αθώωση του καταδικασθέντος καθόσον με αυτά επιχειρείται η άρνηση της κατηγορίας με το σκεπτικό της, εκ των υστέρων, νομιμοποίησης της επιτευχθείσας μεταγραφής του σε άλλη βάση από αυτήν με την οποία την αιτήθηκε αρχικά και την πέτυχε.
Ως εκ τούτου, με την επίκληση των προαναφερθέντων λόγων, επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της παραπάνω καταδικαστικής απόφασης, ο οποίος όμως είναι ανεπίτρεπτος. Κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αίτηση επανάληψης της διαδικασίας πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντα (ΚΠΔ 583 παρ.2 ΚΠΔ)." V.
Έτσι που έκρινε το Συμβούλιο Εφετών, δεν διέλαβε στο προσβαλλόμενο βούλευμα την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτολογία αλλά υπάρχουν σε αυτό ασάφειες και λογικά κενά. Ειδικώς, ο αναιρεσείων, ως νέο γεγονός, που καθιστά φανερό ότι είναι αθώος του πλημμελήματος της χρήσης του νοθευμένου ως προς τη βαθμολογία απόλυτηρίου,η ύπαρξη του οποίου στο φάκελλό του δεν ήταν δυνατόν να έχει έννομες συνέπειες για τη μετεγγραφή του από τη μία Ιατρική σχολή στη άλλη, επικαλέσθηκε την μη τεθείσα υπόψη του Δικαστηρίου (δικάσθηκε ερήμην) και άγνωστη σε αυτό υπ' αρ.
πρωτ. Φ.5/121055α/Β3/29-9-2010 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων , με βάση την οποία το αποδεικτικό απόλυσης του Λυκείου, με οποιαδήποτε βαθμολογία, δεν ήταν απαιτούμενο στοιχείο και δεν μπορούσε να έχει ούτε πράγματι είχε καμία επιρροή για την μετεγγραφή του ως φοιτητή ήδη άλλου Πανεπιστημίου, για την οποία εξεταστέα ήσαν μόνο άλλα κριτήρια (ασθένεια, οικονομική κατάσταση, φοίτηση αδελφού σε άλλη πόλη), με βάση τα οποία μόνο έγινε δεκτή αυτή.
Το Συμβούλιο Εφετών, εντελώς ασαφώς και επιγραμματικά, δέχθηκε ότι δεν πρόκειται για νέο γεγονός αλλά για νομική διάταξη που "το δικάσαν Δικαστήριο όφειλε να γνωρίζει", χωρίς να αναφέρει εάν πράγματι η ύπαρξη αυτής της εγκυκλίου είχε περιέλθει σε γνώση του Δικαστηρίου ή εάν το Δικαστήριο έλαβε αυτήν υπόψη του αμέσως ή εμμέσως.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, το Συμβούλιο υπέπεσε στην εκ του άρθρου 484 παρ. 1δ ΚΠΔ πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Συνεπώς, ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή αυτού και αφού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, να αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση ενώπιον του αυτού Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές ( 485 και 519 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί το υπ' αρ. 3/2019 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο Εφετών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν κρίνει προηγουμένως.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Οκτωβρίου 2019.
ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ