1641/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1641 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1641/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σπύρου Ασημακόπουλου, ανακαλώντας την από 21/9/2011 δήλωση κατ' άρθρο 242 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "INTERAMERICAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΖΗΜΙΩΝ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε με δήλωση από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Δρακόπουλο και κατέθεσε υπόμνημα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 29-5-2000, 13-12-2000 και 11-10-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου και λοιπών αναιρεσιβλήτων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 332/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2713/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1/4/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 5-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 349 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφασή του, ν' αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάμει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη. Αν όμως από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδίστακτα βέβαιο ότι ως προς το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης του δικαστηρίου επί ενός ουσιώδους ζητήματος δεν λήφθηκαν υπόψη, ούτε συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχτηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από αυτήν προκύπτει, σχετικά με την υπ' αριθ. κατάθ. 3676/2000 παρεμπίπτουσα αγωγή της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας κατά του ασφαλισμένου της, κυρίου του ασφαλισμένου σ' αυτήν ζημιογόνου αυτοκινήτου και ήδη αναιρεσείοντος, για παράβαση όρου της ασφαλιστικής συμβάσεως, ότι η οδηγός του εν λόγω αυτοκινήτου, στην οποία ανιχνεύτηκε ποσότητα οινοπνεύματος, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 3022/10/1581, α/23-11-1999 έκθεση εξετάσεως αίματος, σε ποσοστό 0,51%ο, το οποίο υπερβαίνει το νόμιμο όριο, ήταν σε κατάσταση μέθης και ως εκ τούτου ανίκανη για ασφαλή οδήγηση του αυτοκινήτου της.

Με βάση αυτές τις παραδοχές το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτοβάθμιας αποφάσεως, η οποία δέχτηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν την εν λόγω αγωγή. Ο αναιρεσείων, προς απόκρουση της ιστορικής βάσεως της αγωγής, ισχυρίστηκε με την παραδεκτά επισκοπούμενη έφεσή του, ότι η επίμαχη πιο πάνω έκθεση εξετάσεως αίματος της οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου ακυρώθηκε, μετά από σχετική προσφυγή της οδηγού του παραπάνω αυτοκινήτου, με το υπ' αριθ. 1235/2001 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, το οποίο αυτός προσκόμισε και επικαλέστηκε.

Το κρίσιμο αυτό έγγραφο δε μνημονεύεται ούτε κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο σχολιάζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Από την παράλειψη δε αυτή του Εφετείου σε συνδυασμό και με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν καθίσταται αδίστακτα βέβαιο ότι το εν λόγω δικαστήριο, παρόλο ότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του βεβαιώνει ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα που προσκομίστηκαν νόμιμα με επίκληση από τους διαδίκους, έλαβε πράγματι υπόψη και το ως άνω βούλευμα.

Επομένως, ο από τον αριθμό 11 γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πέμπτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η σχετική πλημμέλεια, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, που ηττάται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2713/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ