Supreme Court quashes appeal court decision for failure to consider sworn affidavit as evidence.

Απόφαση 1651 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Το Εφετείο, εφόσον δεν προκύπτει ότι, για το σχηματισμό της κρίσης του, έλαβε υπόψη την ένορκη βεβαίωση, υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, το οποίο ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε, και είναι βάσιμοι οι, περί αυτού, δεύτερος και τρίτος από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγοι της αναίρεσης.

Αριθμός 1651/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Π. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αναγνωστόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΤΛΑΝΤΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ - ΔΙΑΝΟΜΑΙ ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Α. χας Γ. Β., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Χαρίτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-6-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 821/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5166/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-7-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Ανδρέας Δουλγεράκης, διάβασε την από 21-3-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι δεύτερος και τρίτος, λόγοι αναιρέσεως και να απορριφθούν οι πρώτος, τέταρτος και πέμπτος.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τα άρθρα 335, 338 έως 341 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το Δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τους πραγματικούς ισχυρισμούς που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων, στις υποθέσεις που δικάζονται κατά τη διαδικασία των άρθρων 664 επ.

του ΚΠολΔ, περιλαμβάνονται και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, που έγιναν νομοτύπως, κατά το άρθρο 671 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, δηλαδή ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες. Οι βεβαιώσεις αυτές αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, σε σχέση με τους μάρτυρες και τα έγγραφα.

Επομένως μόνη η μνεία στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου, ότι ελήφθησαν υπόψη τα έγγραφα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, δεν αποδεικνύει και ότι ελήφθησαν υπόψη και οι ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες οι ίδιοι είχαν επικαλεστεί και προσκομίσει. Η επίκληση των αποδεικτικών μέσων μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ.

Θεωρείται δε ότι το αποδεικτικό μέσο του οποίου έγινε νόμιμη επίκληση, έχει και προσκομιστεί, εφόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο. Εάν το Δικαστήριο δεν συνεκτιμήσει όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν οι διάδικοι, ιδρύεται λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του, απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί η ακυρότητα της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη, με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κρατήσεως κατά του νομίμου εκπροσώπου της, δεύτερης αναιρεσίβλητης, να αποδέχεται τις υπηρεσίες του και να του καταβάλλει τους μισθούς υπερημερίας, τη διαφορά της πρόσθετης συμφωνηθείσας ετήσιας παροχής του έτους 2004, την οικειοθελή πρόσθετη παροχή του Μαρτίου 2005 και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Ο αναιρεσείων, προς απόδειξη των θεμελιούντων την αγωγή πραγματικών περιστατικών προσκόμισε και επικαλέστηκε, εκτός άλλων, και την με αριθ. .../9-5-2006 ένορκη βεβαίωση, που δόθηκε στη συμβολαιογράφο Αθηνών Αικατερίνη Τόλια, η οποία λήφθηκε μετά από νόμιμη, πριν 24 ώρες, κλήτευση των αναιρεσιβλήτων και ειδικότερα με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του, η οποία καταχωρήθηκε στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Από τις προτάσεις του αναιρεσείοντος στο Εφετείο, που επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι την παραπάνω ένορκη βεβαίωση επικαλέστηκε ενώπιον του Εφετείου για την απόδειξη των κρίσιμων πραγματικών ζητημάτων, που αναφέρονται στην αποδοτικότητα του, τη συμμετοχή του στην προωθητική ενέργεια της KELLOGG'S το μήνα Μάρτιο του 2005, και την αιτία απόλυσης του.

Ούτε όμως από τη γενική διαβεβαίωση, που περιέχεται στην απόφαση, ότι το Εφετείο συνεκτίμησε, την υπ' αριθμ. .../28-4-06 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Σ. Μ. ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών Αικατερίνης Τόλια, που προσκομίζει ο ενάγων, τις προσκομιζόμενες από τους εναγόμενους υπ' αριθμ. ..., ..., .../9-5-2006 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών Βασιλικής Ρέλια, (της υπ' αριθμ. 4617/9-5-2006 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον της ανωτέρω Συμβολαιογράφου του μέλους του Δ.Σ.

της εναγόμενης Χ. Ε., μη λαμβανομένης υπόψη ως ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο), τις υπ' αριθμ. ..., ..., .../8-4-08 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Ειρηνοδικείου Κρωπίας, και τα νοµίµως προσκοµιζόµενα και επικαλούµενα έγγραφα, ούτε από το υπόλοιπο σκεπτικό της απόφασης αυτής προκύπτει, ενόψει και της προαναφερόμενης δικονομικής φύσης των ενόρκων βεβαιώσεων, ως ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την παραπάνω ένορκη βεβαίωση, αφού η τελευταία, σε αντίθεση με τις λοιπές, δεν μνημονεύεται ειδικώς, ούτε και γίνεται άλλη άμεση ή έμμεση αναφορά στο περιεχόμενο της, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση επιβαλλόταν, ενόψει και του ότι, με τον έβδομο λόγο της έφεσης του, ο αναιρεσείων είχε παραπονεθεί, ειδικά, για τη μη λήψη υπόψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο της ίδιας ένορκης βεβαίωσης.

Επομένως, το Εφετείο, εφόσον δεν προκύπτει ότι, για τον σχηματισμό της κρίσης του, έλαβε υπόψη την άνω ένορκη βεβαίωση, που θεωρείται ότι προσκομίστηκε, αφού η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο, υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, το οποίο ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε, και είναι βάσιμοι οι, περί αυτού, δεύτερος από τον αρ. 11 γ' και τρίτος (αληθώς) από τον ίδιο αριθμό του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγοι της αναίρεσης.

Μετά από αυτά, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση (κατά την αληθή έννοια του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 12 παρ. 4 Ν. 4055/2012), προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές, άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την άνω απόφαση.

Τέλος, πρέπει να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας των (άρθρ.183 και 176 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5166/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ