Supreme Court dismisses appeal due to withdrawal and inadmissibility of vague content distortion claim.

Απόφαση 1662 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1662/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Τζανετάκη, ο οποίος ανακάλεσε την από 21 Μαϊου 2007 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. και στη συνέχεια δήλωσε ότι ο ως άνω αναιρεσείων παραιτείται του δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς τον 1ο αναιρεσίβλητο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, 2. Ν.Π.Ι.Δ., με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μανουσάκη, 3. ... και 4. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GENERALI HELLAS", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 38.920/2001, 39.723/2002 κύριες αγωγές και 8.435/2002 και 41.504/2002 παρεμπίπτουσες αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9344/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1206/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των 1ου, 3ου και 4ης εκ των αναιρεσίβλητων, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης, ανέγνωσε την από 29 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του παραστάντος αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος με προφορική δήλωσή του στο ακροατήριο πριν από τη συζήτηση της ουσίας της υποθέσεως, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσας απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τον απολειπόμενο πρώτο αναιρεσίβλητο ..., έχοντας την απαιτούμενη προς τούτο πληρεξουσιότητα του αναιρεσείοντος (βλ. 1135/2006 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Βασιλικής Ρούκα).

Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως ως προς τον ανωτέρω αναιρεσίβλητο θεωρείται πως δεν ασκήθηκε (άρθρα 294 εδ. α΄, 295 παρ.1 εδ. α΄και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ). Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με επίκληση εκθέσεις επιδόσεως 6775/18.7.2006 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... και 10367/31.3.2006 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, ...

σε κάθε ένα από τους απολειπομένους αναιρεσιβλήτους ... και ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "GENERALLI HELLAS" έχει επιδοθεί νομίμως και εμπροθέσμως αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτή πράξη ορισμού της αρχικής δικασίμου της 23.2.2007 και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτή, κατά την οποία η συζήτηση της αναιρέσεως αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή παρούσας δικάσιμο.

Νέα κλήση των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειαζόταν, αφού η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο γι' αυτή ισχύει ως κλήτευση και αυτών (άρθρο 226 παρ.4 ΚΠολΔ). Κατά συνέπεια, εφόσον οι πιο πάνω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, ούτε έχουν καταθέσει δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει σαν να ήταν κι' αυτοί παρόντες (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης προτάσεώς τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που έχει ασκηθεί με αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση. Πράγμα, επομένως, υπό την έννοια αυτή, είναι και ο λόγος εφέσεως, που περιέχει παράπονο κατά της πρωτοβάθμιας κρίσεως. Η αναιρετική, όμως, αυτή πλημμέλεια δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον λόγο εφέσεως και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πιο πάνω αναιρετική πλημμέλεια, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το λόγο της εφέσεως του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με τον οποίο παραπονείται κατά της κρίσεώς της, ότι δεν ήταν κατά το χρόνο του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος κύριος του ζημιωθέντος αυτοκινήτου και ότι, εντεύθεν, η αγωγή του, όσον αφορά την αξίωση αποζημιώσεως για την καταστροφή του αυτοκινήτου αυτού, ήταν απορριπτέα για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως. Ο λόγος αυτός πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη τον παραπάνω λόγο εφέσεως και τον απέρριψε ως αβάσιμο κατ' ουσίαν.

ΙΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας από εσφαλμένη ανάγνωση του περιεχομένου αποδεικτικού εγγράφου αποδίδει σε αυτό περιεχόμενο κατάδηλα διαφορετικό από το αληθινό, όχι όμως και όταν το δικαστήριο από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο, που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικώς κατ' άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ.

Έτσι, για να είναι ορισμένος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως πρέπει σύμφωνα και με τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4 και 566 παρ.1 του ΚΠολΔ, να αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός άλλων το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, να παρατίθεται δηλαδή κατά λέξη το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου, ώστε από τη σύγκριση με εκείνο, που φέρεται, ότι δέχθηκε η απόφαση, να μπορεί ο Άρειος Πάγος να κρίνει, αν το δικαστήριο εσφαλμένα ανέγνωσε το έγγραφο αυτό και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε ως περιεχόμενο του εγγράφου διαφορετικό από εκείνο, που περιέχει.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο η από το άρθρο 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, διότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο της προσδιοριζόμενης άδειας κυκλοφορίας του ζημιωθέντος αυτοκινήτου κι' έτσι δέχθηκε πραγματικά γεγονότα, αναφορικά με το ουσιώδες ζήτημα του προσώπου του ιδιοκτήτη αυτού κατά το χρόνο του ατυχήματος, κατάδηλα διαφορετικά από τα διαλαμβανόμενα σ' αυτό.

Ο λόγος αυτός είναι, προεχόντως, αόριστος και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι στο δικόγραφο της αναιρέσεως δεν εκτίθεται κατά λέξη το ακριβές περιεχόμενο του πιο πάνω εγγράφου, αλλά ό,τι, κατά τη γνώμη του αναιρεσείοντος, προκύπτει από την εκτίμηση του περιεχομένου του όσον αφορά το ανωτέρω ουσιώδες ζήτημα, το οποίο είναι διαφορετικό από το συμπέρασμα, στο οποίο το Εφετείο κατέληξε από την αξιολόγηση του περιεχομένου του εγγράφου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Θεωρεί την από 30-1-2006 αίτηση του ... για αναίρεση της 1206/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς τον αναιρεσίβλητο ..., ότι δεν έχει ασκηθεί.

Απορρίπτει την αυτή ως άνω αίτηση αναιρέσεως ως προς τους άλλους αναιρεσιβλήτους.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του παρόντος αναιρεσιβλήτου ν.π.ι.δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ