166/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 166 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 166/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο-Δημήτριο Τσώχο, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Ευθύμιο Τσάκα, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-2-1997 τριτανακοπή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16974/1997 μη οριστική,5457/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 502/2004 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-4-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 27-10-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το άρθρο 559 αριθμ. 1 σε συνδυασμό και προς τα άρθρα 118 αριθμ. 4, και 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι, για το ορισμένο του λόγου αναιρέσεως για παραβίαση διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να καθορίζονται εκτός των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε ως αποδεικνυόμενα ή μη, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, (Ολ. Α.Π. 32/1996). Στην προκειμένη περίπτωση οι πρώτος και τρίτος λόγοι της υπό κρίση αιτήσεως, από τον αρ. 1 του άρθρού 559 Κ.Πολ. Δ, ότι το Εφετείο, δεχόμενο ότι η Χ1 προ της 28-10-1940 απέκτησε την Ιταλική υπηκοότητα και κρίνοντας έτσι έπρεπε να γίνει δεκτή η τριτανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, παραβίασε τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου των διατάξεων των αναφερομένων σ΄ αυτούς τους λόγους νομοθετημάτων, είναι, σύμφωνα με την παραπάνω σκέψη, απορριπτέοι ως αόριστοι, διότι, δεν παρατίθενται σ' αυτούς οι σχετικές παραδοχές περί όλων των πραγματικών γεγονότων, που το Εφετείο δέχθηκε ως αποδεικνυόμενα ή μη, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η παραβίαση των προαναφερομένων κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

ΙΙ. ΄Όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση το Εφετείο έλαβε υπόψη της ενστάσεις: α) της επί του επιδίκου ιδίας κυριότητας τρίτου έναντι της αναφερόμενης στην τριτανακοπή Χ1, ήτοι του ..... και β) της καταχρηστικής, κατ' άρθρο 281 ΑΚ, άσκησης του ενδίκου δικαιώματος, τις οποίες ενστάσεις και απέκρουσε και γι' αυτό οι δεύτερος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως, από τον αριθμ. 8 περ. β΄ του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ, ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αυτές τις ενστάσεις, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από, 5-4-2004, αίτηση για αναίρεση της 502/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2005.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ