Supreme Court dismisses appeal against labor contract termination, upholding lower court's decision on economic reasons.

Απόφαση 1651 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1651/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 11 Ιανουαρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Κ. του Σ. που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ξενοφώντα Νικολάου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων:1)υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας με την επωνυμία "... ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αργυρούπολη Αττικής και 2) της εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΦΡΟΥΡΗΣΗΣ-ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Γλυφάδα Αττικής, οι οποίες παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Δημητρίου Καρούζου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-9-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν η 223/2013 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 67/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων με την από 29-5-2014 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1184/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω απόφαση και παρέπεμψε για περαιτέρω εκδίκαση την υπόθεση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο.

Εκδόθηκε η 504/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, την αναίρεση της οποίας ζητά ο αναιρεσείων με την από 5-2-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Τριανταφυλλιά Πατρώνα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 5.2.2021 [με αριθ. εκθ. καταθ. 7/6.4.2021]] αίτηση διώκεται η αναίρεση της υπ' αριθ. 504/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Ο αναιρεσείων με την από 3.9.2012 αγωγή του κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης [την οποία κατά τους ισχυρισμούς του, κατά τη διάρκεια της δίκης διαδέχθηκε η δεύτερη], ζητούσε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του, ως αντιβαίνουσα στις διατάξεις του Ν. 1284/1982 λόγω της συνδικαλιστικής του ιδιότητας άλλως για την περίπτωση που ήθελε γίνει δεκτό ότι συνέτρεχαν οικονομοτεχνικοί λόγοι, λόγω μη τήρησης στην επιλογή του των αντικειμενικών κριτηρίων, που επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, ως και να υποχρεωθεί αυτή να του καταβάλει τους μισθούς υπερημερίας που ειδικότερα αναφέρει.

Επ' αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 223/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, διαδικασίας εργατικών διαφορών, η οποία απέρριψε αυτήν ως ουσία αβάσιμη, δεχόμενη ότι η απόλυσή του έγινε για οικονομοτεχνικούς λόγους και στη συνέχεια η υπ' αριθ. 67/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, η οποία απέρριψε την έφεση του ενάγοντος ήδη αναιρεσείοντος ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Κατόπιν ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του τελευταίου η ως άνω απόφαση του Μονομελούς Εφετείου αναιρέθηκε με την υπ' αριθ. 1184/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, λόγω μη λήψης υπόψη του λόγου εφέσεως, που αφορούσε την παράβαση των διατάξεων περί προστασίας των συνδικαλιστικών στελεχών. Ακολούθησε επανεκδίκαση της έφεσης και εκδόθηκε η απορρίψασα εκ νέου κατ' ουσίαν την έφεση αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθ. 504/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών.

Η αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ] θα ερευνηθεί δε περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των διαλαμβανομένων σ' αυτήν λόγων [άρθρ. 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ].

Κατά τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ.5,7 και 23 παρ.2 του ν.1264/1982 είναι άκυρη η καταγγελία της σχέσης εργασίας μελών της διοίκησης συνδικαλιστικής οργάνωσης μεταξύ των οποίων, αν δεν προβλέπεται διαφορετικά από το καταστατικό της προστατεύονται κατά σειρά, ο πρόεδρος, αναπληρωματικός πρόεδρος ή αντιπρόεδρος, ο γενικός γραμματέας κλπ.

κατά τη διάρκεια της θητείας τους και ένα χρόνο μετά τη λήξη της εκτός αν υπάρχει ένας από τους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 10 του ίδιου άρθρου και διαπιστωθεί η ύπαρξή του κατά τη διαδικασία, που ορίζεται στο άρθρο 15 του νόμου αυτού. Σε περίπτωση μη τηρήσεως της διαδικασίας αυτής η απόλυση του προστατευόμενου μέλους της διοικήσεως συνδικαλιστικής οργανώσεως είναι άκυρη και ο εργοδότης, εκτός από την υποχρέωσή του να του καταβάλει αποδοχές υπερημερίας, είναι υποχρεωμένος σε επαναπρόσληψη αυτού, απειλούμενων μάλιστα των ποινών που προβλέπονται από το άρθρο 23 του ίδιου νόμου.

Αναγκαία όμως προϋπόθεση για την ανωτέρω προστασία των συνδικαλιστικών στελεχών αποτελεί η διατήρηση της επιχείρησης σε λειτουργία. Σε περίπτωση όμως διαλύσεως τμήματός της στο οποίο απασχολούνται τα στελέχη αυτά, δεν αίρεται η παρεχόμενη προστασία και ο εργοδότης οφείλει να απασχολήσει τον προστατευόμενο σε άλλο τμήμα, εκτός αν λόγω της ιδιομορφίας της εργασίας είναι εκ των πραγμάτων αδύνατη η απασχόληση σε άλλο τμήμα.

Εφόσον η καταγγελία λαμβάνει χώρα λόγω οριστικής διακοπής της λειτουργίας της επιχείρησης ή τμήματος αυτής, ή αναδιοργάνωσης της επιχειρήσεως ή τμήματος αυτής, για οικονομοτεχνικούς λόγους, δεν απαιτείται η προσφυγή στην επιτροπή προστασίας συνδικαλιστικών στελεχών. Η επιτροπή αυτή αποφαίνεται μόνον αν συντρέχει ή όχι κάποιος από τους προβλεπόμενους από το νόμο λόγους απόλυσης και όχι για τη συνδρομή των προϋποθέσεων της ειδικής προστασίας των συνδικαλιστών στελεχών.

Η δεσμευτικότητα, όμως, της αποφάσεως της Επιτροπής υφίσταται μόνο για τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 14 παρ. 10 του Ν. 1264/1982, λόγους καταγγελίας στους οποίους δεν περιλαμβάνονται και οι οφειλόμενοι σε οικονομοτεχικούς λόγους, οι οποίοι εκφεύγουν του ελέγχου αυτής. Σχετική δε, κρίση της δεν δεσμεύει τα δικαστήρια και δεν λαμβάνεται υπόψη.

Ο έλεγχος, στην τελευταία περίπτωση, συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών θα γίνει από το πολιτικό δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αγωγής, με την οποία το συνδικαλιστικό στέλεχος προσέβαλε την απόλυσή του. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 281, 361, 648, 651, 652, 656, 657, 658 και 660 του Α.Κ. καθώς και του άρθρου 7 του ν. 2112/1920, προκύπτει ότι ο εργοδότης δικαιούται να ρυθμίζει οποιοδήποτε θέμα ανάγεται στην οργάνωση και λειτουργία της επιχειρήσεως του προς επίτευξη των σκοπών αυτής, καθορίζοντας το είδος, τον τόπο, το χρόνο, τις συνθήκες εργασίας και γενικά τους όρους παροχής αυτής, αν το εν λόγω δικαίωμά του στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν ανακαλείται ή περιορίζεται από ειδική διάταξη του νόμου ή από την ατομική σύμβαση ή αν δεν υπερβαίνει τα όρια του άρθρου 281 Α.Κ.

Δεν αποκλείεται δε σ' αυτόν το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση, η άσκηση όμως του δικαιώματός του αυτού πρέπει να μην υπερβαίνει προφανώς τα όρια που διαγράφονται από την ίδια διάταξη του άρθρου 281 Α.Κ. Περαιτέρω, επί απολύσεων που οφείλονται σε οικονομοτεχνικούς λόγους -όπως, μεταξύ άλλων, είναι η αναδιοργάνωση των υπηρεσιών της επιχειρήσεως και η μείωση του προσωπικού για λόγους οικονομιών που επιβάλλονται από συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες τις οποίες η επιχείρηση αντιμετωπίζει - η απόφαση (επιλογή) του εργοδότη να ανταπεξέλθει με τον τρόπο αυτό στη διαφαινόμενη οικονομική κρίση της επιχειρήσεως δεν ελέγχεται από τα δικαστήρια.

Ελέγχονται όμως αφενός ο αιτιώδης σύνδεσμος της επιλογής αυτής και της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας συγκεκριμένου εργαζομένου (ως έσχατου μέσου αντιμετωπίσεως των προβλημάτων της επιχειρήσεως) και αφετέρου ο τρόπος επιλογής του εν λόγω εργαζομένου ως απολυτέου, η οποία (επιλογή) πρέπει να πραγματοποιείται βάσει των αντικειμενικών κριτηρίων του άρθρου 281 Α.Κ.

Συγκεκριμένα, για την επιλογή του απολυτέου μεταξύ των εργαζομένων που ανήκουν στην αυτή επαγγελματική κατηγορία και ειδικότητα, θα ληφθούν υπόψη η απόδοση, η αρχαιότητα, η ηλικία, τα οικογενειακά βάρη, η οικονομική κατάσταση κάθε μισθωτού, η δυνατότητα εξευρέσεως από αυτόν άλλης εργασίας ή έστω πρέπει ο εργοδότης, να προτείνει στο μισθωτό που πρόκειται να απολυθεί την απασχόλησή του σε άλλη θέση, έστω και κατώτερη εκείνης που αυτός κατείχε, εφόσον βεβαίως υπάρχει τέτοια κενή θέση στην επιχείρησή του και ο υπό απόλυση μισθωτός είναι κατάλληλος να εργασθεί σ' αυτή, ή με μερική απασχόληση, ακόμη και με τη χρήση της λεγόμενης τροποποιητικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας.

Όλα δε, τα στοιχεία αυτά, πρέπει να προβληθούν με το δικόγραφο της αγωγής, ή με τις προτάσεις κατ' ένσταση ή αντένσταση [ΑΠ 666/2015]. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή [ΟλΑΠ 2/2013, 7/2006].

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, μετά από συνεκτίμηση των μετ' επίκληση προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, δέχτηκε ανελέγκτως ότι <<...ο ενάγων προσλήφθηκε στις 24.5.2007 ...με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως προσωπικό ασφαλείας - φύλακας περιφερόμενος σε διάφορες επιχειρήσεις με τις οποίες η άνω εργοδότρια συνεργαζόταν και εργάσθηκε μέχρι 31.3.2010 λόγω του ότι η ανωτέρω εργοδότρια λύθηκε και ετέθη σε εκκαθάριση και μεταφέρθηκε ως εργαζόμενος με παρόμοια δικαιώματα και υποχρεώσεις στην πρώτη εναγομένη ... ...η οποία είναι επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας ...και αποτελούσε διάδοχο της ...

AE... Eιδικότερα προσλήφθηκε να εργασθεί ως φρουρός σημείων και ασφαλείας σε καταστήματα επιχειρήσεων στο Ν. Αχαΐας, των οποίων τη φρούρηση είχε αναλάβει η νέα εργοδότριά του, ανάλογα με τις ανάγκες της τελευταίας και κατά την αδέσμευτη κρίση της, τοποθετήθηκε δε ως φύλακας στην επιχείρηση … στις 8.5.2011 εκλέχτηκε με 3ετή θητεία και εκτέλεσε καθήκοντα Γενικού Γραμματέα στο ΔΣ της συνδικαλιστικής οργάνωσης ......στις 27.5.2011 το ΔΣ συγκροτήθηκε σε σώμα, στις 6.6.2011 αντίγραφο του σχετικού πρακτικού κοινοποιήθηκε στην 1η εναγομένη...

Η εταιρεία ... στις 21.7.2012 διέκοψε τη συνεργασία της με την 1η εναγομένη. Η τελευταία αναγκάσθηκε λόγω οικονομοτεχνικών λόγων να καταγγείλει τις συμβάσεις εργασίας 14 εργαζομένων ...ως φύλακες στην ανωτέρω εταιρεία μεταξύ των οποίων ...και ο ενάγων, του οποίου κατήγγειλε εγγράφως τη σύμβαση στις 21.8.2012 ...στο έγγραφο της καταγγελίας εξηγούσε ότι ο λόγος της καταγγελίας συνίστατο στην απρόβλεπτη διακοπή της συνεργασίας με την ..., η οποία δεν της επέτρεπε να συνεχίσει να τον απασχολεί ούτε σε άλλες εταιρείες με τις οποίες ακόμη συνεργαζόταν, λόγω της σταθερής άρνησής τους να αποδεχθούν την πρότασή της ως εργοδότριας...να αντικαταστήσουν κάποιον από τους φύλακες που αυτές χρησιμοποιούσαν στα καταστήματά τους με τον ενάγοντα...Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι η 1η εναγομένη διατήρησε τη συνεργασία φύλαξης με τα κείμενα στο Ν.

Αχαΐας καταστήματα των εταιρειών M., C. , P. και Ι., με τις οποίες επικοινώνησε για να πληροφορηθεί εάν χρειάζονταν να προσλάβουν κάποιον άλλον εργαζόμενο ή ν' αντικατασταθεί κάποιος από τους ήδη εργαζόμενους σε αυτές με κάποιον εκ των ως άνω απολυμένων, πλην όμως οι φυλασσόμενες αρνήθηκαν κατηγορηματικά κάποια σχετική αλλαγή στους ήδη απασχολούμενους σε αυτές όπως είχαν δικαίωμα από τις σχετικές συμβάσεις που είχαν συνάψει με την 1η εναγομένη, στις οποίες είχε συμφωνηθεί ότι το προσωπικό φύλαξης θα τυγχάνει της απολύτου εγκρίσεως του πελάτη ήτοι της φυλασσόμενης επιχείρησης ...στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η από 3.11.2011 σύμβαση της εταιρείας ...

και της P. AE, όπου εργαζόταν ο ενάγων, στην οποία ως αναφέρεται στο υπ' αριθ. 1, 5 άρθρο αυτής, οι φρουροί εκ του προσωπικού του συμβαλλομένου θα επιλέγονται από αυτόν αλλά θα είναι της αρεσκείας του αντισυμβαλλομένου. Ο αντισυμβαλλόμενος ανά πάσα στιγμή έχει το δικαίωμα να ζητά αντικατάσταση φρουρού σε συνεργασία με τη διεύθυνση ασφαλείας του συμβαλλομένου...

η ενέργεια της πρώτης εναγομένης - εργοδότριας να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας του ενάγοντος οφειλόταν αποκλειστικά στην έλλειψη της δυνατότητάς της να τον απασχολήσει, με συνέπεια ο ενάγων να μην τυγχάνει της προστασίας του ν. 1264/1982, αφού η ύπαρξη της παραπάνω δυνατότητας είναι μία εκ των τεσσάρων προϋποθέσεων που απαιτούνται να συντρέχουν προκειμένου να υπαγόταν στις διατάξεις του ν. 1264/1982, ούτε ετίθετο ζήτημα λήψης σχετικής απόφασης από την Επιτροπή Προστασίας του άρθρου 15,1 του Ν. 1264/82.

Επί πλέον η εργοδότρια εξάντλησε κάθε πιθανότητα απασχόλησης του ενάγοντος σε κατάστημα κάποιας από τις εταιρείες που ακόμη συνεργάζονταν μαζί της, δεδομένου ότι λόγω της ιδιομορφίας του είδους της απασχόλησης, η οποία αφορά στην προστασία των καταστημάτων των πελατισσών... από πάσης φύσεως κινδύνους...

αναπτύσσονται μεταξύ των φυλάκων εκάστου καταστήματος και των εργαζομένων σε αυτό και κατ' επέκταση και της ίδιας της πελάτισσας εταιρείας, στενοί διαπροσωπικοί δεσμοί διαπνεόμενοι κυρίως από το αίσθημα εμπιστοσύνης στις προσωπικές ικανότητες του κάθε φύλακα που έχουν επάξια κερδίσει την εμπιστοσύνης τους μέσω της ορθής άσκησης των καθηκόντων τους, με άλλα άγνωστα προς αυτές άτομα...εξηγεί το προβλεπόμενο στις συμβάσεις όρο ότι η εργοδότρια πρώτη εναγομένη θα χρησιμοποιεί σε κάθε κατάστημα προσωπικό κατόπιν εγκρίσεως του πελάτη, η μόνη δε αναφορά που γίνεται στην προαναφερθείσα σύμβαση με την εταιρεία M.

σε αντικατάσταση εργαζομένου αφορά μόνο την περίπτωση που θα ζητήσει εγγράφως η πελάτισσα εταιρεία, οπότε η εργοδότρια υποχρεούται να προβεί στην αντικατάστασή της χωρίς ν' απαιτεί να μάθει τους λόγους....συμβατική πρόβλεψη από το περιεχόμενο της οποίας προκύπτει η σπουδαιότητα του αισθήματος εμπιστοσύνης ανάμεσα στην πελάτισσα και τα πρόσωπα των φυλάκων....

καθίσταται ξεκάθαρο ότι η πρωτοβουλία για την επιλογή των φυλάκων και του συνολικού αριθμού αυτών που θα απασχολούνται σε κάθε κατάστημα απόκειται στη διακριτική ευχέρεια των πελατισσών επιχειρήσεων και όχι της πρώτης εναγομένης, η οποία, αντιθέτως υποχρεούται να συνεργάζεται με την πελάτισσα εταιρεία, αφού άλλως κινδυνεύει να καταγγελθεί η μεταξύ τους συμφωνία από την τελευταία...Αποδείχθηκε επί πλέον ότι λόγω της γενικευμένης κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας η εταιρεία "L." διέκοψε και αυτή τη συνεργασία με την πρώτη εναγομένη σε αμφότερα τα κείμενα στο νομό Αχαΐας καταστήματα...γεγονός που επιρρωνύει την ....

διαμορφωθείσα πλήρη δικανική πεποίθηση του δικαστηρίου ότι η απόλυση του ενάγοντος δεν ήταν καθόλου προσχηματική... αλλά οφειλόταν σε καθαρά οικονομοτεχνικούς λόγους, οι οποίοι καθιστούσαν αναγκαία την απόλυσή του, όπως και των λοιπών εργαζομένων στα καταστήματα της C. - Μ. στο νομό Αχαΐας, ως εσχάτου μέσου αντιμετώπισης των οικονομικών προβλημάτων της εργοδότριας εταιρείας>>.

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται η πλημμέλεια ότι με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλομένη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις του άρθρου 14 παρ 5 και 10 του ν. 1264/1982, οι οποίες επιτρέπουν την απόλυση συνδικαλιστικού στελέχους μόνο για συγκεκριμένους λόγους, καθόσον με την αιτιολογία ότι η συμφωνία μεταξύ εργοδότριας και φυλασσόμενης εταιρείας, δια της οποίας εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της τελευταίας η πρωτοβουλία για την επιλογή των φυλάκων της, εισάγει ανεπίτρεπτα εξαίρεση στις ως άνω διατάξεις, η οποία οδηγεί στην άρση της προστασίας, που του παρέχει ο νόμος ως συνδικαλιστικού στελέχους.

Ως εκ τούτου υπέπεσε στην πλημμέλεια του λόγου εκ του αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφού σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά η απόλυση του ενάγοντος έγινε για λόγους οικονομοτεχνικούς και συγκεκριμένα, γιατί λόγω της οικονομικής κρίσης η διακοπή της συνεργασίας της εργοδότριάς του, πρώτης αναιρεσίβλητης όχι μόνο με την επιχείρηση C.

Μ., στην οποία απασχολείτο ως φύλακας αλλά αργότερα και με την εταιρεία L. της δημιούργησε οικονομικά προβλήματα, αφού περιορίσθηκαν τα έσοδά της και συρρικνώθηκαν οι θέσεις εργασίας της με συνέπεια την καταγγελία των συμβάσεων συνολικά δέκα τεσσάρων [14] φυλάκων, εργαζομένων της, μεταξύ των οποίων και του αναιρεσείοντος.

Η απώλεια αυτών των θέσεων εργασίας ισοδυναμεί με παύση λειτουργίας τμήματος εργασίας, το οποίο λόγω της ιδιομορφίας των παρεχομένων υπηρεσιών δεν μπορεί να αναπληρωθεί και καθιστά αδύνατη την απασχόληση του αναιρεσείοντος σε άλλο τμήμα. Επί πλέον δεν καλύπτεται από την προστασία που του παρέχει ο νόμος ως συνδικαλιστικού στελέχους.

Εξ άλλου ανάγεται στο διευθυντικό δικαίωμα της εργοδότριας εταιρείας η επιλογή του μέτρου των απολύσεων για να ανταπεξέλθει στην οικονομική κρίση και δεν ελέγχεται από το δικαστήριο παρά μόνο η επιλογή των εργαζομένων και στην προκειμένη περίπτωση του αναιρεσείοντος, ο οποίος σύμφωνα με τις ως άνω παραδοχές δεν μπορούσε να απασχοληθεί σε άλλη επιχείρηση λόγω της συμβατικής δέσμευσης της εργοδότριάς του να εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια της επιχείρησης - πελάτη η αποδοχή και έγκριση του φύλακα για προσφορά των υπηρεσιών του.

Επί πλέον στο διευθυντικό δικαίωμα της αναιρεσίβλητης ανάγονται και οι όροι της συμφωνίας με τις φυλασσόμενες εταιρείες και όσα υποστηρίζει ο αναιρεσείων περί ακυρότητος και καταχρηστικότητας του ως άνω όρου [της διακριτικής ευχέρειας αποδοχής του προσώπου του φύλακα από την φυλασσόμενη εταιρεία] είναι απαράδεκτα, γιατί αφορούν τις σχέσεις τρίτων και στερείται εννόμου συμφέροντος, αφού το έννομο συμφέρον του περιορίζεται μόνο στην αιτία της καταγγελίας.

Κατόπιν τούτων, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα πρόταση που προηγήθηκε, δεν απαιτείται απόφαση της επιτροπής προστασίας συνδικαλιστικών στελεχών, λόγω δε της ως άνω ιδιομορφίας, κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν συντρέχει περίπτωση ελέγχου του αιτιώδους συνδέσμου της επιλογής του αναιρεσείοντος σε σχέση με άλλους εργαζομένους, αφού απολύθηκαν όλοι οι φύλακες της αναιρεσίβλητης που απασχολούνταν στην εταιρεία C.

Μ., καθόσον σύγκριση με άλλους φύλακες απασχολουμένους σε άλλες επιχειρήσεις - πελάτες δεν μπορεί να γίνει για τους λόγους που προαναφέρθηκαν αλλ' ούτε και ο αναιρεσείων επικαλείται στην αγωγή του. Κατ' ακολουθίαν η προσβαλλομένη απόφαση η οποία με συναφείς αιτιολογίες δέχθηκε ότι είναι έγκυρη η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του αναιρεσείοντος και απέρριψε την έφεση αυτού, επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση που είχε αποφανθεί ομοίως, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προδιαληφθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και δεν στέρησε την απόφαση του νόμιμης βάσης, γι' αυτό και ο εκ του αριθ. 1 του άρθρου 559 πρώτος και εκ του αριθ. 1 και 8 του ιδίου άρθρου λόγοι αναίρεσης θα πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Απορριπτέοι ως απαράδεκτοι είναι και οι φερόμενοι ως τρίτος, τέταρτος και πέμπτος λόγος, που είναι συναφείς με τον πρώτο λόγο, αφού με την επίκληση των λόγων 1, 19 και 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ο αναιρεσείων αναφέρεται στην προσβαλλομένη απόφαση προβάλλοντας επιχειρήματα υπέρ των θέσεών του, που πλήττουν το αποδεικτικό πόρισμα.

Μετά από αυτά πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση στο σύνολό της και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων [άρθρ. 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ], ως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5.2.2021 αίτηση κατά της υπ' αριθ. 504/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων [1800] ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Οκτωβρίου 2022.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ