1650/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1650 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1650/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Ζιάκα.

Του αναιρεσιβλήτου:..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Λαμπρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-2-2001 ανακοπή και τους από 26-10-2001 προσθέτους λόγους ανακοπής της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 46/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 372/2004 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-11-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 10-10-2005 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Δημητρίου Λοβέρδου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για την ίδρυση του λόγου αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, απαιτείται, μεταξύ άλλων, νομική ήτοι σαφής και ορισμένη επίκληση του αποδεικτικού μέσου με τις προτάσεις του διαδίκου που το προσκόμισε· δεν αποτελεί δε νομική επίκληση η αναφορά γενικώς στα έγγραφα που είχαν προσκομισθεί πρωτοδίκως. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται, κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προσβαλλόμενη αιτίαση.

Στην προκείμενη περίπτωση από τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις της αναιρεσείουσας δεν προκύπτει ότι αυτή επικαλέστηκε νομίμως α) το από 01.03.2002 υπόμνημα του αναιρεσιβλήτου ενώπιον του πταισματοδίκη Ζαχάρως και β) το από 03.09.1997 ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης της επιχειρήσεως. Δεν αποτελεί δε νόμιμη επίκληση των εγγράφων αυτών η αναφορά στις προτάσεις της ότι "προσκομίζω και επικαλούμαι όλα τα σχετικά έγγραφα που πρωτοδίκως προσκόμισα και επικαλέσθηκα...".

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔικ, υπό τις αιτιάσεις ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψιν τα παραπάνω έγγραφα - αποδεικτικά μέσα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατά το ρηθέν μέρος του. Στον ίδιο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι στην ίδια πλημμέλεια υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση με την ανέλεγκτη κρίση, σύμφωνα με την οποία εάν πράγματι είχαν εξοφληθεί οι επίμαχες συναλλαγματικές από την ανακόπτουσα με την έκδοση νέων συν/κών, οι οποίες ομοίως εξοφλήθησαν, ασφαλώς θα έπρεπε να κατέχει τα σώματα των τελευταίων.

Τα σώματα των συναλλαγματικών είναι στην κατοχή της και τα προσκόμισε στο Εφετείο, το οποίο όμως δεν τα έλαβε υπόψη του και για το λόγο αυτό η απόφασή του θα πρέπει να αναιρεθεί. Το θέμα των συναλλαγματικών (πρώτης και δευτέρας εκδόσεως) αναφέρεται επίσης στο αναιρετήριο ως εξής: "Στην .... την 7-7-1994 υπεγράφη μεταξύ του Π1, που ενεργούσε ως πωλητής και της Ψ1 που ενεργούσε ως αγοράστρια, ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης επιχειρήσεως.

Μεταξύ των λοιπών όρων, αναφορικά με τον τρόπο καταβολής του τιμήματος συμφωνήθηκε η έκδοση από τον πρώτο συμβαλλόμενο και η αποδοχή από τη δεύτερη είκοσι δύο (22) συναλλαγματικών ποσού 500.000 δρχ. εκάστη και λήξεως 3-1-1995 οι πρώτες έξι, 15-1-1995 οι επόμενες έξι και 15-4-1995 οι υπόλοιπες δέκα. Σε όλες τις συναλλαγματικές υπέρ μη καθοριζόμενου προσώπου, αλλά υπέρ παντός τεκμαιρομένου υπέρ του εκδότη υπέγραψα εγώ προσωπικά ως εγγυήτρια...

Ακολούθως την 11-4-1995 υπεγράφη μεταξύ των αυτών συμβαλλομένων έτερο ιδιωτικό συμφωνητικό δια του οποίου ο πρώτος ως άνω αναφερόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να επιστρέψει στη δεύτερη τα σώματα των συναλλαγματικών αυτών και επιπλέον συμφωνήθηκε η αντικατάστασή τους με ισάριθμες της αυτής αξίας που εξέδωσε ο Π1 και αποδέχθηκα εγώ, τριτεγγυήθηκε ο .... , πέντε λήξεως 20-5-1005 και δύο λήξεως 10-6-1995, ποσού 500.000 δρχ.

εκάστη, τις οποίες εξόφλησα, καθώς και τις υπόλοιπες στις οποίες αποδέκτρια ήταν η Ψ1 και τριτεγγυητής ο ..... , τις οποίες ομοίως εξόφλησαν". Κατά το μέρος του αυτό, ήτοι κατά το μέρος που αφορά την μη αξιολόγηση των συναλλαγματικών της δευτέρας εκδόσεως από το ουσιαστικό δικαστήριο, ο ρηθείς λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος: (α) διότι είναι ασαφές πόσες ακριβώς και ποίων χρονολογιών λήξεως συναλλαγματικές της δευτέρας εκδόσεως φέρεται ότι αποδέχθηκε (και στη συνέχεια εξόφλησε) η αναιρεσείουσα, και ειδικότερα αν αυτές ανέρχονταν σε είκοσι δύο ή σε επτά, πράγμα που είναι ουσιώδες, αφού δι'αυτών φέρεται ότι αντικατεστάθησαν οι συναλλαγματικές της πρώτης εκδόσεως, δέκα εκ των οποίων είναι εκείνες για τις οποίες εκδόθηκε η ένδικη διαταγή πληρωμής και (β) διότι δεν αναφέρεται σαφώς αν για τις φερόμενες ως προσκομισθείσες στο Εφετείο συναλλαγματικές δευτέρας εκδόσεως είχε γίνει - με τις προτάσεις στο δικαστήριο εκείνο - νόμιμη επίκλησή τους.

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγω ελλείψεως νομίμου βάσεως, ιδρύεται, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Αντίφαση στις αιτιολογίες της απόφασης υπάρχει όταν από το σύνολο αυτών δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε σε συνδυασμό με το διατακτικό να κριθεί περαιτέρω αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν τα στοιχεία για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόσθηκε.

Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔικ. αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών αιτιολογιών στην προσβαλλόμενη απόφαση του, γιατί δέχεται ότι ο αναιρεσίβλητος, ως κομιστής των επίδικων συναλλαγματικών συμπλήρωσε αυτές - δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του - ως προς τα ελλείποντα στοιχεία, ενώ παράλληλα αναφέρεται και στην ορθή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε με την απόφαση του - την οποία το Εφετείο και επικύρωσε - ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος συμπλήρωσε τις συναλλαγματικές κατά το ελλείπον στοιχείο του τόπου πληρωμής με τη φράση: "Κυπαρισσίας της Εθνικής Τράπεζας".

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού η ως άνω αναφορά του Εφετείου στην καταληκτική - απορριπτική κρίση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου επί της ανακοπής - δεν δημιουργεί αντίφαση στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης, ώστε να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-11-2004 αίτηση της ..... για αναίρεση της 372/2004 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου (μεταβατικής έδρας Καλαμάτας).

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ