Supreme Court dismisses appeal regarding jurisdiction and property transfer contract validity in divorce case.

Απόφαση 1643 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1643/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ.Ζ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Κωφό. Της αναιρεσιβλήτου: Γ.Χ. η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Τασία Βασιλακοπούλου - Πουλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19 Ιουλίου 2006 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σάμου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2007 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 3/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων, με την από 19 Μαρτίου 2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας, ανέγνωσε την από 14 Οκτωβρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξουσία της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 560 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι ο από αυτήν προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως δημιουργείται μόνον όταν υπάρχει σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας, συνιστάμενο σε παραδοχή καθ' ύλην αρμοδιότητας αυτού του ιδίου, όχι όμως και όταν το πολυμελές πρωτοδικείο, το οποίο επιλαμβάνεται εφέσεως, υπαγομένης, κατά το άρθρο 18 αρ. 2 Κ.Πολ.Δ., στην καθ' ύλην αρμοδιότητά του, κρίνει, έστω και εσφαλμένως, ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (ειρηνοδικείο), που εξέδωσε την εκκληθείσα απόφαση, ήταν αρμόδιο καθ' ύλην (ΑΠ 575/2009, ΑΠ 163/2006, ΑΠ 314/2004).

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, με την οποία πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση του κατ' έφεση δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου διότι δεν εξηφάνισε την εκκληθείσα απόφαση του Ειρηνοδικείου Σάμου, το οποίο εστερείτο καθ' ύλην αρμοδιότητας, είναι απαράδεκτος. Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, για παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν ο κανόνας αυτός του ουσιαστικού δικαίου δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα (Ολομ.

ΑΠ 36/1988, ΑΠ 1703/2008, ΑΠ 1126/2009, ΑΠ 1186/2009). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (ΑΠ 1196/2008, ΑΠ 625/2008).

Εξάλλου, κατά τα άρθρα 366, 367 και 174 ΑΚ, σύμβαση για μεταβίβαση κάθε μέλλουσας περιουσίας ή ποσοστού της είναι άκυρη, σύμβαση για μεταβίβαση ολόκληρης της υφιστάμενης περιουσίας ή ποσοστού της απαιτείται να γίνει ενώπιον του συμβολαιογράφου, δικαιοπραξία που αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη του νόμου, αν δεν συνάγεται κάτι άλλο, είναι άκυρη.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών, σαφώς συνάγεται ότι είναι άκυρη η σύμβαση για μεταβίβαση κάθε μέλλουσας περιουσίας ή ποσοστού αυτής και ότι απαιτείται να γίνει ενώπιον συμβολαιογράφου η σύμβαση για μεταβίβαση ολόκληρης της υφισταμένης περιουσίας ή ποσοστού αυτής. Στην προκειμένη περίπτωση, το κατ' έφεση δικάσαν Πρωτοδικείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη ως εις πράγματα αναγομένη, κρίση του (άρθρο 561 § 2 Κ.Πολ.Δ., ΑΠ 1139/2008), ότι οι διάδικοι, κατά το στάδιο της προδικασίας για τη λύση του μεταξύ τους γάμου, συμφώνησαν, με το από 8-5-2000 έγγραφο συμφωνητικό, πλην άλλων, την κατανομή των περιουσιακών στοιχείων που απέκτησαν συνεστώτος του γάμου, την τακτοποίηση των οικονομικών τους σχέσεων και περαιτέρω να μεταβιβάσει η ενάγουσα στον εναγόμενο συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία της κοινής επιχειρήσεώς τους και αυτός να καταβάλει σε εκείνη το ποσό των 5.282,47 ευρώ σε δώδεκα μηνιαίες δόσεις και μετά τη λήξη αυτών να καταβάλλει σε αυτή το ποσό των 293,47 ευρώ μηνιαίως για όσο χρόνο θα εξακολουθούσε να λειτουργεί η επιχείρηση, το οποίο υποχρέωσε αυτόν να καταβάλει σε αυτή, αφού έκρινε έγκυρη τη μεταξύ τους σύμβαση.

Με την κρίση του αυτή το δικαστήριο της ουσίας δεν παραβίασε τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 366, 367 και 174 ΑΚ, αφού με τη σύμβαση αυτή δεν μεταβιβάσθηκε ολόκληρη μελλοντική περιουσία ή ποσοστό αυτής ούτε ολόκληρη η υφιστάμενη περιουσία ή ποσοστό αυτής, και κατά συνέπεια αυτές δεν ήταν εφαρμοστέες και ορθώς δεν εφαρμόσθηκαν.

Επομένως, οι δεύτερος και τρίτος, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αντίθετοι, λόγοι αναιρέσεως, είναι αβάσιμοι. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-3-2009 αίτηση του Κ.Ζ., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 3/2009 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία καθορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 6 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ