1657/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1657 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Κατάθεση εγγράφων έως το τέλος της συζητήσεως στο ακροατήριο. Πότε κατατίθενται μετά τη συζήτηση. Αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν των οποίων η λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 11 περ. β' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. αποτελούν και τα έγγραφα που προσκομίστηκαν μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, εκτός αν προσκομίστηκαν έως τη δωδεκάτη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση.

Αριθμός 1657/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 19 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Γ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Ευαγγελία Μητράγκα-Νατσίνα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Λ. του Θ., κατοίκου ... και 2) Ε. Λ. χήρας Α., το γένος Δ. Δ., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θωμά Τραυλό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/5/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κοζάνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 176/2008 του ιδίου Δικαστηρίου και 54/2010 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11/7/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 10/10/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αίτησης αναίρεσης, ως προς τον πρώτο λόγο της από του αριθμό 11 περ. β του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 237 παρ.1, 270 παρ.7 και 524 παρ.1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν μετά την αντικατάστασή τους, αντίστοιχα, από τα άρθρα 7 παρ.1, 12 και 16 παρ.3 του ν. 2915/2001, και έως την αντικατάστασή τους από τα άρθρα 23, 28 και 44 παρ.1 του ν. 3994/13.7.2011, έχουν δε εν προκειμένω εφαρμογή κατά τα άρθρα 72 παρ.2 του ίδιου 3994/13.7.2011 και 12 του ΕισΝΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 594 παρ.1 ΚΠολΔ, το οποίο έχει εν προκειμένω εφαρμογή, ενόψει των άρθρων 7 παρ.3 του ν. 2915/2001 και 7 παρ.6 του ν.3043/2002, προκύπτει, ότι οι διάδικοι, επί έφεσης κατ' απόφασης μονομελούς πρωτοδικείου που αφορά σε υπόθεση που εκδικάζεται με την τακτική διαδικασία, πρέπει να καταθέσουν έως το τέλος της συζήτησης στο ακροατήριο όλα τα αποδεικτικά και διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται με τις προτάσεις τους, και έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση μπορούν να προσκομίσουν ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις κατά το άρθρο 390 μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.β' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο έλαβε παρά το νόμο υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Από τις διατάξεις που προεκτέθηκαν προκύπτει, ότι αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν, των οπίων η λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 11 περ.β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποτελούν και τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, εκτός αν προσκομίσθηκαν- όπως και ένορκες βεβαιώσεις καθώς και γνωμοδοτήσεις κατά το άρθρο 390- έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση (ΑΠ 1480/1997 ΕλλΔνη 40.79, ΑΠ 87/997 ΝοΒ. 45.1420).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) επισκόπηση των προτάσεων που κατέθεσαν οι εκκαλούσες και ήδη αναιρεσίβλητες στο Εφετείο και της προσθήκης τους που έγινε στις 9.11.2009, ήτοι τρεις εργάσιμες ημέρες μετά συζήτηση της έφεσης κατά της εκκαλούμενης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης- το οποίο είχε δικάσει την ένδικη διεκδικητική του επίδικου ακινήτου αγωγή των αναιρεσιβλήτων και την είχε απορρίψει ως κατ'ουσίαν αβάσιμη κατά παραδοχή ως βάσιμης και κατ' ουσίαν της ένστασης ιδίας κυριότητας του ήδη αναιρεσείοντος εναγομένου με βάση την έκτακτη χρησικτησία (ΑΚ 1045)- οι εκκαλούσες και ήδη αναιρεσίβλητες για πρώτη φορά στην προσθήκη στις προτάσεις τους επικαλέστηκαν και προσκόμισαν τα εξής έγγραφα, ήτοι, α) τη με αριθμό πρωτ. 34599/15.10.2008 βεβαίωση του Δήμου Κοζάνης και β) τις με αριθμό 63/26.3.1965 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κοζάνης.

Το Εφετείο, - το οποίο απέρριψε την ένσταση ιδίας κυριότητας του ήδη αναιρεσείοντος εναγομένου- ως κατ' ουσίαν αβάσιμη και δέχτηκε ως βάσιμη και κατ' ουσίαν την ένδικη διεκδικητική του επίδικου ακινήτου αγωγή των αναιρεσιβλήτων, κάνοντας και κατ' ουσίαν δεκτή την έφεσή τους κατά της εκκαλούμενης απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, το οποίο, κατά τα προεκτεθέντα, είχε εκφέρει αντίθετη κρίση- βεβαιώνει στην απόφασή του, ότι, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την απόρριψη της ένστασης ιδίας κυριότητας και την παροχή της ένδικης αγωγής , έλαβε υπόψη του, χωρίς καμμία εξαίρεση, όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, μεταξύ δε αυτών και τα δύο ως άνω έγγραφα, τα οποία και ειδικά μνημονεύει, αναλύοντας το περιεχόμενό τους.

Όμως, υπό τα πραγματικά αυτά δεδομένα, το Δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, ήτοι την προεκτιθέμενη βεβαίωση του Δήμου Κοζάνης και την πιο πάνω απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κοζάνης, τα οποία οι διάδικοι δεν προσκόμισαν νόμιμα με επίκληση και, έτσι, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του αριθμού 11 περ.

β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά το βάσιμο πρώτο λόγο από τον αριθμό αυτό 11 περ.β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος, συνακόλουθα, και πρέπει να γίνει δεκτός.

ΙΙ. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ), οι δε αναιρεσίβλητες, οι οποίες ηττώνται, να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 54/2010 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ