164/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 164 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 164/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Σ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Διονύσιο Αναγνωστόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Κ. Α. του Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ανδρέου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/2/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 73/2013 του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/2/2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Καγκάνης ανέγνωσε την από 5/1/2015 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Ιωάννη Μαγγίνα, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της από 4/2/2014 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 73/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 559 αρ. 14 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο, ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου του αριθμού 1 [ΟλΑΠ 2/2001, 12/2000].

Υπό τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, αυτό, δηλαδή, που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διάταξης [ΑΠ 640, 862/2011, 558/2008, 2104/1997], με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της [ΑΠ 1735/2008]. Εξάλλου, στο άρθρο 495 ΚΠολΔ ορίζονται τα ακόλουθα: "1.Τα ένδικα μέσα της ανακοπής Ερημοδικίας, της έφεσης, της Αναψηλάφησης και της αναίρεσης ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ή στη γραμματεία του πρωτοδικείου της μεταβατικής έδρας, αν προσβάλλεται απόφαση εφετείου που συνεδρίασε σε μεταβατική έδρα. 2.

Για την κατάθεση συντάσσεται έκθεση στο βιβλίο που τηρείται σύμφωνα με το άρθρο 496, την οποία υπογράφει και αυτός που καταθέτει. Στο δικαστήριο που κατατίθεται σημειώνεται ο αριθμός της έκθεσης και η χρονολογία της και βεβαιώνονται με την υπογραφή εκείνου που συντάσσει την έκθεση. 3. Τα ένδικα μέσα της ανακοπής Ερημοδικίας και της Αναψηλάφησης κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων μπορούν να ασκηθούν και προφορικά, οπότε συντάσσεται έκθεση στο βιβλίο που τηρείται κατά το άρθρο 496. 4. "α" Εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού διακοσίων (200), τριακοσίων (300) και τετρακοσίων (400) ευρώ αντίστοιχα, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, "β.

Σε περίπτωση που ασκήθηκε ένα ένδικο μέσο από ή κατά περισσότερων διαδίκων κατατίθεται ένα παράβολο από τους εκκαλούντες, αναιρεσείοντες ή αιτούντες". [Το εδάφιο β' της παρ. 4 προστέθηκε με το άρθρο 93 παρ.1 Ν.4139/2013, ΦΕΚ Α 74/20.3.2013 και (σύμφωνα με το άρθρο 98 του αυτού νόμου, Διόρθ. σφαλμ. ΦΕΚ Α 92/2013) καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις.

Το ύψος του ποσού αναπροσαρμόζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως απαράδεκτο. Σε περίπτωση ολικής ή μερικής νίκης του καταθέσαντος, το δικαστήριο με την απόφαση του διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο σε αυτόν, αλλιώς διατάσσει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο.

Η υποχρέωση της παρούσας παραγράφου δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 663, 677 και 681 Β.". Σημειωτέον, ότι η παράγραφος 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 Ν.4055/2012 (ΦΕΚ Α 51/12.3.2012) και η ισχύς της άρχιζε από τις 2.4.2012]. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 498 αρ. 1 ΚΠολΔ "1. Κάθε διάδικος μπορεί μετά την άσκηση του ένδικου μέσου, φέρνοντας αντίγραφο του ένδικου μέσου και της απόφασης που προσβάλλεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο το ένδικο μέσο απευθύνεται, να ζητήσει να προσδιοριστεί δικάσιμος και να φέρει για συζήτηση την υπόθεση με κλήση, κάτω από το αντίγραφο του δικαστηρίου που έχει κατατεθεί ή και αυτοτελώς, η οποία επιδίδεται στον αντίδικο.

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων με το μόνο λόγο της ένδικης αναίρεσης αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια προβάλλοντας, ότι, εσφαλμένα έκρινε, ότι δεν είχε κατατεθεί από αυτόν το αναγκαίο για τη συζήτηση της έφεσής του κατά της 2/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας παράβολο 200 € και απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη.

Προς διερεύνηση της ουσιαστικής βασιμότητας του ως άνω λόγου και προκειμένου να διαγνωσθεί η αλήθεια της αποδιδόμενης με την αίτηση αναίρεσης συγκεκριμένης αιτίασης επισκοπούνται επιτρεπτώς, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, από τα διαδικαστικά έγγραφα εκείνα της προσβαλλόμενης απόφασης και του δικογράφου της έφεσης.

Στο πρώτο από τα έγγραφα αυτά, που είναι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καταγράφεται η διαπίστωση, ότι στην έφεση, αν και αυτή έχει κατατεθεί στις 12-4-12, (δηλαδή δέκα ημέρες μετά την έναρξη ισχύος της παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που επέβαλε την κατάθεση παραβόλου για την παραδεκτή άσκηση του ένδικου μέσου της εφέσεως) δεν έχει επισυναφθεί γραμμάτιο του ΤΠκΔ περί καταβολής του εν λόγω παραβόλου και επομένως έπρεπε η τελευταία να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Σημειωτέον, ότι το εφετήριο που έλεγξε ο δευτεροβάθμιος Δικαστής ήταν αντίγραφο του κατατεθέντος ομοίου στο εκδόν την εκκαλούμενη απόφαση Πρωτοδικείο Χαλκίδας, το οποίο, μετά την άσκηση του ένδικου μέσου, έφερε ο επισπεύδων στη γραμματεία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου προς το οποίο το ένδικο μέσο απευθυνόταν, για να ζητήσει να προσδιοριστεί δικάσιμος και να φέρει την υπόθεση για συζήτηση.

Το δεύτερο από τα επισκοπούμενα έγγραφα, που είναι το προσκομιζόμενο σε ακριβές θεωρημένο αντίγραφο δικόγραφο της έφεσης, φέρει παραπόδα μεν της τελευταίας σελίδας, που ενσωματώνει την έκθεση κατάθεσης του δικογράφου του ένδικου μέσου της έφεσης, την υπογραφή της γραμματέα του Πρωτοδικείου Χαλκίδας και σ' όλες τις λοιπές σελίδες στρογγυλή σφραγίδα του Πρωτοδικείου Χαλκίδας με τη μονογραφή της ίδιας γραμματέα επ' αυτής, και ενδιάμεσα, μεταξύ των σελίδων του δικογράφου και της έκθεσης κατάθεσης αυτού συνημμένα έξι φύλλα χαρτιού, μεγέθους Α4, επί των οποίων έχουν φωτοτυπηθεί τα συνοδεύοντα το εφετήριο με αριθμούς 5434221, 2134931, 2134932, 2134933, 2117182, 2117181, 3196307, 2134901, 3196180, 4702549, 4702548, 4702604, 5434220, 5434216, 2117183, 1297744, 2117171 παράβολα του Δημοσίου, συνολικού ύψους 201 Ε, τα οποία (φύλλα χάρτου), από προφανή παραδρομή, δεν είχαν επισυναφθεί στο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο (Δημήτριο Ανδρέου) της πρωτοδίκως νικήσασας αναιρεσιβλήτου (εφεσιβλήτου-ενάγουσας) προσκομισθέν (για τον προσδιορισμό δικασίμου) ενώπιον της Γραμματέα του Εφετείου Ευβοίας (Ε.

Ρ.) αντίγραφο του ασκηθέντος από τον ηττηθέντα αναιρεσείοντα (εκκαλούντα-εναγόμενο) ένδικο μέσο της εφέσεως με αποτέλεσμα την απόρριψη του τελευταίου ως απαραδέκτου με την αιτιολογία της μη προκύπτουσας καταθέσεως του προβλεπομένου παραβόλου, το οποίο όμως, κατά τα προεκτεθέντα, είχε επισυναφθεί στο ενώπιον του Μον/λους Πρωτ.

Χαλκίδας, που εξέδωσε την προσβαλλομένη με την έφεση απόφαση (2/12), ασκηθέν σχετικό ένδικο μέσο.

Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει να γίνει δεκτός ως και ουσιαστικά βάσιμος ο παραπάνω, από το άρθρ. 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, λόγος, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή εκτός εκείνου που δίκασε (άρθ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ), μη επιβαλλομένων των δικαστικών εξόδων σε βάρος της αναιτίου για τη διεξαγωγή της παρούσας δίκης ηττηθείσας αναιρεσιβλήτου (άρθρα 177, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 73/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Ευβοίας, συγκροτούμενο από διαφορετικό από εκείνο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση δικαστή.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιανουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ