Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding contested court findings of fact.

Απόφαση 1648 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1648/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού - Εισηγήτρια, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Μαΐου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στην ….και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ντοκατζή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας με την επωνυμία "..." που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα (με νόμιμο αντιπρόσωπο στην Ελλάδα την Εταιρεία με την επωνυμία "..." που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα) ως καθολικής διαδόχου του υποκαταστήματος στην Ελλάδα της αλλοδαπής Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "...", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παπαχρονόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/6/2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2321/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 372/2016 του Πολυμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12/8/2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 12-8-2016 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 372/2016 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και απέρριψε κατ' ουσία την από 9-10-2009 έφεση της αναιρεσείουσας, (καθώς και την από 9-10-2009 έφεση της αναιρεσίβλητης), κατά της υπ' αριθ. 2321/2009 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Με την απόφαση αυτή έγινε εν μέρει δεκτή η από 25-6-2007 αγωγή της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης και της επιδικάστηκε το ποσό των 14.231,71€ (9.095,96+5.728,90) με το νόμιμο τόκο από την επομένη ημέρα της επίδοσης της αγωγής. Η αναιρεσείουσα με την άνω αγωγή, επικαλούμενη, ότι είχε ασφαλίσει στην τελευταία τα εμπορεύματα, που είχε εντός της μισθωμένης αποθήκης επί της οδού ….. επί του αριθ. 57-59 στη …, κατά του κινδύνου πυρκαγιάς και ότι επήλθε ο ασφαλιστικός κίνδυνος, ζήτησε να υποχρεωθεί η τελευταία να της καταβάλει νομιμοτόκως το ποσό των 102.715,00 €, που αντιστοιχεί στο συμφωνηθέν ασφάλισμα, καθώς και το ποσό των 5.135,75€, που δαπανήθηκε για την απομάκρυνση των άχρηστων υπολειμμάτων. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, η βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας περί προσαγωγής ή μη αποδεικτικού μέσου, ως αναγόμενη σε πράγματα, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Επομένως, κάθε ισχυρισμός του διαδίκου που στρέφεται κατά της βεβαίωσης του δικαστηρίου, ότι δεν προσκομίστηκε αποδεικτικό μέσο που επικαλέστηκε είναι απαράδεκτος ( ολΑΠ 30/2002, ΑΠ 420/2013). Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθ. 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ, αποδίδει στο εφετείο την αιτίαση ότι, δικάζοντας επί της έφεσής της κατά της υπ' αριθ. 2321/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκη, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή της για την καταβολή του ασφαλίσματος, λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου της πυρκαγιάς, δεν έλαβε υπόψη τα αναλυτικά επικληθέντα με τις έγγραφες προτάσεις της και προσκομισθέντα ενώπιον του εφετείου, κατ' άρθρο 529 παρ. 1 ΚΠολΔ, τιμολόγια αγοράς των εμπορευμάτων της, που είχε στην αποθήκη και καταστράφηκαν από την πυρκαγιά, τα οποία (τιμολόγια) είτε είχαν εκδοθεί πριν την πυρκαγιά, είτε μετά από αυτή, αλλά για τα εμπορεύματα, που είχαν αγορασθεί και παραδοθεί πριν από αυτή, συνολικής αξίας 108.056,02€, με αποτέλεσμα να απορρίψει την άνω έφεσή της, με την οποία παραπονιόταν για κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και ζητούσε να εξαφανισθεί η πρωτόδικη απόφαση, ώστε να γίνει δεκτή εξολοκλήρου η αγωγή της.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το εφετείο σε σχέση με τον παραπάνω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας δέχτηκε τα ακόλουθα: "...Ο ισχυρισμός της ενάγουσας (σημ. αναιρεσείουσας) ότι η τρέχουσα αξία των καταστραφέντων εμπορευμάτων ανερχόταν στο εκνικούμενο ποσό των 108.056,02€ δεν αποδείχθηκε βάσιμος.

Ειδικότερα από την έκθεση πραγματογνωμοσύνης, που συνέταξαν μετά τη διενεργηθείσα αυτοψία την 15-11-2004, κατόπιν εντολής της εναγομένης (σημ. αναιρεσίβλητης), οι πραγματογνώμονες της εταιρείας " ... ΟΕ" προκύπτει ότι, καίτοι ο όγκος των εμπορευμάτων που επικαλείται η ενάγουσα ότι είχε αποθηκευμένα στην αποθήκη της χωρούσε πράγματι εκεί, εντούτοις η αξία τους, που τελικά αυτή είχε στην αποθήκη της, τη στιγμή της πυρκαγιάς, ανερχόταν στο ποσό των 9.095,96 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ).

Η εκτίμηση αυτή δεν ανατρέπεται από κανένα άλλο αποδεικτικό μέσο, καθόσον η ενάγουσα δεν προσκόμισε...τιμολόγια αγοράς εμπορευμάτων μεγαλύτερης αξίας... Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου δεν αναιρείται ούτε από την κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης. Αυτή αορίστως κατέθεσε ότι στην αποθήκη τη στιγμή της πυρκαγιάς υπήρχαν εμπορεύματα αξίας ογδόντα χιλιάδων (80.000) ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, καθώς και ότι υπήρχαν πολλά εμπορεύματα για τα οποία δεν είχε παραλάβει ακόμα τότε η ενάγουσα τα σχετικά τιμολόγια.

Η κατάθεση αυτή δεν ενισχύεται από κανένα έγγραφο, αφού δεν προσκομίστηκαν τα τιμολόγια, που υποτίθεται, ότι αφορούσαν εμπορεύματα παραδοθέντα πριν από την πυρκαγιά και εκδοθέντα μετά από αυτή... ". Ενόψει της βεβαίωσης αυτής του δικαστηρίου της ουσίας στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι η αναιρεσείουσα δεν είχε προσκομίσει ενώπιον του τιμολόγια αγοράς εμπορευμάτων, είτε αυτά είχαν εκδοθεί πριν την πυρκαγιά, είτε μετά, αλλά για εμπορεύματα, που είχαν αγορασθεί και παραδοθεί πριν από αυτή, ο άνω λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι απαράδεκτος, αφού ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι προσκόμισε τα έγγραφα αυτά, στρέφεται κατά της μη υποκείμενης, ως αναφέρθηκε, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου ως άνω βεβαίωσης του δικαστηρίου.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που καταβλήθηκε από την αναιρεσείουσα, στο Δημόσιο Ταμείο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της ( άρθρα 176, 183, 189, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-8-2016 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 372/2016 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που καταβλήθηκε από την αναιρεσείουσα, στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Οκτωβρίου 2018. Δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του σε δημόσια συνεδρίαση στις 12 Δεκεμβρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ