Supreme Court dismisses appeal on vague claim; lower court correctly found claim definite with offset claim.

Απόφαση 1668 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1668/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ", που εδρεύει στην Κοζάνη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κυριακόπουλο. Της αναιρεσίβλητης: Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "..... Ο.Ε.", που εδρεύει στην Κοζάνη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Γεωργιάδη, ο οποίος ανακάλεσε την από 23 Αυγούστου 2006 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7 Ιουνίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κοζάνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 103/2004 οριστική του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 24 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 6 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η αοριστία της αγωγής εξετάζεται μεν αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, όμως για να δημιουργηθεί ο λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. πρέπει η αοριστία του δικογράφου της αγωγής να προτείνεται στο Εφετείο και επιπλέον να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι προτάθηκε στο Εφετείο και τούτο διότι ο λόγος αυτός δεν είναι από τους αναφερόμενους στο άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔικ. οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη και χωρίς την πρότασή τους στο Εφετείο. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην ελεγχόμενη από το εδάφιο 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ., πλημμέλεια γιατί δεν κήρυξε απαράδεκτη ως αόριστη την ένδικη από 7-6-2001 αγωγή της αναιρεσίβλητης, η οποία δεν είχε τα αναφερόμενα αναγκαία κατά νόμο για την πληρότητα του δικογράφου στοιχεία. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο σχετικός ισχυρισμός του αναιρεσείοντος προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 εδ. 10 του ΚΠολΔικ., αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Στην προκείμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο στήριξε την κρίση του και το πόρισμά του στα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα, μάρτυρες κ.λ.π.) που επικαλέστηκαν και έθεσαν στη διάθεσή του τα διάδικα μέρη.

Συνεπώς οι σχετικές αιτιάσεις των δεύτερου και τρίτου λόγων του αναιρετηρίου πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμες.

ΙΙΙ. Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων Δήμος επικαλείται το εδάφιο 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. και ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη υπέπεσε στην προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή, πλημμέλεια γιατί παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του κατά τους οποίους το πραγματικό ελάττωμα του μισθίου, για το οποίο άσκησε η αναιρεσίβλητη την ως άνω αγωγή αποζημίωσής της, δεν οφείλεται σε δική του (των οργάνων του) ενέργεια ή παράλειψη, όπως τούτο προέκυψε από το όλο αποδεικτικό υλικό και την αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων. Ο λόγος πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι οι πιο πάνω αρνητικοί της αγωγής ισχυρισμοί και συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια της ως άνω διάταξης (Ολ. ΑΠ 469/1984).

IV. Ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε, ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης.

Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 575 - 578, 584 και 585 ΑΚ προκύπτει ότι, αν ο μισθωτής αδυνατεί να χρησιμοποιεί το μίσθιο κατά τη συμφωνηθείσα χρήση εξαιτίας πραγματικού ελαττώματος του μισθίου που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της μίσθωσης, για την άρση του οποίου ο εκμισθωτής κατέστη υπερήμερος από τη γνώση της ύπαρξής του και την προηγούμενη σχετική όχληση για επανόρθωσή του χωρίς αποτέλεσμα, ο πρώτος (μισθωτής) έχει δικαίωμα, αντί της μείωσης ή μη καταβολής του μισθώματος, να ζητήσει από το δεύτερο (εκμισθωτή) κατά τα άρθρα 297 και 298 ΑΚ αποζημίωση για μη εκτέλεση της σύμβασης.

Δηλαδή σε τέτοια περίπτωση ο μισθωτής δικαιούται να επιχειρήσει ο ίδιος την άρση του ελαττώματος και να απαιτήσει τη δαπάνη, να αξιώσει κάθε θετική και αποθετική ζημία (απότοκη του ελαττώματος), καθώς και κάθε περαιτέρω ζημία, ακόμη και την ανόρθωση της ζημίας από μη εκτέλεση της σύμβασης. Τέλος, μια υπαίτια πράξη ή παράλειψη που γεννά ενδοσυμβατική ευθύνη του οφειλέτη, μπορεί να θεμελιώσει και αδικοπρακτική ευθύνη του, αν χωρίς τη συμβατική σχέση η ενέργειά του θα ήταν καθεαυτή παράνομη υπό την έννοια του άρθρου 914 ΑΚ (Ολ.

ΑΠ 967/1973). Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάστηκαν νόμιμα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα προσκομιζόμενα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και από τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι αποδείχτηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Δυνάμει του από 15-4-1994 ιδιωτικού συμφωνητικού εκμισθώσεως ο Δήμος Κοζάνης (αναιρεσείων) εκμίσθωσε στην ενάγουσα (αναιρεσίβλητη) το επί της οδού Ελ. Βενιζέλου 29 ισόγειο κατάστημά του με υπόγειο και πατάρι σύμφωνα με την 13/1994 απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής και την 4513/29-3-1994 εγγριτική απόφαση του Νομάρχη Κοζάνης.

Η διάρκεια της μισθώσεως συμφωνήθηκε για εννέα έτη με χρόνο ενάρξεως την 15η-4-1994 έναντι μηνιαίου μισθώματος 257.000 δρχ., το οποίο θα αναπροσαρμοζόταν κατ' έτος σε ποσοστό 10%. Το μηνιαίο μίσθωμα μέχρι τις 14-4-2001 ανερχόταν σε 455.291 δρχ. πλέον χαρτοσήμου και ΟΓΑ από 16.389 δρχ. και συνολικά σε 471.680 δρχ. και από την 15-4-2001 ανήλθε σε 500.820 δρχ.

πλέον χαρτοσήμου και ΟΓΑ από 18.030 δρχ. και συνολικά σε 518.850 δρχ. Στο παραπάνω κατάστημα έκανε ακώλυτη χρήση η ενάγουσα, που ασχολούνταν με τη λιανική εμπορία ειδών ενδύσεως. Αλλ' όμως το μήνα Δεκέμβριο του 2000 εμφανίστηκε διαρροή υδάτων από το τοιχίο του υπόγειου χώρου του μίσθιου καταστήματος με αποτέλεσμα να υγραίνεται ο τοίχος, ενώ επικρατούσε έντονη οσμή μούχλας.

Η ενάγουσα αμέσως ενημέρωσε την τεχνική υπηρεσία του εναγομένου για το πρόβλημα αυτό, το οποίο ήταν έντονο, αφού καθιστούσε τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχειρήσεώς της δυσχερή. Η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Κοζάνης απάντησε προφορικά στο μηχανικό της ενάγουσας ....., ότι θα αποκαταστήσει τη βλάβη.

Ετσι το εναγόμενο με ένα απλό συνεργείο εργατών κατασκεύασε από την εξωτερική πλευρά του τοίχου πρόχειρα ένα λάκκο σαν φρεάτιο με ένα αντλητικό μηχάνημα, το οποίο εμπόδιζε την εισροή υδάτων στον υπόγειο χώρο του μίσθιου καταστήματος, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει την υγρασία, συνεπεία της οποίας η οσμή γινόταν αφόρητη.

Παρά τις διαμαρτυρίες της ενάγουσας με την από 19-1-2001 εξώδικη πρόσκληση - δήλωσή της, ο Δήμος Κοζάνης δεν αποκατέστησε το πρόβλημα της υγρασίας. Επίσης, ο νόμιμος εκπρόσωπος της ενάγουσας απευθύνθηκε στη Διεύθυνση Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κοζάνης, η οποία στο με αριθμό πρωτ.

Δ.Υ. και Κ.Π./2937/15-3-2001 έγγραφό της ανέφερε ότι υπάλληλοί της διαπίστωσαν στον υπόγειο χώρο του μίσθιου καταστήματος έντονη υγρασία στους τοίχους και μυρωδιά μούχλας και κατέληγε στο συμπέρασμα ότι λόγω της υπάρξεως ενός λάκκου που συγκεντρώνει νερό και ο οποίος αδειάζει με αντλητικό μηχάνημα και βρίσκεται αυτός σε επαφή με τα λιθόκτιστα τοιχεία του κτιρίου υπάρχει πρόβλημα για τη στατική επάρκεια του κτιρίου όπου είναι το μίσθιο κατάστημα.

Εντούτοις ο Δήμος Κοζάνης δεν φρόντισε για την αποκατάσταση του προβλήματος, γι' αυτό η ενάγουσα το Μάρτιο του 2001 απευθύνηκε στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (Τμήμα Δυτικής Μακεδονίας), το οποίο με το 622/22-3-2001 έγγραφό του διόρισε πραγματογνώμονες την πολιτικό μηχανικό ..... και το μηχανολόγο μηχανικό ......

Αυτοί διενήργησαν αυτοψία στο υπόγειο του μίσθιου καταστήματος και στο από 20-4-2001 έγγραφό τους προς το ΤΕΕ Τμήματος Δυτικής Μακεδονίας διαπίστωσαν ότι στο υπόγειο αυτό παρατηρήθηκαν βλάβες από τα νερά και την υγρασία στο δάπεδο αυτού και στον τοίχο που εφάπτεται με την οικοδομή ιδιοκτησίας ...... Τέλος, δε αυτοί συμπέραναν ότι η υγρασία που προκαλεί τις βλάβες στο υπόγειο του μίσθιου καταστήματος προέρχεται από διηθούμενα νερά που μαζεύονται στα εξωτερικά δομικά στοιχεία του υπογείου σχηματίζοντας στάσιμα νερά.

Τα νερά αυτά συγκεντρώνονται στο φρεάτιο της οικοδομής ιδιοκτησίας ..... και η συγκέντρωση των νερών αυτών οφείλεται: 1) στη μη σωστή διοχέτευση τόσο των ομβρίων υδάτων του ακάλυπτου της οικοδομής της οδού ..... όσο και των υδρορροών αυτής που οδηγούνται στο αποχετευτικό δίκτυο της περιοχής χωρίς την απαραίτητη κλίση και 2) στη μη σωστή διοχέτευση των νερών του ακάλυπτου στο αποχετευτικό δίκτυο τόσο των υδρορροών όσο και των ομβρίων υδάτων της οικοδομής ιδιοκτησίας ......

Τα νερά των δύο ακάλυπτων επειδή δεν διοχετεύονται σωστά στο αποχετευτικό δίκτυο διηθούνται στο έδαφος. Εξαιτίας του ότι το έδαφος είναι συνεκτικό με πολύ μικρή υδατοπερατότητα και επικλινές σχηματίζονται στάσιμα νερά μπροστά από τον τοίχο του υπογείου του καταστήματος (φρεάτιο) από διηθούμενα νερά.

Το φαινόμενο αυτό πιθανόν να ενισχύεται σε περιόδους βροχοπτώσεων λόγω ανυψώσεως της στάθμης των υπόγειων νερών που υπάρχουν στην περιοχή πάνω από τη στάθμη του δαπέδου του φρεατίου. Στη συνέχεια κοινοποιήθηκε στο νόμιμο εκπρόσωπο της ενάγουσας, καθώς και στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Κοζάνης το 7908/16-5-2001 έγγραφο του Τμήματος Αυθαιρέτων και Επικίνδυνων Οικοδομών της Διευθύνσεως Πολεοδομίας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας απευθυνόμενο προς τη Διεύθυνση Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας, καθώς και στους .....

και ....., διαχειριστές της παρακείμενης οικοδομής του μίσθιου καταστήματος, στο οποίο αναφέρεται ότι η παραπάνω υπηρεσία μετά από αυτοψία τόσο στο υπόγειο του μίσθιου καταστήματος όσο και στην όμορη οικοδομή επί της οδού ..... κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το νερό στο οποίο οφείλεται η υγρασία στο μίσθιο κατάστημα προέρχεται από τη μη καλή διοχέτευση των νερών που μαζεύονται στον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής επί της οδού ..... (όμβρια ύδατα - υδρορροές), καθώς επίσης και των νερών από τον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής ....., καθόσον τα νερά αυτά δεν αποχετεύονται με σωστό τρόπο στο κεντρικό αποχετευτικό δίκτυο, διηθούνται στο έδαφος και βρίσκουν διέξοδο στο σημείο όπου παρατηρείται η υγρασία και έχει ανοιχτεί το φρεάτιο.

Εξάλλου, η υπηρεσία αυτή πρότεινε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για την αποχέτευση των ομβρίων υδάτων ώστε να μην προκαλούν ενόχληση ή κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των γειτονικών ιδιοκτησιών. Αλλ' όμως ο εναγόμενος Δήμος Κοζάνης παρά τις ενέργειες της ενάγουσας για την ενημέρωσή του και τις διαμαρτυρίες της για την αποκατάσταση του πραγματικού ελαττώματος του μίσθιου καταστήματος δεν έλαβε κανένα ουσιαστικό μέτρο μέχρι τις αρχές Μαϊου 2001 για την άρση του ελαττώματος αυτού, το οποίο καθιστούσε το μίσθιο κατάστημα ακατάλληλο προς χρήση.

Ετσι η ενάγουσα διαπιστώνοντας ότι δεν είναι δυνατή πλέον και συμφέρουσα σ' αυτήν η συνέχιση της μισθώσεως απηύθυνε προς το Δήμο Κοζάνης την από 14-5-2001 εξώδικη καταγγελία μισθώσεως, πρόσκληση και δήλωση, την οποία επέδωσε σ' αυτόν στις 22-5-2001 και αφού ανέφερε σ' αυτήν για την ύπαρξη του πραγματικού ελαττώματος στο μίσθιο κατάστημα από τον μήνα Δεκέμβριο του 2000 για το οποίο ενημέρωσε την Τεχνική Υπηρεσία του, αλλά και για τις διαμαρτυρίες της για την μη αποκατάσταση αυτού ενόψει του παραπάνω με αριθμό πρωτ.

Δ.Υ. και Κ,Π./2937/15-3-2001 εγγράφου της Διευθύνσεως Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κοζάνης και του παραπάνω από 20-4-2001 εγγράφου των πραγματογνωμόνων προς το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (Τμήμα Δυτικής Μακεδονίας), κατήγγειλε τη σύμβαση μισθώσεως, δηλώνοντας σ' αυτόν ότι θα του παραδώσει το μίσθιο μέχρι τη 10η Ιουνίου 2001 και κάνοντας σ' αυτόν γνωστό ότι υπέστη ζημία και ότι επιφυλάσσεται να αξιώσει αποζημίωση γι' αυτήν.

Εξάλλου, ο εναγόμενος Δήμος Κοζάνης απαντώντας στην από 14-5-2001 εξώδικη καταγγελία μισθώσεως, πρόσκληση και δήλωση της ενάγουσας με την από 28-5-2001 εξώδικη δήλωση - πρόσκληση αναγνώριση την ύπαρξη του προβλήματος, αλλά ανέφερε ότι η υγρασία που προέκυψε στο μίσθιο κατάστημα οφείλεται στη μη σωστή διοχέτευση των ομβρίων υδάτων των ακάλυπτων χώρων και των υδρορροών της οικοδομής της οδού .....

και της οικοδομής ιδιοκτησίας ...... Ενόψει της υπάρξεως του παραπάνω πραγματικού ελαττώματος, που παρακώλυσε τη χρήση του μισθίου καταστήματος, η ενάγουσα δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση κατά τα άρθρα 297 και 298 ΑΚ από τον εναγόμενο Δήμο Κοζάνης, ο οποίος κατέστη υπερήμερος ως προς την άρση του ελαττώματος αυτού.

Ετσι η ενάγουσα έχει κατά του εναγόμενου Δήμου Κοζάνης τις παρακάτω αξιώσεις που αφορούν: 1) αποζημίωση για τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε. Ειδικότερα α) η ενάγουσα για την απόφραξη του κεντρικού υπονόμου στην οδό Σαρανταπόρου και για το σκάψιμο του υπονόμου κατέβαλε στο Βάϊο Κωτούλα 150.000 δραχμές, β) επίσης για την ημερήσια εργασία δύο ατόμων προς ανακάλυψη απόνερων "νερών υπονόμων" από την οικοδομή της οδού .....

κατέβαλε στον Ιωάννη Κουϊμτζίδη 50.000 δρχ. και γ) για τη σύνταξη τεχνικής εκθέσεως κατέβαλε στον πολιτικό μηχανικό Γ. Στέφο 118.000 δρχ. 2) αποζημίωση απολύσεως στις τρεις υπαλλήλους της, η οποία αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή της. Ειδικότερα α) η ενάγουσα κατέβαλε αποζημίωση απολύσεως στην υπάλληλό της ....., που ήταν πωλήτρια με προϋπηρεσία τριών ετών και μικτό μισθό 222.709 δρχ., το ποσό των 519.654 ρχ., β) αυτή κατέβαλε αποζημίωση απολύσεως στην υπάλληλό της ....., που ήταν πωλήτρια με προϋπηρεσία τεσσάρων ετών και μικτό μισθό 209.823 δρχ., το ποσό των 734.880 δρχ.

και γ) αυτή κατέβαλε αποζημίωση απολύσεως στην υπάλληλό της ....., που ήταν πωλήτρια με προϋπηρεσία επτά ετών και μικτό μισθό 222.709 δρχ. το ποσό του 1.039.309 δρχ., 3) αποζημίωση για τις καταστροφές των παγίων. Η ενάγουσα υποβλήθηκε σε πάγια έξοδα εγκαταστάσεως της επιχειρήσεώς της στο μίσθιο κατάστημα, τα οποία δεν αποσβέστηκαν και σήμερα δεν έχουν καμία εμπορική αξία, αφού έγιναν για το συγκεκριμένο κατάστημα.

Ετσι η σημερινή αξία των ξύλινων επενδύσεων ραμποτέ στους τοίχους του ισογείου και του υπογείου του μίσθιου καταστήματος εμβαδού 200 τ.μ. προς 20.000 δρχ. το τ.μ. ανέρχεται σε 4.000.000 δρχ., β) η σημερινή αξία των ξύλινων ραφιών στο ισόγειο και το υπόγειο μήκους 200 γρ. μέτρων, πλάτους 35 εκτ. και ύψους 2,70 μέτρων προς 5.000 δρχ.

το γρ. μέτρο ανέρχεται σε 1.000.000 δρχ. γ) η σημερινή αξία της ψευδοροφής εμβαδού 100 τ.μ. προς 4.000 δρχ. το τετρ. μέτρο ανέρχεται σε 400.000 δρχ., δ) η σημερινή αξία του δαπέδου πολυουρεθάνης λαμέτ στο υπόγειο και στο ισόγειο του μίσθιου καταστήματος εμβαδού 140 τ.μ. προς 10.000 δρχ. το τ.μ. ανέρχεται σε 1.400.000 δρχ., ε) η σημερινή αξία των ειδικών μαρμάρινων κατασκευών στο δάπεδο του ισογείου και στην πρόσοψη του καταστήματος εμβαδού 25 τ.μ.

προς 15.000 δρχ. το τ.μ. ανέρχεται σε 375.000 δρχ., στ) η σημερινή αξία των διάφορων φωτιστικών και συγκεκριμένα 70 τεμαχίων προς 20.000 δρχ. το καθένα ανέρχεται σε 1.400.000 δρχ. Επομένως, το σύνολο της αποζημιώσεως της ενάγουσας από τις πάγιες εγκαταστάσεις ανέρχεται στο ποσό των 8.575.000 δρχ., 4) αποζημίωση διαφυγόντων κερδών.

Η ενάγουσα υπέστη οικονομική καταστροφή, καθόσον δεν μπόρεσε να εκποιήσει τα εμπορεύματά της τη χειμερινή περίοδο 2001. Εφόσον αυτή τηρούσε βιβλία Γ' κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, ήταν υποχρεωμένη στο τέλος κάθε χρόνου να πραγματοποιεί απογραφή των εμπορευμάτων της. Ετσι η ενάγουσα την 31η Δεκεμβρίου 2000 προέβη σε απογραφή των εμπορευμάτων της συνολικής αξίας 38.329.600 δρχ.

και συντάχθηκε η από 31-12-2000 κατάσταση απογραφής, ενώ αυτή εντός του 2001 δεν αγόρασε προς μεταπώληση άλλα ρούχα εξαιτίας του προβλήματος της εισροής υδάτων και της έντονης υγρασίας και μούχλας στο υπόγειο του μίσθιου καταστήματος. Ειδικότερα η από 31-12-2000 κατάσταση απογραφής εμπορευμάτων διασπάστηκε σε δύο χωριστές καταστάσεις.

Η πρώτη κατάσταση περιείχε εμπορεύματα συνολικής αξίας 25.834.024 δρχ., τα οποία αυτή θα μεταπωλούσε με κέρδος 100% κα από αυτά θα λάμβανε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων το ποσό των 51.668.048 δρχ., η δε δεύτερη περιείχε εμπορεύματα συνολικής αξίας 12.495.576 δρχ., τα οποία αυτή θα μεταπωλούσε με κέρδος 50% και από αυτά θα λάμβανε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων το ποσό των 18.743.364 δρχ.

Συνεπώς, το συνολικό ποσό του κέρδους ανερχόταν σε 70.411.412 δρχ. Εναντι του προσδοκώμενου αυτού ποσού κέρδους η ενάγουσα πωλώντας όλα τα αναφερόμενα στην από 31.12.2000 κατάσταση απογραφής κάτω και από το κόστος κτήσεως από 1-1-2001 έως και τις 15-5-2001 πραγματοποίησε εισπράξεις 29.600.868 δρχ. μαζί με το Φ.Π.Α. και καθαρές εισπράξεις 25.085.481 δρχ.

μετά την αφαίρεση του Φ.Π.Α. Ενόψει αυτών η ζημία της ενάγουσας ανήλθε στο ποσό των 45.325.931 δρχ. και 5) χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Εξαιτίας της επί μακρό χρονικό διάστημα αδράνειας του εναγόμενου Δήμου Κοζάνης να λάβει τα ανάλογα μέτρα προς άρση του παραπάνω πραγματικού ελαττώματος του μίσθιου καταστήματος που οφείλεται σε αμελή συμπεριφορά του υπέστη προσβολή στην πίστη και μέλλον της, καθόσον, λόγω του προβλήματος της υγρασίας κατά τους χειμερινούς μήνες του 2000 η ενάγουσα είδε να μειώνεται η πελατεία της, όσοι δε πελάτες έρχονταν έφευγαν δυσαρεστημένοι από την έντονη οσμή υγρασίας ή έρχονταν για να αγοράσουν φθηνά ρούχα, αρκετοί δε επέστρεφαν τα ρούχα που αγόραζαν.

Εξάλλου, η ενάγουσα δεν τόλμησε να προβεί σε αγορά ενδυμάτων για την άνοιξη, το καλοκαίρι του 2000 και το χειμώνα του 2001. Το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 2.000.000 δρχ., το οποίο κρίνεται εύλογο και δίκαιο για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη.

Επομένως, το συνολικό ποσό της αποζημιώσεως που δικαιούται η ενάγουσα ανέρχεται σε 58.512.274 δρχ., ήτοι 171.716,13 ευρώ. Η ενάγουσα κατά το χρονικό διάστημα από το μήνα Ιανουάριο του 2001 έως και τις 10 Ιουνίου 2001 δεν κατέβαλε στον εναγόμενο Δήμο Κοζάνης τα μισθώματα του μίσθιου καταστήματος που ανέρχονται για το διάστημα αυτό στο συνολικό ποσό των 2.601.932 δρχ., ήτοι 7.635,89 ευρώ, δηλαδή 471.680 δρχ.

χ 3,5 μήνες = 1.650.880 δρχ. και 518.850 χ 1.833 = 951.052 δρχ. Εναντι του συνολικού ποσού των 58.512.274 δρχ., ήτοι 171.716,13 ευρώ που δικαιούται η ενάγουσα νόμιμα πρότεινε προς συμψηφισμό με δήλωσή της στην αγωγή το οφειλόμενο ποσό των μισθωμάτων από 2.601.932 δρχ., ήτοι 7.635,84 ευρώ. Μετά δε το νόμιμο αυτό συμψηφισμό η ενάγουσα δικαιούται το ποσό των 55.910.342 δρχ., ήτοι 164.080,24 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Με βάση όσα εκτέθηκαν παραπάνω το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας της, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και κακώς εκτίμησε τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο αυτής ως άνω πραγματικά περιστατικά, αφού η ενάγουσα - εκκαλούσα εκθέτει στο οικείο δικόγραφο με σαφήνεια και ακρίβεια άπαντα τα κατά το νόμο απαιτούμενα εν λόγω πραγματικά γεγονότα για τη θεμελίωσή της και συνεπώς η αγωγή αυτή είναι πλήρως ορισμένη και δεκτική δικαστικής εκτιμήσεως (άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ) και επιπλέον με το συμψηφισμό του αιτούμενου συνολικού κονδυλίου των 58.512.274 δρχ., ήτοι 171.176,13 ευρώ με το οφειλόμενο ποσό των μισθωμάτων από 2.601.932 δρχ., ήτοι 7.635,89 ευρώ δεν επέρχεται αοριστία, αλλά πρόκειται για άσκηση από την ενάγουσα νόμιμου δικαιώματος, αφού δεν υπάρχει περιορισμός του αιτήματος της αγωγής.

Επομένως, πρέπει η υπό κρίση έφεση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση. Στη συνέχεια δε, αφού κρατηθεί και δικαστεί από το Δικαστήριο αυτό η υπόθεση, πρέπει να γίνει δεκτή κατά ένα μέρος η από 7-6-2001 αγωγή ως νόμιμη (άρθρα 574, 575, 576, 578, 584, 585, 297, 298, 299, 914 και 932 ΑΚ) και ουσιαστικά βάσιμη".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν. Δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Επίσης δεν παραβίασε τις παραπάνω διατάξεις που σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε, ούτε τα διδάγματα της κοινής πείρας.

Ετσι δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες πλημμέλειες από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ., οι δε αντίθετοι δεύτερος, τρίτος (κατά τα οικεία μέρη τους) και πέμπτος λόγοι του αναιρετηρίου, πρέπει να απορριφθούν σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμοι. Επίσης, οι ίδιοι λόγοι αναίρεσης, κατά το μέρος τους που πλήττουν την ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας είναι απαράδεκτοι και απορριπτέοι (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Τέλος πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων Δήμος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, μειωμένη κατά το άρθρο 307 παρ. 2 Π.Δ. 410/1995.

Για τους λόγους αυτούς -

Απορρίπτει την από 24-9-2004 αίτηση του Δήμου Κοζάνης, για αναίρεση της 103/2004 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Και -

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα Δήμο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 26 Οκτωβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ