1645/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-10-1993 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8114/1994, 30443/1998 μη οριστικές, 12582/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 790/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 1-7-2006 αίτησή τoυς. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 21-1-2008 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Λεωνίδα Ζερβομπεάκου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Legislator headnote
AI generated1645/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΙΙΙ. Με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες από τους αριθ. 8, 10, 11, 12, 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ως προς το κεφάλαιο αυτής με το οποίο η ένδικη αγωγή απορρίφθηκε κατά παραδοχή της από το άρθρο 281 ΑΚ ενστάσεως των πρώτης και τρίτης των εκκαλουσών - εναγουσών και μόνον ως προς αυτές, οι οποίες, όμως, δεν είναι αναιρεσείουσες.
Full text
Απόφαση 1645 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1645/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών: 1. ..., 2. ... και 3. ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Βουτσά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσιβλήτου: ..., γεννηθείσης την 26-2-1985 και ενηλικιωθείσης, ήδη προηγουμένως, την εξεπροσώπει η μήτηρ αυτής, ... ως ασκούσα την γονικήν μέριμνα αυτής, ως ανηλίκου-εξωγάμου τέκνου, αναιρεσιβλήτου, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μενέλαο Παπαδημητρίου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-10-1993 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8114/1994, 30443/1998 μη οριστικές, 12582/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 790/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 1-7-2006 αίτησή τoυς. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 21-1-2008 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Λεωνίδα Ζερβομπεάκου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Το Εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από το περιεχόμενό της προκύπτει, ότι οι αναιρεσείουσες παραιτήθηκαν από το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας τους επί της κληρονομίας της μητέρας τους ..., συμπεριλαμβανομένου και του σχετικού δικαιώματός τους επ' αυτής ως κληρονόμων του πατέρα τους ... και απέρριψε, κατά παραδοχή της σχετικής ενστάσεως της αναιρεσίβλητης, την ένδικη περί κλήρου αγωγή των αναιρεσειουσών με την οποία ζητούσαν να αναγνωρισθεί το κληρονομικό τους δικαίωμα επί της κληρονομιαίας περιουσίας καθενός γονέα τους κατά το ποσοστό της νόμιμης μοίρας τους και να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη, με την ιδιότητα της μοναδικής κληρονόμου αυτών, να τους το αποδώσει.
Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τους αριθ. 8, 10, 11, 12 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ως προς το κεφάλαιο αυτής που αναφέρεται στο περιεχόμενο της δημόσιας διαθήκης της διαθέτιδας μητέρας των αναιρεσειουσών και την αξία της καταλειφθείσας απ' αυτήν περιουσίας, ανεξαρτήτως της αοριστίας αυτού, λόγω μη παράθεσης σαφώς και ορισμένως αντίστοιχου πραγματικού για κάθε επικαλούμενη αναιρετική πλημμέλεια πρέπει να απορριφθεί, ως αλυσιτελής, αφού το διατακτικό της προσβαλλόμενης στηρίζεται αποκλειστικά στην κατ' ουσία παραδοχή της προαναφερθείσας ενστάσεως της αναιρεσίβλητης.
ΙΙ. Κατά την έννοια του εδαφίου 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου που δικαιολογεί την αναίρεση της σχετικής αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας, υπάρχει όταν το δικαστήριο αυτό δέχεται ως προκύπτοντα από το έγγραφο πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται πράγματι σ' αυτό, και όχι αν αυτό, εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 173 του ΑΚ, λόγω της ασαφείας του περιεχομένου του εγγράφου, ερμηνεύει τη διατυπωθείσα σ' αυτό δήλωση βουλήσεως του διαδίκου κατά τρόπο διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ορθό ο επικαλούμενος την παραμόρφωση του εγγράφου διάδικος (ΑΠ 445/1992 ΕλΔνη 35,1027, 953/1991 ΕλΔνη33,784).
Εν προκειμένω, με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στην παραδοχή της προαναφερθείσας στην παράγραφο Ι της παρούσας ενστάσεως της αναιρεσίβλητης, στηρίχθηκε κυρίως στην από 8-1-1990 έγγραφη δήλωση των αναιρεσειουσών ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, την οποία, μετά από ορθή ανάγνωση του περιεχομένου της, ερμήνευσε, εφαρμόζοντας την ως άνω διάταξη του ΑΚ, και δέχθηκε ότι η εν λόγω δήλωση ενέχει δήλωση παραιτήσεώς τους από την επίκληση της σχετικής ακυρότητας της διαθήκης της μητέρας τους κατά το μέρος που έθιγε τη νόμιμη μοίρα τους.
Συνεπώς, ο δεύτερος, κατά το τελευταίο μέρος αυτού, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου της ως άνω εγγράφου δηλώσεως των αναιρεσειουσών, για το λόγο ότι εσφαλμένα το Εφετείο δέχθηκε ότι από την εν λόγω δήλωση προκύπτει παραίτησή τους από το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας τους επί της κληρονομίας της μητέρας τους, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος. Περαιτέρω, ο ίδιος, κατά τα υπόλοιπα μέρη αυτού, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο γίνει επίκληση των πλημμελειών από τους αριθ. 8, 10, 11, 12 και 19 του άρθρου ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, προεχόντως διότι, υπό το πρόσχημα των ως άνω αναιρετικών λόγων, πλήττει την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΚΠολΔ 561 παρ. 1).
ΙΙΙ. Με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες από τους αριθ. 8, 10, 11, 12, 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ως προς το κεφάλαιο αυτής με το οποίο η ένδικη αγωγή απορρίφθηκε κατά παραδοχή της από το άρθρο 281 ΑΚ ενστάσεως των πρώτης και τρίτης των εκκαλουσών - εναγουσών και μόνον ως προς αυτές, οι οποίες, όμως, δεν είναι αναιρεσείουσες.
Συνεπώς, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος των αναιρεσειουσών.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1-7-2006 αίτηση των 1) ..., 2) ...και 3) ..., για αναίρεση της 790/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Και
Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ