Supreme Court dismisses appeal against tax fraud conviction, rejecting procedural defects claims due to sufficient reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a tax fraud conviction for issuing fictitious invoices. The appellant argued that the lower court lacked specific reasoning for rejecting a request to postpone proceedings and violated the right to call defense witnesses. The court held that the lower court's decision was sufficiently reasoned and based on its evaluation of existing evidence, rendering the procedural defects arguments invalid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 139 para. 3 of the Code of Criminal Procedure; Art. 93 para. 3 of the Constitution: A decision rejecting a request to postpone proceedings must provide specific and detailed reasoning; if the rejection is based on the court's evaluation of facts, no procedural defect exists.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1657 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 1657/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μοσχανδρέου και του αρχαιοτέρου αυτού Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), ως αρχαιότερο μέρος της συνθέσεως, Φώτιο Καϋμενάκη, Πλαστήρα Αναστασάκη-Εισηγητή, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κατσανίδη, για αναίρεση της 402/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Φεβρουαρίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 580/2005.
Αφού άκουσεΤον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το εδ. 3 του άρθρου 139 ΚΠΔ που προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ.5 του Ν.2408/996 αιτιολογία απαιτείται σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, τα βουλεύματα και τις διατάξεις ανεξάρτητα από το αν αυτό απαιτείται ειδικά από το νόμο ή αν είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανεξέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Εξάλλου η παραδοχή ή μη του αιτήματος του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης απόκειται μεν στην ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, οφείλει όμως αυτό να απαντήσει στο υποβαλλόμενο αίτημα γιατί, διαφορετικά προκαλείται σχετική ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο για έλλειψη ακροάσεως (άρθρ. 170 παρ.2 ΚΠΔ) και ιδρύεται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Β' ΚΠΔ. Αν το Δικαστήριο απορρίψει το αίτημα αναβολής, πρέπει, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 139 εδ.γ' ΚΠΔ, να διαλάβει στη σχετική απόφασή του την από το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία διαφορετικά ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ιδίου Κώδικα λόγος αναιρέσεως.
Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ'αριθ.402/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης που δίκασε ως Εφετείο, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε φυλάκιση είκοσι )20) μηνών για φοροδιαφυγή με έκδοση και αποδοχή εικονικών τιμολογίων (άρθρα 19 παρ.14, 20, 21 Ν.2523/1997) και ειδικότερα όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους που αναφέρονται σ'αυτήν (προσβαλλόμενη απόφαση), ως Διευθύνων Σύμβουλος της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΡΑΠΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΕ» που είχε την έδρα της στη Θεσσαλονίκη και αντικείμενο εργασιών την εμπορία ραπτομηχανών, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος από πρόθεση εξέδωκε ένδεκα (11) εικονικά τιμολόγια τα οποία φέρονται ότι εκδόθηκαν προς την εταιρεία «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΕ» συνολικής αξίας 460.720.000 δρχ.
και αξίας ΦΠΑ 82.929.600 δρχ. και αποδέχτηκε την 27-11-1997 το υπ'αριθ.... τ.π.ν. εκδόσεως .... αξίας 3.280.000 δρχ. και αξίας ΦΠΑ 590.400 δρχ. ως προμήθεια για τη μεσολάβηση πωλήσεως αντλητικών μηχανημάτων στη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΕ». 'Όπως προκύπτει από τα ενσωματωμένα στην προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά, ο κατηγορούμενος υπέβαλε δια του συνηγόρου που τον εκπροσωπούσε αίτημα αναβολής της δίκης προκειμένου:
α) να κληθεί ο δικαστικός επιμελητής για να εξετασθεί αν υπήρχαν οι μηχανές αυτές και ποιος αγόρασε μηχανές από εκποίηση και επίσης (προκειμένου να κληθεί) ο σύνδικος (της πτώχευσης της εταιρείας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΕ») ..... και α) να προσκομισθεί επιμελεία της εφορείας αντίγραφο βιβλίου αγορών της εταιρείας «Δεδέογλου ΑΕ» που βρέθηκε εκ των υστέρων».
Το αίτημα αυτό του κατηγορουμένου, υποβλήθηκε (όπως προκύπτει από τα ίδια πρακτικά) μετά την εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας ..... , εφορία και υπαλλήλου, πρώην υπαλλήλου του ΣΔΟΕ και ..... εφοριακής υπαλλήλου, πρώην υπαλλήλου του ΣΔΟΕ και απορρίφθηκε από το δικαστήριο που δίκασε με την εξής αιτιολογία: «Το δικαστήριο κρίνει ότι δεν χρειάζονται νέες αποδείξεις και ούτε η μαρτυρία των προτεινομένων μαρτύρων κρίνεται αναγκαία για την αποκάλυψη της αλήθειας, αφού υπάρχει η έκθεση απογραφής της πτωχευτικής περιουσίας στην οποία συνέπραξαν αυτοί (δικαστικός επιμελητής και σύνδικος) και η οποία θα αναγνωσθεί (όπως και αναγνώσθηκε και αξιολογήθηκε πράγματι).
Κατ΄ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί το σχετικό αίτημα αναβολής της δίκης». Η απολογία αυτή της εν λόγω παραμπίπτουσας απόφασης είναι ειδική και εμπεριστατωμένη κατά την έννοια του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος και του άρθρου 139 ΚΠΔ, αφού εκτίθεται σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα στοιχεία τα οποία προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο στα οποία το Δικαστήριο θεμελίωσε την αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής, τους συλλογισμούς με τους οποίους κατέληξε στην κρίση αυτή καθώς και τις αποδείξεις που τη στηρίζουν.
Επομένως είναι αβάσιμος, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.δ' λόγος της αναίρεσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας καθ΄όσον αφορά την απόρριψη του αιτήματος αυτού, ενώ περαιτέρω δεν δημιουργείται από το άρθρο 6 παρ.3 της από 4-11-1960 Διεθνούς Συμβάσεως της Ρώμης, που κυρώθηκε με το ΝΔ 53 της 19/20-9-1974 και αποτελεί εσωτερικό δίκαιο, υποχρέωση του Δικαστηρίου να προκαλέσει την άσκηση του δικαιώματος του κατηγορουμένου να επιτύχει την πρόσκληση και εξέταση μαρτύρων υπερασπίσεως από τους ίδιους όρους όπως και των μαρτύρων κατηγορίας, ώστε να ανακύπτει περίπτωση να υπέπεσε από το λόγο αυτό το Δικαστήριο που δίκασε στην πλημμέλεια του άρθρου 171 παρ.2 ΚΠΔ (ΑΠ 244/1999).
Σύμφωνα με το άρθρο 170 παρ.2 ΚΠΔ η ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, η οποία ιδρύει τον από΄ το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.β' λόγον αναιρέσεως επέρχεται επίσης και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ή ο εισαγγελέας ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το δικαστήριο τους το αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση ή απάντησε μεν σ'αυτήν αλλά την απέρριψε παρά το νόμο.
Αν όμως η απόρριψη στηρίχθηκε σε εκτίμηση πραγμάτων στην οποία κυριαρχικά προβαίνει το Δικαστήριο της ουσίας, τότε δεν υπάρχει έλλειψη ακρόασης. Στην προκειμένη περίπτωση το δικαστήριο της ουσίας με την πιο πάνω παρεμπίπτουσα απόφασή του με την οποία αποφάνθηκε ότι «δεν χρειάζονται νέες αποδείξεις» απέρριψε, ύστερα από εκτίμηση πραγμάτων στην οποία κυριαρχικά προέβη το αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης προκειμένου να προσκομισθούν νέες αποδείξεις (μεταξύ των οποίων και η προσκόμιση αντιγράφου του βιβλίου αγορών της εταιρείας «ΔΕΔΕΟΓΛΟΥ ΑΕ»).
Επομένως ο λόγος της αναίρεσης ότι επήλθε ακυρότητα από την έλλειψη ακροάσεως που έλαβε χώρα από την απόρριψη του πιο πάνω αιτήματος του κατηγορουμένου, είναι αβάσιμος.
Κατ΄ακολουθίαν των ανωτέρω η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 21.2.2995 αίτηση του .... για αναίρεση της υπ'αριθ.402/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Αυγούστου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ