Greek Supreme Court dismisses appeal against European arrest warrant execution due to lack of evidence for death penalty or torture risk.

Απόφαση 1659 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1659/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου Εισηγήτρια, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού και Σταματική Μιχαλέτου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 και 22 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου M. ή M. L. ή L. του L. ή L. και της R. ή R. που γεννήθηκε στις 13-7-1968 στο ..., υπηκόου ….., κατοίκου ..., προσωρινά διαμένοντος στο ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ….. οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Γεώργιο Δημόπουλο και Κορίνα Φασούλη, κατά της υπ'αριθμ.410/2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Σλοβακίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 9/26 Ιουνίου 2019 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης Μιχαήλ Θεολόγου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 982/19. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τους πληρεξούσιους δικηγόρους του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 22 παρ.1 Ν.3251/2004 Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης...", "σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον Εισαγγελέα κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών - και ήδη πεντε ήμερων (άρθρο 451 του νυν ισχύοντος ΚΠοινΔ) -από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 451 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα εφετών". Στην έκθεση αυτή, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Συνεπώς, η υπό κρίση από 26 Ιουνίου με αριθμό εκθέσεως 9/2019, έφεση του (επών.) Μ. ή M. (ον.) L. ή L. του L. ή L. και της R. ή R. , που γεννήθηκε στις 13.7.1968 στο ..., κατοίκου ... και προσωρινά διαμένοντος στον ... και ήδη κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης …., που ασκήθηκε, υπό την ισχύ του προισχύσαντος άρθρου 451 ΚΠοινΔ, ενώπιον του Γραμματέα του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά της υπ' αριθμ. 410/26.6.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτό απεφάσισε την εκτέλεση του υπό στοιχεία αναφοράς φακέλου Ζ - 2 1 Τ 52/ 93 από 15.11.2011 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης που εκδόθηκε από το Εφετείο Μπρατισλάβας Σλοβακίας, σύμφωνα με το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από το Εφετείο Μπρατισλάβας Σλοβακίας στις 12.10.1995, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής φυλάκισης τριών (3) ετών, οκτώ (8) μηνών και είκοσι μίας (21) ημερών, παραπονούμενου για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, νομίμως και εμπροθέσμως ασκήθηκε ενώπιον του αρμόδιου γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ήτοι, την ημέρα που δημοσιεύθηκε η άνω απόφαση, και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.? Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 3251/2004. "Το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας:

α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη, η β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία". Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία:

α) την ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης, του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και 5) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειες της- Στο άρθρο 9 παρ. 3 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το Συμβούλιο Εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ως άνω νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή, σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας τα οποία στερούν την ελευθερία, για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ.

α' του νόμου τούτου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 του παρόντος, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται, εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών.

Το ένταλμα αυτό επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ. β της άνω παρ. 1 του άρθρου 10, εφόσον τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή ως κακούργημα.

Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου (10) του αυτού νόμου, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή (2) αξιόποινες πράξεις, μεταξύ των οποίων και η απάτη (περ. κ της παρ. 2 του άρθρου 10 άνω ν. 3251/2004 ) όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται από το κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό μέτρο ασφαλείας το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών ετών.

Περαιτέρω, στο άρθρο 11 του ίδιου νόμου ορίζονται οι περιπτώσεις, που απαγορεύεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και στο άρθρο 12 αυτού οι περιπτώσεις, που η δικαστική αρχή, η οποία αποφασίζει για την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του. Ο έλληνας δικαστής, λοιπόν, ως δικαστική αρχή εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, αφού αρχικά ελέγξει τη νομιμότητα του εντάλματος, δηλαδή την εξωτερικά νομότυπη έκδοση (π.χ.

έκδοση του εντάλματος από δικαστική αρχή) και την εσωτερική νομιμότητα αυτού (π.χ. έκδοση για αξιόποινες πράξεις και ποινές, που επιτρέπουν την παράδοση του εκζητουμένου), οφείλει, στη συνέχεια, να ερευνήσει, αν συντρέχει κάποιος από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 11 του Ν. 3251/2004 λόγους υποχρεωτικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος και, σε καταφατική περίπτωση, να εκδώσει απορριπτική απόφαση και να αρνηθεί την παράδοση του εκζητουμένου ή, αν συντρέχει κάποιος από τους λόγους δυνητικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος του άρθρου 12 του ίδιου νόμου, η συνδρομή του οποίου παρέχει στο δικαστή τη διακριτική εξουσία, ασκούμενη σύμφωνα με τις ισχύουσες στο ελληνικό ποινικό σύστημα αρχές, να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος.

Τέλος, με το άρθρο 12 του ίδιου πιο πάνω νόμου, καθορίζονται οι περιπτώσεις, στις οποίες η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος. Από τον συνδυασμό των άνω διατάξεων συνάγονται τα ακόλουθα: Το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκδίδεται για την σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου το οποίο βρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, με σκοπό την άσκηση ποινικής διώξεως ή την εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας.

Αφορά αξιόποινες πράξεις που απειλούνται στο νόμο με ποινή ή μέτρο ασφαλείας στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον δώδεκα μηνών κατά το ανώτατο όριό της ή εφόσον πρόκειται για εκτέλεση επιβληθείσας ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών. Μπορεί δε το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως να αναφέρεται είτε σε αλλοδαπούς είτε και σε ημεδαπούς.

Έτσι, με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, μπορεί να συλλαμβάνεται και να παραδίδεται από ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε άλλο μέλος αυτής κάθε υπόδικος ή κατάδικος για τα εγκλήματα που αναφέρονται στις παραπάνω διατάξεις του ν.3251/2004, εφ' όσον βέβαια συντρέχουν οι προαναφερθείσες θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν οι σχετικές υποχρεωτικές ή δυνητικές απαγορεύσεις (άρθρα 10, 11 και 12 του ν.3251/2004).

Σύμφωνα δε με το άρθρο 12 περ. 1 του ως άνω ν. 3251/04 "Δυνατότητα μη εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης - Εξαιρέσεις", όπως ο τίτλος του άρθρου 12 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 12 παρ.1 Ν.4596/2019: 1. Η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)....

β).... , γ)..., δ)...., ε) αν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, εφ'όσον ο εκζητούμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα, και η Ελλάδα αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους, "στ)....

Στην προκειμένη περίπτωση από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε ο εκκαλών-εκζητούμενος, μέσω διερμηνέα, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, καθώς και ο συνήγορος του, προφορικά και με το κατατεθέν υπόμνημα του, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

Με την εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 410/ 2019 απόφασή του, το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης αποφάσισε την εκτέλεση του υπό στοιχεία αναφοράς φακέλου Ζ - 2 1 Τ 52/ 93 από 15.11.2011 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης που εκδόθηκε από το Εφετείο Μπρατισλάβας Σλοβακίας, σύμφωνα με το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από το Εφετείο Μπρατισλάβας Σλοβακίας στις 12.10.1995 (αριθμός υπόθεσης 1 Τ 52/93) με βάση την απόφαση του Εφετείου Μπρατισλάβας από 29.9.1993 (αριθμός υπόθεσης 1 Τ 52/93) σε συνδυασμό με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Σλοβακικής Δημοκρατίας από 24.11.1993 (με αριθμό υπόθεσης 4 Το 102/93), η οποία κατέστη αμετάκλητη και εκτελεστή στις 24.11.1993, κατά του εκζητουμένου , υπηκόου ... (επών.) Μ.

ή M.(ov.) L. ή L. του L. ή L. και της R. ή R. , που γεννήθηκε στις 13.7.1968 στο ..., κατοίκου ... και προσωρινά διαμένοντος στον ... και ήδη κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης ….. προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής φυλάκισης τριών (3) ετών, οκτώ (8) μηνών και είκοσι μίας (21) ημερών, για την αξιόποινη πράξη της "απόπειρας απάτης κατά συναυτουργία".

Η πράξη της απάτης προβλέπεται στην παράγραφο 250 εδαφ. 1, 3 του Ποινικού Νόμου της Σλοβακίας, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης δύο (2) έως οκτώ (8) ετών , ενώ με την ίδια ποινή τιμωρείται και η απόπειρα τέλεσης του ιδίου αδικήματος, πράξη για την οποία καταδικάσθηκε ο εκζητούμενος στην προαναφερόμενη ποινή, είναι δε αξιόποινη και κατά την Ελληνική Ποινική νομοθεσία, τιμωρούμενη ως πλημμέλημα (άρθρα 386, 42 του Π.Κ.).

Το ένταλμα αυτό προσκομίζεται μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα, φέρει ημεροχρονολογία έκδοσης , ονοματεπώνυμο και υπογραφή του δικαστή που το εξέδωσε και περιέχει όλα τα οριζόμενα από τον άνω νόμο στοιχεία, ήτοι την ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, το όνομα, τη διεύθυνση και τα λοιπά στοιχεία της δικαστικής αρχής που το εξέδωσε, τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε και ζητείται η έκδοσή του, ενώ περιγράφονται οι περιστάσεις τέλεσης τούτου, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος , ο τόπος τέλεσης και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην άνω αξιόποινη πράξη, οι διατάξεις που προβλέπουν αυτή, καθώς και η επιβληθείσα σε βάρος του ποινή.

Έτσι, το ένταλμα αυτό πληροί τα στοιχεία της τυπικής εγκυρότητας κατά το νόμο 3251/ 2004 και συντρέχει εν προκειμένω το διττό αξιόποινο για την πράξη αυτή κατά το δίκαιο των δύο τούτων χωρών, πέραν του γεγονότος ότι το έγκλημα της απάτης περιλαμβάνεται στις αξιόποινες πράξεις του άρθρου 10 παρ. 2 του ν. 3251/2004, για τις οποίες δεν απαιτείται διττό αξιόποινο.

Ο εκκαλών - εκζητούμενος με τον πρώτο λόγο της εφέσεως του, ισχυρίζεται ότι το αδίκημα για το οποίο του έχει επιβληθεί η ως άνω ποινή, έχει παραγραφεί αφού χρόνος τέλεσης του αδικήματος είναι η 5.3.1993 και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Σλοβακίας βάσει της οποίας εκδόθηκε το ανωτέρω ένταλμα είχε εκδοθεί στις 24.11.1993.

Ο ισχυρισμός του αυτός είναι απορριπτέος, συνακόλουθα δε και ο σχετικός πρώτος λόγος έφεσης, δεδομένου ότι το άνω έγκλημα της απόπειρας απάτης κατά συναυτουργία , ως ορθά έκρινε και η εκκαλουμένη απόφαση, εμπίπτει σε εκείνα για τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 2 περ. κ ν. 3251/2004, επιτρέπεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου.

Σε κάθε δε περίπτωση ο ως άνω ισχυρισμός δεν ασκεί έννομη επιρροή εν προκειμένω, αφού σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 11 περ. δ' του Ν. 3251/2004, η παραγραφή του εγκλήματος ή της ποινής, που κωλύει την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, λαμβάνεται υπόψη όταν η αξιόποινη πράξη υπάγεται στην αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστικών αρχών σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους (άρθρ. 5, 6, 7 και 8 του ΠΚ με τα οποία ορίζονται τα τοπικά όρια ισχύος των ελληνικών ποινικών νόμων), γεγονός που δεν συμβαίνει εν προκειμένω, αφού η αξιόποινη πράξη (απόπειρα απάτης κατά συναυτουργία), για την οποία ζητείται η εκτέλεση του ενδίκου εντάλματος, τελέστηκε από αλλοδαπό στην Σλοβακία και η ποινή για την οποία ζητείται η εκτέλεση του εντάλματος επιβλήθηκε από τα δικαστήρια της Σλοβακικής Δημοκρατίας, η δε έκδοσή του ( εκζητουμένου) ζητείται για την εκτέλεσή της και μόνο.

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 1 εδαφ. α' της ΕΣΔΑ, " Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας υπό ανεξαρτήτου και αμερολήπτου δικαστηρίου, νομίμως λειτουργούντος, το οποίον θα αποφασίση είτε επι των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του αστικής φύσεως, είτε επι του βασίμου πάσης εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως", ενώ, κατά το άρθρο 17 της ίδιας Συμβάσεως, " Ουδεμία διάταξις της παρούσης συμβάσεως δύναται να ερμηνευθή ως επαγομένη δΓ έν κράτος, μίαν ομάδα ή έν άτομον οιονδήποτε δικαίωμα όπως επιδοθή εις δραστηριότηα ή εκτελέση πράξεις σκοπούσας εις την καταστροφήν των δικαιωμάτων ή ελευθεριών, των αναγνωρισθέντων εν τη παρούση συμβάσει, η εις περιορισμούς των δικαιωμάτων και ελευθεριών τούτων μεγαλυτέρων των προβλεπομένων εν τη ρηθείση Συμβάσει".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3251/2004, "η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αρχών, που διατυπώνονται στο ισχύον Σύνταγμα και στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 6 της Ενοποιημένης απόδοσης της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση "1.

Η Ένωση αναγνωρίζει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που περιέχονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Δεκεμβρίου 2000, όπως προσαρμόσθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2007, στο Στρασβούργο, ο οποίος έχει το ίδιο νομικό κύρος με τις Συνθήκες. Οι διατάξεις του Χάρτη δεν συνεπάγονται καμία επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, όπως αυτές ορίζονται στις Συνθήκες.

Τα δικαιώματα, οι ελευθερίες και οι αρχές του Χάρτη ερμηνεύονται σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του Τίτλου VII του Χάρτη, που διέπουν την ερμηνεία και την εφαρμογή του και λαμβανομένων δεόντως υπόψη των επεξηγήσεων, οι οποίες αναφέρονται στον Χάρτη και, στις οποίες μνημονεύονται οι πηγές των εν λόγω διατάξεων. 2.

Η Ένωση προσχωρεί στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Η προσχώρηση στην εν λόγω Σύμβαση δεν μεταβάλλει τις αρμοδιότητες της Ένωσης όπως ορίζονται στις Συνθήκες. 3. Τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και όπως απορρέουν από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, αποτελούν μέρος των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης" Στην προκειμένη περίπτωση, ο εκκαλών, με τον δεύτερο λόγο της εφέσεώς του, ισχυρίζεται ότι η Δημοκρατία της Σλοβακίας εκδίδοντας το συγκεκριμένο ένταλμα στις 25.12.2011, δηλαδή 18 χρόνια μετά από την επιβολή της ποινής και 8 ολόκληρα χρόνια μετά από το πέρας της προθεσμίας παραγραφής της, έχει παραβιάσει πληθώρα διατάξεων, τόσο των ευρωπαϊκών νόμων, που διέπουν τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ιδίου του ν. 3251/2004, αλλά και της ΕΣΔΑ.

Ισχυρίζεται ειδικότερα ότι το Ένταλμα έχει εκδοθεί με ευθεία παράβαση του άρθρου 6 σε συνδυασμό με το άρθρο 17της ΕΣΔΑ, τα οποία έχουν εφαρμογή στην συγκεκριμένη περίπτωση. Οι ισχυρισμοί του αυτοί κρίνονται αβάσιμοι και απορριπτέοι, καθ' όσον η έκδοση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης αποτελεί δικαίωμα των αρχών κάθε κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μπορούν να το ενεργοποιήσουν οποτεδήποτε, εφ' όσον συντρέχουν οι οριζόμενες για την έκδοσή του προϋποθέσεις , χωρίς να τίθεται ζήτημα υπερβάσεως της εύλογης προθεσμίας προς έκδοσή του η προσβολής της αρχής της αναλογικότητας λόγω της βραδείας εκδόσεώς του.

Άλλωστε, υπαίτιος για τη μη εκτέλεση της ποινής που του έχει επιβληθεί για την αξιόποινη πράξη για την οποία αυτός καταδικάσθηκε από το αρμόδιο δικαστήριο της Σλοβακίας, είναι αποκλειστικά ο ίδιος, ο οποίος διέφυγε από τη χώρα του στο εξωτερικό, όπου και παραμένει επί σειρά ετών. Ακολούθως τούτων, το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με το να δεχθεί τα ίδια, ορθά το νόμο ερμήνευσε και τις αποδείξεις που προσκομίστηκαν εκτίμησε και δεν έσφαλε, απορριπτομένου ως αβασίμου και του ως άνω δευτέρου λόγου της έφεσης.

Στο άρθρο 12 του ιδίου ως άνω ν. 3251/2004 ορίζονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του εντάλματος μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεσή του. Μεταξύ των λόγων αυτών περιλαμβάνεται και εκείνος της περιπτώσεως ε' , κατά την οποία η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση αυτού, αν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, εφ'όσον ο εκζητούμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα και η Ελλάδα αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας, σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως η ελληνική δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του εντάλματος, προκειμένου να αποφασίσει αν θα κάνει χρήση του ως άνω δυνητικού λόγου αρνήσεως εκτελέσεως, οφείλει αρχικώς να προσδιορίσει αν ο εκζητούμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα και επομένως εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως και στη συνέχεια, και μόνο εφ'όσον διαπιστώσει ότι το πρόσωπο αυτό ικανοποιεί ένα από τα κριτήρια αυτά, να εκτιμήσει αν υπάρχει εύλογο συμφέρον που να δικαιολογεί την εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε από το κράτος που εξέδωσε το ένταλμα στην Ελλάδα.

Στην εισηγητική έκθεση του ν. 3251/2004, αναφορικά με την παρόμοια διάταξη του άρθρου 13 παρ. 3 (που αφορά ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως προς το σκοπό της διώξεως σε βάρος εκζητουμένου που κατοικεί στην Ελλάδα) διευκρινίζεται ότι πρόσωπα που κατοικούν στην Ελλάδα νοούνται εκείνα που η διαμονή τους έχει το στοιχείο της μονιμότητας.

Ένας εκζητούμενος κατοικεί στην Ελλάδα αν έχει εδώ την πραγματική κατοικία του και διαμένει σ' αυτήν εφ'όσον, μετά από σταθερή παραμονή ορισμένης διάρκειας, δημιούργησε δεσμούς παρόμοιους προς εκείνους που δημιουργεί ένας κάτοικος. Για να διαπιστωθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση υφίστανται μεταξύ του εκζητουμένου και της Ελλάδος δεσμοί που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το πρόσωπο αυτό "διαμένει" στο κράτος, η δικαστική αρχή εκτελέσεως απαιτείται να προβεί σε συνολική εκτίμηση διαφόρων αντικειμενικών στοιχείων που χαρακτηρίζουν την περίπτωση του προσώπου αυτού, στα οποία καταλέγονται μεταξύ άλλων η διάρκεια, η φύση και οι συνθήκες παραμονής του εκζητουμένου, καθώς και οι οικογενειακοί και οικονομικοί δεσμοί του με το κράτος- μέλος εκτελέσεως (Ελλάδα).

Εφ' όσον δε κριθεί ότι συντρέχουν οι ως άνω προϋποθέσεις και ο εκζητούμενος έχει εύλογο συμφέρον να ζητήσει να εκτελεστεί η ποινή που του έχει επιβληθεί και για την έκτιση της οποίας εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα στην Ελλάδα, οι ελληνικές δικαστικές αρχές έχουν την ευχέρεια να μην τον παραδώσουν στο κράτος οι δικαστικές αρχές του οποίου εξέδωσαν το ένταλμα αλλά να διατάξουν την εκτέλεση της ποινής που του έχει επιβληθεί σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους (ΑΠ 1403/ 2016, 535/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης τόσο ο ως άνω εκζητούμενος, όσο και ο συνήγορος υπερασπίσεώς του υπέβαλαν το αίτημα μη εκδόσεώς του στις σλοβακικές δικαστικές αρχές και εκτίσεως του κατά τα προαναφερόμενα υπολοίπου της προς έκτιση ποινής του στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους.

Με τον τρίτο λόγο της εφέσεώς του, ο εκζητούμενος, επικαλείται, προς επιστήριξη του αιτήματος αυτού, το ότι από τα τέλη του 2016 και μέχρι τούδε κατοικεί συνεχώς και εργάζεται στην Ελλάδα . Όμως; από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία και ανεγνώσθησαν, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε στο ακροατήριο του Συμβουλίου Εφετών και του παρόντος Συμβουλίου ο εκκαλών εκζητούμενος και ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, δεν αποδείχθηκε ότι δικαιολογείται στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμογή όσων ορίζονται στο άρθρο 12 περ.

ε' του ν. 3251/2004 και ανάληψη από την Ελλάδα της υποχρεώσεως να εκτίσει ο εκζητούμενος αυτός στην ημεδαπή το κατά τα προαναφερόμενα υπόλοιπο της στερητικής της ελευθερίας ποινής στην οποία έχει καταδικασθεί από δικαστήριο του κράτους της Σλοβακίας που ζητεί την έκδοση του. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ο εκζητούμενος - εκκαλών ότι μετά την αποστρατεία του από τις γαλλικές Ένοπλές δυνάμεις όπου κατατάχτηκε το 1993 ως απλός στρατιώτης το 1993 και απολύθηκε το 2013 με το βαθμό του Μονίμου Αρχιλοχία (έχοντας εξαντλήσει την ιεραρχία για κάποιον που κατατάχτηκε ως απλός στρατιώτης) και έχοντας τιμηθεί για τις υπηρεσίες του με τα δύο από τα ανώτερα γαλλικά στρατιωτικά παράσημα του απονεμήθηκε σε αναγνώριση των στρατιωτικών του υπηρεσιών η Γαλλική Υπηκοότητα.

Κατά την διάρκεια της 19 έτους υπηρεσίας του υπηρέτησε σε 14 στρατιωτικές αποστολές υπό την αιγίδα του ΟΗΕ σε διάφορες αποστολές διάρκειας 4-6 μηνών η κάθε μία προς προστασία του τοπικού πληθυσμού σε χώρες του 3ου κόσμου όπου υπήρχαν αναταραχές και εμφύλιοι πόλεμοι. Μετά την αποστρατεία του και λόγω της υψηλότατης στρατιωτικής του εκπαίδευσης και εμπειρίας εργάζεται από το 2013 ως σύμβουλος ασφαλείας υψηλών προσώπων, ότι στην Ελλάδα ζεί, κατοικεί μόνιμα και εργάζεται από το 2016.

Συγκεκριμένα από τις 19-12-2016 έχει προσληφθεί και εργάζεται για την εταιρία ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ... Α. Ε." ιδιοκτήτρια της νήσου ... στην περιοχή της ... Συγκεκριμένα ότι κατοικεί σε οίκημα στο νησί και είναι επικεφαλής του προσωπικού ασφαλείας του νησιού και υπεύθυνος για την ασφάλεια των κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού.

Στα καθήκοντα του περιλαμβάνεται η διοίκηση του προσωπικού ασφαλείας, ο έλεγχος όλων των πλωτών και εναέριων μέσων που εδρεύουν στο νησί, ο έλεγχος του οπλισμού και των πυρομαχικών που βρίσκονται κατόπιν νόμιμης αδείας στα χέρια των φρουρών ασφαλείας και η συνδρομή στις Αρχές στην έρευνα και διάσωση σε περίπτωση ατυχήματος στο νησί και στους πέριξ θαλάσσιους χώρους.

Από τα προαναφερόμενα, όμως, αποδεικτικά μέσα δεν αποδεικνύεται ότι ο εκζητούμενος, ο οποίος είναι Σλοβάκος υπήκοος, έχει σταθερή και μόνιμη κατοικία ή διαμονή στην Ελλάδα και δη στο νησί ... στην περιοχή της .... Ειδικότερα, όπως αποδείχθηκε, ο τόπος κατοικίας του είναι το νησί ..., όπως αυτός ανέφερε κατά τη δήλωση στοιχείων ταυτότητας κατά τη σύνταξη της κατά τα άρθρα 15 και 17 του ν. 3251/2004 από 3.6.2019 εκθέσεως δικαστικής αρχής ενώπιον του Εισαγγελέως Εφετών Θεσσαλονίκης, στον οποίο προσήχθη προς βεβαίωση της ταυτότητάς του μετά τη σύλληψή του την 1.6.2019, στην οποία (έκθεση αυτή) μάλιστα δήλωσε ότι διαμένει προσωρινά, ως εργαζόμενος, στην Ελλάδα.

Άλλωστε, όπως προκύπτει και από το από 18.12.2018 ιδ. συμφωνητικό η σύμβαση εργασίας του είναι ορισμένου χρόνου και λήγει στις 31.12.2019. Επίσης δεν αποδείχθηκε περαιτέρω ότι ο εκζητούμενος έχει στην Ελλάδα νόμιμη οικογένεια και οικογενειακές ή άλλες νόμιμες υποχρεώσεις που να καθιστούν αναγκαία την παρουσία του έστω και φυλακισμένου στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση τέτοιων υποχρεώσεών του.

Ακόμη δεν προέκυψε ύπαρξη οικονομικών δεσμών του εκζητουμένου αυτού με την Ελλάδα που να δικαιολογούν εύλογο συμφέρον του να ζητήσει να παραμείνει στην ημεδαπή και να εκτελεσθεί η επιβληθείσα σε αυτόν ποινή για την οποία εκδόθηκε το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης στην Ελλάδα. Τέλος, δεν προσκομίσθηκε ούτε ο εκζητούμενος επικαλέσθηκε έγγραφη δήλωση της αρμόδιας Υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με την οποία να αναλαμβάνεται η υποχρέωση για έκτιση της ποινής του στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους.

Επομένως το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, που απέρριψε το αίτημά του αυτό δεν έσφαλε και συνεπώς ο τρίτος λόγος της κρινόμενης εφέσεώς του, με τον οποίο αυτός υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν και απορριπτέος.

Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 1 άνω ν. 3251/2004 " Η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή των θεμελιωδών δικαιοτάτων και αρχών, που διατυπώνονται στο ισχύον Σύνταγμα και στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε κάθε περίπτωση, ο εκζητούμενος δεν απομακρύνεται, ούτε απελαύνεται, ούτε εκδίδεται σε κράτος όπου διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να του επιβληθεί η ποινή του θανάτου ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση".

Εν προκειμένω, ισχυρίζεται ο εκζητούμενος, με τον τέταρτο λόγο της εφέσεως, ότι η προσβαλλομένη απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, δεν έλαβε υπόψη και δεν εξετίμησε τον ισχυρισμό του ότι η δίωξη σε βάρος του οφείλεται στην εθνοτική του καταγωγή, ότι δηλαδή είναι μέλος της ουγγρικής μειονότητας , με αποτέλεσμα, σε περίπτωση που εκδοθεί στη Σλοβακία να υποστεί εξευτελιστική μεταχείριση, την οποία υπέστη και κατά το χρόνο κράτησής του στις σλοβακικές φυλακές πριν από την εκδίκαση της εφέσεώς του. Στην προκειμένη περίπτωση από κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύεται ότι θα κινδύνευε η ζωή του και θα υποβαλλόταν αυτός σε βασανιστήρια και απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση με την έννοια της ως άνω διάταξης, κατά την κράτησή του στη Σλοβακία, χώρα που αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2004, για μόνο το λόγο ότι, όπως αυτός ισχυρίσθηκε ανήκει στην ουγγρική μειονότητα, ενώ η επικαλούμενη από αυτόν μεταχείρισή του κατά τη διάρκεια της κρατήσεώς του στις σλοβακικές φυλακές (αυστηρός περιορισμός, περιορισμένος αυλισμός) και αληθής υποτιθέμενη ουδόλως αποδείχτηκε ότι οφείλονταν αποκλειστικά και μόνο στην ως άνω καταγωγή του, ως ορθά έκρινε και η εκκαλουμένη, απορριπτομένου μετά ταύτα του ως άνω λόγου έφεσης.

Μετά από αυτά, εφ'όσον εν προκειμένω συντρέχουν όλες οι θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν οι σχετικές υποχρεωτικές ή δυνητικές απαγορεύσεις εκτελέσεως του ανωτέρω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, το Συμβούλιο Εφετών, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αποφάσισε την εκτέλεση τούτου σε βάρος του εκκαλούντος, δεν έσφαλε, μη υπάρχοντος δε άλλου λόγου προς έρευνα, η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη και να επιβληθούν στον εκκαλούντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την από 26 Ιουνίου με αριθμό εκθέσεως 9/2019, έφεση του (επών.) Μ. ή M. (ον) L. ή L. του L. ή L. και της R. ή R., που γεννήθηκε στις 13.7.1968 στο ..., κατοίκου ... και προσωρινά διαμένοντος στον ... και ήδη κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης …, που ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά της υπ' αριθμ. 410/26.6.2019 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία αποφασίστηκε η εκτέλεση σε βάρος του ως άνω εκκαλούντος, υπηκόου ... του αναφερόμενου στο σκεπτικό Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, που εκδόθηκε από τις δικαστικές αρχές της Σλοβακίας. Και

Επιβάλλει στον εκκαλούντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ