1659/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1659 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1659/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Ναυσικά Φράγκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Τ. του Θ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστείδη Τσαβδαρίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλλιθέας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 399/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1152/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την αναίρεση των οποίων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-3-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ναυσικά Φράγκου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ’ αριθμ. .../28-9-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς Ι. Χ. αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικάσιμου και κλήση για συζήτηση για την παραπάνω δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο Δ. Κ.. Όμως αυτός δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση μη παραστάσεως κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο, ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. Μέσω του παραπάνω, από το άρθρ. 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. λόγου ελέγχεται πλην άλλων, το παραδεκτό άσκησης ενδίκων μέσων (ΑΠ 371/2008).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 παρ. 5 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την εφαρμογή του Ν. 4335/2015, ως εκ του χρόνου ασκήσεως της κρινομένης αναιρέσεως "Κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1)..., 5) κι αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη, πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη υπ. αριθμ. 1152/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εκδοθείσα κατόπιν εφέσεως κατά της 399/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 8 Κ.Πολ.Δ. διότι δεν έλαβε υπ’ όψη παρά το νόμο "πράγμα" που προτάθηκε και έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και συγκεκριμένα διότι δεν δέχθηκε τον προβληθέντα με το εφετήριο και με τις προτάσεις ισχυρισμό του αναιρεσείοντος κατά τον οποίο η έφεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα, διότι η επίδοση της εκκαλουμένης έγινε στις 21-7-2014 και η έφεση ασκήθηκε στις 3-9-2014, με δεδομένο ότι δεν υπολογίζεται η προθεσμία της εφέσεως κατά τον μήνα Αύγουστο, αντίθετα δε δέχθηκε ότι η έφεση είναι εκπρόθεσμη ως ασκηθείσα στις 3-9-2014 μετά την παρέλευση άπρακτης της τριετούς προθεσμίας από της δημοσιεύσεως της εκκαλουμένης (25-7-2011).

Όμως ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι αφενός μεν ο άνω ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγμα" ώστε να θεμελιώνεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης από τον αρ. 8, αφετέρου δε σύμφωνα με τα προαναφερθέντα το παραδεκτό της ασκήσεως των ενδίκων μέσων και εν προκειμένω της εφέσεως ελέγχεται μέσω της διατάξεως του αριθμού 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., όμως τέτοιος λόγος δεν προβλέπεται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, που προβλέπει τους λόγους έφεσης κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων Ειρηνοδικείων.

Κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και κατ’ αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατ’ αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο για τους λόγους που αναφέρονται στην διάταξη του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. Οι αναφερόμενοι στην διάταξη λόγοι είναι όπως συνάγεται από τη χρήση της λέξεως "μόνον" περιοριστικοί, "numerus clausus" (ΑΠ 120/2017).

Ουδεμία δε εν προκειμένω ασκεί επιρροή η τροποποίηση της διατάξεως του άρθρου 562 παρ. 4 ΚΠολΔ με το τρίτο άρθρο του άρθρ. 1 του ν. 4335/2015, διότι η τροποποίηση αυτή αφορά τη διάταξη του άρθρ. 559 ΚΠολΔ και όχι αυτήν του 560 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως και κατόπιν επικλήσεως αναλογικής εφαρμογής της διατάξεως του αριθμού 14 του Κ.Πολ.Δ. προσάπτεται στην προσβαλλομένη υπ’ αριθμ. 1152/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 14 Κ.Πολ.Δ., διότι παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτη την έφεση λόγω εκπροθέεσμου ασκήσεώς της. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος κατά τα προεκτεθέντα, διότι δεν περιλαμβάνεται στους, και μετά την ισχύν του Ν. 4335/2015 περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 του Κ.Πολ.Δ. λόγους αναιρέσεως κατ’ αποφάσεων Ειρηνοδικείων καθώς και κατ’ αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδόθηκαν επί εφέσεων κατ’ αποφάσεων Ειρηνοδικείων, όπως αποτελεί η προσβαλλομένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδόθηκε κατόπιν ασκήσεως εφέσεως κατ’ αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 5 Κ.Πολ.Δ. "κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων... επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1)..., 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" (δηλ. πραγματικοί ισχυρισμοί κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως) είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, δηλ. κάθε περιστατικό το οποίο, αφηρημένα διαλαμβανόμενο, οδηγεί κατά το νόμο στη γέννηση ή στην κατάλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσίβλητος εκμισθωτής με την από 15-9-2010 αγωγή του ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας ζήτησε να υποχρεωθεί ο αναιρεσείων μισθωτής, λόγω καθυστερήσεως καταβολής των μισθωμάτων των μηνών Αυγούστου και Σεπτεμβρίου 2010 και καταγγελίας της μισθώσεως, να υποχρεωθεί να του αποδώσει τη χρήση του μισθίου ακινήτου και να του καταβάλει τα οφειλόμενα μισθώματα.

Κατά τη συζήτηση της αγωγής οι διάδικοι προέβησαν στην κατάρτιση πρακτικού συμβιβασμού, το οποίο επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν στο δικαστήριο με κοινές προτάσεις τους, και το οποίο έχει ως εξής: "Στην ..., σήμερα την 31η Μαρτίου 2011 ημέρα Πέμπτη ο αφενός συμβαλλόμενος, Δ. Κ. του Ι. και της Β., κάτοικος ..., επί της οδού ...

και ο αφετέρου συμβαλλόμενος, Γ. Τ. του Θ., κάτοικος ..., επί της οδού ..., συμφώνησαν και έκαναν αμοιβαίως αποδεκτά τα εξής: Την 22-09-2010, ο αφενός στο παρόν συμβαλλόμενος κατάθεσε, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας, την από 15-09-2010 αγωγή του, κατά του αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενου, με αριθμό κατάθεσης ...2011, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε η 13-01-2011 και, μετά από αναβολή, η 31-03-2011, ο δε αφετέρου συμβαλλόμενος κατάθεσε, την 04-01-2011, την από 30-12-2010 αντίθετη αγωγή του, με αριθμό κατάθεσης …/2011, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε η 31-03-2011 οπότε και πρόκειται να συνεκδικαστούν.

Ήδη, σήμερα, με το παρόν, οι ως άνω συμβαλλόμενοι, προς οριστική επίλυση των μεταξύ τους διαφορών και προς αποφυγή περαιτέρω δικαστικών ενεργειών, δηλώνουν, ότι: 1.-Ο μεν αφενός στο παρόν συμβαλλόμενος, Δ. Κ., αναγνωρίζει την ύπαρξη οφειλής του, προς τον αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενο, Γ. Τ., ποσού δεκαπέντε χιλιάδων (15.000,00) ευρώ (από κάθε αιτία, μη υπάρχουσας οποιασδήποτε άλλης οφειλής ή εκκρεμότητας, εκ μέρους του). 2.-Της ανωτέρω οφειλής, ο αφενός στο παρόν συμβαλλόμενος υπόσχεται την αποπληρωμή, έως και την 31-05-2011, υπό την ρητή προϋπόθεση, ότι:

ο αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενος θα του αποδώσει (μετά ή ταυτόχρονα με την αποπληρωμή) ελεύθερη τη χρήση του μισθίου ακινήτου (του οποίου μοναδικός ιδιοκτήτης είναι ο αφενός συμβαλλόμενος και μοναδικός μισθωτής ο αφετέρου συμβαλλόμενος, ο οποίος και διαμένει σ’ αυτό, σήμερα), ήτοι, ενός ισογείου διαμερίσματος, επιφάνειας 120,00 τ.μ., περίπου, που βρίσκεται στην ..., επί της οδού ...

και θα έχουν τηρηθεί όσα περί των δύο (2) εκκρεμών δικών, μεταξύ των συμβαλλομένων, αναφέρονται αμέσως κατωτέρω. 3. Την 31-03-2011, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας, πρόκειται να συζητηθούν-συνεκδικαστούν οι δύο (2) προαναφερθείσες αντίθετες αγωγές. Κατά την εκφώνηση των δύο αυτών αγωγών: ο μεν αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενος θα παραιτηθεί από το συγκεκριμένο δικόγραφο της αγωγής του, και το σχετικό δικαίωμά του ως προς το υπερβάλλον των δεκαπέντε χιλιάδων 15000 ποσό και θα συναινέσει στην απόδοση του μισθίου (από αυτόν στον αφενός συμβαλλόμενο), μέχρι την 31-05-2011, ο δε αφενός συμβαλλόμενος θα παραιτηθεί από το δικαίωμά του, σε σχέση με την χρηματική απαίτησή του, κατά του αφετέρου συμβαλλόμενου (και για μισθώματα η αποζημίωση χρήσης για τον μέχρι της αποδόσεως του ακινήτου χρόνο) και από το συγκεκριμένο τμήμα-αίτημα του δικογράφου της αγωγής του (του δικογράφου της αγωγής του παραμένοντος ισχυρού, μόνον ως προς το αίτημα της απόδοσης του μισθίου). 4.-Σε περίπτωση άρνησης παραλαβής του παραπάνω χρηματικού ποσού, από τον αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενο, ο αφενός στο παρόν συμβαλλόμενος θα προβεί σε αποβολή του από το ως άνω ακίνητο, με εκτέλεση της σχετικής απόφασης, που θα εκδοθεί, επί της αγωγής που έχει ασκήσει ο αφενός κατά του αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενου, με την προϋπόθεση της προηγούμενης (της αποβολής) καταβολής του ανωτέρω ποσού, είτε από το δικαστικό επιμελητή, στον αφετέρου συμβαλλόμενο ή (σε περίπτωση άρνησης) από οποιοδήποτε των μερών της προηγούμενης κατάθεσης του ποσού αυτού (15.000,00 ευρώ) στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και προσφοράς του σχετικού γραμματίου στον αφετέρου συμβαλλόμενο ταυτόχρονα με την αποβολή από τον δικαστικό επιμελητή (το γραμμάτιο αυτό, σε περίπτωση άρνησης παραλαβής του από τον αφετέρου συμβαλλόμενο, θα παραμένει στα χέρια του ανωτέρω δικαστικού επιμελητή, στη διάθεση του αφετέρου συμβαλλόμενου).

Το ακίνητο θα παραδοθεί ως έχει και ο Γ. Τ. δικαιούται να αποκομίσει μαζί του τα ντουλάπια της κουζίνας. 5.-Σε κάθε περίπτωση απόδοσης του μισθίου ακινήτου, ενωρίτερα, από τις ανωτέρω ημερομηνίες, αυτό θα γίνεται ταυτόχρονα με την καταβολή του ποσού των 15.000,00 ευρώ, από τον αφενός στον αφετέρου των εδώ συμβαλλόμενων, κατά τα προεκτεθέντα. 6.-Ο αφετέρου στο παρόν συμβαλλόμενος, σε περίπτωση αποχώρησής του, από τη χρήση του ανωτέρω ακινήτου, αλλά μη καταβολής του προαναφερθέντος χρηματικού ποσού, θα δικαιούται, όπως, αφού καλέσει, εξωδίκως, τον αφενός συμβαλλόμενο σε καταβολή και απόδοση του ακινήτου, μετά την 31/5/2011 μηνών, να επιδιώξει την είσπραξη του ως άνω χρηματικού ποσού, με εκτέλεση της εκδοθησομένης απόφασης. 7.-Ο αφενός στο παρόν συμβαλλόμενος υπόσχεται και εγγυάται ότι, έως και της ημέρας εξόφλησης του ανωτέρω ποσού των 15.000,00 ευρώ, προς τον αφετέρου συμβαλλόμενο, δεν θα προβεί σε εκποίηση ή καθοιονδήποτε τρόπο επιβάρυνση του ακινήτου αυτού. 8.-Εφόσον τηρηθούν τα παραπάνω, τα μέρη συμφωνούν, ότι η μεταξύ τους μίσθωση λύθηκε και ουδεμία αξίωση ή απαίτηση διατηρεί το ένα έναντι του άλλου, για οποιονδήποτε λόγο και αιτία με εξαίρεση τους λογαριασμούς ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ που υποχρεούται να καταβάλει ο αφετέρου συμβαλλόμενος έως και της κατά τα ανωτέρω ημερομηνίας χρήσεως από αυτόν του ακινήτου.

Το παρόν, αφού διαβάστηκε, από τα δύο μέρη, συνετάγη σε τρία (3) αντίτυπα, κάθε συμβαλλόμενος, έλαβε από ένα και το τρίτο θα καταχωρηθεί στα πρακτικά συνεδρίασης, της 31-03-2011, του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας". Περαιτέρω στις κοινές προτάσεις των διαδίκων ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κατά πιστή μεταφορά ο αναιρεσίβλητος εκμισθωτής ανέφερε ότι: "δηλώνω ότι παραιτούμαι από το δικαίωμά μου, σε σχέση με τη χρηματική απαίτησή μου κατά του δευτέρου από εμάς (και για μισθώματα ή αποζημίωση χρήσης για τον μέχρι της αποδόσεως του ακινήτου χρόνου) και από το συγκεκριμένο τμήμα αίτημα του δικογράφου της αγωγής μου, (του δικογράφου της αγωγής μου παραμένοντος ισχυρού μόνον ως προς το αίτημα της αποδόσεως του μισθίου)".

Το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλομένη υπ’ αριθμ. 399/2011 του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας απόφασή του δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον εν προκειμένω μέρος της τα ακόλουθα: "Ο ενάγων εκμισθωτής ζητεί, μετά από περιορισμό του αιτήματος της αγωγής άλλως παραίτηση κατ’ άρθρο 223 ΚΠολΔ, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος μισθωτής, με απόφαση προσωρινά εκτελεστή, να του αποδώσει τη χρήση του μισθίου ακινήτου (διαμερίσματος), που περιγράφεται στην αγωγή και του οποίου το προκαταβαλλόμενο μίσθωμα το πρώτο τριήμερο κάθε μισθωτικού μήνα ανέρχεται στο ποσό των 400 ευρώ, για το λόγο για τον οποίο καταγγέλλεται η μίσθωση με την αγωγή ότι είναι δύστροπος ως προς την καταβολή των μισθωμάτων των αναφερομένων μηνών, συνολικού ποσού 800 ευρώ και να καταδικασθεί ο εναγόμενος στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης....

Από τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι και την εν γένει διαδικασία αποδείχθηκαν τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων εκμίσθωσε στον εναγόμενο την 1-10-2007 ένα ισόγειο διαμέρισμα, που βρίσκεται στην ... και επί της οδού ..., εμβαδού 129 τ.μ., για να χρησιμεύσει ως οικογενειακή στέγη.

Για το λόγο αυτό και για το έγκυρο της καταγγελίας που περιέχεται σε αυτήν, η αγωγή κοινοποιήθηκε στη σύζυγο του μισθωτή, όπως προκύπτει από την αριθ. ... /28-9-2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά Ε. Λ. Το μηναίο μίσθωμα συμφωνήθηκε, προκαταβαλλόμενο το πρώτο τριήμερο κάθε μισθωτικού μήνα, στο ποσό των 400 ευρώ.

Ο εναγόμενος, μολονότι χρησιμοποιεί ανενόχλητα έκτοτε το μίσθιο, καθυστερεί την καταβολή των μισθωμάτων των μηνών Αυγούστου και Σεπτεμβρίου 2010. Για το λόγο αυτό, η μίσθωση καταγγέλλεται με την αγωγή. Ήδη η μίσθωση, μετά την πάροδο του χρόνου της καταγγελίας της, λύθηκε την 29-10-2010. Την υποχρέωσή του για απόδοση του μισθίου συνομολογεί ο εναγόμενος με δήλωσή του στα πρακτικά της δίκης.

Πρέπει επομένως, να γίνει δεκτή η αγωγή και ως βάσιμη και κατ’ ουσία και να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η απόφαση. Η δικαστική δαπάνη του ενάγοντος βαρύνει τον εναγόμενο (άρθρο 176 ΚΠολΔ)". Από τη νόμιμη επισκόπηση λοιπόν των άνω εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι οι διάδικοι κατάρτισαν μεν το πρακτικό συμβιβασμού, το οποίο καταχωρίστηκε στα πρακτικά του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, περαιτέρω δε παρέμεινε το αίτημα της αγωγής για απόδοση του μισθίου.

Η προσβαλλόμενη λοιπόν απόφαση η οποία διέταξε την απόδοση του μισθίου, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της διατάξεως του άρθρου 560 παρ. 5 Κ.Πολ.Δ. και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά της 399/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει ν’ απορριφθεί ως αβάσιμος.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ.: Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων... επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου..., 6) αν η απόφαση, δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 597 ΑΚ "Αν ο μισθωτής καθυστερεί το μίσθωμα ολικά ή μερικά, ο εκμισθωτής δικαιούται να καταγγείλει τη μίσθωση τουλάχιστον πριν από ένα μήνα, αν πρόκειται για μίσθωση που η διάρκειά της συμφωνήθηκε για ένα χρόνο ή περισσότερο και πριν από 10 ημέρες στις άλλες περιπτώσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλομένη απόφαση, κατά τα ήδη εκτεθέντα, εξεδόθη επί αγωγής του αναιρεσιβλήτου περί αποδόσεως του μισθίου ακινήτου με βάση τη διάταξη του άρθρου 597 ΑΚ και η αιτιολογία της έχει ήδη εκτεθεί κατά πιστή μεταφορά παραπάνω. Προκύπτει λοιπόν από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, τόσο η διάρκεια της μισθώσεως η οποία ήταν πέραν του έτους, εφόσον η έναρξη της μισθώσεως έγινε την 1-10-2007 και τα καθυστερούμενα μισθώματα αφορούν τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2010, και ο χρόνος επιδόσεως της καταγγελίας στον μισθωτή (29-9-2010), δεδομένου του ότι η καταγγελία της συμβάσεως μισθώσεως έγινε με την αγωγή και "η μίσθωση λύθηκε την 29-10-2010" μετά την παρέλευση του χρόνου της καταγγελίας.

Με τα παραπάνω δεδομένα το αποδεικτικό πόρισμα της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως υπ’ αριθμ 399/2011 του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας κατά το οποίο δυνάμει συμβάσεως μισθώσεως ο ενάγων εκμίσθωσε στον εναγόμενο την 1-10-2007 το περιγραφόμενο σ’ αυτή ισόγειο διαμέρισμα προς χρήση του ως κατοικία αντί μηνιαίου μισθώματος 400 ευρώ, προκαταβαλλομένου εντός του πρώτου τριήμερου έκαστου μηνός, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον ενός έτους, πλην όμως ο εναγόμενος καθυστέρησε την καταβολή των μισθωμάτων για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο τον 2010, ο ενάγων με την ένδικη αγωγή κατήγγειλε τη μίσθωση και τα αποτελέσματα της καταγγελίας δηλαδή η λύση της μισθώσεως επήλθαν μετά την πάροδο της προθεσμίας του ενός μηνός από της καταγγελίας, δηλαδή την 29-10-2010, είναι σαφές και χωρίς αντιφάσεις και ελλείψεις που επιτρέπει τον αναιρετικό έλεγχο και άρα το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο Ειρηνοδικείο, δεν παραβίασε την διάταξη του άρθρου 597 ΑΚ με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή κατά την υπαγωγή των περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν σε αυτήν.

Επομένως ο αντίθετος από το άρθρο 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος λόγος αναιρέσεως κατά της υπ’ αριθμ. 399/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Το υποβληθέν με την αίτηση αναιρέσεως αίτημα: "Να μην εφαρμοσθεί η νέα διάταξη του άρθρου 571 Κ.Πολ.Δ. ως ευθέως αντικείμενη στην "αρχή της αντιδικίας" και της "αξίωσης αντικειμενικής αμεροληψίας", που κατοχυρώνει η διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε με το ΝΔ 53/1974 (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος). Και να πληροφορηθεί (ο αναιρεσείων), το περιεχόμενο της Εκθέσεως του Εισηγητή Αρεοπαγίτη τουλάχιστον οκτώ ημέρες πριν από την δικάσιμο", πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 571 Κ.Πολ.Δ. όπως νυν ισχύει, διότι με το τρίτο άρθρο του άρθρ. 1 του ν. 4335/2015 αναμορφώθηκε πλήρως η προδικασία της δίκης στον Άρειο Πάγο, καταργήθηκε η "εισήγηση" του Αρεοπαγίτη, με την αιτιολογία ότι η κατάργησή της ήταν αναγκαία για τη συμμόρφωση προς τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ που αφορούν καταδίκες για παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων λόγω της εισηγήσεως και για εξοικονόμηση χρόνου μάταιης εργασίας. (Αιτιολ. έκθεση του νόμου αυτού).

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως κατά των προσβαλλόμενων αποφάσεων, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-3-2016 (αριθμ. εκθ. καταθ. ...2016) αίτηση για αναίρεση των α) υπ’ αριθμ. 1152/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και β) υπ’ αριθμ. 399/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας.

Και

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου με αριθμούς διπλοτύπων ... (Δημοσίου) και ... (ΤΑΧΔΙΚ) στο Δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Σεπτεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Οκτωβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ