Supreme Court dismisses retrial request as new evidence fails to prove innocence for fraud against the state.

Απόφαση 1647 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1647/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 75/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια, Μαρία Βασδέκη, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού και Ζωή Κωστόγιαννη - Καλούση, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο σε δημόσια συνεδρίασή του στο ακροατήριο του, στις 17 Μαΐου 2019, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος - κατηγορουμένου Δ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Στρίμπερη, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 2333/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6.11.2018 αίτηση του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1564/2018.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ζαχαρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Προβατάρη, με αριθμό πρωτ. 85/11.4.2019, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω στο Συμβούλιο Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 525 παρ. 1 περίπτωση 2η , 527 παρ. 1, 528 ΚΠΔ, την από 6-11-2018 αίτηση του Δ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., περί επαναλήψεως της διαδικασίας, περαιωθείσης αμετακλήτως με την υπ' αριθμ. 2333/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία επεκυρώθη με την υπ' αριθμ. 275/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, κατεδικάσθη δε αυτός σε κάθειρξη έξι ετών, για απάτη κατά συναυτουργία και εξακολούθηση, σε βάρος του Δημοσίου, που υπέστη ζημία άνω των εκατό πενήντα χιλιάδων ευρώ.

Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται στο ανωτέρω άρθρο και όταν, μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, - άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος, ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής, "νέα γεγονότα ή αποδείξεις" είναι εκείνες οι οποίες, ασχέτως αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και οι οποίες μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις συμπληρωματικές, διευκρινιστικές, ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, καταθέσεις νέων μαρτύρων, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις και πρακτικά, ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως υπό την προϋπόθεση ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες, είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος, ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά, αντιθέτως, ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία.

Τέλος, από την ανωτέρω διάταξη, προκύπτει, ότι αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας δύναται να υποβληθεί και μετά την απόρριψη προγενέστερης αιτήσεως, εφ' όσον προβάλλεται διάφορος λόγος ή ο ίδιος που απορρίφθηκε, αλλ' αυτός στηρίζεται σε νέα αποδεικτικά στοιχεία, διότι, αλλιώς η αίτηση είναι απαράδεκτη, κατ' ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 476 παρ. 1 και 57 Κ.Π.Δ. (Α.Π. 783/2016, 174/2017).

Η κρινόμενη αίτηση είναι νόμιμη και παραδεκτώς εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου Σας (ως Συμβούλιο), αποβαίνει δε εξεταστέα κατ' ουσία. Προηγουμένη αίτηση του Δ. Γ. για επανάληψη διαδικασίας, ως προς την ίδια απόφαση, απερρίφθη με την υπ' αριθμ. 1023/2011 απόφαση του Δικαστηρίου Σας (εν Συμβουλίω), κατόπιν αξιολογήσεως των κάτωθι νέων στοιχείων: 1)της από 7-01-2011 μαρτυρικής καταθέσεως του Δ. Π., πρώην Διευθυντή της ΕΤΒΑ, 2)της από 10-01-2011 μαρτυρικής καταθέσεως του Γ. Θ., πολιτικού μηχανικού, 3)της από 10-01-2011 μαρτυρικής καταθέσεως του Θ. Κ., τέως Νομάρχου-αντιδημάρχου, 4)της από 10-01-2011 μαρτυρικής καταθέσεως της Ε. Χ., τέως διευθύντριας της ΕΤΒΑ και 5)της υπ' αριθμ. 28/2011 αμετάκλητης αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Η δεύτερη κατά σειρά αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας του Δ. Γ. απερρίφθη με την υπ' αριθμ. 1300/2011 απόφαση του Δικαστηρίου Σας (εν Συμβουλίω), μετ' εκτίμηση των κατωτέρω νεωτερικών στοιχείων, 1) της υπ' αριθμ. .../13-07-2011 ενόρκου βεβαιώσεως στην Συμβολαιογράφο Αθηνών Μαρία Ξαγοράρη, του συνταξιούχου τραπεζικού Γ. Μ., 2) της υπ' αριθμ. .../12-07-2011 ενόρκου βεβαιώσεως στην συμβολαιογράφο Αθηνών Μαρία Κάβουρα-Καϊάφα, της Ε. Χ. και 3) της υπ' αριθμ. .../18-07-2011 ενόρκου βεβαιώσεως στην συμβολαιογράφο Αθηνών Μ. Κ.-Κ., του Δ. Β., πρώην προϊσταμένου Διευθύνσεως Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.

Η υπό ενασχόληση αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας εναντίον της ιδίας αποφάσεως, ως μοναδικό επιγενόμενο στοιχείο επικαλείται την υπ' αριθμ. ...5- 11-2018 ένορκο βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρία Κάβουρα-Καϊάφα, του Π. Η., που έχει το ακόλουθο περιεχόμενο: "Όσα καταθέτω επί της υπόθεσης της εταιρείας "H. P." τα γνωρίζω υπό την ιδιότητά μου ως πρώην εργαζόμενος στον ΟΛΠ.

Στον ΟΛΠ εργαζόμουν από το 1976 μέχρι και τις 31/12/2011 που συνταξιοδοτήθηκα, ενώ κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα και ήδη από το ... είχα την ιδιότητα του αποθηκάριου.

Ο ΟΛΠ παραλαμβάνει όλα τα εμπορεύματα τα οποία έρχονται από το εξωτερικό. Έτσι παρέλαβε και τα εμπορεύματα που αφορούσαν τον μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου της εταιρείας "H. P.".

Τα εμπορεύματα έρχονταν στο όνομα της εταιρείας "H. P." και ο εκτελωνισμός τους γινόταν διαδικαστικά εντός της αποθήκης ή, αν αυτά δεν ξεφορτώνονταν, εντός των κοντέινερ.

Γνωρίζω ότι για τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων που αφορούσαν τον μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου της εταιρείας "H. P." ενέργειες έκανε ο αρμόδιος εκτελωνιστής Γ. Χ..

Για λογαριασμό της εταιρείας "H. P." εξουσιοδοτούσε ο Α. Δ., ο οποίος είχε έρθει αρκετές φορές να δει τα εισαγόμενα προϊόντα και αυτός έδινε εντολές για τον εκτελωνισμό.

Συγκεκριμένα για τον εκτελωνισμό των σχετικών μηχανημάτων της εταιρείας κατά την χρονική περίοδο από το 1989 έως και το 1992 ο μόνος ο οποίος ερχόταν στο Τελωνείο και ήταν υπεύθυνος για την εταιρεία ήταν ο Α. Δ., Πρόεδρος του Δ.Σ. της Εταιρείας. Αυτός επικοινωνούσε με οίκους του εξωτερικού και μάλιστα της Αμερικής, όπως θυμάμαι με αφορμή την περίπτωση ενός φορτίου με το οποίο δεν είχε έρθει όλος ο μηχανολογικός εξοπλισμός.

Ουδέποτε καθ' όλο αυτό το χρονικό διάστημα είχα συναντήσει τον Δ. Γ. στο 5° Τελωνείο Πειραιά, ουδέποτε ήρθε αυτός σε οποιαδήποτε επαφή μαζί μου, υπό την ιδιότητά μου ως αποθηκάριου και ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για τον εισαγόμενο μηχανολογικό εξοπλισμό της "H. P.".

Τον Δ. Γ. τον γνώρισα πριν από ελάχιστες μέρες έπειτα από επαφή στην οποία μας έφερε ο εκτελωνιστής Ι. Γ., βοηθός του Χ.." Στο σημείο αυτό παρατίθεται το διατακτικό της περί ης η αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας αποφάσεως: "Στην Αθήνα κατά το από 1-03-1991 έως 28-02-1993 χρονικό διάστημα, από κοινού ενεργώντας και κατόπιν συναποφάσεως με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος και άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, από την οποία προξενήθηκε ζημία στο ελληνικό Δημόσιο που υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δρχ.

ή 150.000 ευρώ, τέτοιες δε πράξεις ενεργεί αυτός κατ' επάγγελμα και συνήθεια. Ειδικότερα κατά τον ως άνω τόπο και χρόνο τυγχάνοντας αντιπρόεδρος και νόμιμος εκπρόσωπος της επί της λεωφ. ... εδρεύουσας ανώνυμης εταιρείας, με την επωνυμία "H. P. Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία", από κοινού με τον Α. Δ. πρόεδρο και διευθύνων σύμβουλο από κοινού ενεργώντας και κατόπιν συναποφάσεως, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ως και η προαναφερθείσα εταιρεία παράνομο περιουσιακό όφελος με αντίστοιχη βλάβη της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, αφού πέτυχε τη σύναψη για λογαριασμό της ανωτέρω εταιρείας των από 27-09-1990 και 4-02-1992 συμβάσεων τοκοχρεολυτικού δανείου με την Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως Α.Ε." (ΕΤΒΑ), οι οποίες αφορούσαν εν μέρει δανειοδότηση για την ίδρυση και λειτουργία εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικών μονωτήρων από πορσελάνη στη βιομηχανική περιοχή της Καλαμάτας του Νομού Μεσσηνίας από την άνω εταιρεία ως και την υπαγωγή της εν λόγω επένδυσης στις διατάξεις του αναπτυξιακού Ν. 1262/82 και την επιχορήγηση από το Ελληνικό Δημόσιο με το συνολικό ποσό των 1.020.000 δραχμών, που καταβλήθηκε τμηματικά σε 11 δόσεις με την προσαγωγή αποδεικτικών παραστατικών εγγράφων και τιμολογίων των γενομένων δαπανών, εν γνώσει του και μετά από συναπόφαση, υπέβαλε στην ως άνω Τράπεζα και τα αρμόδια όργανα του Ελληνικού Δημοσίου ψευδή παραστατικά στοιχεία προμήθειας υλικών και δαπανών και εργασίες που είτε δεν είχαν πραγματοποιηθεί, είτε είχαν μεν πραγματοποιηθεί, αλλά με πολύ μικρότερο κόστος από αυτό που παρουσίαζε με συνέπεια να παραπλανηθούν τα αρμόδια όργανα του Δημοσίου και να καταβληθούν από το τελευταίο πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά".

Η δήλωση του Π. Η. επικεντρώνεται σε μεμονωμένο γεγονός, εκείνο της παραλαβής από τις αποθήκες του ΟΛΠ, εισαχθέντος μηχανολογικού εξοπλισμού της εταιρείας H. P., στο οποίο ο Δ. Γ. εμφανίζεται να μην έλαβε μέρος. Τουναντίον η καταδίκη του τελευταίου επί απάτη σε βάρος του Δημοσίου εδράζεται στην προσκομιδή αναληθών παραστατικών προς το Δημόσιο, για διενέργεια ανυπόστατων δαπανών και εργασιών, που αιτιωδώς προκάλεσαν πλάνη στα αρμόδια όργανά του, με επακόλουθο την βλάβη της περιουσίας του, ως εκ της καταβολής ολικού ποσού 157.261.479 δραχμών, μη δικαιουμένου. Υπό την παραδοχή ότι η επίμαχη βεβαίωση είναι ειλικρινής, δεν καθίσταται φανερό, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με τα στοιχεία που ελήφθησαν υπ' όψη υπό του Πενταμελούς Εφετείου ή προσήχθησαν εις επίρρωση των δύο προηγηθεισών αιτήσεων επαναλήψεως διαδικασίας, ότι ο Δ. Γ. είναι αθώος της απάτης στρεφομένης κατά του Δημοσίου.

Επειδή συμφώνως προς τα ήδη μνησθέντα η υπό εξέταση αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας είναι αβάσιμη κατ' ουσία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΩ Να απορριφθεί η από 6-11-2018 αίτηση του Δ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., οδός ... (ΑΦΜ ...), για επανάληψη της διαδικασίας που επερατώθη αμετακλήτως με την υπ' αριθμ. 2333/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ)". Ο ΑΝΤΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑΡΗΣ

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αιτούντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 525 παρ.1 περ.2 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν, ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας.

Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιαδήποτε στοιχεία, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν, όμως, να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές, που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό, που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές οι οποίοι την εξέδωσαν, αφού η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ 328/2018.

Εξάλλου, στην περίπτωση απόρριψης αίτησης επανάληψης διαδικασίας , επιτρέπεται η υποβολή νέας αίτησης, εφόσον προβάλλεται διάφορος λόγος ή ο ίδιος, ο οποίος απορρίφθηκε, αρκεί αυτός να στηρίζεται σε νέα αποδεικτικά στοιχεία, αλλιώς η αίτηση είναι απαράδεκτη κατ` ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 476 § 1 και 57 Κ.Π.Δ. (ΑΠ 1535/2009).

Τέλος, σύμφωνα με τα άρθρα 528 παρ.1 και 527 παρ.3 του ΚΠΔ, αρμόδιο να αποφασίσει για την αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, είναι το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από το Εφετείο.

ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση (τρίτη κατά σειρά) αίτηση επανάληψης, της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αρ. 2333/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αιτών καταδικάσθηκε αμετάκλητα για την πράξη της κακουργηματικής απάτης σε βάρος του Δημοσίου, παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 του ΚΠΔ, εφόσον ο αιτών προσκομίζει νέες αποδείξεις, και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.

III. Από τα στοιχεία της σχετικής δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την. 2333/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη, μετά την απόρριψη της ασκηθείσας κατ' αυτής αίτησης αναίρεσης με την 275/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, ο αιτών καταδικάσθηκε σε ποινή κάθειρξης 6 ετών για την πράξη της κακουργηματικής απάτης σε βάρος του Δημοσίου, Συγκεκριμένα το Εφετείο κήρυξε τον αιτούντα ένοχο του ότι: "Στην Αθήνα κατά το από 1-03-1991 έως 28 02-1993 χρονικό διάστημα, από κοινού ενεργώντας και κατόπιν συναποφάσεως, με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος και άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, από την οποία προξενήθηκε ζημία στο ελληνικό Δημόσιο που υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δρχ.

ή 150.000 ευρώ, τέτοιες δε πράξεις ενεργεί αυτός κατ' επάγγελμα και συνήθεια. Ειδικότερα, κατά τον ως άνω τόπο και χρόνο τυγχάνοντας μέτοχος, αντιπρόεδρος και νόμιμος εκπρόσωπος της επί της ... εδρεύουσας ανώνυμης εταιρείας, με την επωνυμία "Η P Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία", από κοινού με τον Α.

Δ., πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο από κοινού ενεργώντας και κατόπιν συναποφάσεως, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ως και η προαναφερθείσα εταιρεία παράνομο περιουσιακό όφελος με αντίστοιχη βλάβη της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, αφού πέτυχε τη σύναψη για λογαριασμό της ανωτέρω εταιρείας των από 27-09-1990 και 4-02-1992 συμβάσεων τοκοχρεολυτικού δανείου με την Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως Α.Ε." (ΕΤΒΑ), οι οποίες αφορούσαν εν μέρει δανειοδότηση για την ίδρυση και λειτουργία εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικών μονωτήρων από πορσελάνη στη βιομηχανική περιοχή της Καλαμάτας του Νομού Μεσσηνίας από την άνω εταιρεία ως και την υπαγωγή της εν λόγω επένδυσης στις διατάξεις του αναπτυξιακού Ν. 1262/82 και την επιχορήγηση από το Ελληνικό Δημόσιο με το συνολικό ποσό των 1.020.000 δραχμών, που καταβλήθηκε τμηματικά σε 11 δόσεις με την προσαγωγή αποδεικτικών παραστατικών εγγράφων και τιμολογίων των γενομένων δαπανών, εν γνώσει του και μετά από συναπόφαση, υπέβαλε στην ως άνω Τράπεζα και τα αρμόδια όργανα του Ελληνικού Δημοσίου ψευδή παραστατικά στοιχεία προμήθειας υλικών και δαπανών και εργασίες που είτε δεν είχαν πραγματοποιηθεί, είτε είχαν μεν πραγματοποιηθεί, αλλά με πολύ μικρότερο κόστος από αυτό που παρουσίαζε με συνέπεια να παραπλανηθούν τα αρμόδια όργανα του Δημοσίου και να καταβληθούν από το τελευταίο πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά που αντιστοιχούσαν στο ποσοστό συμμετοχής του και έπρεπε να καταβληθούν για τις γενόμενες δαπάνες και εκτελεσθείσες εργασίες και δη να καταβληθεί συνολικά από το ελληνικό δημόσιο το ποσό των 157.261.479 δραχμών, επιπλέον του δικαιουμένου, το οποίον και ζημιώθηκε με αντίστοιχη ωφέλεια του κατηγορουμένου και της άνω εταιρείας που εκπροσωπούσε.... ".

Ειδικότερα: Α) Από κοινού και κατόπιν συναποφάσεως κατά το από 1-3-1991 μέχρι 4-10-1991 χρονικό διάστημα προσκόμισε στην ανωτέρω Τράπεζα (ΕΤΒΑ) και στο Ελληνικό Δημόσιο, εν γνώσει του ψευδή παραστατικά στοιχεία προμήθειας υλικών και δαπανών, σύμφωνα με τα οποία η ως άνω εταιρία, που εκπροσωπούσαν, "Η. P. ΑΒΕΕ" εμφανιζόταν κατά το χρονικό διάστημα από 1-3-91 έως 3-10-91 να έχει προβεί σε εκσκαφές, αποκομιδή και επιχωματώσεις με φερτό υλικό και λοιπά υλικά 33.082 κυβικών μέτρων για την κατασκευή του παραπάνω εργοστασίου στη βιομηχανική περιοχή της Καλαμάτας, συνολικής αξίας 158.239.616 δρχ., δυνάμει των υπ' αριθμ.

…/1-3-91, …./22-3-91, …29-3-91, …/5-6-91, …/2-8-91 και …/4-10-91 τιμολογίων του Χ. Α., εκ των οποίων ποσό 92.029.673 δραχμών αντιστοιχούσε στην αγορά των 33.082 κυβικών υλικών των επιχωματώσεων, ενώ το αληθές ήταν, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων από τον διενεργηθέντα έλεγχο, ότι έγιναν αγορές φερτού υλικού από τον προαναφερθέντα εργολάβο μόνο 2.280 κυβικών μέτρων αζίας 1.032.280 δραχμών.

Παρέστησε δηλαδή, εν γνώσει του ψευδώς, ότι το συνολικό κόστος για τις παραπάνω εργασίες ήταν μεγαλύτερο κατά το ποσόν των 90.997.393 με συνέπεια να καταβληθεί από το Ελληνικό Δημόσιο, ως επιχορήγηση, δυνάμει του Ν. 1262/82 και βάσει του ποσοστού συμμετοχής του στη χρηματοδότηση της επένδυσης (29%) το ποσόν των 26.389.243,97 δρχ. (90.997.393 χ 29%), ποσό το οποίο και ζημιώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο με αντίστοιχη δική του ωφέλεια και της εταιρίας που εκπροσωπούσε.

Β) κατά το από 2-10-91 έως 4-11-91 χρονικό διάστημα από κοινού και κατόπιν συναποφάσεως ενεργώντας, παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στους ως άνω αρμοδίους υπαλλήλους ότι με τα υπ' αριθμ. .../2-10-91, ... και .../4-11-91 τιμολόγια της εταιρίας " ... Ιnc>>, με έδρα τις ΗΠΑ, προμηθεύτηκε για τις ανάγκες του υπό ίδρυση ως άνω εργοστασίου στέγη με μεταλλικά ζευκτά φύλλα αλουμινίου συνολικής αξίας 249.788.254 δρχ., ενώ αυτό ήταν ψευδές, καθόσον, όπως προέκυψε από τον διενεργηθέντα έλεγχο, η εκδότρια εταιρία των παραπάνω ήταν ανύπαρκτη στις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να καταβληθεί από το Ελληνικό Αημόσιο ως επιχορήγηση δυνάμει του Ν. 1262/82 και βάσει του ποσοστού συμμετοχής του στη χρηματοδότηση της επένδυσης (29%) το ποσόν των 72.438.593,66 δρχ. (249.788.254 χ 29%), το οποίο και ζημιώθηκε το Ελληνικό Αημόσιο με αντίστοιχη δική του ωφέλεια και της ανωτέρω εταιρίας που εκπροσωπούσε.

Γ) Από κοινού και κατόπιν συναποφάσεως στις 26-1-93 παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στους ως άνω αρμοδίους υπαλλήλους ότι η εταιρία "Η. P. ΑΒΕΕ" με το υπ' αριθμ. …/26-1-93 τιμολόγιο της εταιρίας με την επωνυμία "… - …" κατασκεύασε βιομηχανικό δάπεδο, αξίας 56.000.000 δρχ. στο παραπάνω εργοστάσιο, ενώ αυτό ήταν ψευδές, καθόσον, από τον διενεργηθέντα έλεγχο, δεν επαληθεύτηκε η κατασκευή του εν λόγω δαπέδου, με αποτέλεσμα, παραπλανηθέντων των αρμοδίων υπαλλήλων περί της, δήθεν κατασκευής του, να καταβληθεί από το Ελληνικό Αημόσιο ως επιχορήγηση δυνάμει του Ν. 1262/82 και βάσει του ποσοστού συμμετοχής του στη χρηματοδότηση της επένδυσης (29%) το ποσόν των 16.240.000 δρχ. (56.000.000X29%), το οποίο και ζημιώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο με αντίστοιχη ωφέλεια του κατηγορουμένου και της άνω εταιρίας που εκπροσωπούσε.

Δ) από κοινού και κατόπιν συναποφάσεως κατά το από 1-3-91 έως 4-10-91 χρονικό διάστημα προσκόμισε στην ανωτέρω δανείστρια Τράπεζα (ΕΤΒΑ) και στα αρμόδια όργανα του Ελληνικού Δημοσίου αντίστοιχα, εν γνώσει του ψευδή παραστατικά στοιχεία προμήθειας υλικών και δαπανών, σύμφωνα με τα οποία η ως άνω εταιρία "Η.P. ΑΒΕΕ" εμφανιζόταν κατά το από 1-3-91 έως 4-10-91 χρονικό διάστημα να έχει προβεί σε κατασκευές 4.357 κυβικών μέτρων μπετόν για την ανέγερση του προαναφερθέντος εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικών μονωτήρων, συνολικής αξίας 90.000.000 δρχ., ενώ αυτό ήταν ψευδές, καθόσον, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων από το διενεργηθέντα έλεγχο, έγιναν αγορές μπετόν μόνο 1.193,5 κυβικών μετρων, αξίας 24.653.435 δρχ., ήτοι παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς ότι το συνολικό κόστος για τις ανωτέρω εργασίες ήταν μεγαλύτερο κατά το ποσό των 65.346.565 δρχ., με αποτέλεσμα να καταβληθεί, ως επιχορήγηση, από το Ελληνικό Δημόσιο δυνάμει του αναπτυξιακού Ν. 1262/82 και βάσει του ποσοστού συμμετοχής του στη χρηματοδότηση της επένδυσης (29%) το ποσόν των 18.950.503,85 δρχ. (65.346.565 Χ 29%), ποσό το οποίο και ζημιώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο με αντίστοιχη δική του ωφέλεια και της άνω εταιρίας που εκπροσωπούσε και Ε) Από κοινού και κατόπιν συναποφάσεως κατά τα τέλη Φεβρουαρίου 1993 παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς, στους ως άνω αρμοδίους υπαλλήλους ότι η ανωτέρω εταιρία "Η.

P. ΑΒΕΕ" είχε καταβάλει στις 17-2-1993 στον οίκο " F." των ΕΠΑ το ποσό των 362.500 δολ. ΗΠΑ, τα οποία αντιστοιχούσαν τη δεδομένη χρονική στιγμή με 80.148.750 δρχ., με αποτέλεσμα το Ελληνικό Δημόσιο, παραπεισθέντων των αρμοδίων υπαλλήλων, να καταβάλει, ως επιχορήγηση, δυνάμει του Ν. 1262/82 και βάσει του ποσοστού συμμετοχής του στη χρηματοδότηση της επένδυσης (29%) το ποσόν των 23.243.137,50 δρχ. (80.148.750 Χ 29%), ποσό το οποίο και ζημιώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο με αντίστοιχη ωφέλεια του άνω κατηγορουμένου και της εταιρίας που εκπροσωπούσε.

Έτσι, με την ως άνω από κοινού και με ενότητα δόλου κατ' εξακολούθηση απατηλή συμπεριφορά του ανωτέρω κατηγορουμένου ζημιώθηκε συνολικά το Ελληνικό Δημόσιο κατά το ποσόν των 157.261.479 δρχ. με αντίστοιχη ωφέλεια του ίδιου και της ως άνω εταιρίας που εκπροσωπούσε, ενώ από την επανειλημμένη τέλεση της πιο πάνω πράξης υπ' αυτού προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος και σταθερή ροπή αυτού προς διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος ως στοιχείο της προσωπικότητας του, προς δε το συνολικό όφελος και η αντίστοιχη συνολική ζημία υπερβαίνει το ποσό των 5.000.000 δρχ.

ή 15.000 ευρώ. Το Δικαστήριο δέχεται ότι ο κατηγορούμενος μέχρι το χρόνο που έγινε η πράξη έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (άρθρο 84 παρ. 2α ΠΚ)".

Η πρώτη, από 21-3-2011, αίτηση του Δ. Γ. για επανάληψη της ίδιας διαδικασίας απορρίφθηκε με την υπ' αρ. 1023/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου (εν Συμβουλίω), μετά από αξιολόγηση των νέων τότε αποδείξεων και δη : 1)της κατάθεσης του μάρτυρα του Δ. Π., πρώην Διευθυντή της ΕΤΒΑ, που δόθηκε στις 7-1-2011 ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών που εξέδωσε την παρακάτω υπ' αρ. 28/2011 αθωωτική για τον αιτούντα απόφαση, 2) της από 10-1-2011 μαρτυρικής κατάθεσης του Γ. Θ., πολιτικού μηχανικού, ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, 3) της από 10-1-2011 μαρτυρικής κατάθεσης του Θ. Κ., οικονομολόγου, τέως νομάρχη-αντιδημάρχου, ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, 4)της από 10-1-2011 μαρτυρικής κατάθεσης της Ε. Χ., τέως διευθύντριας της ΕΤΒΑ, ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου και 5)της υπ' αρ. 28/2011 αμετάκλητης αθωωτικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Η δεύτερη κατά σειρά αίτηση επανάληψης διαδικασίας του Δ. Γ. απορρίφθηκε με την υπ' αρ. 1300/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου (εν Συμβουλίω), μετά από εκτίμηση των νέων τότε στοιχείων και δη : 1) της υπ' αρ. .../13-07-2011 ένορκης βεβαίωσης του συνταξιούχου τραπεζικού Γ. Μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Ξαγοράρη, 2) της υπ' αρ. .../12-07-2011 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον της συμβ/φου Αθηνών Μαρία Κάβουρα-Καϊάφα, της Ε. Χ., οικονομολόγου και πρώην διευθύντριας της ΕΤΒΑ και 3) της υπ' αρ. .../18-07-2011 ένορκης βεβαίωσης ενώπιον της συμβ/φου Αθηνών Μαρία Κάβουρα-Καϊάφα, του Δ. Β., πρώην προϊσταμένου της Διεύθυνσης Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.

Με την υπό κρίση τρίτη αίτηση επανάληψης της ίδιας διαδικασίας, ο αιτών επικαλείται ως νέο αποδεικτικό στοιχείο την υπ' αρ. ...5-11-2018 ένορκη βεβαίωση του Π. Η. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Μ. Κ.-Κ., το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής: "Όσα καταθέτω επί της υπόθεσης της εταιρείας ''H. P.'' τα γνωρίζω υπό την ιδιότητα μου ως πρώην εργαζόμενος στον ΟΛΠ. Στον ΟΛΠ εργαζόμουν από το 1976 μέχρι και τις 31/12/2011 που συνταξιοδοτήθηκα, ενώ κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα και ήδη από το ... είχα την ιδιότητα του αποθηκάριου. Ο ΟΛΠ παραλαμβάνει όλα τα εμπορεύματα, τα οποία έρχονται από το εξωτερικό. Έτσι παρέλαβε και τα εμπορεύματα που αφορούσαν τον μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου της εταιρείας ''H. P.''.

Τα εμπορεύματα έρχονταν στο όνομα της εταιρείας ''H. P.'' και ο εκτελωνισμός τους γινόταν διαδικαστικά εντός της αποθήκης ή, αν αυτά δεν ξεφορτώνονταν, εντός των κοντέινερ.

Γνωρίζω ότι για τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων που αφορούσαν τον μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου της εταιρείας ''H. P.'' ενέργειες έκανε ο αρμόδιος εκτελωνιστής Γ. Χ..

Για λογαριασμό της εταιρείας ''H. P.'' εξουσιοδοτούσε ο Α. Δ., ο οποίος είχε έρθει αρκετές φορές να δει τα εισαγόμενα προϊόντα και αυτός έδινε εντολές για τον εκτελωνισμό.

Συγκεκριμένα για τον εκτελωνισμό των σχετικών μηχανημάτων της εταιρείας κατά την χρονική περίοδο από το 1989 έως και το 1992 ο μόνος ο οποίος ερχόταν στο Τελωνείο και ήταν υπεύθυνος για την εταιρεία ήταν ο Α. Δ., Πρόεδρος του Δ. Σ. της Εταιρείας. Αυτός επικοινωνούσε με οίκους του εξωτερικού και μάλιστα της Αμερικής, όπως θυμάμαι με αφορμή την περίπτωση ενός φορτίου, με το οποίο δεν είχε έρθει όλος ο μηχανολογικός εξοπλισμός.

Ουδέποτε καθ' όλο αυτό το χρονικό διάστημα είχα συναντήσει τον Δ. Γ. στο 5° Τελωνείο Πειραιά, ουδέποτε ήρθε αυτός σε οποιαδήποτε επαφή μαζί μου, υπό την ιδιότητα μου ως αποθηκάριου και ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για τον εισαγόμενο μηχανολογικό εξοπλισμό της ''H. P.'' .

Τον Δ. Γ. τον γνώρισα πριν από ελάχιστες μέρες έπειτα από επαφή στην οποία μας έφερε ο εκτελωνιστής Ι. Γ., βοηθός του Χ.." Στην ένορκη αυτή βεβαίωση, ο Π. Η. δεν προσθέτει κάποιο ουσιώδες στοιχείο για την υπόθεση αλλά καταθέτει για συγκεκριμένο και μεμονωμένο γεγονός και δη για τον εκτελωνισμό και την παραλαβή από τις αποθήκες του ΟΛΠ του εισαχθέντος μηχανολογικού εξοπλισμού της εταιρείας ''H. P.'', που έγιναν χωρίς καμία συμμετοχή του αιτούντος στις σχετικές διαδικασίες. Η καταδίκη όμως του Δ. Γ. για την πράξη της απάτης σε βάρος του Δημοσίου από κοινού εδράζεται στην από κοινού προσκομιδή , εν γνώσει του, ψευδών παραστατικών στοιχείων για υλικά, δαπάνες και εργασίες που ουδέποτε είχαν γίνει, και την κατ' αυτόν τον τρόπο παραπλάνηση των αρμοδίων οργάνων του Δημοσίου, που προέβησαν στην καταβολή του ποσού 157.261.479 δραχμών, το οποίο δεν εδικαιούτο ο κατηγορούμενος ούτε η προαναφερόμενη εταιρεία, με αποτέλεσμα να προκληθεί βλάβη στο Δημόσιο με αντίστοιχη ωφέλεια του ιδίου και της ανωτέρω εταιρείας.

Έτσι από την ένορκη αυτή βεβαίωση, εκτμώμενη και αυτοτελώς αλλά και σε συνδυασμό με τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών που εξέδωσε την 2333/2007 καταδικαστική απόφαση, καθώς και με αυτά που προσήχθησαν προς υποστήριξη των δύο προηγούμενων αιτήσεων επανάληψης της διαδικασίας, δεν καθίσταται φανερό, ότι ο Δ. Γ. είναι αθώος της απάτης σε βάρος του Δημοσίου από κοινού, για την οποία καταδικάσθηκε. Ειδικώς δε, αναφορικά με την 28/2011 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αιτών αθωώθηκε για την πράξη της απάτης σε βάρος της ΕΤΒΑ, έχει κριθεί και με τις δύο προγενέστερες, με αρ. 1023/2011 και 1300/2011, απορριπτικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου, μετά από αξιολόγηση της εν λόγω απόφασης στο σύνολό της, ότι αυτή δεν αποτελεί νέο στοιχείο , καθόσον με την προηγούμενη 2333/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου ο αιτών έχει καταδικαστεί για την πράξη της απάτης σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή για άλλη πράξη, με παθόν το Ελληνικό Δημόσιο, τα όργανα του οποίου εξαπατήθηκαν με τις αναφερόμενες ψευδείς παραστάσεις.

Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η υπό κρίση αίτηση επανάληψης διαδικασίας είναι αβάσιμη και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος ( 578 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-11-2018 αίτηση του Δ. Γ. του Χ. για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αρ. 2333/2007 αμετάκλητη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Οκτωβρίου 2019.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ, στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ