Supreme Court dismisses appeal discussion due to statute of limitations under the most favorable law principle.

Απόφαση 1649 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1649/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου-Ευαγγέλου-Εισηγήτρια και Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Δημητριάδου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Ν. του Σ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Χούρσογλου, για αναίρεση της υπ'αριθ. ΔΤ567/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθ.πρωτ.4793/22-4-2019 αίτησή του αναιρέσεως και στους από 12 Ιουλίου 2019 προσθέτους λόγους που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 763/2019.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς το πλημμέλημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο, να διαταχθεί η διαβίβαση της δικογραφίας στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, προκειμένου αυτός να τη θέσει στο αρχείο ως προς το πλημμέλημα αυτό, να απαλλειφθεί από την προσβαλλόμενη απόφαση η διάταξη επιβολής της ποινής και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθμ. Πρωτ. 4793 από 22.4.2019 δήλωση του Ι. Ν. του Σ., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. ΔΤ 567/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, (το οποίο κατ' έφεση δικάζοντας κήρυξε τον ήδη αναιρεσείοντα ένοχο της πράξεως της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο), ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως (καταχώρηση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο στις 3.4.2019). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί η βασιμότητα των λόγων της, συνεκδικαζόμενη με τους από 12.7.2019, παραδεκτώς ασκηθέντες προσθέτους λόγους.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του ισχύοντος από 1.7.2019, νέου Ποινικού Κώδικα (ν.4619/2019) αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή , επιεικέστερος είναι ο νόμος που στη συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου, αυτό δε που ενδιαφέρει δεν είναι εάν ο νόμος στο σύνολο του είναι επιεικέστερος για τον κατηγορούμενο , αλλά εάν περιέχει διατάξεις που είναι επιεικέστερες γι' αυτόν και δεν αποκλείεται στη συγκεκριμένη περίπτωση να εφαρμοσθεί εν μέρει ο προηγούμενος νόμος και εν μέρει ο νεότερος νόμος, με επιλογή των ευμενεστέρων διατάξεων καθενός από αυτούς και έτσι να εφαρμόζεται αφενός ένας νόμος ως προς τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αφ' ετέρου άλλος νόμος ως προς την απειλούμενη ποινή.

Επίσης, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 511 εδαφ. τελευταίο και 514 εδαφ. τελευταίο του ισχύοντος ΚΠοινΔ (ν.4620/2019) ο Άρειος Πάγος, επί παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως , σε κάθε περίπτωση , αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά από την δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Σύμφωνα δε με το άρθρο 314 παρ. 1 (Σωματική βλάβη από αμέλεια) του (νέου) Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019(που ισχύει από 1.7.2019): 1. Όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με παροχή κοινωφελούς εργασίας ή χρηματική ποινή ή φυλάκιση έως δύο έτη. Αν η σωματική βλάβη που προκλήθηκε είναι εντελώς ελαφρά, επιβάλλεται παροχή κοινωφελούς εργασίας ή χρηματική ποινή.

Η διάταξη αυτή είναι επιεικέστερη αυτής του άρθρου 314 παρ. 1 του προισχύσαντος ΠΚ, κατά την οποία το εν λόγω πλημμέλημα κατά τη βασική του μορφή τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία (3) έτη.

Σύμφωνα, εξ άλλου, με τη διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 4411/ 3.8.2016, εξαλείφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των πλημμελημάτων που έχουν τελεσθεί μέχρι και τις 31.3.2016 και κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές, πλην των απαριθμουμένων στον ίδιο νόμο εξαιρέσεων, στις οποίες δεν περιλαμβάνεται το προαναφερθέν άρθρο 314 Π.Κ. 2.

Εάν, στην περίπτωση των πλημμελημάτων της παραγράφου 1, ο υπαίτιος υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του νόμου σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών, συνεχίζεται η κατ' αυτού παυθείσα ποινική δίωξη και δεν υπολογίζεται στο χρόνο παραγραφής του αξιόποινου της πρώτης πράξης ο διανυθείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη για τη νέα πράξη.

Σύμφωνα δε με το ίδιο άνω άρθρο 8 παρ. 3. άνω ν. 4411/3.8.2016, οι δικογραφίες που αφορούν τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις, τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. ΔΤ 567/13.2.2019 απόφασή του κήρυξε ένοχο τον ήδη αναιρεσείοντα για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο, που έχει τελεσθεί στις. 6.7.2013 και του επέβαλε για την πράξη αυτή ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών.

Με βάση όμως όσα ειπώθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, το προαναφερόμενο πλημμέλημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων υπό την ισχύ του προισχύσαντος ΠΚ (δημοσίευση της προσβαλλόμενης στις 13.2.2019) και το οποίο είχε τελεστεί από αυτόν στις 6.7.2013, ήτοι πριν από τις 31.3.2016, εμπίπτει πλέον στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 του ν. 4411/2016 και, επομένως, αφού κρίθηκε παραδεκτή η ένδικη αίτηση αναίρεσης, πρέπει το παρόν Δικαστήριο να εφαρμόσει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της προσβαλλομένης απόφασης.

Συνεπώς, παρελκούσης της έρευνας των παραδεκτά προτεινομένων λόγων αναίρεσης (κύριων και προσθέτων) πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και να διαβιβαστεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών η προκείμενη δικογραφία , προκειμένου να την θέσει στο αρχείο. Διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος θα προσέκρουε στο άρθρο 2 παρ. 1 του ΠΚ και 470 του ΚΠοινΔ, ενώ η κατά τα άνω επέλευση της παραγραφής είναι συμβατή με το Σύνταγμα και το 7ο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ ( πρβλ ΟλΑΠ 672/ 82 και 11/2001 κατά την ερμηνεία συναφών διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 1 β' ν. 1240/82 και άρθρου 25 ν. 2721/99).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 22.4.2019 (αριθμ. πρωτ. 4793/ 22.4.2019) αίτησης του Ι. Ν. του Σ., κατοίκου ... οδός ...,για αναίρεση της υπ' αριθμ. ΔΤ 567/2019 αποφάσεως του Δ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καθώς και των προσθέτων λόγων αυτής, που κατατέθηκαν με χωριστό δικόγραφο.

Διατάσσει τη διαβίβαση στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών της δικογραφίας επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό ΔΤ 567/13.2.2019 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, προκειμένου αυτός να την θέσει στο αρχείο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ