166/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 166 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 166/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού, Αθανάσιο Καγκάνη και Αλτάνα Κοκκοβού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αιτούντων: 1) Α. Δ. του Α., 2) Χ. Σ. του Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Βερβεσό και κατέθεσαν προτάσεις.

Των καθ' ων η αίτηση: 1) Δ. Γ. του Χ., 2) Β., συζύγου Δ. Γ., 3) Μ. Δ. Γ., 4) Α. Δ. Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μανούκα, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 384/ 27-4-2005 αγωγή των ως άνω καθ' ων η αίτηση, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 37/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 207/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αιτούντες με την από 14/6/2009 αίτησή τους και τους από 8/3/2011 πρόσθετους λόγους αυτής.

Εκδόθηκε η 114/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου, την αναψηλάφηση της οποίας ζητούν οι ως άνω αιτούντες με την από 27/9/2013 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, εισηγητής δε ορίστηκε η Αρεοπαγίτης Αλτάνα Κοκκοβού. Ο πληρεξούσιος των αιτούντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 495 § 1 και 538 επ. του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το έκτακτο ένδικο μέσο της αίτησης αναψηλάφησης ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και εκδικάζεται από το ίδιο δικαστήριο, αφού η άσκηση της αναψηλάφησης δεν έχει μεταβιβαστικό αποτέλεσμα. Περαιτέρω, κατά την εισάγουσα γενική αρχή διαχρονικού δικαίου διάταξη του άρθρου 24 § 1 ΕισΝΚΠολΔ, που επαναλαμβάνεται με την § 4 του άρθρου 72 του Ν. 3994/2011 και ισχύει από 20.7.2011, "Το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, το επιτρεπτό των προβαλλόμενων λόγων και ο χρόνος της άσκησής τους κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που δημοσιεύεται η απόφαση". Εξάλλου, η διάταξη του άρθρου 538 του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν και οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου, εφόσον δικάζει κατ' ουσία, είχε καταστεί άνευ αντικειμένου, διότι μετά την αντικατάσταση της § 3 του άρθρου 580 του ίδιου Κώδικα με το άρθρο 31 § 1 του Ν. 2172/1993 και πριν την αντικατάσταση της τελευταίας αυτής (δηλ. της § 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ) με το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, που σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού ισχύει από 2.4.2012, ο Άρειος Πάγος, αν αναιρούσε την προσβαλλόμενη απόφαση παρέπεμπε την υπόθεση στο ίδιο ή σε άλλο ισόβαθμο και ομοειδές δικαστήριο προς εκείνο που την εξέδωσε και συνεπώς εφόσον δεν δίκαζε κατ' ουσία, δεν υπέκειντο σε αναψηλάφηση οι αποφάσεις του ως ακυρωτικού (ΟλΑΠ 16/2003, ΑΠ 1604/2010, ΑΠ 1841/2009, ΑΠ 1143/2009). Ήδη δε μετά την κατά τα άνω αντικατάσταση της § 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ με το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, ο Άρειος Πάγος δύναται πάλι, μετά την αναίρεση της τελεσίδικης απόφασης για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του εν λόγω άρθρου (της υπέρβασης δικαιοδοσίας και της παράβασης των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), να δικάσει κατ' ουσία την υπόθεση και επομένως οι αποφάσεις του ως ακυρωτικού υπόκεινται σε αναψηλάφηση, εφόσον όμως έχουν εκδοθεί μετά την 2.4.2012 και έχουν αποφανθεί επί της ουσίας. Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα η από 25-9-2013 υπό κρίση αίτηση αναψηλάφησης, η οποία στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 114/2012 απόφασης του Α1 Πολιτικού Τμήματος αυτού, που δημοσιεύθηκε στις 23-1-2012, με την οποία έχουν απορριφθεί η από 14-6-2009 αίτηση αναίρεσης και οι από 8-3-2011 πρόσθετοι λόγοι αυτής των ήδη αιτούντων κατά της υπ' αριθμ. 207/ 2009 απόφασης του Εφετείου Λάρισας, είναι απαράδεκτη. Τούτο δε διότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε από το Δικαστήριο τούτο υπό το καθεστώς του άρθρου 580 § 3 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, το οποίο αποφάνθηκε ως ακυρωτικό μόνο επί του νομικού ζητήματος και δεν δίκασε κατ' ουσίαν και συνεπώς δεν υπόκειται σε αναψηλάφηση. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναψηλάφησης πρέπει να απορριφθεί. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παράγραφο 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 12 του ν. 4055/2012, η εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων (400€) ευρώ, που καταβλήθηκε από τους αιτούντες την αναψηλάφηση, στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστούν αυτοί, λόγω της ήττας τους (άρθρ. 106, 176 και 183 ΚΠολΔ), στα δικαστικά έξοδα των καθών, οι οποίοι δεν κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-9-2013 αίτηση για αναψηλάφηση της υπ' αριθμ. 114/2012 απόφασης του Α1 Πολτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων (400€) ευρώ, που καταβλήθηκε από τους αιτούντες την αναψηλάφηση, στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αιτούντες την αναψηλάφηση στη δικαστική δαπάνη των καθών, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Φεβρουαρίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ