Supreme Court dismisses appeal where appellant's arguments constitute a denial of claim rather than a procedural error.

Απόφαση 1655 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1655/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη και Μαρία Αρχοντάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Ζ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Θ. Κ. του Ε., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Σδούκο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/11/2014 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 46/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11/4/2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε και κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Όπως δε προκύπτει από το ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 11.4.2022 (με αριθ. κατάθ. 60/14.4.2022) αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την δικάσιμο της 4.12.2023, με αριθ.

πινακίου 29 - οπότε η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε από το πινάκιο για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας -, με την σημείωση στην πρώτη σελίδα αυτής ότι κοινοποιήθηκε νόμιμα στις 18.8.2022 από τον δικαστικό επιμελητή με έδρα το Πρωτοδικείο Ιωαννίνων Σ. Β. Β., που προσκομίζει η αναιρεσίβλητη, την συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο την επέσπευσε ο απών κατά την παρούσα δικάσιμο αναιρεσείων.

Εφόσον δε για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και την επίσπευση της συζήτησης αυτής ο δικηγόρος Βασίλειος Γοργόλης, που την άσκησε και επέσπευσε την συζήτησή της, διέθετε την αναγκαία, κατ' άρθρο 104 ΚΠολΔ, πληρεξουσιότητα εκ μέρους του αναιρεσείοντος, όπως προκύπτει από το υπάρχον στη δικογραφία με αριθ. ....2022 ειδικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Σ.

Χ. Π., η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του τελευταίου (αναιρεσείοντος), σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, καθώς και εκείνες των άρθρων 226 παρ. 4 εδάφ. τρίτο και τέταρτο, 575 εδάφ. β' ΚΠολΔ, κατά τις οποίες δεν απαιτείται κλήση του διαδίκου για την μετ' αναβολή δικάσιμο, καθόσον η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα με αριθμό 46/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, δικάσαντος ως Εφετείου, το οποίο δέχθηκε την έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, εν μέρει κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την εκκαλούμενη με αριθμό 3/2016 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, εκδοθείσα ομοίως αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης, με αντικείμενο την αμοιβή της από σύμβαση έργου (υπεργολαβία) και είχε υποχρεώσει τον αναιρεσείοντα να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 16.898,26 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη, το ποσό των 16.641,61 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ). Kατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ, ως ίσχυε πριν την διαμόρφωσή του με το άρθρο 26 του ν. 5134/11.9.2024, η οποία (διαμόρφωση) ισχύει από 16.9.2024 κατ' άρθρο 120 παρ. 1 του ίδιου νόμου, "κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: (...), 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιαστική επίδραση στην έκβαση της δίκης, (...)".

Από την ως άνω διάταξη, που είναι ταυτόσημη με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το μονομελές πρωτοδικείο που δίκασε ως εφετείο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και συνακόλουθα στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Αντιθέτως δεν θεωρούνται "πράγματα", κατά την προαναφερθείσα έννοια, η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, της ανταγωγής ή της ένστασης, τα επιχειρήματα ή τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης, οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία των διαδίκων, περιστατικά επουσιώδη που δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό, οι αποδείξεις ή τα περιστατικά που προκύπτουν από τις αποδείξεις, τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα και το περιεχόμενό τους και τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 268/2020, ΑΠ 517/2019, ΑΠ 1557/2018, ΑΠ 261/2016), αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί, αφού οι τελευταίοι δεν είναι ουσιώδεις για την έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 8/2013, Ολ ΑΠ 14/2004, Ολ ΑΠ 25/2003, ΑΠ 477/2024, ΑΠ 1286/2022, ΑΠ 733/2020 ΑΠ 308/2020) και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει (ΑΠ 21/2024, ΑΠ 194/2023, ΑΠ 179/2019).

Ο αναιρεσείων με τον μόνο λόγο αναίρεσης αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν από αυτόν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και, ακολούθως, επαναφέρθηκαν με την έφεσή του στο δευτεροβάθμιο και, ειδικότερα, ότι δεν έλαβε υπόψη ότι δεν οφείλει αυτός (αναιρεσείων) στην ενάγουσα (αναιρεσίβλητη) το ποσό των 16.641,61 ευρώ από τη σύμβαση υπεργολαβίας με την οποία της ανέθεσε την εκτέλεση του έργου "Ύδρευση ΔΔ Δροσοπηγής" του Δήμου Κόνιτσας, δυνάμει του από 27.8.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού σύμβασης έργου, το οποίο (έργο) είχε αναλάβει ο ίδιος ως ανάδοχος από τον ανωτέρω δήμο να εκτελέσει, αλλά (της οφείλει) μόνο το ποσό των 906,95 ευρώ, τούτο δε, διότι της κατέβαλε έναντι του συνολικού ποσού των 118.539,87 ευρώ, στο οποίο αντιστοιχούν τα με αριθ. 46, 48, 61 και 62 τιμολόγια εργασιών, που εξέδωσε (η ενάγουσα), το ποσό των 101.898,26 ευρώ, καθόσον έπρεπε να αφαιρεθούν από το ως άνω ποσό των 118.539,87 ευρώ τα αναφερόμενα επιμέρους ποσά, που αφορούν σε διάφορες κρατήσεις που βαρύνουν την τελευταία, με βάση τα συμφωνηθέντα με την μεταξύ τους από 27.8.2010 σύμβαση υπεργολαβίας.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι τα ως επικαλούμενα από τον αναιρεσείοντα δεν αποτελούν "πράγματα", υπό την προεκτεθείσα έννοια του αριθμού 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, αλλά αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, υπό την επίκληση δε της ως άνω πλημμέλειας, ο αναιρεσείων πλήττει ουσιαστικά την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Κατόπιν τούτου ο υπό κρίση μόνος λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί. Επομένως, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.4.2022 (αριθ. κατάθ. 60/14.4.2022) αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης με αριθ. 46/2022 απόφασης του δικάσαντος ως Εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης