Greek Supreme Court allows appeal on failure to consider evidence under Art. 559(11)(c) of Civil Procedure Code.

Απόφαση 1641 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1641/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ιωάννα Αχουζαρίδη-Γαλάνη που ανακάλεσε την από 16-5-2013 δήλωσή της του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της Β' Δ.Ο.Υ. Λαρίσης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Ευθύμιο Τσάκα, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-9-2005, 27-9-2005 και 7-10-2005 ανακοπές της ήδη μη διαδίκου εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΠΡΟΜΠΕΤΟΝ Ε.Π.Ε.", της ήδη αναιρεσείουσας και του ήδη αναιρεσιβλήτου αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαρίσης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 281/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 719/2008 του Εφετείου Λαρίσης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-11-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 22-1-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής για την ίδρυση του σχετικού λόγου αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 Κ.Πολ.Δ. (Ολ.Α.Π.2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής: "Με την 166/16/1996 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας υποχρεώθηκε η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΠΡΟΜΠΕΤΟΝ Ε.Π.Ε." που εδρεύει στη Λάρισα... να καταβάλει... στην επισπεύδουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Τράπεζα Εργασίας Α.Ε." ήδη "Τράπεζα E.F.G.

Eurobank Ergasias" 192.680,70 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων. Ακολούθως με την .../16-2-1996 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λάρισας … κατασχέθηκε το περιγραφόμενο σ' αυτή ακίνητο της ως άνω οφειλέτριας εταιρείας. Η κατάσχεση αυτή ενεγράφη στο οικείο βιβλίο κατασχέσεων στις 20-2-1996...

Το ακίνητο αυτό εκπλειστηριάστηκε τελικά στις 21-7-2004 ενώπιον του τότε συμβολαιογράφου Λάρισας Νικολάου Νανά. Το πλειστηρίασμα που επιτεύχθηκε ανήλθε στο ποσό των 226.000 ευρώ. Στον πλειστηριασμό αυτό αναγγέλθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για να λάβουν μέρος στη διανομή: α) το εφεσίβλητο [ήδη αναιρεσίβλητο] για το ποσό των 589.314,91 ευρώ, β) το Ι.Κ.Α.

για ποσό 67.837,39 ευρώ, γ) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "E.F.G. Eurobank Ergasias Χρηματοδοτικές Μισθώσεις Α.Ε." για ποσό 309.136,62 ευρώ, δ) η εκκαλούσα [ήδη αναιρεσείουσα] για ποσό 66.647,40 ευρώ και ε) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Ηλεκτρόραμα Α.Ε. - Ηλεκτρολογικός Εξοπλισμός" για ποσό 8.941,77 ευρώ. Επί του ακινήτου αυτού η εκκαλούσα είχε εγγράψει υποθήκη στις 15-11-2000...

για ποσό 10.000.000 δραχμών ή 29.347 ευρώ... Η εγγραφή αυτή της υποθήκης είναι έγκυρη, πλην όμως έγινε μετά την εγγραφή της αναγκαστικής κατάσχεσης στο οικείο βιβλίο (20-2-1996) και... δεν έχει έννομα αποτελέσματα ως προς το εφεσίβλητο δανειστή που αναγγέλθηκε νομίμως και εμπροθέσμως κατά το άρθρο 972 του Κ.Πολ.Δ.". Με βάση αυτές τις παραδοχές το εφετείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η ανακοπή της.

Όμως, παρά την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική βεβαίωση ότι το εφετείο σχημάτισε την κρίση του "από την επανεκτίμηση των εγγράφων τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν", από το σύνολο των προπαρατεθεισών αιτιολογιών της προσβαλλομένης καταλείπονται αμφιβολίες αν το εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε: 1) το 30115/11-10-2002 πιστοποιητικό του Υποθηκοφυλακείου Λαρίσης, 2) επικυρωμένο αντίγραφο των βιβλίων κατασχέσεων του Υποθηκοφυλακείου Λαρίσης και ειδικότερα του τόμου … και αριθμού … και του τόμου … και αριθμού …, 3) επικυρωμένο αντίγραφο της .../14-4-2004 εκθέσεως δημοσίου αναγκαστικού πλειστηριασμού του συμβολαιογράφου Λαρίσης Νικολάου Νανά και 4) τη .../9-1-2004 πέμπτη επαναληπτική περίληψη κατασχετήριας εκθέσεως ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Λαρίσης ...

Τούτο διότι στα πιο πάνω δημόσια έγγραφα αναφέρεται ότι η αναγκαστική κατάσχεση με βάση την οποία επισπεύσθηκε η αναγκαστική εκτέλεση κατά της οφειλέτριας γράφτηκε στα οικεία βιβλία στις 10-10-2002 και όχι στις 20-2-1996, όπως έγινε δεκτό από την προσβαλλομένη και ειδικότερα ότι η εγγραφείσα στις 20-2-1996 αναγκαστική κατάσχεση του πλειστηριασθέντος ακινήτου ήρθη στις 10-10-2002 και κατά την ίδια ημερομηνία (10-10-2002) έγινε εγγραφή νέας αναγκαστικής κατασχέσεως με βάση την οποία επισπεύσθηκε η αναγκαστική εκτέλεση κατά της οφειλέτριας.

Συνεπώς ο μόνος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη των ανωτέρω εγγράφων, είναι βάσιμος.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο αναιρετικός αυτός λόγος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τους εδώ διαδίκους, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), που όμως θα ορισθεί μειωμένη, όπως ορίζεται στο διατακτικό, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ.1 ν.3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 719/2008 απόφαση του Εφετείου Λαρίσης κατά το μέρος που αφορά τους εδώ διαδίκους.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στις 29 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ