164/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 164 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 164/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: X1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Πικραμένο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Z1, ο οποίος δεν παραστάθηκε και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ντανάκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22 Απριλίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 69/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 353/2005 οριστική του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2 Μαρτίου 20076 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην του 1ου εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 28 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από την προσκομιζόμενη με επίκληση 131γ/5-9-2006 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Ιωαννίνων ....αποδεικνύεται, ότι πιστό αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον πρώτο αναιρεσίβλητο Z1. Όμως αυτός δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 § 2 ΚΠολΔικ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 § 2 ΚΠολΔικ).

ΙΙ.- Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από το εδάφιο 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, γιατί παρά το νόμο δέχτηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς αποδείξεις και έτσι απέρριψε ως κατ΄ ουσίαν αβάσιμη την από 22-4-2003 αγωγή του αναιρεσείοντος, με την οποία ο τελευταίος ζήτησε να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι, ο μεν πρώτος ως υπαίτιος οδηγός μοτοποδηλάτου που προκάλεσε το σοβαρό τραυματισμό του κατά το αυτοκινητικό ατύχημα της 27-4-1998, η δε δεύτερη ως εταιρεία στην οποία ήταν ασφαλισμένο το ζημιογόνο μοτοποδήλατο, να του καταβάλουν, σε ολόκληρο ο καθένας:

α) 120.000 ευρώ, ως πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, λόγω απρόβλεπτης δυσμενούς εξέλιξης της υγείας του και β) 3.000 ευρώ για περαιτέρω ζημία του, με το νόμιμο τόκο από την επίδοσή της. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη ότι το Εφετείο στήριξε την κρίση του στα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύονται (έγγραφα, μάρτυρες κ.λ.π.).

Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος του με το οποίο προσάπτει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από το εδάφιο 11γ (κατ΄ εκτίμηση) του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, γιατί δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε, δηλαδή διάφορα έγγραφα (πιστοποιητικά κρατικών νοσοκομείων της χώρας, ιατρικές γνωματεύσεις κ.λ.π.), από τα οποία κατά τους ισχυρισμούς του ίδιου ασφαλώς αποδεικνύεται το βάσιμο των αγωγικών ισχυρισμών του, πρέπει να απορριφθεί επίσης ως αβάσιμος, διότι, από τη βεβαίωση του Εφετείου στην αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του ότι στο σαφές πόρισμά του κατέληξε αφού έλαβε υπόψη "την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος, η οποία περιέχεται στα πρακτικά συνεδριάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και από όλα τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν", σε συνδυασμό με τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης που στην επόμενη σκέψη της παρούσας παρατίθενται, δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε κατά το νόμο όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τα οποία παραπονείται ο αναιρεσείων και αναφέρονται αναλυτικότερα στις σελίδες 9 έως 17 του αναιρετηρίου.

Τέλος, οι λοιπές αιτιάσεις του αυτού λόγου, οι οποίες πλήττουν, με πρόσχημα την απλή επίκληση αναιρετικών πλημμελειών, την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, για το προβλεπτό της επιδείνωσης της καταστάσεως της υγείας του αναιρεσείοντος, που προκύπτει από την ουσιαστική εκτίμηση, ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων ή από τα εκτιθέμενα στην αγωγή, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ).

ΙΙΙ.- Ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ο οποίος εφαρμόστηκε, ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης.

Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται, όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα: "Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος (αναιρεσείοντος) η οποία περιέχεται στα πρακτικά συνεδριάσεως του πρωτoβαθμίoυ δικαστηρίoυ και από όλα τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν, αποδείχτηκαν τα εξής:

Στις 27-4-1998 και περί ώρα 2.30 ο πρώτος εναγόμενoς (αναιρεσίβλητος), οδηγώντας το ...δίκυκλο μοτoπoδήλατo, ιδιοκτησίας του και ασφαλισμένο για τις προξενούμενες από τη λειτουργία του σε τρίτους ζημίες στη δεύτερη εναγoμένη (αναιρεσίβλητη) ασφαλιστική εταιρεία, εκινείτο στην κοινοτική οδό ....με κατεύθυνση προς ....

Στο 10ο χιλ. της εν λόγω οδού εισήλθε αδικαιολόγητα στο αντίθετο προς την κατεύθυνσή του ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με το ....μοτοποδήλατο, ιδιοκτησίας του ενάγoντoς (αναιρεσείοντος), οδηγούμενο από τον ίδιο, το οποίο εκινείτο κανονικά στο ρεύμα αυτό. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχτηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος αυτού ήταν ο εναγόμενος οδηγός.

Η κρίση αυτή της εκκαλουμένης δεν πλήττεται ειδικώς με λόγο έφεσης. Περαιτέρω αποδείχτηκε, ότι από την ένδικη σύγκρουση ο ενάγων τραυματίστηκε σοβαρά, ήτοι υπέστη κάκωση γόνατος, απώλεια οδόντων, απώλεια μυϊκής ισχύος - κάταγμα συντριπτικό μέσου τριτημορίου του σπλαχνικού κρανίου, κρανιοεγκεφαλική κάκωση με επισκληρίδιο αιμάτωμα, υπαραχνοειδή αιμορραγία, αυχεναλγία, πολλαπλά κατάγματα προσωπικού κρανίου, διαφυγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού, αμφιμετωπιαία κρανιοτομία - σύγκλιση χασμάτων σκληράς μήνιγγος, μετακίνηση δεξιού οφθαλμού χαμηλότερα του αριστερού.

Νοσηλεύτηκε στην εντατική μονάδα του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ιωαννίνων μέχρι 11-5-1998 και στη συνέχεια στη νευρολογική κλινική του ιδίου νοσοκομείου μέχρι 21-5-1998. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο Ιωαννίνων "Χατζηκώστα" όπου νοσηλεύτηκε στην κλινική του τμήματος γναθοπροσωπικής χειρουργικής από 21-5-1998 έως 10-6-1998.

Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του υποσκληρίδιου αιματώματος, σε πλαστική του μετωπιαίου οστού και τέθηκε υπό "Ε" αγωγή λόγω των επιληπτικών κρίσεων που εμφάνισε από τον τραυματισμό του, ενώ με απόφαση της πρωτoβάθμιας υγειονομικής επιτρoπής κρίθηκε ανίκανος προς εργασία για 2 μήνες με ποσοστό αναπηρίας 67%.

Επί της από 27-5-1999 αγωγής του ενάγοντος κατά των και νυν εναγομένων, για αποζημίωση του και χρηματική του ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, εκδόθηκε η 270/2000 απόφαση του μονομελούς πρωτoδικείoυ Ιωαννίνων, η οποία υποχρέωσε τους εναγομένους να καταβάλουν στον ενάγοντα 7.997.550 δραχμές, από το οποίο ποσό 5.000.000 δραχμές για τη χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Στις 19-10-2000 και πριν από τη συζήτηση της από 12-5-2000 έφεσης που άσκησε ο ενάγων κατά της παραπάνω απόφασης η εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, στην οποία ήταν ασφαλισμένο το ζημιογόνο μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος και η οποία ενεργούσε προς το συμφέρον και για λογαριασμό και αυτού, συνήψε σύμβαση συμβιβασμού με τον ενάγοντα για τον καθορισμό της συνολικής αξιώσεως αποζημιώσεως και της χρηματικής ικανοποιήσεως του τελευταίου και συντάχθηκε το με ίδια ημερομηνία ιδιωτικό συμφωνητικό - απόδειξη.

Ειδικότερα από την απόδειξη αυτή αποδεικνύεται ότι ο ενάγων έλαβε το ποσό των 33.000.000 δραχμών σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση της απαίτησης που απορρέει από την παραπάνω ασκηθείσα αγωγή, την εκδοθείσα επ' αυτής απόφαση και την έφεση, περιέχεται δε και δήλωση του ενάγοντος και του δικηγόρου του Κωνσταντίνου Παππά, ότι παραιτούνται από κάθε άλλη αξίωση παρούσα ή μέλλουσα, γεγεννημένη ή μη ή οψιγενή από την παραπάνω αιτία ως και από του δικαιώματος της αναβληθείσας για την 4-4-2005 έφεσης.

Εκτός από το ποσό αυτό ο ενάγων είχε ήδη λάβει τμηματικά από τη δεύτερη εναγομένη για απαιτήσεις του από το ένδικο ατύχημα και το συνολικό ποσό των 6.306.711 δραχμών, για το οποίο εκδόθηκαν οι από 22-10-1999, 4-5-2000 και 7-7-2000 εξοφλητικές αποδείξεις, στις οποίες ο ενάγων δηλώνει ότι ικανοποιήθηκε απόλυτα με την αποζημίωση που του καταβλήθηκε και δεν έχει ούτε διατηρεί καμία απαίτηση ή αξίωση σε σχέση με το πιο πάνω ατύχημα έναντι της "Αγροτικής Α.Ε.Ε.Γ.Α.", του ιδιοκτήτη ψ1 και του οδηγού Ζ1.

Από το περιεχόμενο των ως άνω' εγγράφων σαφώς προκύπτει, ότι για τις αξιώσεις του που αναφέρονται στην ασκηθείσα αγωγή του ο ενάγων συνήψε με την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία σύμβαση συμβιβασμού, η οποία ενεργεί αντικειμενικά και υπέρ του ήδη εναγομένου, οδηγού του ασφαλισμένου δικύκλου. Περαιτέρω, ο ενάγων επικαλείται με την κρινόμενη αγωγή του ως μη προβλεπτή δυσμενή εξέλιξη της υγείας του, εμφανισθείσα μετά την κατά τα άνω κατάρτιση του συμβιβασμού (19-10-2000), την ανάγκη να προβεί σε κρανιοεγκεφαλική εγχείρηση ελλείμματος μετωπιαίου οστού στην οποία υποβλήθηκε κατά μήνα Φεβρουάριο του 2003 ως και να αντιμετωπίσει και το γεγονός ότι εξακολουθεί να βρίσκεται υπό αντιεπιληπτική αγωγή για την επιληψία, την οποία κατά τα ως άνω είχε εμφανίσει συνεπεία της κρανιοεγκεφαλικής του κάκωσης ευθύς μετά το ατύχημα και να αναγκασθεί να προβεί στην αντιμετώπιση της ανάγκης της μετατραυματικής ασυμμετρίας στη γναθοπροσωπική του περιοχή με χρήση μοσχευμάτων κατά το διάστημα από 2-4-2002 έως 14-4-2002.

Ακόμη ότι με την 3087/7-10-2003 γνωμάτευση της Α/θμιας υγειονομικής επιτροπής κρίθηκε ανίκανος προς εργασία για δύο ακόμη έτη με ποσοστό αναπηρίας 67%. Όμως όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα ιατρικά πιστοποιητικά, η ανάγκη διενέργειας των ανωτέρω επεμβάσεων για τοποθέτηση μοσχευμάτων στο κρανίο και στο πρόσωπο, στις οποίες υποβλήθηκε ο ενάγων μετά το συμβιβασμό, είχε διαπιστωθεί πριν από αυτόν και ήταν αναγκαία συνέπεια του βαρύτατου τραυματισμού του, γεγονός το οποίο γνώριζε ο ενάγων.

Η προκύψασα δε επιπλοκή από την κρανιοεγκεφαλική επέμβαση από την οποία προέκυψε η ανάγκη αφαίρεσης του μοσχεύματος (βλ. από 3-10-2003 πιστοποιητικό νοσηλείας του ΠΓΝΙ) δεν κρίνεται απρόβλεπτη δυσμενής συνέπεια του τραυματισμού του, αφού, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, κάθε χειρουργική επέμβαση ενέχει τον κίνδυνο επιπλοκών και αποτυχίας.

Όσον αφορά δε την μετατραυματική επιληψία, όπως πρoαναφέρθηκε, είχε εκδηλωθεί αμέσως μετά τον τραυματισμό του ήταν και γνωστή στον ενάγοντα κατά το χρόνο του συμβιβασμού, η δε εμφανισθείσα αύξηση της συχνότητας των κρίσεων δεν κρίνεται απρόβλεπτη, αλλά αντίθετα είναι μια πιθανή μετεγχειρητική δυσμενής εξέλιξη των κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων.

Η ως άνω κρίση του δικαστηρίου ενισχύεται κυρίως από το περιεχόμενο των δικογράφων της προηγούμενης δίκης (αγωγή, έφεση), επί των αξιώσεων των οποίων συνήφθη ο συμβιβασμός, στα οποία γίνεται σαφής αναφορά της σοβαρότητας των σωματικών βλαβών που υπέστη ο ενάγων και των δυσμενών συνεπειών τους, παρουσών και μελλοντικών, ότι υποφέρει από συχνότατες επιληπτικές κρίσεις και ότι κρίθηκε ανάπηρος 67% και "θα επανακριθώ ως μόνιμα ανάπηρος κατά τις βάσιμες προβλέψεις...", αλλά και της ανάγκης, για τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του, υποβολής του σε σειρά μελλοντικών χειρουργικών επεμβάσεων με "άδηλα αποτελέσματα", επιφυλασσόμενος μάλιστα στα εν λόγω δικόγραφα να ασκήσει συμπληρωματικές αγωγές για περαιτέρω θετικές και αποθετικές ζημίες του και χρηματική του ικανοποίηση.

Από τα παραπάνω συνάγεται σαφώς, ότι εν προκειμένω δεν πρόκειται περί απρόβλεπτης επιδείνωσης της υγείας του ενάγοντος μετά το συμβιβασμό, αφού όλα όσα εκθέτει ως δυσμενή εξέλιξη αναφέρονται και ομολογούνται από τον ίδιο στα προ του συμβιβασμού ανωτέρω δικόγραφά του και αποτελούν μέρος της αβεβαιότητας, την οποία ήθελε να τερματίσει οριστικά ο ενάγων για τη σύναψη του συμβιβασμού.

Ούτε, εξάλλου, το ποσό που έλαβε ο ενάγων με το συμβιβασμό τελεί σε τεράστια δυσαναλογία με τη ζημία του, ώστε η εμμονή των εναγομένων στο περιεχόμενο του συμβιβασμού να συνιστά αντίθεση στην καλή πίστη. Ενόψει των ανωτέρω δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επιδίκαση στον ενάγοντα που συμβιβάστηκε, πρόσθετης χρηματικής ικανοποίησης για τον τραυματισμό του από το ένδικο ατύχημα.

Το πρωτoβάθμιo δικαστήριο, επομένως, που δέχτηκε τα ίδια και απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αγωγή, ορθά έκρινε, όσα δε αντίθετα υποστηρίζονται από τον ενάγοντα με το μοναδικό λόγο της έφεσης είναι αβάσιμα και απορριπτέα". Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, με αναλυτική μάλιστα αξιολόγηση των κατ΄ ιδίαν αποδεικτικών μέσων, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν.

Δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση και δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 871 ΑΚ, που σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε, ούτε και τα διδάγματα της κοινής πείρας. Έλαβε υπόψη τον αγωγικό ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, ότι είναι συνήθης στην πράξη η δήλωση που έκανε και ο ίδιος γραπτά στην αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία στις 19-10-2000, υπό την πίεση άμεσης κάλυψης επιτακτικών αναγκών, ότι για όλες τις ζημίες και βλάβες του από το ατύχημα δεν έχει καμία άλλη αξίωση κατ΄ αυτής και κατά του πρώτου αναιρεσίβλητου, γιατί αποζημιώθηκε πλήρως για όλες τις παρούσες ή μέλλουσες ζημίες του κ.λ.π.

και παραιτείται από όλα τα δικαιώματά του και τις σχετικές αγωγές του. Απάντησε στον ισχυρισμό αυτό που απέρριψε "εκ του πράγματος". Σύμφωνα με αυτά δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες πλημμέλειες από τα εδάφια 19, 8 και 1 (κατ΄ εκτίμηση) του άρθρου 559 ΚΠολΔικ και οι αντίθετοι δεύτερος και τρίτος λόγοι του αναιρετηρίου πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

ΙV.- Με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων επικαλείται το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ και υποστηρίζει, ότι η αναιρεσιβαλλομένη υπέπεσε στην πλημμέλεια από τη διάταξη αυτή, γιατί παραβίασε "ευθέως ή άλλως εκ πλαγίου κανόνες του ουσιαστικού δικαίου" και συγκεκριμένα τις διατάξεις των άρθρων 932, 288 και 287 ΑΚ, με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε "εκ μεγάλης πλάνης και χωρίς καμιά απόδειξη, αορίστως και κατ΄ υποκειμενική της κρίση εντελώς εμπειρικά". Ο λόγος αυτός με τέτοια διατύπωση πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος και απαράδεκτος, αφενός διότι στο αναιρετήριο δεν περιέχονται όλα τα αναγκαία για το ορισμένο του στοιχεία του νόμου και ιδίως δεν διευκρινίζεται με πληρότητα και σαφήνεια σε τι ακριβώς συνίσταται το σφάλμα του Εφετείου, κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή των κανόνων αυτών του ουσιαστικού δικαίου, και αφετέρου διότι σε κάθε περίπτωση, με πρόσχημα την απλή επίκληση αναιρετικής πλημμέλειας, πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-3-2006 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της 353/2005 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων. Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας "Αγροτική Ασφαλιστική ΑΕ", που ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) Ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 26 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ