1665/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1665 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περ. γ’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται, με την προϋπόθεση της συνδρομής τόσο της προσκομιδής όσο και της επίκλησης εγγράφων, αν αυτά δεν ληφθούν υπόψη. Ως «ζητήματα», κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., νοούνται μόνο οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, δηλαδή, εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και οι ελλείψεις ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων ή την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς.

Αριθμός 1665/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καθής η κλήση: Ε. συζ. Ε. Α., το γένος Χ. Θ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου - καλούντος: Μ. Λ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοντό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/6/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2002 του ίδιου Δικαστηρίου, 8720/2002 προδικαστική και 4576/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Κατά της ανωτέρω εφετειακής απόφασης ασκήθηκε αίτηση αναίρεσης και εκδόθηκε η 637/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία αναίρεσε την 4576/2004 απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 1425/2007 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 11/5/2007 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 1585/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο καλών με την από 9/10/2008 κλήση του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1809/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία διέταξε την επανάληψη της συζήτησης. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο καλών με την από 2/11/2009 κλήση του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1506/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Κατόπιν τούτου, ο καλών επαναφέρει την υπόθεση με την από 15/11/2011 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. O Εισηγητής Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 21/4/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την 10965Γ/15.11.2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... προκύπτει, ότι, ύστερα από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, Γεωργίου Κοντού, που επισπεύδει τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της από 15.11.2011 κλήσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (της 24.10.2012), επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, για την πρώην κάτοικο ..., οδός ... αρ.14 και ήδη άγνωστης διαμονής αναιρεσείουσα, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 15.11.2012 και περίληψη αυτής δημοσιεύτηκε στις ημερήσιες εφημερίδες ΝΙΚΗ και ΕΣΤΙΑ, οι οποίες εκδίδονται στην Αθήνα, στα φύλλα των εφημερίδων αυτών της 20.6.2012 (άρθρο 135 παρ.1 σε συνδυασμό με άρθρο 134 παρ.1 ΚΠολΔ), η οποία -αναιρεσείουσα- δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωση για παράστασή της στο ακροατήριο κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η υπόθεση παρά την απουσία της πιο πάνω αναιρεσείουσας.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339 και 346 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι τα έγγραφα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη λαμβάνονται υπόψη όχι αυτεπαγγέλτως αλλά μετά από επίκλησή τους, που αποδεικνύεται από τις έγγραφες προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση είτε από το διάδικο που τα προσκόμισε για να τα χρησιμοποιήσει κατά του αντιδίκου του, είτε από τον τελευταίο κατ' εκείνου. Με την προϋπόθεση δε της συνδρομής τόσο της προσκομιδής όσο και της επίκλησης εγγράφων, αν αυτά δεν ληφθούν υπόψη, ιδρύεται λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 1363/2006, ΑΠ 1417/1997 Ελλ.Δ/νη 39.334), εφόσον, όμως, προσδιορίζεται στο αναιρετήριο το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων, καθώς και ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα έγγραφα αυτά και οι λόγοι για τους οποίους ο πιο πάνω ισχυρισμός θα ασκούσε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 376/2004).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περίπτ. γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί της ουσιαστικής βασιμότητας της ένδικης -από 6.6.2000- διεκδικητικής του επιδίκου ακινήτου αγωγής του αναιρεσιβλήτου, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις είκοσι δύο (22) φωτογραφίες, που απεικονίζουν "ανάγλυφη την εικόνα του επιδίκου" και των οποίων δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα, τις οποίες η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιόν του, "για την απόδειξη της ένστασής της".

Από την παραδεκτή επισκόπηση των από 1-11-2006 προτάσεων της αναιρεσείουσας της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει μόνο η επίκληση "φωτογραφιών του επιδίκου". Εξάλλου, στο αναιρετήριο δεν μνημονεύεται η συγκεκριμένη ένσταση της αναιρεσείουσας, προς απόδειξη της οποίας επικαλέστηκε και προσκόμισε η ίδια στο Εφετείο τις επίμαχες φωτογραφίες και, εφόσον θεωρηθεί ότι η εν λόγω ένσταση είναι εκείνη της ακυρότητας της περιεχόμενης στο .../1997 πωλητήριο συμβόλαιο σύμβασης πώλησης του επίδικου ακινήτου λόγω εικονικότητας, εξαιτίας του ότι οι δηλώσεις βούλησης των σ' αυτό το συμβόλαιο συμβαλλόμενων μερών (πωλητή Ε.

Α., συζύγου της αναιρεσείουσας, αλλά τελούντος με αυτή σε διάσταση και αγοραστή και ήδη αναιρεσιβλήτου) δεν ήταν αληθινές, αλλά έγιναν μόνο κατά φαινόμενο, δεν εκτίθεται, επίσης, στο αναιρετήριο ποια επίδραση θα είχαν οι συγκεκριμένες φωτογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν το επίδικο ακίνητο, στην παραδοχή ως βάσιμης της αμέσως πιο πάνω ένστασης από το Εφετείο.

Ο ερευνώμενος, επομένως, αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος.

ΙΙΙ. Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί την απόφαση από τη νόμιμη βάση της, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, νοούνται μόνο οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που έχουν αυθύπαρκτη ύπαρξη, δηλαδή, εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και οι ελλείψεις ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων ή την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 861/1984 ΝοΒ 33.88), ούτε, επίσης, η εκτίμηση των αποδείξεων, όπως λ.χ.

η αξιοπιστία των μαρτύρων και η εκτίμηση των όσων καταθέτουν αυτοί, σχετικά με τους αποδεικτικούς ισχυρισμούς των διαδίκων (ΑΠ 148/2008, ΑΠ 1547/1995 Ελλ.Δ/νη 38.1573). Ο δεύτερος, επομένως, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, με το να απορρίψει την ένσταση της αναιρεσείουσας περί άκυρης ως εικονικής της περιεχόμενης στο .../1997 πωλητήριο συμβόλαιο σύμβασης πώλησης του επίδικου ακινήτου, παρεκτός του απαραδέκτου αυτής λόγω δεδικασμένου και ως κατ' ουσίαν αβάσιμης, στηρίζοντας την κρίση του στις καταθέσεις των μαρτύρων του αναιρεσιβλήτου, Γ.

Κ. και Τ. Λ., τις οποίες θεωρεί πιο πειστικές από εκείνες των μαρτύρων της αναιρεσείουσας Δ. Α. και Α. Θ., στέρησε την απόφασή του από την νόμιμη βάση της, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, αλλιώς ως αλυσιτελής, αφού η μη πληττόμενη επιτυχώς με λόγο αναίρεσης επάλληλη αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης περί της απόρριψης της αμέσως πιο πάνω ένστασης ως απαράδεκτης λόγω δεδικασμένου, απορρέουσας από την 5284/2001 οριστική και ήδη τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στηρίζει αυτοτελώς και επαρκώς την απορριπτική διάταξη της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ως προς την ένσταση αυτή.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, η οποία ηττάται, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.5.2007 αίτηση της Ε. συζύγου Ε. Α. το γένος Χ. Θ. για αναίρεση της 1425/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ