Supreme Court dismisses appeal against inadmissible additional intervention based on lack of legal interest.

Απόφαση 1643 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1643/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Βριλησσίων Αττικής, που εδρεύει στα Βριλήσσια Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα από το Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Νοτάρη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. ...και ... οι οποίες παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τράκη, 3. Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεντέλης, που εδρεύει στην Πεντέλη Αττικής, νομίμως εκπροσωπούμενης, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Γεώργιος Μπότης με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ, 4. Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο του Πολυχρόνη Καραστεργίου Πάρεδρο Ν.Σ.Κ με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και 5. ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 21-6-1985 αγωγή του αρχικού αποβιώσαντος διαδίκου ... και β) με την από 9-10-1985 πρόσθετη παρέμβαση της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πεντέλης που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2794/1986 του ίδιου Δικαστηρίου και 3693/1987 του Εφετείου Αθηνών που ανέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι 3114/1987 προδικαστική απόφαση, 7319/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, 4153/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 4-12-2007 αίτησή τoυ. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 18-2-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 4-12-2007 αίτηση του Δήμου Βριλησσίων, για αναίρεση της 4153/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος τoυ αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη .... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ..., ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αίτησης αναίρεσης, με την σ` αυτό πράξη ορισμού της προκειμένης δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατ` αυτήν, επιδόθηκε, με επίσπευση των δύο πρώτων αναιρεσιβλητων, νομοτύπως και εμπροθέσμως, στον πέμπτο των αναιρεσιβλήτων, ...,σύμφωνα με το άρθρ.128 παρ.1 ΚΠολΔ.Επομένως, εφόσον ο εν λόγω διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ` άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ) .

Επειδή, κατά το άρθρο 80 ΚΠολΔ, "αν σε δίκη που εκκρεμεί μεταξύ άλλων, τρίτος έχει έννομο συμφέρον να νικήσει κάποιος διάδικος, έχει δικαίωμα, ως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, να ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση για να υποστηρίξει το διάδικο αυτόν". Από τη διάταξη αυτή και το συνδυασμό της με τη διάταξη του άρθρου 68 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης είναι η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, το οποίο πρέπει να προσδιορίζεται στο δικόγραφο της παρέμβασης κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 81 παρ. 1εδαφ.

β ΚΠολΔ. Έννομο συμφέρον προς παρέμβαση υφίσταται όταν με αυτήν μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η δημιουργία σε βάρος του νομικής υποχρέωσης. Πρέπει όμως είτε αυτά να απειλούνται από τη δεσμευτικότητα ή την εκτελεστότητα της απόφασης που θα εκδοθεί, είτε να υπάρχει κίνδυνος προσβολής τους από τις αντανακλαστικές συνέπειές της.

Έτσι για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης, δεν αρκεί η επίκληση από τον προσθέτως παρεμβαίνοντα, γενικότερων ηθικών ή κοινωνικών συμφερόντων, αλλά απαιτείται η έκβαση της δίκης, στην οποία παρεμβαίνει, να θίγει από την άποψη του πραγματικού και νομικού ζητήματος τα έννομα συμφέροντά του. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα, επί της από 21-6-1985 αναγνωριστικής κυριότητας ακινήτων αγωγής του δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων, ο αναιρεσείων Δήμος, άσκησε, το πρώτον ενώπιον του Εφετείου, πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του εναγομένου -εκκαλούντος Ελληνικού Δημοσίου.

Για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός του επικαλέσθηκε, ότι τα επίδικα ακίνητα βρίσκονται στα διοικητικά όριά του, έχουν δασική μορφή και το Ελληνικό Δημόσιο είναι κύριο αυτών, "ώστε ενδεχόμενη αναγνώριση των καθ' ών η παρέμβαση ως κυρίων των επιδίκων εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την σε αυτό αναφυόμενη χλωρίδα, αλλά και για το φυσικό περιβάλλον εν γένει, δεδομένου ότι οι καθ' ών, επί των επιδίκων, στην απίθανη περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ότι είναι κύριοι αυτών, θα ανεγείρουν ....οικοδομές, καταστρέφοντας το περιβάλλον και το φυσικό τοπίο της περιοχής".

Τα ανωτέρω όμως εκτιθέμενα δεν συγκροτούν την έννοια του εννόμου συμφέροντος, όπως αυτή έχει διατυπωθεί στη νομική σκέψη. Επομένως, το Εφετείο που απέρριψε,ως απαράδεκτη την πρόσθετη αυτή παρέμβαση, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ 14 περ. β ΚΠολΔ, της παρά το νόμο κήρυξης απαραδέκτου, ο δε περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος αναίρεσης, είναι αβάσιμος.

Επειδή, κατ' ακολουθία τούτων, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων Δήμος στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατ' άρθρα 176, 183,189 ΚΠολΔ, 22 παρ. 1 ν. 3693/1957 και 307 π.δ. 410/1995.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-12-2007 αίτηση του Δήμου Βριλησσίων, για αναίρεση της 4153/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα Δήμο, στα δικαστικά έξοδα, α) των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, ...και ..., τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ, β) της τρίτης των αναιρεσιβλήτων, Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ, και γ) του τετάρτου των αναιρεσιβλήτων Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ