164/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 164 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 164/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Καλούδη), Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αναφορά (Μήνυση) - αίτηση και δήλωση του αιτούντος Ι. Π. Β., δικηγόρου και κατοίκου ... που κατατέθηκε με αριθμό γενικού πρωτοκόλλου Αρείου Πάγου 1003 την 28 Σεπτεμβρίου 2010.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, ο ως άνω αιτών δεν παραστάθηκε. Εισηγητής της υποθέσεως ορίστηκε ο Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Φέρεται παραδεκτά ενώπιον του Α1' Πολιτικού Τμήματος του Δικαστηρίου τούτου κατά τις διατάξεις των άρθρων 49, όπως αντικ. με το άρθρο 12 παρ. 2 του Νόμου 3666/2008, 50 περ. 3 και 51 του ΚΠολδ, η ένδικη υπόθεση μετά την παραπομπή της από το Εφετείο Λαμίας, με την υπ'αριθ. 237/2009 απόφασή του, όπως διορθώθηκε με την υπ'αριθ. 1/2010 απόφασή του. Η συζήτηση της υπόθεσης προσδιορίστηκε κατά τις διατάξεις των άρθρων 49 και 51 του ΚΠολΔ μετά την προηγηθείσα από 27.9.2010 αίτηση του Ι. Β., Δικηγόρου Αθηνών (αριθ. πρωτ. Αρείου Πάγου 1003/28.9.2010) και την από 12.11.2010 Πράξη του Προέδρου του Τμήματος τούτου, με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος της υπόθεσης εκείνη που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (24.1.2011). Kατά την εκφώνηση της υπόθεσης κατά την ίδια δικάσιμο και κατά τη σειρά της από το πινάκιο δεν εμφανίστηκε ο αιτών Ι. Β., καίτοι κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (βλ. το από 25.11.2010 αποδεικτικό επίδοσης του Δικ.Επιμελητή στον Άρειο Πάγο Κ. Τ.), θα προχωρήσει όμως η συζήτηση σαν να ήταν παρών ο αιτών.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 52 παρ. 1 εδ. στ' ΚΠολΔ, δικαστές, εισαγγελείς και υπάλληλοι της γραμματείας, με οποιαδήποτε ιδιότητα και αν ενεργούν, μπορούν να προτείνουν την εξαίρεση τους ή να εξαιρεθούν από οποιαδήποτε διάδικο αν έχουν προκαλέσει ή προκαλούν υπόνοια μεροληψίας, ιδίως αν έχουν με κάποιο διάδικο ιδιαίτερη φιλία, ιδιαίτερες σχέσεις καθηκόντων ή εξάρτησης, έριδα ή έχθρα.

Κατά το άρθρο 54 εδ.α' του ίδιου Κώδικα, αρμόδιο να αποφανθεί για την εξαίρεση είναι το δικαστήριο στο οποίο υπηρετεί ο εξαιρούμενος και, κατά το άρθρο 58 παρ. 2 εδ. γ' τούτου, ο εξαιρούμενος, από τότε που θα του ανακοινωθεί ότι έχει υποβληθεί η αίτηση, οφείλει να απέχει από κάθε ενέργεια, εκτός αν προκύπτει κίνδυνος από την αναβολή.

Εξάλλου, με τις διατάξεις των άρθρων 48 αριθ. 2, 49, 50, 51 εδ. β' ΚΠολΔ, ορίζεται ότι παραπομπή από ένα δικαστήριο σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές γίνεται με αίτηση και αν, εξαιτίας ασθένειας η από οποιοδήποτε άλλο λόγο,δεν υπάρχει αριθμός των δικαστών που απαιτείται για τη συγκρότηση του δικαστηρίου, ότι την παραπομπή στην περίπτωση αυτή έχει δικαίωμα να ζητήσει οποιοδήποτε διάδικος, ότι για την παραπομπή έχει αρμοδιότητα το εφετείο αν πρόκειται για παραπομπή από πολυμελές πρωτοδικείο σε πολυμελές πρωτοδικείο και ο Άρειος Πάγος σε κάθε άλλη περίπτωση και ότι για την παραδοχή της αίτησης αρκεί πιθανολόγηση των λόγων για τους οποίους ζητείται η παραπομπή.

Ο Άρειος Πάγος ερευνά τη συνδρομή του λόγου της παραπομπής κατά πιθανολόγηση και παραπέμπει την αίτηση σε άλλο Εφετείο (Α.Π. 313/20000. Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 57 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 παρ. 1 του Νόμου 3666/2008, που ισχύει από 10.6.2008 (Φ.Ε.Κ. Α' αριθ. 105/10.6.2008 και άρθρ. 13 του ίδιου Νόμου) ορίζονται τα ακόλουθα: "Άρθρο 57 1.

Η εξαίρεση προτείνεται από τον διάδικο πέντε ημέρες πριν από τη συζήτηση στο ακροατήριο, ενώ αργότερα έως ότου περατωθεί η συζήτηση στο ακροατήριο, μόνο αν πιθανολογείται ότι η περίπτωση ή οι λόγοι της εξαίρεσης προέκυψαν ή έγιναν γνωστοί στον διάδικο μετά την πάροδο της πενθήμερης προθεσμίας Στην τελευταία περίπτωση, αν η εξαίρεση γίνει δεκτή, μπορούν, ύστερα από αίτηση, να κηρυχθούν άκυρες οι πράξεις της διαδικασίας στις οποίες είχε συμπράξει εκείνος του οποίου ζητείται η εξαίρεση. 2 Δεν επιτρέπεται αίτηση εξαίρεσης:

α) όλων των μελών του δικαστηρίου, στο οποίο υπηρετούν πράγματι περισσότεροι από πέντε δικαστές, β) μελών του δικαστηρίου ή του γραμματέα του δικαστηρίου, το οποίο αποφασίζει για την αίτηση εξαίρεσης κατά το άρθρο 51, γ) περισσοτέρων των οκτώ δικαστών για κάθε δικαστήριο στο οποίο υπηρετούν πράγματι τουλάχιστον δώδεκα δικαστές, δ) περισσοτέρων των τεσσάρων δικαστών για κάθε δικαστήριο, στο οποίο υπηρετούν πράγματι τουλάχιστον επτά δικαστές και περισσοτέρων των δύο όταν υπηρετούν πράγματι λιγότεροι από επτά δικαστές, ε) μελών του δικαστηρίου, το οποίο αποφασίζει για την παραπομπή της αίτησης εξαίρεσης από δικαστήριο σε δικαστήριο κατά το άρθρο 50. 3.

Αίτηση εξαίρεσης, η οποία υποβάλλεται παρά τα οριζόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται από το ίδιο το δικαστήριο, του οποίου ζητείται η εξαίρεση μελών του. Η αίτηση αυτή δεν αποτελεί λόγο αποχής από την άσκηση των καθηκόντων τους για τα πρόσωπα των οποίων ζητείται η εξαίρεση".

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα του φακέλλου της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα: "Ο αιτών Π. Β., δικηγόρος Αθηνών, υπέβαλε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 30.1.2002 (α.α.κατ. 1140/2002) αίτηση περί εξαιρέσεως της Προέδρου Πρωτοδικών Μ. Κ. και των δύο μελών της συνθέσεως του πολυμελούς πρωτοδικείου της 30.1.2002, αλλά και όλων των δικαστών που υπηρετούν στο Πρωτοδικείο Αθηνών, στα Εφετεία Αθηνών και Πειραιά και όλων των δικαστών που υπηρετούν στα πρωτοδικεία που υπάγονται στα εφετεία αυτά.

Επί της ανωτέρω αίτησης εκδόθηκε η υπ'αριθ. 157/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο απείχε από την εκδίκαση της. Ακολούθως, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 56/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, με την οποία ορίστηκε το Εφετείο Λαμίας ως αρμόδιο για τη συζήτηση της ανωτέρω αίτησης εξαίρεσης. Η υπόθεση προσδιορίσθηκε για να συζητηθεί ενώπιον του δικαστηρίου αυτού στις 3.12.2009.

Ωστόσο, ο αιτών άσκησε μετά από αυτά νέα αίτηση (από 25.11.2009), με την οποία ζητεί την εξαίρεση (από την εκδίκαση της προαναφερόμενης αίτησης εξαίρεσης) όλων των δικαστών που υπηρετούν στο Εφετείο Λαμίας, πάλι για το λόγο της πρόκλησης υπόνοιας μεροληψίας. Σύμφωνα όμως με την εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση διάταξη του άρθρου 57 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε από την 10.6.2008, η προαναφερθείσα αίτηση εξαίρεσης των δικαστών του Εφετείου Λαμίας, που είχε δικονομική αυτοτέλεια σε σχέση με την αρχική αίτηση εξαίρεσης της 30.1.2008 του ίδιου αιτούντος, ήταν απαράδεκτη και έπρεπε να εκδικασθεί από τους υπηρετούντες δικαστές στο Εφετείο Λαμίας.

Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν πιθανολογείται η συνδρομή περίπτωσης που να δικαιολογεί την παραπομπή από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου της ένδικης υπόθεσης σε άλλο Εφετείο, και πρέπει να αναπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο για την άσκηση των κατά νόμο αρμοδιοτήτων του, όπως προαναφέρθηκαν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κρίνει ότι δε συντρέχει περίπτωση παραπομπής σε άλλο Εφετείο για εκδίκαση της από 25.11.2009 αίτησης εξαίρεσης του Ι. Β. όλων των Δικαστών του Εφετείου Λαμίας, για εκδίκαση της από 30.1.2002 αίτησης εξαίρεσης του ίδιου αιτούντος των Δικαστών του Πρωτοδικείου Αθηνών και εκείνων που υπηρετούν στα Εφετεία Αθηνών και Πειραιά.

Αναπέμπει την από 25.11.2009 αίτηση εξαίρεσης στο ίδιο Εφετείο Λαμίας για την άσκηση των κατά νόμο αρμοδιοτήτων του.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ