1673/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1673 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1673/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Γεώργιο Λέκκα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Δ. Ρ. του Ε., 2. Κ. Ρ. του Ε. και 3. Β. Ρ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Σπανουδάκη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Των αναιρεσιβλήτων:1.της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κουζουτζόγλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ και δεν κατέθεσε προτάσεις, 2. του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή του, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Στελιανή Κουστουμπάρδη, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και 3. του Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση από τον προϊστάμενο της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας Ιεράπετρας Ν. Λασιθίου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Εμμανουέλα Πανοπούλου, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Ιουνίου 2007 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λασιθίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 302/2010 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 84/2013 του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25 Μαΐου 2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας, ανέγνωσε την από 7 Ιανουαρίου 2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Η παραστάσα πληρεξούσια του δεύτερου αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκων της στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης αίτησης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 84/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε επί των από 10-10-2010 και 25-10-2010 εφέσεων των αναιρεσειόντων και του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων Ν. Π.Δ.Δ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, κατά της υπ' αριθμ. 302/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, δυνάμει της οποίας είχαν απορριφθεί οι συνεκδικασθείσες από 2-6-2007 και 13-6-2007 ανακοπές τους κατά του υπ' αριθμ. .../16-5-2007 πίνακα κατάταξης δανειστών της Συμβολαιογράφου Ιεράπετρας Ιωάννας Δασκαλογιαννάκη.

Από τις διατάξεις των άρθρων 979 § 2, 933 και 585 § 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 216 § 1 και 217 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της ανακοπής κατά του πίνακα κατάταξης πρέπει να περιέχει, εκτός από τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 118 και 120 του ίδιου Κώδικα και τους λόγους αυτής, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στον καθού να αμυνθεί και στο δικαστήριο να ελέγξει τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα της απαίτησης καθώς και την ύπαρξη του προνομίου της.

Ειδικότερα, η ανακοπή, ως εισαγωγικό δικόγραφο της περί την εκτέλεση δίκης, πρέπει να περιέχει ακριβή περιγραφή της απαίτησης, της οποίας ζητείται η κατάταξη και του προνομίου της, δηλαδή παράθεση των πραγματικών περιστατικών, τα οποία κατά νόμο θεμελιώνουν την ενεργητική νομιμοποίηση του ανακόπτοντος, αλλά και τη συγκεκριμένη έννομη σχέση από την οποία πηγάζει η απαίτησή του και το προνόμιό της.

Η ελλιπής παράθεση των περιστατικών τούτων καθιστά την ανακοπή αόριστη και ως εκ τούτου απορριπτέα, η αοριστία δε αυτή δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις ή με την αναφορά σε άλλα έγγραφα (ΑΠ 1281/2011). Περαιτέρω, η ανεπάρκεια των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής ή της ένστασης, χαρακτηρίζεται ως νομική αοριστία και ελέγχεται με τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ ως παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον το δικαστήριο της ουσίας έκρινε τελικά ως ορισμένη την αγωγή ή την ένσταση, αρκούμενο σε λιγότερα ή διαφορετικά στοιχεία από αυτά που απαιτεί ο νόμος.

Με τον ίδιο λόγο ελέγχεται και το σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας να κρίνει ως αόριστη την αγωγή ή την ένσταση, αξιώνοντας για τη θεμελίωσή τους περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του ουσιαστικού δικαιώματος στο οποίο στηρίζονται. Πρόκειται και πάλι για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ως προς τη διαπίστωση νομικής δήθεν αοριστίας της αγωγής ή ένστασης.

Επομένως νομική είναι η αοριστία που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που δεν εκτίθενται σε αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας εκτιθέμενα για τη θεμελίωση της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σε αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση σε αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη (ΑΠ 480/2010).

Στη προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της ένδικης ανακοπής κατά του υπ' αριθμ. .../16-5-2007 πίνακα κατάταξης δανειστών της Συμβολαιογράφου Ιεράπετρας Ιωάννας Δασκαλογιαννάκη (ΚΠολΔ 561 § 2) προκύπτει ότι σ' αυτή εκτίθεται, όσον αφορά τον προσδιορισμό της αναγγελθείσας και καταταγείσας στον προσβαλλόμενο πίνακα απαίτησης των αναιρεσειόντων ότι με επίσπευση της Τραπέζης Πειραιώς εκπλειστηριάστηκαν ενώπιον της συμβολαιογράφου Ιεράπετρας Ιωάννας Δασκαλογιαννάκη, περιουσιακά στοιχεία της ΑΕ "Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Ν.

Β.", ότι υπερθεματίστρια ανεδείχθη η επισπεύδουσα αντί πλειστηριάσματος 5.000.000 ευρώ, ότι στον εν λόγω πλειστηριασμό αναγγελθήκαν με τη νομοτύπως και εμπροθέσμως κατατεθείσα με χρονολογία 22-2-2007 δήλωση αναγγελίας, ζητώντας την κατάταξη τους για ποσό 439.734 ευρώ, ότι μέσα στη νόμιμη προθεσμία κατέθεσαν τα αποδεικνύοντα την απαίτηση τους έγγραφα και ότι ο επί του πλειστηριασμού υπάλληλος συνέταξε τον υπ' αριθ. 394/2007 πίνακα κατάταξης δανειστών και τους κατέταξε στη 13η σειρά για ποσό 160.371,44 ευρώ, ενώ κατέταξε πριν από αυτούς τους αναιρεσιβλήτους αν και δεν συνέτρεχαν υπέρ αυτών οι νόμιμες προϋποθέσεις.

Με την επίκληση των περιστατικών αυτών, ζήτησαν την μεταρρύθμιση του προσβαλλόμενου πίνακα, για τους αναφερόμενους στο δικόγραφο της ανακοπής λόγους, έτσι ώστε να καταταγούν ως ενυπόθηκοι δανειστές πριν από τους καθών και για το συνολικό ποσό των 439.974 ευρώ. Με το περιεχόμενο αυτό η ανακοπή, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, είναι αόριστη και ως εκ τούτου απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι στο δικόγραφο αυτής δεν εκτίθενται τα θεμελιωτικά και εξειδικεύοντα την απαίτηση των αναιρεσειόντων πραγματικά περιστατικά και ειδικότερα δεν γίνεται επίκληση της συγκεκριμένης έννομης σχέσης από την οποία πηγάζει η απαίτησή τους, της οποίας περιορίζονται να αναφέρουν μόνο το ποσό.

Το Εφετείο, έκρινε αόριστη την ένδικη ανακοπή και, αφού εξαφάνισε την αντίθετη απόφαση του Πρωτοδικείου που την είχε απορρίψει ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, ακολούθως την απέρριψε για το λόγο αυτό (αοριστία) ως απαράδεκτη. Έτσι που έκρινε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν απέρριψε παρά το νόμο ως απαράδεκτη την ένδικη ανακοπή λόγω αοριστίας, απαιτώντας για το ορισμένο αυτής στοιχεία περισσότερα από όσα απαιτεί ο νόμος.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, απορριπτέος κρίνεται ως αβάσιμος. Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (ΚΠολΔ 495 § 4).

Τέλος, οι αναιρεσείοντες πρέπει να καταδικαστούν λόγω της ήττας τους στα δικαστικά έξοδα των δεύτερου και τρίτου αναιρεσιβλήτων (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 § 2), τα οποία όμως θα επιβληθούν μειωμένα (άρθρο 5 Ν. 3210/1955 και 22 § 1 του Ν. 3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν. 1738/1987, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

Η πρώτη των αναιρεσιβλήτων δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα (ΚΠολΔ 191 § 2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων.

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των δεύτερου και τρίτου των αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ για καθένα από αυτούς.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ