Legislator Case Law & Legislation
1647/2006 AI generated

Supreme Court allows appeal against appellate court failure to order damages for lost movable property.

Case Number 1647/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision, which had only ordered the return of movable property without addressing the claim for damages. The appellant had explicitly requested compensation equal to the property's value if delivery failed during execution, but the lower court ignored this request. The court ruled that the appellate court erred by leaving this claim undecided, violating procedural requirements that mandate such damages be ordered when property delivery is impossible.

Legislator headnote

AI generated

Article 559(9)(c) of the Code of Civil Procedure; Article 69(1)(c) and (2) of the Code of Civil Procedure: When a plaintiff claims ownership of movable property and requests damages for non-delivery, the court must order both delivery and compensatory damages; failure to address the damages claim constitutes a ground for appeal.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure appeal admissibility movable property damages for non-delivery procedural error ownership claim execution failure

Cited Legislation

AI generated
Article 559(9)(c) of the Code of Civil Procedure
Article 69(1)(c) and (2) of the Code of Civil Procedure
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Article 553(2) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1647 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1647/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μπύρο.

Του αναιρεσίβλητου:Νομικού Προσώπου με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του ΄Αννα Κυρίλλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-1-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7493/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 6295/1999 προδικαστική, 8262/2001 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14-9-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σταύρος Γαβαλάς ανέγνωσε την από 4 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 9 περίπτωση γ΄ του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως αίτηση, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται κάθε αίτηση των διαδίκων με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης. Τέτοια είναι ιδίως η υποβαλλόμενη με την αγωγή αίτηση παροχής έννομης προστασίας, έστω και αν αυτή υποβάλλεται επικουρικώς και υπό αίρεση, εφόσον η υποβολή της είναι δικονομικώς επιτρεπτή. Εξάλλου, όπως προκύπτει από το άρθρο 69 παρ. 1 στοιχ. γ΄ και 2 του Κ.Πολ.Δ., επιτρέπεται να ζητηθεί δικαστική προστασία και αν ο ενάγων ζητεί να του παραδοθεί το πράγμα και, για την περίπτωση που δεν του παραδοθεί το πράγμα, ζητεί το διαφέρον, οπότε η καταδίκη του εναγομένου σε αποζημίωση του ενάγοντος γίνεται υπό την αίρεση της μη ανεύρεσης του πράγματος κατά την εκτέλεση.

Συνεπώς σε περίπτωση διεκδικητικής της κυριότητας κινητού πράγματος αγωγής, εφόσον με την αγωγή υποβάλλεται και αίτημα καταδίκης του εναγομένου σε ορισμένο ποσό αποζημίωσης, αν δεν ανευρεθεί το πράγμα κατά την εκτέλεση, το δικαστήριο, εφόσον δεχτεί την αγωγή, υποχρεούται να καταδικάσει τον εναγόμενο όχι μόνο στην παράδοση του επίδικου πράγματος στον ενάγοντα, αλλά και σε αποζημίωση του ενάγοντος για την περίπτωση που αυτό δεν ανευρεθεί κατά την εκτέλεση.

Εάν το δικαστήριο περιορισθεί μόνο σε καταδίκη στην παράδοση του πράγματος, χωρίς να περιλάβει στην απόφασή του και διάταξη της υπό την αίρεση αυτή καταδίκης του εναγομένου σε αποζημίωση του ενάγοντος, ιδρύεται ο από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 9 περίπτωση γ΄ λόγος αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των προσκομιζόμενων αντιγράφων της από 14-1-1998 διεκδικητικής αγωγής της αναιρεσείουσας και της αναιρεσιβαλλόμενης 8262/2001 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών, καθώς και της θεωρούμενης, κατά νόμο (άρθρο 553 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ), ως συμπροσβαλλόμενης με αυτήν 6295/1999 προδικαστικής απόφασης του ίδιου δικαστηρίου, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα ζήτησε με την αγωγή της να υποχρεωθεί η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, αφού αναγνωρισθεί η κυριότητά της στα περιγραφόμενα σε αυτήν κινητά πράγματα (μηχανήματα), να της τα αποδώσει και για την περίπτωση που είναι αδύνατη για οποιοδήποτε λόγο η αυτούσια απόδοσή τους, να της καταβάλει, ως αποζημίωση, ίση με την αξία τους, το ποσό των 10.100.000 δραχμών.

Ωστόσο, το Εφετείο, ενώ δέχτηκε την αγωγή, καταδίκασε την εναγομένη μόνο σε απόδοση των πραγμάτων, χωρίς συγχρόνως να την καταδικάσει στην αιτούμενη αποζημίωση για την περίπτωση που αυτά δεν της παραδοθούν, αφήνοντας έτσι αδίκαστη τη σχετική αίτηση που περιεχόταν στην αγωγή.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο μοναδικός, από το άρθρο 559 αριθ. 9 περίπτωση γ΄ του Κ.Πολ.Δ., λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει την πλημμέλεια αυτή στην προσβαλλόμενη απόφαση και πρέπει ν΄ αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως. Η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8262/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 17 Οκτωβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ