1642/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1642 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1642/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΑΕΡΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, για την οποία εμφανίστηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος Γ. Β., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο του δικηγόρο Στυλιανό Σταματόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΙΟΥΡΟΓΚΑΖ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΥΓΡΑΕΡΙΩΝ ΑΕ", που εδρεύει στην ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Χασάπη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-10-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 78/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 161/2009 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 19-1-2011αίτηση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 4-1-2013 έκθεση της κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Στυλιανής Γιαννούκου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 161/09 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την από 1/9/06 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας και τους πρόσθετους λόγους αυτής κατά της 78/06 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας. Με αυτήν, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κατά παραδοχή αγωγής της αναιρεσίβλητης, είχε αναγνωρίσει την κυριότητά της στα αναφερόμενα κινητά (φιάλες) και είχε υποχρεώσει την αναιρεσείουσα να της τα αποδώσει.

Κατά την έννοια του άρθρου 498 παρ. 2 ΚΠολΔ η προθεσμία για την κλήτευση των διαδίκων που διαμένουν στην ημεδαπή, για τη συζήτηση ενδίκου μέσου, είναι εξήντα ημερών. Το εκπρόθεσμο δε της κλήτευσης του διαδίκου, ο οποίος παρέστη κατά τη συζήτηση, καθιστά άκυρη την κλήτευση του και προσβάλλει το δικαίωμα της υπεράσπισής του, μόνον υπό την προϋπόθεση του άρθρου 159 παρ. 3 ΚΠολΔ, δηλαδή της επίκλησης δικονομικής βλάβης και συγκεκριμένα περί την προπαρασκευή της υπεράσπισης, η οποία δεν μπορεί να επανορθωθεί κατ' άλλον τρόπο.

Συνεπώς, μόνον υπό την προϋπόθεση της βλάβης αυτής στοιχειοθετείται στην περίπτωση αυτή ακυρότητα (Ολ.ΑΠ 2/2001, ΑΠ 360/2011, ΑΠ 824/12). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσίβλητη, με τις έγγραφες προτάσεις της, προβάλλει το απαράδεκτο της συζήτησης της προκείμενης υπόθεσης, επικαλούμενη ότι το αντίγραφο της σχετικής κλήσης προς συζήτηση, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (27/1/14)" επιδόθηκε σ' αυτήν εκπροθέσμως, δηλαδή στις 26-11-2013.

Η ένσταση αυτή απαραδέκτως προβάλλεται, εφόσον η αναιρεσίβλητη δεν επικαλείται οποιαδήποτε δικονομική της βλάβη από το εκπρόθεσμο της εν λόγω επίδοσης, ιδίως μάλιστα σε σχέση με την προπαρασκευή της υπεράσπισης της, η οποία δεν μπορεί να επανορθωθεί κατ' άλλον τρόπο. Αντιθέτως, μάλιστα, αυτή παρέστη νομίμως και προσηκόντως, κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αντέταξε πλήρως την υπεράσπιση και τα επιχειρήματά της κατ' αυτής.

Ωσαύτως, δεν καθίσταται απαράδεκτη η συζήτηση, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η αναιρεσίβλητη, εκ του λόγου ότι η επιδοθείσα σ' αυτήν κλήση προς συζήτηση δεν έχει συνταχθεί κάτω από το αντίγραφο της αιτήσεως, αλλά αυτοτελώς και με επισύναψη αντιγράφου της αιτήσεως στην επιδοθείσα κλήση. Τούτο δε, διότι η επίδοση της κλήσεως μπορεί να γίνει και αυτοτελώς, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των άρθρων 105, 226, 228, 230, 498 και 568 ΚΠολΔ (ΑΠ 213/85), ούτε άλλωστε αυτή ισχυρίζεται ότι εξ αυτού του λόγου υπέστη οποιαδήποτε δικονομική βλάβη, η οποία δεν μπορεί να επανορθωθεί κατ' άλλον τρόπο.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ: αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν αντιστοιχούν σε όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Περαιτέρω, τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα, και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης ούτε εξ αιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων.

Στην ένδικη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα ασχολείται επαγγελματικά με την εμφιάλωση και εμπορία υγραερίου. Για το λόγο αυτό έχει (λόγω αγοράς από αληθινό κύριο) στην κυριότητα της 45.566 φιάλες υγραερίου των 10 κιλών, 113 φιάλες των 15 κιλών και 2.273 φιάλες των 25 κιλών, διαφόρων κατασκευαστριών εταιριών.

Η συνολική τους αξία είναι 861.960 ευρώ. Στο σώμα και στη στρόφιγγα των φιαλών αυτών υπάρχει γραμμένο από την κατασκευάστρια βιομηχανία, μετά από απαίτηση του τότε εκπροσώπου της ενάγουσας και τώρα προέδρου του Δ.Σ. της εναγομένης, το λογότυπο της εναγομένης είτε στα ελληνικά (ΒΙΑΚΕΛ) είτε στα αγγλικά (VIAKEL).

Όλες οι φιάλες φέρουν στην χειρολαβή τους την ένδειξη του κατασκευαστή και συγκεκριμένα οι φιάλες των 10 κιλών φέρουν το σήμα RΙVA HELLAS ή P..E.I.G., οι δε φιάλες των 15 κιλών καθώς και εκείνες των 25 κιλών φέρουν το σήμα ΙΤΑΜ SIDER ITALY. Η αξία κάθε φιάλης των 10 κιλών είναι 16,73 ευρώ ... Επίσης, η αξία κάθε φιάλης των 15 κιλών είναι 24,50 ευρώ ...

Η αξία κάθε φιάλης 25 κιλών ήταν 31,84 ευρώ ... Οι ανωτέρω φιάλες παραδόθηκαν, με εντολή του πρώην προέδρου του Δ.Σ. της ενάγουσας, στην κατοχή της εναγομένης, προκειμένου αυτή να τις εμφιαλώσει με υγραέριο και στη συνέχεια, με δαπάνες και μεταφορικά μέσα της εναγομένης, να τις επιστρέφει στην ενάγουσα γεμάτες.

Συγκεκριμένα παραδόθηκαν για το σκοπό αυτό στην εναγομένη 16.920 φιάλες των 10 κιλών, 645 φιάλες των 15 κιλών και 1501 φιάλες των 25 κιλών. Από αυτές η εναγομένη επέστρεψε ως όφειλε στην ενάγουσα 5.979 φιάλες των 10 κιλών, 423 φιάλες των 15 κιλών και 1.277 φιάλες των 25 κιλών. Επίσης, σε εκτέλεση της υπ' αρ. 64/2001 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αλεξανδρουπόλεως, αφαιρέθηκαν από την κατοχή της εναγομένης και αποδόθηκαν στην κατοχή της ενάγουσας άλλες 70 φιάλες των 15 κιλών και 840 φιάλες των 10 κιλών.

Από το συνδυασμό των στοιχείων αυτών προκύπτει ότι εξακολουθούν να παραμένουν στην κατοχή της εναγομένης άλλες 10.101 φιάλες των 10 κιλών, 353 φιάλες των 15 κιλών και 1.277 φιάλες των 25 κιλών. Αναφορικά με τις φιάλες που διακινούσαν μεταξύ τους οι διάδικοι και την ταυτότητα τους προέκυψε ότι εξειδικεύονται από το λογότυπο που φέρουν επ' αυτών, σε συνδυασμό με την χωρητικότητα τους σε κιλά.

Και τούτο διότι ο αύξων αριθμός που ορισμένες έχουν χαραγμένο, ανάλογα με την κατασκευή τους, στο λαιμό τους σκουριάζει και δεν είναι αναγνώσιμος. Επίσης, η διακίνηση τους γίνεται αποκλειστικά με βάση τη χωρητικότητα τους. Ο ισχυρισμός της εναγομένης, ότι οι φιάλες εξειδικεύονται, εκτός από το λογότυπο και τα κιλά, από το έτος κατασκευής και τον αύξοντα αριθμό που φέρουν στην στρόφιγγα δεν είναι βάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Εφόσον λοιπόν η εναγόμενη παρακρατεί χωρίς δικαίωμα τις προαναφερόμενες φιάλες της ενάγουσας, προσβάλλει την επ' αυτών κυριότητα της. Επόμενους, πρέπει να γίνει δεκτή η αγωγή και, αφού αναγνωρισθεί η ενάγουσα κυρία αυτών, να διαταχθεί η απόδοση τους σ' αυτήν. Τα ίδια δέχθηκε και η εκκαλούμενη απόφαση και συνεπώς σωστά εκτίμησε τις αποδείξεις".

Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφαση του, σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθότητα ή μη των νομικών κανόνων που εφάρμοσε, αλλά και αναφορικά με τη βασιμότατα του αγωγικού ισχυρισμούς ότι η εξατομίκευση των φιαλών υγραερίου, κατά την κρατούσα συναλλακτική πρακτική - και κατά την μεταξύ των διαδίκων ένδικη συναλλαγή-γίνεται με βάση τη χωρητικότητα τους και το λογότυπο που φέρουν στο σώμα τους και όχι με βάση τα στοιχεία των κατασκευαστών, το έτος κατασκευής και τον αύξοντα αριθμό τους που δημιουργεί δυσχέρειες αναγνωσιμότητας.

Κατ' ακολουθίαν, ο τρίτος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο, κατά την επιτρεπτή νοηματική του απόδοση, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αληθώς, η εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, είναι αβάσιμος. Οι λοιπές διαλαμβανόμενες στον ίδιο λόγο αιτιάσεις, ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογείται "αν και από που προέκυψε ότι ο αύξων αριθμός έχει σκουριάσει και δεν είναι αναγνώσιμος και πότε διαπιστώθηκε τούτο, αν διαπιστώθηκε τούτο σε όλες τις φιάλες ή σε μέρος αυτών και πόσες, από που και πότε προέκυψε ότι δεν είναι βάσιμος ο ισχυρισμός ότι οι επίδικες φιάλες εξειδικεύονται και από το έτος κατασκευής και από τον αύξοντα αριθμό ...", συνιστούν επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων και δεν ιδρύουν τον εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο, εφόσον το αποδεικτικό πόρισμα διατυπώνεται σαφώς.

Ο από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται, όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα, απαράδεκτο ή έκπτωση από δικαίωμα, που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής διατάξεως. Με τον λόγο αυτόν ελέγχεται και η ποσοτική αοριστία της αγωγής η οποία υπάρχει όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμον για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής. Εξάλλου, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117, πρέπει να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν αυτή σύμφωνα με το νόμο, και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα. Στην προκείμενη περίπτωση, τα ανωτέρω αναφερθέντα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, που δέχτηκε το Εφετείο, ως αποδειχθέντα, θεμελιωτικά κατά τον νόμο (άρθρα 1094, 1034 AK) της αγωγής, διαλαμβάνονται με σαφήνεια στο δικόγραφο αυτής, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου του. Επαρκώς δε εξατομικεύονται σ' αυτό οι ένδικες φιάλες υγραερίου, στοιχείο κρίσιμο και αναγκαίο για την άμυνα της εναγομένης και για την δικαστική εκτίμηση αυτής.

Συνεπώς, το Εφετείο, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, έκρινε ότι η αγωγή είναι ορισμένη και απέρριψε τον περί του αντιθέτου σχετικό λόγο της έφεσης της ήδη αναιρεσείουσας κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε κρίνει ομοίως, δεν παρέλειψε, παρά τον νόμο, να κηρύξει απαράδεκτο, δηλαδή να απορρίψει την αγωγή ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Κατ' ακολουθίαν, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίον προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ.14 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια είναι αβάσιμος.

Ο εκ του άρθρου 559 αρ.11 γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν (ΑΠ 630/2004, 970/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, είναι αβάσιμος, επίσης, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως σύμφωνα με τον οποίο το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία και ειδικότερα τις αναφερόμενες ένορκες καταθέσεις των ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου εξετασθέντων μαρτύρων των διαδίκων Γ. Ε. (της ενάγουσας) και Β. Α. (της εναγομένης), που διαλαμβάνονται στα ταυτάριθμα πρακτικά. Τούτο δε διότι, από τη διαλαμβανόμενη στην απόφαση βεβαίωση ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη (και) "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (βλ. πρακτικά συνεδριάσεως)" σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεκτίμησε, με τις λοιπές αποδείξεις και το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό υλικό.

Κατόπιν τούτων, η αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολο της και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τ' αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19/1/2011 αίτηση της εταιρείας ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΑΕΡΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, για αναίρεση της 161/2009 απόφασης του Εφετείου Λαμίας.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων οκτακοσίων (2.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 8η Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 25η Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ