165/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 165 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 165/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Μαργιούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Του αναιρεσιβλήτου : .........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Θεώνη Σγουράκη-Παπασπυροπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-1-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, και με την από 12-6-2001 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση-παρεμπίπτουσα αγωγή της "ΑΕ ΑΛΚΗ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ" που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη. Κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18948/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1459/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 10-10-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 22-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1459/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς τον αναιρεσείοντα. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως έχει αιτιολογίες αντιφατικές σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εν προκειμένω ως σαφώς προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχεται από την εκτίμηση των αποδείξεων, ως πλήρως αποδειχθέν ως προς την ευθύνη του αναιρεσείοντος - εναγομένου, με την μορφή της άμεσης συνέργειας στην διαπραχθείσα σε βάρος του ενάγοντα υπεξαίρεση εκ μέρους του εναγομένου Χ το περιστατικό ότι "ο Χ εισέπραξε το ποσό των τριών επίδικων τραπεζικών επιταγών ύψους συνολικά 131.197.149 δρχ.

που ο ενάγων δια του τρίτου εναγομένου (αναιρεσείοντος) του παρέδωσε, γεγονός που αυτός (Χ) ομολόγησε όταν συναντήθηκε στο γραφείο του υπο/τος με τον ενάγοντα με την εμφάνισή του στην πληρώτρια τράπεζα, με την ιδιότητά του ως διευθυντής της πρώτης εναγομένης εντολοδόχου εταιρείας, αφού του διαβιβάσθηκε από τον τρίτο εναγόμενο - αναιρεσείοντα η σαφής εντολή για τη διάθεση των χρημάτων που θα λάμβανε από την είσπραξη των επιταγών για την αγορά των μετοχών που του είχε συγκεκριμενοποιήσει η ως άνω ΑΕΛΔΕ, πιο κάτω δε κατά την έκθεση των πραγματικών περιστατικών δέχθηκε τα εξής: "Η ως άνω συμμετοχή του τρίτου εναγομένου ήταν καθοριστική για να πειστεί ο ενάγων ότι πραγματικά είναι συμφέρουσα η επιλογή της πρώτης εναγομένης και του Χ για την άσκηση της νόμιμης χρηματιστηριακής επένδυσής του και να παραδώσει τις επιταγές ύψους 131.197.149 δρχ.

για την ρευστοποίησή τους και αγορά πακέτου μετοχών που συγκεκριμενοποίησε "δήθεν" με την ΑΕΛΔΕ και τον Χ". Έτσι που έκρινε το Εφετείο περιέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες στην προσβαλλόμενη απόφασή του και το πόρισμα στο οποία καταλήγει το δ/ριο από την επακολουθούσα εκτίμηση των αποδείξεων εν σχέσει προς ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης δηλαδή εν σχέσει με την ευθύνη του εναγομένου ως παραπάνω εκτέθηκε, είναι αντιφατικό, γιατί από την μια πλευρά εμφανίζει τον εναγόμενο να δίνει ρητή εντολή στον 2ο εναγόμενο για την αγορά συγκεκριμένων μετοχών από την είσπραξη των χρημάτων από τις επιταγές που του παρέδωσε ο ενάγων και από την άλλη πλευρά δέχεται ακριβώς το αντίθετο, με την παρεμβολή της λέξης "δήθεν", ότι δηλαδή δεν υπήρχε τέτοια εντολή για αγορά συγκεκριμένων μετοχών και εντεύθεν δέχεται ως παράνομη και υπαίτια τη συμπεριφορά του 3ου εναγομένου.

Επομένως η απόφασή του πρέπει να αναιρεθεί για έλλειψη νόμιμης βάσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ και τον σχετικό από την διάταξη αυτή 7ο λόγο αναιρέσεως ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, παραπεμφθει δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (Κ.Πολ.Δικ. 580 παρ. 3).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1459/06 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς τον αναιρεσείοντα.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ