Appeal dismissed for non-appearance; second appeal rejected due to lack of specific grounds for drug trafficking conviction.

Απόφαση 1656 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1656/2006

ΤοΔικαστήριο του Αρείου ΠάγουΕ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μοσχανδρέου και του αρχαιοτέρου αυτού Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), Φώτιο Καϋμενάκη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα – Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαϊου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων – κατηγορουμένων: 1) ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και 2) ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Φίλια, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2126/2004 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 7 Φεβρουαρίου 2005 και 31 Ιανουαρίου 2005, δύο, αντίστοιχες, αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 329/2005.

Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο του παραστάντος δευτέρου αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε α) να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η αίτηση αναίρεσης του πρώτου αναιρεσείοντος και β) να απορριφθεί εκείνη του δευτέρου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ. γ' Κ.Ποιν.Δ., ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166. Κατά το άρθρο 514 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται.

2.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα υπό ημερομηνία 17-3-2005 και 29-3-2006 αποδεικτικά επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ... ο αναιρεσείων ..., κλητεύθηκε από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα, για να εμφανισθεί στη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, πλην όμως δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν και την εκφώνηση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

3.- Η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει το λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχονται σ' αυτήν τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία στην οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των υποκειμενικών και αντικειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας αρκεί ν' αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα απ' αυτά. Η αιτιολογία αυτή πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς δηλαδή στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας προς καταλογισμό ή τη μείωση της ποινής.

Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και η επίκληση από τον κατηγορούμενο για παράβαση του Ν. 1729/1987 ή το συνήγορό του, της συνδρομής της περιπτώσεως του αρ. 13 παρ. 1 του ίδιου νόμου, η οποία, κατά τα ανωτέρω, καλύπτει εκείνους που απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και την οποία δεν μπορούν να αποβάλλουν με τις δικές τους δυνάμεις και έχει ως συνέπεια την ηπιότερη ποινική μεταχείριση του δράστη.

Για να είναι όμως σαφής και ορισμένος αυτός ο ισχυρισμός και να προκύπτει εντεύθεν υποχρέωση του δικαστηρίου να τον εξετάσει και να αιτιολογήσει τη σχετική κρίση του δεν αρκεί μόνο η επίκληση του όρου ότι εκείνος είναι «τοξικομανής» αλλά πρέπει για τη θεμελίωσή του να γίνεται επίκληση και των κατά την άνω διάταξη πραγματικών περιστατικών, δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών απέκτησε την έξη της χρήσης τούτων την οποία δεν μπορεί να αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις.

Χωρίς την προβολή του ως άνω σαφούς και ορισμένου ισχυρισμού δεν υφίσταται υποχρέωση του δικαστηρίου ν' απαντήσει επ' αυτού με ιδιαίτερη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Εξάλλου η αυτή ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει επίσης, να επεκτείνεται και στην επιβαρυντική περίσταση της κατ' επάγγελμα τελέσεως, που προβλέπεται από το άρθρο 8 του πιο πάνω νόμου και συντρέχει για τον παραβάτη των άρθρων 5, 6 και 7 του αυτού νόμου, κατά το άρθρο 13 περ.

στ' του ΠΚ, του Ν. 2408/1996, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2126/2004 απόφασή του, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο την εξέδωσε, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί τα πράγματα κρίση του ότι από τα κατ' είδος σ' αυτή αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τ' ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων ... στην ευρύτερη περιοχή ..., προ διμήνου περίπου πριν από τη σύλληψή του στις 1-11-2002, έχοντας διαμορφώσει κατάλληλη υποδομή για επανειλημμένη τέλεση κακουργηματικών πράξεων με σταθερή προτίμηση στο χώρο των ναρκωτικών ουσιών, αγόρασε από το συγκατηγορούμενό του ..., 10 κιλά ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, στις 1-11-2002, αντί τιμήματος τουλάχιστον 5.000 ευρώ, στις 1-11-2002, στα ..., αγόρασε από τον ..., τουλάχιστον 250 γραμμάρια κοκκαϊνης και 5 κιλά ινδικής κάνναβης αντί τιμήματος τουλάχιστον 5.000 ευρώ για την ινδική κάνναβη και 15.750 ευρώ για την κοκκαϊνη, καθώς, επίσης την ίδια ημερομηνία, στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών, αγόρασε από τον ..., τουλάχιστον 55 γραμμάρια ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, αντί τιμήματος τουλάχιστον 75 ευρώ, προκειμένου να τις εμπορευθεί προσφέροντάς τες μ' αντάλλαγμα σε τρίτα πρόσωπα.

Πέρα από αυτά, στην ίδια ως άνω ημεροχρονολογία και στους αναφερόμενους τόπους, κατείχε, αντίστοιχα τις ως άνω ποσότητες ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα, στην ..., κατείχε 10 κιλά ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, στην ... και στη συμβολή των οδών ..., στις 31-10-2002 20 γραμμάρια ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, 1 γραμμάριο κοκκαϊνης και 2 αυτοσχέδια τσιγαριλίκια και στο ..., στις 31-10-2002, εντός της οικίας του, 3.660 γραμμάρια ινδικής κάνναβης ακατέργαστης, 55 γραμμάρια κατεργασμένης κοκκαϊνης μικτού βάρους 214 γραμμαρίων, καθώς και ένα δενδρίλλιο ινδικής κάνναβης, με σκοπό να τις εμπορευθεί δια της διαθέσεως σε τρίτα πρόσωπα, καθώς και τρεις ζυγαριές ακριβείας, ένα κινητό τηλέφωνο και το υπ' αριθμ.

κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο προς διευκόλυνση της εμπορίας των ναρκωτικών. Επίσης, στις 1-11-2002 πώλησε σε τοξικομανείς άγνωστη ποσότητα ναρκωτικών, τουλάχιστον όμως 11 κιλά και 360 γραμμάρια ακατέργαστης ινδικής κάνναβης και 35γραμμάρια κοκκαϊνης, αντί τιμήματος τουλάχιστον 1.120 ευρώ. Όπως σημειώθηκε, τις πράξεις αυτές τις τέλεσε κατ' επάγγελμα, δεδομένου ότι επανειλημμένα επαναλήφθηκε η τέλεση αυτών, η δε οργάνωση την οποία επέδειξε ο κατηγορούμενος αυτός, όπως απόκρυψη εντός της οικίας του μεγάλων ποσοτήτων, η ύπαρξη ζυγαριών ακριβείας, η δια κινητού τηλεφώνου επικοινωνία των ενδιαφερομένων, όπως και η χρησιμοποίηση αυτοκινήτου για την σε σύντομο χρονικό διάστημα, μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών στους ενδιαφερόμενους, μαρτυρούν σταθερή ροπή του τελευταίου στην διάπραξη των συγκεκριμένων εγκλημάτων, ως στοιχείο της προσωπικότητάς του.

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο των πράξεων α) κατοχής, β) αγοράς, γ) πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών κατ' εξακολούθηση και αφού απέρριψε τον ισχυρισμό του ιδίου περί τοξικομανίας του και δέχθηκε ότι τις ως άνω πράξεις τέλεσε κατ' επάγγελμα ως δράστης ιδιαιτέρως επικίνδυνος, επέβαλε σ' αυτόν ποινή καθείρξεως δώδεκα (12) ετών, αναγνωρίζοντας σ' αυτόν το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου.

Με τις παραδοχές του αυτές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιόποινων πράξεων, όπως γι' αυτές τελικώς κατεδικάσθη ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1,3 πιν.

Α6, Β3, 5 παρ. 1β', ζ', 8 Ν. 1729/87, όπως τα άρθρα 5 και 8 αντικατ. με άρθρα 10 και 13 του Ν. 2161/1993. Ειδικότερα το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν αποτελεί απλή επανάληψη του κατηγορητηρίου. Αναφέρονται κατ' είδος όλα τα αποδεικτικά μέσα στα οποία στήριξε το Δικαστήριο την περί ενοχής κρίση, αντιμετωπίζονται δε με πλήρη αιτιολογία οι επιβαρυντικές περιστάσεις του άρθρου 8, αφού για το κατ' επάγγελμα τέλεση των αξιοποίνων πράξεων της αγοράς, κατοχής και πώλησης ναρκωτικών ουσιών, αναφέρονται πραγματικά περιστατικά με τα οποία δικαιολογεί την υποδομή που είχε διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσής τους (ύπαρξη ζυγαριάς, κατοχή κινητού για διευκόλυνση της εμπορίας), αλλά και τον σκοπό πορισμού εισοδήματος από την αναφορά του τιμήματος που εισέπραξε από τις πωλήσεις ναρκωτικών ουσιών, ενώ την επικινδυνότητα τούτου δικαιολογεί από την σε μικρό χρονικό διάστημα τέλεση των παραπάνω αξιοποίνων πράξεων.

Όσον αφορά τον περί τοξικομανίας ισχυρισμό τον οποίο προέβαλε ο συνήγορός του, επί λέξει «να κριθεί ως τοξικομανής», το Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να αιτιολογήσει ειδικά την απόρριψή του δεδομένου ότι δεν προβλήθηκε ορισμένως από το συνήγορό του, όπως αυτό προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού δεν αναφέρεται ότι ο ως άνω συνήγορος στη δήλωσή του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε αποκτήσει την έξη της χρήσης των ως άνω ναρκωτικών, την οποία δεν μπορούσε ν' αποβάλλει με τις δικές του δυνάμεις, ενώ μόνη η στην απολογία του κατηγορουμένου φράση «δύο χρόνια είμαι καθαρός, παρακολουθώ πρόγραμμα στη φυλακή» δεν αναπληρώνει τ' απαιτούμενα για την θεμελίωση του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού στοιχεία.

Πρέπει επομένως ν' απορριφθεί ως αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' αντίθετος σχετικός λόγος αναιρέσεως και εντεύθεν η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του ... και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει 1) την από 7 Φεβρουαρίου 2005 αίτηση του ... και 2) την από 31 Ιανουαρίου 2005 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2126/2004 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει καθένα αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέροχνται σε διακόσια δέκα (210) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 12 Ιουλίου 2006. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 4 Αυγούστου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ