1652/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1652 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1652/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ’ αριθμό 136-Α/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Π. Π. του Κ., κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Φαρμάκη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 1054α/2015 και 486/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Mε πολιτικώς ενάγoντες τους: 1. Μ. Μ. του Γ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γκότση, 2. Π. Ψ. του Η., 3. Ε. Π. του Β., 4. Ι. Π. του Β., κάτοικοι ..., που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Φακιολά η οποία συμπαρέστη με τον δικηγόρο Κωνσταντίνο Γκότση, 5. Μ. Κ. του Ε., 6. Σ. Μ. του Κ., κάτοικοι ... που δεν παρέστησαν και 7. Β. Μ. του Φ., ο οποίος απεβίωσε, κάτοικος εν ζωή ….

Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Ιουλίου 2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 229 παρ.1 του ΠΚ "όποιος εν γνώσει καταμηνύει άλλον ψευδώς ή αναφέρει γι’ αυτόν ενώπιον της αρχής ότι τέλεσε αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση, με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του γι’ αυτήν, τιμωρείται με φυλάκιση" Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς καταμηνύσεως απαιτείται η πράξη που αποδίδεται σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα να είναι αξιόποινη ή πειθαρχικώς κολάσιμη και ψευδή, ο υπαίτιος να γνώριζε την αναλήθειά της κα" να έγινε από αυτόν με σκοπό να ασκηθεί ποινική ή πειθαρχική δίωξη εναντίον εκείνου, κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία του ψευδομηνυτή.

Για το αξιόποινο της ως άνω πράξεως απαιτούνται, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος, ορισμένα πρόσθετα στοιχεία, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού [άμεσος δόλος] ή ο σκοπός επελεύσεως εγκληματικού αποτελέσματος [υπερχειλής δόλος, που πρέπει να αιτιολογούνται ειδικώς, με παράθεση περιστατικών που δικαιολογούν αυτά, αλλιώς υπάρχει έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς την ύπαρξη των στοιχείων αυτών και η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί.

Υπάρχει όμως και στις περιπτώσεις αυτές η εν λόγω αιτιολογία, όταν, σύμφωνα με τις παραδοχές της αποφάσεως, ο σχετικός με το ψευδές γεγονός ισχυρισμός του δράστη θεμελιώνεται σε προσωπική πεποίθηση ή αντίληψη του ίδιου ή σε δική του πράξη ή παράλειψη, οπότε είναι αυτονόητη η σχετική γνώση του, χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλων, σχετικών με την γνώση, περιστατικών.

Επίσης, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ Κ. ΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Τα αποδεικτικά μέσα αρκεί να αναφέρονται γενικώς και κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα εκάστου. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε’ ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ’ αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την με αριθμό 1054α/2015 και 486/2016 προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, το δικαστήριο αυτό δέχθηκε ανελέγκτως ότι, από την εκτίμηση των μνημονευομένων κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων, αποδείχθηκαν, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Από την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την εξέταση των πολιτικώς εναγόντων, των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάσθηκαν νομότυπα στο Δικαστήριο τούτο σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορουμένου και περιλαμβάνονται στα πρακτικά και από την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την αποδιδόμενη σε αυτόν κατηγορία της ψευδούς καταμήνυσης κατ’ εξακολούθηση και άπαξ, τελεσθείσας κατά συρροή σε βάρος των εγκαλούντων Μ.

Μ., υπαλλήλου της Υπηρεσίας Δόμησης δήμου Ναυπλιέων, Ι. Π., υπαλλήλου της Υπηρεσίας Δόμησης δήμου Αργούς - Μυκηνών, Ε. Π., υπαλλήλου της Υπηρεσίας Δόμησης δήμου Ναυπλιέων, Δ. Μ., ορισθέντος πραγματογνώμονος της Υπηρεσίας Δόμησης δήμου Ναυπλιέων, Β. Μ., προϊσταμένου της Υπηρεσίας Δόμησης δήμου Ναυπλιέων, Π.

Ψ., υπαλλήλου της Υπηρεσίας Δόμησης δήμου Ναυπλιέων, Α. Φ., Μ. Κ. και Σ. Μ., υπαλλήλων της Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας. Ειδικότερα, από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος, στο Ναύπλιο Αργολίδας, εν γνώσει του με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη των παρακάτω ειδικά αναφερόμενων προσώπων - ήδη εγκαλούντων, για αξιόποινες πράξεις, καταμήνυσε αυτούς ψευδώς, ενεργώντας σε όλες τις περιπτώσεις των εγκαλούντων εξακολουθητικώς, πλην της εγκαλούσας Α.

Φ., όπου ενήργησε άπαξ. Συγκεκριμένα: (1) στις 02-03-2011 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) της εγκαλούσας Μ. Κ. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, η οποία (έγκληση) έλαβε Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε.

για την ως άνω εγκαλούσα ότι αυτή τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα ότι ορισθείσα δυνάμει της με αριθμό 2/2011 πράξης της Πταισματοδίκη Ναυπλίου πραγματογνώμονας, κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου εξ αφορμής, έγκλησης του νυν κατηγορουμένου, μέτρησε την κορυφή 18 της οικοδομής του Ι.

Φ. στο Ναύπλιο και δολίως την προσδιόρισε στο υψόμετρο της με απόλυτη τιμή 38,16 μ. επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες του τελευταίου. Την αυτή καταγγελία επανέλαβε την 05-03-2011 και την 18-04-2011 σε υπό τις ίδιες ημεροχρονολογίες εγκλήσεις που απηύθυνε στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών και στο Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής αντιστοίχως και κοινοποίησε και στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου προς επιστήριξη της προηγούμενης από 02-03-2011 έγκλησης του.

Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των από 02-03-2011, 05-03-2011 και 18-04-2011 εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα η εγκαλούσα Μ. Κ. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι.

Φ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες του τελευταίου, αλλά, αντίθετα, προέκυψε ότι η προαναφερόμενη εγκαλούσα ενήργησε εντός του κύκλου των καθηκόντων που της είχαν ανατεθεί δυνάμει της 2/2011 πράξης της Πταισματοδίκη Ναυπλίου, κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου ως προς τον προσδιορισμό του υψομέτρου της κορυφής 18 του υπ’ αριθμ. ...

οικοπέδου του διαγράμματος πράξης εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης περιοχής Πρόνοιας δήμου Ναυπλίου, χωρίς να αποσκοπεί στο να ευνοήσει κανένα από τα εμπλεκόμενα στην υπόθεση μέρη. Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη της ως άνω εγκαλούσας για το πιο πάνω αδίκημα, πλην, όμως, ο εν λόγω σκοπός του δεν ευοδώθηκε, καθόσον με την με αριθμό .../1 Δδ/30-12-2011 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου απερρίφθησαν οι ως άνω εγκλήσεις του ως αβάσιμες στην ουσία τους. 2) Στις 18-12-2010 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Σ.

Μ. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, η οποία (έγκληση) συσχετίσθηκε στις δικογραφίες με Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων ... και ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα ότι ορισθείς δυνάμει της με αριθμό 12/2010 πράξης της Πταισματοδίκη Ναυπλίου πραγματογνώμονας, κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου εξ αφορμής έγκλησης του νυν κατηγορουμένου, μέτρησε την κορυφή 18 της οικοδομής του Ι.

Φ. στο Ναύπλιο και δολίως διέλαβε στην από 18-12-2010 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ότι "η κορυφή 18 δεν βρίσκεται στην στάθμη του Φυσικού Εδάφους", τούτο δε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες του τελευταίου. Την αυτή καταγγελία επανέλαβε στις 22-07- 2010, 13-01-2010 και 18-04-2011 στις υπό τις ίδιες ημεροχρονολογίες εγκλήσεις που απηύθυνε σε διάφορες υπηρεσίες και κοινοποίησε και στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου προς επιστήριξη των καταγγελιών του.

Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των από 18-12-2010, 22-07-2010, 13-01-2010 και 18-04-2011 εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών Σ. Μ. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, αλλά αντιθέτως ενήργησε εντός του κύκλου των νόμιμα ανατεθειμένων σε αυτόν κατά τα ανωτέρω καθηκόντων γνωματεύοντας αναφορικά με το ζήτημα που ετάχθη με την πράξη διορισμού του ακολουθώντας τις ενδεδειγμένες μεθόδους, και ουδέποτε ενήργησε επί σκοπώ όπως -ωφελήσει τον Ι.

Φ. ή τον Τ. Ψ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες των τελευταίων. Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα, πλην, όμως, ο εν λόγω σκοπός του δεν ευοδώθηκε, καθόσον με τις με αριθμό .../1Δδ/30-12-2011 και .../13-06-2012 διατάξεις του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου απερρίφθησαν οι ως άνω εγκλήσεις του ως αβάσιμες στην ουσία τους. 3) Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 23-11-2010 (φερόμενος χρόνος τέλεσης της άδικης πράξης της νυν εγκαλούσας) και της 13-06-2012 (ημεροχρονολογία σύνταξης του επίδικου κατηγορητηρίου), ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός -άλλων) της εγκαλούσας Α.

Φ. την έγγραφη έγκληση του, η οποία (έγκληση) συσχετίσθηκε σε δικογραφία με Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για την ως άνω εγκαλούσα ότι αυτή τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτήν ότι, ως υπάλληλος της Δ/νσης ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ. Αργολίδας και Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Επιτροπής Κρίσεως Νέων Αυθαιρέτων Επαρχίας Ναυπλίας, με πρόθεση και με σκοπό πορισμού οφέλους στον Τ.

Ψ. δεν συνεκάλεσε την ως άνω επιτροπή εντός 10 ημερών από την ημερομηνία κατάθεσης της από 12-11-2010 ένστασης κατά της με αριθμό πρωτ. ...22-10-2010 έκθεσης αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής και υπολογισμού προστίμων της Δ/νσης ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ. Αργολίδας για να κρίνει επί της εν λόγω ένστασης, με σκοπό να προσπορίσει όφελος στον προαναφερθέντα, καθόσον μέχρι να κριθεί η εν λόγω ένσταση οριστικά από την επιτροπή αυτή δεν μπορούν να βεβαιωθούν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

τα καταλογισθέντα πρόστιμα δυνάμει της έκθεσης αυτοψίας ούτε να κατεδαφισθούν οι αυθαίρετες κατασκευές. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον η εγκαλούσα ουδεμία τέτοια αρμοδιότητα σύγκλησης της εν λόγω επιτροπής είχε και συνεπώς ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Τ.

Ψ.. Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη της ως άνω εγκαλούσας για το πιο πάνω αδίκημα, όπως και έλαβε χώρα, καθόσον η ως άνω εγκαλούσα με το από 13-06-2012 κατηγορητήριο του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου παραπέμφθηκε ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου για να δικασθεί για την πράξη της παράβασης καθήκοντος, πλην, όμως, το Δικαστήριο με την με αριθμό 1024/2013 αμετάκλητη απόφαση του κήρυξε αυτήν αθώα. 4) Στις 05-03- 2013 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Π.

Ψ. την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι από κοινού με τον συνάδελφο του Γ. Δ. συνέταξαν την με αριθμό ...2009 έκθεση αυτοψίας αυθαιρέτου για την ιδιοκτησία Ι.

και Α. Φ. και για ένα χρόνο απέκρυψε την ως άνω έκθεση αυτοψίας, κατά παράβαση του άρθρου 1 του Π.Δ. 267/1998, προκειμένου να μην πληρώσει ο Ι. Φ. τα προβλεπόμενα πρόστιμα και για να του δοθεί η δυνατότητα να ενεργήσει παρανόμως προς αναθεώρηση τής οικοδομικής άδειας. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον ο εγκαλών είχε λάβει γνώση των υπηρεσιακών εγγράφων (...24-02-2009), στα οποία εξηγείται αναλυτικώς η ακολουθηθείσα διαδικασία.

Με την ίδια ως άνω καταγγελία, την οποία επαναλαμβάνει και στην από 30-04-2013 έγκληση του, κατεμήνυσε τον ως άνω εγκαλούντα ότι δίδοντας στον Ι. Φ. τη δυνατότητα να προβεί στην αναθεώρηση της οικοδομικής του άδειας παραβίασε το Νόμο και διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, ενεργώντας επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι.

Φ.. Πάντα, όμως, τα ανωτέρω ήταν ψευδή, καθόσον με την με αριθμό 732, 866/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου όλες οι ενέργειες του εν λόγω εγκαλούντος εκρίθησαν σύννομες. Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα. 5) α) σε άγνωστο χρόνο του διαστήματος από το έτος 2009 έως την 10-01-2012 (ημεροχρονολογία σύνταξης του επίδικου κατηγορητηρίου), ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Β.

Μ. την έγγραφη έγκληση του και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι υπέβαλε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου την συνταχθείσα για την οικοδομή του Ι. Φ. έκθεση αυτοψίας ένα χρόνο μετά τη διενέργεια της, κάλεσε τον Ι.

Φ. να αναθεωρήσει την με αριθμό …2007 οικοδομική άδεια, παρόλο που αυτή δεν μπορούσε κατά νόμο να αναθεωρηθεί, παρέπεμψε τον φάκελο της υπόθεσης Φ. στην πρωτοβάθμια ΕΠΑΕ τον Ιούνιο του 2009, ενώ εκκρεμούσε η ένσταση του Ι. Φ. προς την επιτροπή αυθαιρέτων από τον Απρίλιο του 2009 και ως πρόεδρος της πρωτοβάθμιας ΕΠΑΕ δέχθηκε να κρίνει την αναθεωρημένη άδεια του Ι.

Φ., καίτοι αυτό δεν ήταν επιτρεπτό, σύμφωνα με την με αριθμό 705/ 1995 γνωμοδότηση του ΝΣΚ. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 732,866/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος.

Και β) στις 03-03-2009 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του ίδιου ως άνω εγκαλούντος την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, η οποία έλαβε Α.Β.Μ. ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασής καθήκοντος.

Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, ως προϊστάμενος της Δ/νσης ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ. Αργολίδας, την 23-09-2008, οπότε και ο αρμόδιος υπάλληλος διενήργησε αυτοψία στην οικοδομή του Τ. Ψ. και διαπίστωσε παραβάσεις, δεν προέβη στη σύνταξη έκθεσης αυτοψίας με υπολογισμό προστίμων για αυτές, αλλά συνέταξε το με αριθμό .../2008 έγγραφο διακοπής εργασιών, δίδοντας έτσι τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη να προβεί σε διαδικασία αναθεώρησης της οικοδομικής του άδειας, με σκοπό όπως ωφελήσει τον Τ.

Ψ. από την επιβολή σε βάρος του των προστίμων από τις διαπιστωθείσες παραβάσεις. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 1024/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος, γ) Στις 16-01- 2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του ίδιου ως άνω εγκαλούντος την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, η οποία έλαβε Α.Β.Μ. ...

και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, ως αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Κρίσης Νέων Αυθαιρέτων, ανέβαλε την εκδίκαση της ένστασης του Ι.

Φ. κατά της με αριθμό ...30-03-2009 έκθεσης αυτοψίας αυθαιρέτου και δεν συνεκλήθη η επιτροπή εκ νέου μετά πάροδο 60 ημερών, με σκοπό να προσπορίσει παράνομο όφελος στον Ι. Φ.. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 1623/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα, όπως και έγινε. 6) Στις 04-06-2010 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Δ. Μ. την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγκληση του, η οποία συσχετίσθηκε στη δικογραφία με Α.Β.Μ. ...

και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι, ενώ είχε ορισθεί πραγματογνώμονας με την με αριθμό 3/2010 πράξη της Πταισματοδίκη Ναυπλίου, κατόπιν της με αριθμό ... παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου, προκειμένου να μετρήσει την κορυφή 18, κοινή των οικοπέδων Φ.

και Ψ., με δόλο και ενάντια στους κανόνες της επιστήμης του υπολόγισε αυθαίρετα, χωρίς τη χρήση ειδικών τεχνικών οργάνων, το υψόμετρο της κορυφής 18 του οικοπέδου Φ. σε 39,62 μ., ώστε να καθίσταται νόμιμη η κατασκευή της οικοδομής του τελευταίου, γεγονός που επιδίωκε. Τα ίδια επανέλαβε και στις από 07-06-2010, 23-08-2010, 18-12-2010, 02-03-2011, 18-04-2011 και 23-01-2013 συμπληρωματικές εγκλήσεις του.

Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον αφενός με την με αριθμό .../1Δδ/30-12-2011 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου, αφετέρου με την με αριθμό 732, 866/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος. 7) Στις 12-12-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Ε.

Π. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, συνιστάμενο στο γεγονός ότι ο ως άνω εγκαλών, χρεωθείς εκ της υπηρεσίας του τις υποθέσεις των οικοδομικών αδειών των Φ. και Ψ., δεν διακόπτει τις διαδικασίες αναθεώρησης των οικοδομικών αδειών των ανωτέρω, δεν ανακαλεί τις εν λόγω άδειες προκειμένου να χαρακτηρισθούν αυθαίρετες οι κατασκευές και να κατεδαφισθούν και δεν επιβάλει τα πρόστιμα με τον τρόπο υπολογισμού που επιθυμεί ο κατηγορούμενος.

Την αυτή καταγγελία επανέλαβε και την 12-11-2012, 02-05-2012, 17-07- 2012, 05-03-2013, 09-01-2013 και την 01-03-2012 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ναυπλίου και σε διάφορες υπηρεσίες προς επιστήριξη των καταγγελιών του. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των ως άνω εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών Ε.

Π. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. και τον Τ. Ψ., συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες των τελευταίων, καθόσον οι ενέργειες του αναφορικά με τις εν λόγω οικοδομικές άδειες ήταν σύννομες. Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα. 8) α) στις 03-03-2009 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Ι.

Π. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, η οποία έλαβε Α.Β.Μ. ..., στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, συνιστάμενο στο γεγονός ότι ο ως άνω εγκαλών, καίτοι την 23-09-2008 διενήργησε αυτοψία στην οικοδομή του Τ. Ψ.

και διαπίστωσε παραβάσεις, δεν προέβη στη σύνταξη έκθεσης αυτοψίας με υπολογισμό προστίμων για αυτές, αλλά συνέταξε το με αριθμό .../29-9-2008 έγγραφο διακοπής εργασιών, δίδοντας έτσι τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη να προβεί σε διαδικασία αναθεώρησης της οικοδομικής του άδειας, με σκοπό να ωφελήσει τον ανωτέρω από την επιβολή των σε βάρος του προστίμων.

Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή, δοθέντος ότι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 3 του ν. 1577/1985, δοθέντος ότι δεν είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες, έπρεπε να χορηγηθεί προθεσμία στον ανωτέρω Τ. Ψ. προκειμένου να αναθεωρήσει την οικοδομική του άδεια, η οποία ήταν δυνατό να εκδοθεί δοθέντος ότι δεν παραβιάζονταν ουσιαστικές πολεοδομικές διατάξεις και νόμιμα χορηγήθηκε εν προκειμένω δοθέντος ότι, όπως προέκυψε από .../2011 έκθεση ελέγχου του ΣΕΕΔ Τρίπολης, δεν είχαν παραβιασθεί το περίγραμμα και.

οι συντελεστές δόμησης αυτής. Ο ίδιος, δε, ο κατηγορούμενος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, ενώ ήδη με τη με αριθμό 1024/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος, β) στις 16-01-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του ίδιου ως άνω εγκαλούντος την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, η οποία έλαβε ...

και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, ως μέλος της Επιτροπής Κρίσης Νέων Αυθαιρέτων, ανέβαλε την εκδίκαση της ένστασης του Ι. Φ. κατά της με αριθμό ...30-03-2009 έκθεσης αυτοψίας αυθαιρέτου και δεν συνεκλήθη η επιτροπή εκ νέου μετά πάροδο 60 ημερών, με σκοπό να προσπορίσει παράνομο όφελος στον Ι.

Φ.. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή, δοθέντος ότι ο προαναφερόμενος εγκαλούμενος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 14 παρ. 2 ν. 2690/1999 δεν ήταν αρμόδιος προς σύγκληση της Επιτροπής Ενστάσεων Νέων Αυθαιρέτων, αλλά αρμόδιος ήταν μόνο ο Πρόεδρος αυτής, και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, ενώ ήδη, δυνάμει της με αριθμό 1623/2013~σπόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα. 9) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 12-12-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) της εγκαλούσας Μ.

Μ. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκληση του, στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για την ως άνω εγκαλούσα ότι αυτή τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, συνιστάμενο στο γεγονός ότι η ως άνω εγκαλούσα, χρεωθείσα εκ της υπηρεσίας της τις υποθέσεις των οικοδομικών αδειών των Φ. και Ψ., δεν διακόπτει τις διαδικασίες αναθεώρησης των οικοδομικών αδειών των ανωτέρω, δεν ανακαλεί τις εν λόγω άδειες προκειμένου να χαρακτηρισθούν αυθαίρετες οι κατασκευές και να κατεδαφισθούν και δεν επιβάλει τα πρόστιμα με τον τρόπο υπολογισμού που επιθυμεί ο κατηγορούμενος.

Την αυτή καταγγελία επανέλαβε και την 12-11-2012, 02-05-2012, 17-07- 2012, 05-03-2013, 09-01-2013 και την 01-03-2012 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ναυπλίου και σε διάφορες υπηρεσίες προς επιστήριξη των καταγγελιών του. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των ως άνω εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή, δοθέντος ότι η προαναφερόμενη υπάλληλος είχε χρεωθεί μόνο με τις αναθεωρήσεις των οικοδομικών αδειών Φ.

και Ψ., τις οποίες χειρίστηκε κατά τα οριζόμενα στην πολεοδομική νομοθεσία, χωρίς να παρεκκλίνει αυτής, ουδέποτε, δε, διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ουδέποτε ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. και τον Τ. Ψ., συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες των τελευταίων, καθόσον οι ενέργειες της αναφορικά με τις εν λόγω οικοδομικές άδειες ήταν σύννομες, γεγονός που γνώριζε ο κατηγορούμενος.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη της ως άνω εγκαλούσας για το πιο πάνω αδίκημα. Σημειωτέον ότι οι ανωτέρω αθωωτικές αποφάσεις δεν δεσμεύουν το παρόν Δικαστήριο (ΑΠ 755/2015) αλλά εκτιμώμενες ελεύθερα σε συνδυασμό με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα (έγγραφα και μάρτυρες) αποδεικνύουν κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, την αναλήθεια όσων κατήγγειλε ο κατηγορούμενος σε βάρος των ανωτέρω προσώπων.

Ο ίδιος ο κατηγορούμενος με το κατατεθέν και καταχωρηθέν στην απόφαση έγγραφο του με τίτλο "ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ", διατείνεται ότι ο ίδιος δεν είχε δόλο και γνώση της αναληθείας που του αποδίδεται, μόνη δε επιδίωξη του ήταν η εφαρμογή των διατάξεων της πολεοδομικής νομοθεσίας. Ο εν λόγω ισχυρισμός του, όμως, που δεν αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό αλλά άρνηση της κατηγορίας εναντίον του, ουδόλως αποδείχθηκε κατά την αποδεικτική διαδικασία, δοθέντος ότι:

α) ο κατηγορούμενος προέβαινε συστηματικά καθόλο το χρονικό διάστημα ετών 2009 έως και 2013, με διάφορους τρόπους στη συνεχή καταμήνυση των προαναφερόμενων πράξεων, παρότι ο ίδιος, αφενός μεν, ως ισχυρίζεται με την απολογία του, είχε γνώση της πολεοδομικής νομοθεσίας, καθόσον είχε ασχοληθεί με τις κατασκευές στο Στρατό, όπου υπηρετούσε ως αξιωματικός (ο ίδιος δε αναφέρει στο από ακριβές αντίγραφο του από 16 Δεκεμβρίου 2014 διαγράμματος κάλυψης του τοπογράφου Σ.

Ι. ως προς την οικοδομή Φ. που ο ίδιος συνέταξε ότι διαθέτει εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις πολιτικού μηχανικού) αφετέρου δε, είχε ενημερωθεί πλήρως από όλους τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Δόμησης Ναυπλίου για τις ενέργειες τους, λαμβάνοντας πειστικές κάθε φορά απαντήσεις. Επιπλέον, δε, ο κατηγορούμενος προέβη σε σωρεία καταμηνύσεων και καταγγελιών όχι μόνο στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου αλλά και σε κάθε αρμόδια υπηρεσία κατά το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, γεγονός που δεικνύει ότι σκοπός του ήταν μόνο η τιμωρία των υπαλλήλων και η μη διενέργεια των κατά νόμο ανατεθειμένων σε αυτούς καθηκόντων, ενεργώντας πρωτίστως προς εξυπηρέτηση ίδιου οφέλους, δοθέντος ότι οι καταγγελλόμενες πράξεις αποσκοπούσαν στη μη αδειοδότηση οικοδομής που βρισκόταν απέναντι από την κατοικία της συζύγου του, όπου και ο ίδιος κατοικεί ενώ αντίθετα καθυστέρησε πάρα πολύ να προσφύγει ενώπιον των αρμοδίων διοικητικών δικαστηρίων για την ακύρωση των παρανόμων, κατά τους ισχυρισμούς τους, οικοδομικών αδειών των γειτόνων του παρά τις προτροπές των αρμόδιων υπαλλήλων της πολεοδομίας γεγονός που ενισχύει την κρίση ότι αληθινή πρόθεση του κατηγορουμένου ήταν να κινηθεί η ποινική διαδικασία σε βάρος των καταγγελλομένων.

Πέραν των ανωτέρω, η γνώση του κατηγορουμένου αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι και ο ίδιος είχε εμπλακεί προσωπικά σε υπόθεση πολεοδομικών παραβάσεων με την κατασκευή αυθαίρετης σοφίτας στην παραπάνω αναφερόμενη κατοικία του και γνώριζε σαφώς τις πολεοδομικές διατάξεις περί δυνατότητας αναθεώρησης των οικοδομικών αδειών και του χρόνου όπου αυτή ήταν δυνατή ως και του χρόνου κατά τον οποίο επιβάλλονται πρόστιμα (είτε ανέγερσης είτε διατήρησης αυθαιρέτων κατασκευών) ώστε να μην τίθεται αμφιβολία περί της πρόθεσης του, που αποδεικνύεται κατά τα ανωτέρω.

Ενόψει των ανωτέρω πλήρως αποδειχθέντων πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος των αποδιδόμενων σε αυτόν κατηγοριών, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται στο διατακτικό της απόφασης.

Κατά τη γνώμη, όμως, του Προεδρεύοντος Εφέτη Ν. Π. δεν αποδείχθηκε πλήρως και πέραν πάσης ευλόγου αμφιβολίας (in dubio pro reo όπως η αρχή αυτή αποτυπώνεται νομοθετικά στο άρθρο 351 παρ. 1 εδ. β’ in fine ΚΠΔ) η υποκειμενική υπόσταση των επίδικων εγκλημάτων, που αποδίδονται στον κατηγορούμενο, δηλαδή της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή εις βάρος των 9 εγκαλούντων και κατ’ εξακολούθηση ως προς τον καθέναν από αυτούς.

Ειδικότερα, δεν αποδείχθηκε πλήρως ο απαιτούμενος από τα άρθρα 229 παρ. 1 συνδ. 27 παρ. 2 εδ. α’ ΠΚ άμεσος δόλος β’ βαθμού (" ... εν γνώσει ... "}. Δεν αποδείχθηκε, δηλαδή, πέραν πάσης ευλόγου αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε θετικά, ήτοι με βεβαιότητα και σιγουριά, την αναλήθεια των γεγονότων που καταμήνυσε με τις επίδικες εγκλήσεις του.

Συγκεκριμένα, δεν αποδείχθηκε πλήρως και πέραν πάσης ευλόγου αμφιβολίας, ότι ο κατ/νος γνώριζε με βεβαιότητα και σιγουριά ότι οι εγκαλούντες πολεοδομικοί υπάλληλοι δεν είχαν διαπράξει παράβαση καθήκοντος. Αντιθέτως, προέκυψε ότι ο κατ/νος πίστευε εσφαλμένα και, έστω από βαριά άνευ συνειδήσεως αμέλεια του (άρθρο 28 περ.

α’ ΠΚ), στην αλήθεια των καταμηνυόμενων από αυτόν πράξεων ή, στη χειρότερη περίπτωση, πως αυτός (κατ/νος) αμφέβαλε για την αλήθεια των καταμηνυόμενων από αυτόν πράξεων (πως πιθανολογούσε δηλαδή την αναλήθεια αυτών) και, παρά ταύτα, τις καταμήνυσε με τις επίδικες εγκλήσεις του από βαριά εν συνειδήσει αμέλεια του (άρθρο 28 περ.

β’ ΠΚ) ή έστω από ενδεχόμενο δόλο του (άρθρο 27 παρ. 1 ημιπ. β’ ΠΚ). Ακόμη όμως και ενδεχόμενος δόλος του κατ/νου σχετικά με το ψευδές της καταμηνύσεως δεν αρκεί για την πλήρωση της υποκειμενικής υποστάσεως του επίδικου εγκλήματος σύμφωνα με τα άρθρα 229 παρ. 1 συνδ. 27 παρ. 2 εδ. α’ ΠΚ, τα οποία απαιτούν άμεσο δόλο β’ βαθμού, δηλαδή θετική και βέβαιη γνώση της αντικειμενικής αναλήθειας του περιεχομένου της καταμηνύσεως (ΑΠ 2480/2003 ΠοινΧρον ΝΔ’ , 918 ΑΠ 1158/1997 ΠοινΧρον ΜΗ’ , 401 ΑΠ 1513/1988 ΠοινΧρον Λθ’ , 368).

Έπρεπε, επομένως, κατά την ως άνω μειοψηφήσασα γνώμη, να κηρυχθεί ο κατ/νος αθώος των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες κατηγορείται και καταδικάσθηκε πρωτοδίκως, δηλαδή της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή εις βάρος των 9 εγκαλούντων και κατ’ εξακολούθηση ως προς τον καθέναν από αυτούς. Σημειώνεται, ότι η απόκλιση της μειοψηφούσας γνώμης αφορά μόνον στο ως άνω στοιχείο της υποκειμενικής υποστάσεως των επίδικων αξιόποινων πράξεων (τη (θετική και βέβαιη) "γνώση" του ψευδούς της καταμηνύσεως].

Αντιθέτως και κατά τη μειοψηφούσα γνώμη οι επίδικες εγκλήσεις του κατ/νου ήταν αντικειμενικώς ψευδείς και αναληθείς, δηλαδή κανένας από τους 9 εγκαλούντες δεν τέλεσε την προβλεπόμενη από το άρθρο 259 ΠΚ αξιόποινη πράξη της παραβάσεως καθήκοντος, για την οποία καταμηνύθηκε κατ’ επανάληψη από τον κατ/νο.

Είναι, βέβαια, γεγονός ότι εμφιλοχώρησαν αρκετά σφάλματα κατά την εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας από τους εγκαλούντες, τα οποία, όμως, οφείλονται στο δαιδαλώδες της νομοθεσίας αυτής και στην κακή και ευθυνόφοβη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία της πιστής και απαρέγκλιτης τήρησης άστοχων πρακτικών του παρελθόντος (διαμορφωμένων από εσφαλμένη ερμηνεία των κείμενων διατάξεων) και, πάντως, σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν τις καταμηνυθείσες από τον κατ/νο και αποδοθείσες στους εγκαλούντες αξιόποινες πράξεις της παραβάσεως καθήκοντος.

Τέλος, κατά την ομόφωνη κρίση του Δικαστηρίου πρέπει να γίνει δεκτή η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ ήτοι του προτέρου εντίμου βίου και να απορριφθεί εκείνη του άρθρου 84παρ. 2β ΠΚ, ήτοι των μην ταπεινών αιτίων ή της μεγάλης ένδειας καθόσον δεν προέκυψαν μη ταπεινά αίτια ή μεγάλη ένδεια.

Ακολούθως κήρυξε κατά πλειοψηφία τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: Στο Ναύπλιο Ν. Αργολίδας στους παρακάτω αναφερόμενους χρόνους, τέλεσε τα παρακάτω εγκλήματα, ειδικότερα δε: 1) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 02-03-2011 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) της εγκαλούσας Μ.

Κ. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, η οποία (έγκληση) έλαβε Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για την ως άνω εγκαλούσα ότι αυτή τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα ότι ορισθείσα δυνάμει της με αριθμό 2/2011 πράξης της Πταισματοδίκη Ναυπλίου πραγματογνώμονας, κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου εξ αφορμής έγκλησης του νυν κατηγορουμένου, μέτρησε την κορυφή 18 της οικοδομής του Ι.

Φ. στο Ναύπλιο και δολίως την προσδιόρισε στο υψόμετρο της με απόλυτη τιμή 38,16 μ. επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες του τελευταίου. Την αυτή καταγγελία επανέλαβε την 05-03-2011 και την 18-04-2011 σε υπό τις ίδιες ημεροχρονολογίες εγκλήσεις που απηύθυνε στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών και στο Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής αντιστοίχως και κοινοποίησε και στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου προς επιστήριξη της προηγούμενης από 02-03-2011 έγκλησης του.

Τα ως άνω, όμως; καταγγελθέντα δια των από 02-03-2011, 05-03-2011 και 18-04-2011 εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα η εγκαλούσα Μ. Κ. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι.

Φ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες του τελευταίου.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη της ως άνω εγκαλούσας για το πιο πάνω αδίκημα, πλην, όμως, ο εν λόγω σκοπός του δεν ευοδώθηκε, καθόσον με την με αριθμό .../1 Δδ/30-12-2011 Διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου απερρίφθησαν οι ως άνω εγκλήσεις του ως αβάσιμες στην ουσία τους.

2) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις του συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 18-12-2010 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Σ.

Μ. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, η οποίοι (έγκληση) συσχετίσθηκε στις δικογραφίες με Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων ... και ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα ότι ορισθείς δυνάμει της με αριθμό 12/2010 πράξης της Πταισματοδίκη Ναυπλίου πραγματογνώμονας, κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου εξ αφορμής έγκλησης του νυν κατηγορουμένου, μέτρησε την κορυφή 18 της οικοδομής του Ι.

Φ. στο Ναύπλιο και δολίως διέλαβε στην από 18-12-2010 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ότι "η κορυφή 18 δεν βρίσκεται στην στάθμη του Φυσικού Εδάφους", τούτο δε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες του τελευταίου. Την αυτή καταγγελία επανέλαβε την 22-07- 2010, την 13-01-2010 και την 18-04-2011 στις υπό τις ίδιες ημεροχρονολογίες εγκλήσεις που απηύθυνε σε διάφορες υπηρεσίες και κοινοποίησε και στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου προς επιστήριξη των καταγγελιών του.

Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των από 18-12-2010, 22-07-2010, 13-01-2010 και 18-04-2011 εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών Σ. Μ. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι.

Φ. ή τον Τ. Ψ. συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες των τελευταίων.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα, πλην, όμως, ο εν λόγω σκοπός του δεν ευοδώθηκε, καθόσον με τις με αριθμό .../1Δδ/30-12-2011 και .../13-06-2012 Διατάξεις του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου απερρίφθησαν οι ως άνω εγκλήσεις του ως αβάσιμες στην ουσία τους.

3} Εν γνώσει του κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, σε άγνωστο χρόνο του διαστήματος μεταξύ της 23-11-2010 (φερόμενος χρόνος τέλεσης της άδικης πράξης της νυν εγκαλούσας) και της 13-06- 012 (ημεροχρονολογία σύνταξης του επίδικου κατηγορητηρίου), ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) της εγκαλούσας Α.

Φ. την έγγραφη έγκλησή του, η οποία (έγκληση) συσχετίσθηκε σε δικογραφία με Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για την ως άνω εγκαλούσα ότι αυτή τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτήν ότι, ως υπάλληλος της Δ/νσης ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ. Αργολίδας και Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Επιτροπής Κρίσεως Νέων Αυθαιρέτων Επαρχίας Ναυπλίας, με πρόθεση και με σκοπό πορισμού οφέλους στον Τ.

Ψ. δεν συνεκάλεσε την ως άνω επιτροπή εντός 10 ημερών από την ημερομηνία κατάθεσης της από 12-11-2010 ένστασης κατά της με αριθμό πρωτ. ...22-10-2010 έκθεσης αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής και υπολογισμού προστίμων της Δ/νσης ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ. Αργολίδας για να κρίνει επί της εν λόγω ένστασης, με σκοπό να προσπορίσει όφελος στον προαναφερθέντα, καθόσον μέχρι να κριθεί η εν λόγω ένσταση οριστικά από την επιτροπή αυτή δεν μπορούν να βεβαιωθούν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

τα καταλογισθέντα πρόστιμα δυνάμει της έκθεσης αυτοψίας ούτε να κατεδαφισθούν οι αυθαίρετες κατασκευές. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον η εγκαλούσα ουδεμία τέτοια αρμοδιότητα σύγκλησης της εν λόγω επιτροπής είχε και συνεπώς ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Τ.

Ψ..

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη της ως άνω εγκαλούσας για το πιο πάνω αδίκημα, όπως και έλαβε χώρα, καθόσον η ως άνω εγκαλούσα με το από 13-06-2012 κατηγορητήριο του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου παραπέμφθηκε ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου για να δικασθεί για την πράξη της παράβασης καθήκοντος, πλην, όμως, το Δικαστήριο με την με αριθμό 1024/2013 αμετάκλητη απόφασή του κήρυξε αυτήν αθώα.

4) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 05-03-2013 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Π.

Ψ. την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι από κοινού με τον συνάδελφο του Γ. Δ. συνέταξαν την με αριθμό ...2009 έκθεση αυτοψίας αυθαιρέτου για την ιδιοκτησία Ι.

και Α. Φ. και για ένα χρόνο απέκρυψε την ως άνω έκθεση αυτοψίας, κατά παράβαση του άρθρου 1 του Π.Δ. 267/1998, προκειμένου να μην πληρώσει ο Ι. Φ. τα προβλεπόμενα πρόστιμα και για να του δοθεί η δυνατότητα να ενεργήσει παρανόμως προς αναθεώρηση της οικοδομικής άδειας. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον ο εγκαλών είχε λάβει γνώση των υπηρεσιακών εγγράφων (...24-02-2009), στα οποία εξηγείται αναλυτικώς η ακολουθηθείσα διαδικασία.

Με την ίδια ως άνω καταγγελία, την οποία επαναλαμβάνει και στην από 30-04-2013 έγκληση του, κατεμήνυσε τον ως άνω εγκαλούντα ότι δίδοντας στον Ι. Φ. τη δυνατότητα να προβεί στην αναθεώρηση της οικοδομικής του άδειας παραβίασε το Νόμο και διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, ενεργώντας επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι.

Φ.. Πάντα, όμως, τα ανωτέρω ήταν ψευδή, καθόσον με την με αριθμό 732,866/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου όλες οι ενέργειες του εν λόγω εγκαλούντος εκρίθησαν σύννομες.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα.

5) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, α) σε άγνωστο χρόνο του διαστήματος από το έτος 2009 έως την 10-01-2012 (ημεροχρονολογία σύνταξης του επίδικου κατηγορητηρίου), ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Β.

Μ. την έγγραφη έγκλησή του και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι υπέβαλε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου την συνταχθείσα για την οικοδομή του Ι. Φ. έκθεση αυτοψίας ένα χρόνο μετά τη διενέργειά της, κάλεσε τον Ι.

Φ. να αναθεωρήσει την με αριθμό 1 /2007 οικοδομική άδεια, παρόλο που αυτή δεν μπορούσε κατά νόμο να αναθεωρηθεί, παρέπεμψε τον φάκελο της υπόθεσης Φ. στην πρωτοβάθμια ΕΠΑΕ τον Ιούνιο του 2009, ενώ εκκρεμούσε η ένσταση του Ι. Φ. προς την επιτροπή αυθαιρέτων από τον Απρίλιο του 2009 και ως πρόεδρος της πρωτοβάθμιας ΕΠΑΕ δέχθηκε να κρίνει την αναθεωρημένη άδεια του Ι.

Φ., καίτοι αυτό δεν ήταν επιτρεπτό, σύμφωνα με την με αριθμό 705/1995 γνωμοδότηση του NIK. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 732, 866/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος, β) Την 03-03-2009 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του ίδιου ως άνω εγκαλούντος την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, η οποία έλαβε Α.Β.Μ. ...

και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, ως προϊστάμενος της Δ/νσης ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ. Αργολίδας, την 23-09-2008, οπότε και ο αρμόδιος υπάλληλος διενήργησε αυτοψία στην οικοδομή του Τ.

Ψ. και διαπίστωσε παραβάσεις, δεν προέβη στη σύνταξη έκθεσης αυτοψίας με υπολογισμό προστίμων για αυτές, αλλά συνέταξε το με αριθμό .../2008 έγγραφο διακοπής εργασιών, δίδοντας έτσι τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη να προβεί σε διαδικασία αναθεώρησης της οικοδομικής του άδειας, με σκοπό όπως ωφελήσει τον Τ. Ψ.

από την επιβολή σε βάρος του των προστίμων από τις διαπιστωθείσες παραβάσεις. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 1024/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος, γ) Την 16-01-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του ίδιου ως άνω εγκαλούντος την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, η οποία έλαβε ...

και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, ως αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Κρίσης Νέων Αυθαιρέτων, ανέβαλε την εκδίκαση της ένστασης του Ι.

Φ. κατά της με αριθμό ...30-03-2009 έκθεσης αυτοψίας αυθαιρέτου και δεν συνεκλήθη η επιτροπή εκ νέου μετά πάροδο 60 ημερών, με σκοπό να προσπορίσει παράνομο όφελος στον Ι. Φ.. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 1623/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα, όπως και έγινε.

6) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 04-06-2010 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Δ.

Μ. την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγκλησή του, η οποία συσχετίσθηκε στη δικογραφία με Α.Β.Μ. ... και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι, ενώ είχε ορισθεί πραγματογνώμονας με την με αριθμό 3/2010 πράξη της Πταισματοδίκη Ναυπλίου, κατόπιν της με αριθμό ...

παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου, προκειμένου να μετρήσει την κορυφή 18, κοινή των οικοπέδων Φ. και Ψ., με δόλο και ενάντια στους κανόνες της επιστήμης του υπολόγισε αυθαίρετα, χωρίς τη χρήση ειδικών τεχνικών οργάνων, το υψόμετρο της κορυφής 18 του οικοπέδου Φ. σε 39,62 μ., ώστε να καθίσταται νόμιμη η κατασκευή της οικοδομής του τελευταίου, γεγονός που επιδίωκε.

Τα ίδια επανέλαβε και στις από 07-06-2010, 23-08-2010, 18-12-2010, 02-03-2011, 18-04-2011 και 23-01-2013 συμπληρωματικές εγκλήσεις του. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον αφενός με την με αριθμό .../1Δ5/30-12-2011 Διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου, αφετέρου με την με αριθμό 732, 866/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος.

7) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 12-12-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Ε.

Π. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, συνιστάμενο στο γεγονός ότι ο ως άνω εγκαλών, χρεωθείς εκ της υπηρεσίας του τις υποθέσεις των οικοδομικών αδειών των Φ. και Ψ., δεν διακόπτει τις διαδικασίες αναθεώρησης των οικοδομικών αδειών των ανωτέρω, δεν ανακαλεί τις εν λόγω άδειες προκειμένου να χαρακτηρισθούν αυθαίρετες οι κατασκευές και να κατεδαφισθούν και δεν επιβάλει τα πρόστιμα με τον τρόπο υπολογισμού που επιθυμεί ο κατηγορούμενος.

Την αυτή καταγγελία επανέλαβε και την 12-11-2012, 02-05-2012, 17-07-2012, 05-03- 2013, 09-01-2013 και την 01-03-2012 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ναυπλίου και σε διάφορες υπηρεσίες προς επιστήριξη των καταγγελιών του. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των ως άνω εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών Ε.

Π. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. και τον Τ. Ψ., συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες των τελευταίων, καθόσον οι ενέργειές του αναφορικά με τις εν λόγω οικοδομικές άδειες ήταν σύννομες.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα.

8) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, α) την 03-03-2009 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του εγκαλούντος Ι.

Π. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, η οποία έλαβε Α.Β.Μ. ..., στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, συνιστάμενο στο γεγονός ότι ο ως άνω εγκαλών, καίτοι την 23-09-2008 διενήργησε αυτοψία στην οικοδομή του Τ. Ψ.

και διαπίστωσε παραβάσεις, δεν προέβη στη σύνταξη έκθεσης αυτοψίας με υπολογισμό προστίμων για αυτές, αλλά συνέταξε το με αριθμό .../2008 έγγραφο διακοπής εργασιών, δίδοντας έτσι τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη να προβεί σε διαδικασία αναθεώρησης της οικοδομικής του άδειας, με σκοπό να ωφελήσει τον ανωτέρω από την επιβολή των σε βάρος του προστίμων.

Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 1024/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος, β) Την 16-01-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) του ίδιου ως άνω εγκαλούντος την υπό την ίδια ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, η οποία έλαβε Α.Β.Μ. ...

και στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για τον ως άνω εγκαλούντα ότι αυτός τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πλέον συγκεκριμένα κατεμήνυσε αυτόν ότι κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, ως μέλος της Επιτροπής Κρίσης Νέων Αυθαιρέτων, ανέβαλε την εκδίκαση της ένστασης του Ι. Φ. κατά της με αριθμό ...30-03-2009 έκθεσης αυτοψίας αυθαιρέτου και δεν συνεκλήθη η επιτροπή εκ νέου μετά πάροδο 60 ημερών, με σκοπό να προσπορίσει παράνομο όφελος στον Ι.

Φ.. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα υπό του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον με την με αριθμό 1623/2013 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου εκρίθη το σύννομο των ως άνω ενεργειών του εγκαλούντος και κηρύχθηκε αυτός αθώος.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη του ως άνω εγκαλούντος για το πιο πάνω αδίκημα.

9) Εν γνώσει του, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αξιόποινες πράξεις και συγκεκριμένα, την 12-12-2012 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ναυπλίου και του Γραμματέα αυτού κατέθεσε σε βάρος (εκτός άλλων) της εγκαλούσας Μ.

Μ. την υπό την ίδια ως άνω ημεροχρονολογία έγγραφη έγκλησή του, στην οποία, μεταξύ άλλων, διέλαβε για την ως άνω εγκαλούσα ότι αυτή τέλεσε το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, συνιστάμενο στο γεγονός ότι η ως άνω εγκαλούσα, χρεωθείσα εκ της υπηρεσίας της τις υποθέσεις των οικοδομικών αδειών των Φ. και Ψ., δεν διακόπτει τις διαδικασίες αναθεώρησης των οικοδομικών αδειών των ανωτέρω, δεν ανακαλεί τις εν λόγω άδειες προκειμένου να χαρακτηρισθούν αυθαίρετες οι κατασκευές και να κατεδαφισθούν και δεν επιβάλει τα πρόστιμα με τον τρόπο υπολογισμού που επιθυμεί ο κατηγορούμενος.

Την αυτή καταγγελία επανέλαβε και την 12-11-2012, 02-05-2012, 17-07- 2012, 05-03-2013, 09-01-2013 και την 01-03-2012 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ναυπλίου και σε διάφορες υπηρεσίες προς επιστήριξη των καταγγελιών του. Τα ως άνω, όμως, καταγγελθέντα δια των ως άνω εγκλήσεων του κατηγορουμένου ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειάς αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα η εγκαλούσα Μ.

Μ. ουδέποτε διέπραξε το ποινικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και ενήργησε επί σκοπώ όπως ωφελήσει τον Ι. Φ. και τον Τ. Ψ., συγκαλύπτοντας πολεοδομικές αυθαιρεσίες των τελευταίων, καθόσον οι ενέργειες της αναφορικά με τις εν λόγω οικοδομικές άδειες ήταν σύννομες.

Στην πράξη του αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική και πειθαρχική δίωξη της ως άνω εγκαλούσας για το πιο πάνω αδίκημα.

Δέχεται ομοφώνως την συνδρομή της ελαφρυντικής περίστασης του όρθρου 84§2α ΠΚ. δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή".

Με αυτά που δέχθηκε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, διέλαβε στην απόφαση του, την κατά τα ανωτέρω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικό περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, για τις οποίες καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των όρθρων 26 παρ.1 α,27 παρ. 1,53,57,94, 98, 229 παρ.1 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή με ασαφείς ή ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και δε στερείται η απόφαση νόμιμης βάσεως.

Ειδικότερα, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, έχει διαληφθεί στην προσβαλλομένη απόφαση η απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς τη συνδρομή των αναγκαίων στοιχείων για την κατάφαση της αντικειμενικής υποστάσεως του ανωτέρω εγκλήματος, συγκεκριμένα δε εκτίθενται περιστατικά που καταδεικνύουν το ψευδές περιεχόμενο των προαναφερθεισών εγκλήσεων του ήδη αναιρεσείοντος σε βάρος των πολιτικώς εναγόντων [απαλλακτικές αποφάσεις ποινικών δικαστηρίων, αλλά και εισαγγελικές διατάξεις που απέρριψαν εγκλήσεις του αναιρεσείοντος],ενώ αιτιολογείται πλήρως και ο άμεσος δόλος αυτού, ήτοι η γνώση της αναλήθειας των όσων αυτός διέλαβε στις κατά των πολιτικώς εναγόντων εγκλήσεις του, με πρόθεση να κινηθεί σε βάρος αυτών ποινική δίωξη.

Εξ άλλου, από το σύνολο του παραπάνω σκεπτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει με βεβαιότητα ότι συνεκτιμήθηκαν από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο όλα τα αναφερόμενα αποδεικτικό μέσα και αυτό δεν ήταν υποχρεωμένο να προβεί σε χωριστή αξιολόγησή τους και να αντικρούσει ειδικά το περιεχόμενο κάθε ενός εξ αυτών.

Οι λοιπές αιτιάσεις του [αρνούμενου την κατηγορία] αναιρεσείοντος, περί εσφαλμένης εκτιμήσεως των αποδείξεων, εγγράφων και μαρτυρικών καταθέσεων και μη συνεκτιμήσεως ορισμένων εγγράφων, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, διότι, υπό την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, στρέφονται κατά της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου, που είναι αναιρετικά ανέλεγκτη.

Συνεπώς, οι από το όρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ του ΚΠοινΔ λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως και περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και ελλείψεως νόμιμης βάσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων πολιτικώς εναγόντων [άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ], δεδομένου ότι δεν παρέστησαν οι κλητευθέντες Μ. Κ. και Σ. Μ., καθώς ο Β. Μ., για τον οποίο προσκομίσθηκε η με αριθμό ...2016 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου Ναυπλιέων-Αργολίδος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-7-2016 αίτηση του Π. Π. του Κ., για αναίρεση της με αριθμό 1054α/2015,486/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων πολιτικώς εναγόντων, εκ πεντακοσίων [500] Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις10 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ