Greek Supreme Court dismisses appeal for vague grounds regarding inadmissible evidence and procedural errors.

Απόφαση 1651 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1651/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καθού η κλήση: Κοινωφελούς Ιδρύματος (ΝΠΙΔ) με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ", νομίμως εκπροσωπούμενο, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστράτιο Σταρόγιαννη.

Των αναιρεσιβλήτων-καλούντων: 1. ..., 2. ..., 3. ... και 4. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Καραγεωργάκη ο οποίος ανακάλεσε την από 26-3-2009 δήλωση του εκ του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-12-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6872/2003 μη οριστική, 1775/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5519/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 15-1-2007 αίτησή του επί της οποίας εκδόθηκε η 776/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 4-7-2008 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 6-3-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, για το ορισμένο του από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει, πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, ποία είναι τα αποδεικτικά μέσα, που ο νόμος δεν επιτρέπει και έλαβε υπόψη το δικαστήριο, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος και η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ίδιου Κώδικα, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Η βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας περί προσαγωγής ή μη αποδεικτικού μέσου, ως αναγόμενη σε πράγματα, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ. (Ολ ΑΠ 30/2002).

Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου που ο νόμος δεν επιτρέπει, ήτοι των ενόρκων βεβαιώσεων μαρτύρων ενώπιον του Ειρηνοδίκη Περιστερίου, που προσκομίσθηκαν από τους ήδη αναιρεσιβλήτους, οι οποίες ήταν ανεπίτρεπτο αποδεικτικό μέσο στην προκείμενη υπόθεση, διότι δεν έγινε νομότυπη κλήτευση του αναιρεσείοντος να παραστεί κατά τη σύνταξη αυτών, καθόσον κλήθηκε για τις 23-4-2003, ημέρα Τρίτη, αντί του ορθού, ημέρα Τετάρτη, γιαυτό και δεν παραστάθηκε κατά τη σύνταξή τους.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται, στοιχεία προσδιοριστικά των ενόρκων βεβαιώσεων, που ήταν ανεπίτρεπτο αποδεικτικό μέσο και λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχουν ληφθεί υπόψη τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, καθώς και η επίδραση τούτου στο διατακτικό της απόφασης.

Σε κάθε όμως περίπτωση, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, έκανε δεκτό, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, ότι οι με αριθ. 620/2003 τρεις ένορκες βεβαιώσεις, που έλαβε υπόψη ως αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, λήφθηκαν νομίμως. Ο ίδιος αυτός πρώτος λόγος, δεύτερο μέρος, αναίρεσης, τον οποίο το αναιρεσείον προσπαθεί να στηρίξει στο άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, με μόνη την αριθμητική επίκληση του άρθρου αυτού, είναι αόριστος, διότι καμία απολύτως συγκεκριμένη νομική πλημμέλεια δεν αποδίδεται με αυτόν στην αναιρεσιβαλλομένη, ώστε να μπορεί να κριθεί αν παραβιάσθηκαν από το Εφετείο οι ορισμοί της ανωτέρω διάταξης.

Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατ' ορθή υπαγωγή από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ(και όχι από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 που επικαλείται το αναιρεσείον), προβάλλεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που μ' επίκληση προσκομίσθηκε από το ήδη αναιρεσείον, ήτοι την από 6-4-2003 γραφολογική πραγματογνωμοσύνη του ....

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο ανελέγκτως δέχθηκε ότι το αποδεικτικό αυτό μέσο δεν προσκομίσθηκε ενώπιον του από το ήδη αναιρεσείον, που το επικαλείτο, γιαυτό και δε λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-1-2007 αίτηση του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου, για αναίρεση της 5519/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ