1640/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1640 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1640/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 131/2016 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο - Εισηγητή, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ. 9952/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενο τον Ε. Μ. του Η., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πετρόπουλο και με πολιτικώς ενάγοντα τον Γ. Χ. του Π., κάτοικο ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Βασιλειάδη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 62/16-12-2015 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γ. Σοφρωνιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1374/2016.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 ΚΠΔ, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 ΚΠΔ παρ. 2 (αρθ. 483 παρ. 3), δηλαδή μέσα σε έναν μήνα από την καταχώριση της απόφασης καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠΔ (Ολ.ΑΠ 6/2002). Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκήσει αναίρεση κατά οποιασδήποτε απόφασης (καταδικαστικής ή αθωωτικής ή απόφασης που παύει οριστικά ή κηρύσσει απαράδεκτη την ποινική δίωξη κλπ.) οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που διαλαμβάνονται στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και για έλλειψη της απαιτούμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (αρθ. 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' ΚΠΔ). Έλλειψη της απαιτούμενης από τα παραπάνω άρθρα ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που θεμελιώνει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, υπάρχει όταν α) είτε δεν αναφέρονται στην απόφαση καθόλου είτε αναφέρονται κατά τρόπο ελλιπή, ασαφή ή αντιφατικό τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνάπτονται άμεσα με την εκφερόμενη δικαστική κρίση και β) δεν αναφέρονται στην απόφαση, έστω ως προς το είδος τους, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι αιτιολογικές σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα, στο οποίο θεμελίωσε την κρίση του για την ενοχή ή μη ενοχή του κατηγορουμένου ή για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης.

Επίσης, για να είναι αιτιολογημένη η απόφαση, πρέπει να αναφέρεται σ' αυτή ή να συνάγεται με βεβαιότητα από ολόκληρο το περιεχόμενο του σκεπτικού της ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε για τη διαμόρφωση της σχετικής κρίσης του το περιεχόμενο όλων ανεξαιρέτως των αποδεικτικών μέσων που μνημονεύονται στα πρακτικά, και όχι μόνο το περιεχόμενο μερικών από αυτά, επιλεκτικά.

Έτσι, υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, όταν το δικαστήριο παρέλειψε να εκτιμήσει ή δεν είναι βέβαιο ότι εκτίμησε στο σύνολο τους (και όχι αποσπασματικά) κάποιο ουσιώδες και κρίσιμο έγγραφο που αναγνώστηκε ή μία ιδιαίτερα κρίσιμη μαρτυρική κατάθεση. Αντίθετα δεν συνιστούν έλλειψη αιτιολογίας η ενδεικτική μνεία ή η έξαρση της αποδεικτικής αξίας και βαρύτητας κάποιου αποδεικτικού μέσου, που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, για να σχηματίσει την κρίση του ή αιτιάσεις για παράλειψη χωριστής αναφοράς και αξιολόγησης ή αξιολογικής συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων, οι οποίες, με επίφαση την έλλειψη αιτιολογίας, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου για την ουσία της υπόθεσης.

Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη 9952/2015 απόφαση του, που εκδόθηκε σε δεύτερο βαθμό μετά από έφεση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης κατά της αθωωτικής απόφασης 804/2015 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, μετά από εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που προσδιορίζονται ως προς το είδος τους σ' αυτή, δέχτηκε κατά λέξη τα ακόλουθα :

"Από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο, την ανωμοτί κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος, την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι στο 11° χιλμ της Εθνικής οδού Μ.-Θ., στις 14-12-2011 και περί ώρα 15.40 ο κατηγορούμενος οδηγώντας το με στοιχεία κυκλοφορίας ...

ΔΧΦ κινούνταν στη μεσαία από τις τρεις λωρίδες της ως άνω οδού με κατεύθυνση από τα Μ. προς τη Θ.. Ομόρροπα και έμπροσθεν αυτού κινούνταν το με στοιχεία κυκλοφορίας αυτοκινήτου ..., ιδιοκτησίας της Ε. Ι., συζύγου του Γ. Χ., με οδηγό τον Σ. και συνοδηγό τον Γ. Χ.. Αμφότερα τα δύο οχήματα είχαν την ενδεδειγμένη για την οδό ταχύτητα, καθώς όπως αναφέρεται και από τις δύο πλευρές η οδός κατά τη προαναφερόμενη ώρα είχε αυξημένη κίνηση.

Στο προαναφερόμενο σημείο ο κατηγορούμενος επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος του, βάρους 40 τόνων στο οπίσθιο τμήμα του προπορευόμενου επιβατικού αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Ν. Σ., προκαλώντας σε αυτό υλικές ζημίες και συγκεκριμένα θραύση του οπίσθιου καθρέφτη και αμφοτέρων των οπίσθιων φώτων.

Το ανωτέρω ατύχημα οφείλεται στη συντρέχουσα υπαιτιότητα των δύο οδηγών καθώς ο μεν Ν. Σ. αδικαιολόγητα και αιφνίδια ανέκοψε την ταχύτητα του επιβατικού αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα το φορτηγό όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος να προσκρούσει στην οπίσθια πλευρά του οχήματος του. Ωστόσο το ως άνω ατύχημα οφείλεται στην αμελή συμπεριφορά και του κατηγορουμένου, ο οποίος δεν επέδειξε τη δέουσα συμπεριφορά την οποία όφειλε και μπορούσε υπό τις προαναφερόμενες περιστάσεις να επιδείξει καταβάλλοντας την επιμέλεια και προσοχή του μέσου συνετού οδηγού, δεν άσκησε τον αναγκαίο έλεγχο και την εποπτεία του αυτοκινήτου του, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και επιπροσθέτως εφόσον οδηγούσε ένα τόσο βαρύ και μεγάλο όχημα σε ώρα που η ανωτέρω οδός είχε αυξημένη κίνηση, έπρεπε να τηρεί ακόμα μεγαλύτερη απόσταση ασφαλείας από αυτή που είχε.

Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τηρούσε μεν την ενδεδειγμένη ταχύτητα, καθώς δεν υπήρχε δυνατότητα λόγω της αυξημένης κίνησης να έχει υπερβολική ταχύτητα, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την ύπαρξη υλικών ζημιών μόνο στο οπίσθιο μέρος του προπορευόμενου οχήματος, πλην όμως ενώ γνώριζε ότι το όχημά του προκειμένου να ακινητοποιηθεί μετά από τροχοπέδηση χρειάζεται κάποια μέτρα, δεν το έλαβε αυτό υπόψη του κατά την οδήγηση του οχήματος του προκειμένου να μπορέσει να ενεργήσει οποιοδήποτε αποφευκτικό ελιγμό στη θέα αιφνίδιου εμποδίου.

Περαιτέρω δεν αποδείχθηκε ότι ο πολιτικώς ενάγων εξαιτίας του προαναφερομένου ατυχήματος υπέστη κακώσεις στο κεφάλι και στον αυχένα εξαιτίας των οποίων στη συνέχεια υπέστη μετατραυματικές δισκοκήλες κεντροαριστερά στα διαστήματα Α3-Α4, Α4-Α και Α5-Α6 και μετατραυματική ρήξη μυοτενόντιου στροφικού πετάλου δεξιού ώμου& καθώς αφενός ο πολιτικώς ενάγων προσκόμισε ιατρικές γνωματεύσεις μόνο ιδιωτών γιατρών συνταχθείσες σε αρκετά μεταγενέστερο του ατυχήματος χρόνο, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι λίγο μετά το ατύχημα οι εμπλεκόμενοι οδηγοί προέβησαν σε δήλωση αποκλειστικά υλικών ζημιών, μολονότι τόσο ο οδηγός Ν.

Σ. όσο και ο πολιτικώς ενάγων (αξιωματικός της αστυνομίας και υπηρετών στην τροχαία και δικηγόρος αντίστοιχα) εξαιτίας των επαγγελμάτων τους γνώριζαν τα δικαιώματά τους. Επιπλέον αν και στην από 27-1-2012 ιατρική γνωμάτευση του νευροχειρουργού Ν. Κ., αναφέρεται ότι ο πολιτικώς ενάγων επισκέφθηκε μετά το ατύχημα τον ίδιο παραπονούμένος για κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος του αυχένα ιδιαίτερα αριστερά, για τα οποία του δόθηκε σχετική αγωγή, και στη συνέχεια επισκέφθηκε τη νευροχειρουργική κλινική του νοσοκομείου Α., ωστόσο δεν προσκομίζονται τα σχετικά έγγραφα.

Περαιτέρω στην από 12-1-2012 μαγνητική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, η οποία προσκομίζεται αναφέρεται στα "ευρήματα" φυσιολογική απεικόνιση του νωτιαίου μυελού, της αυχενικής και ανώτερης θωρακικής μοίρας., Τέλος να σημειωθεί ότι αν και στην από 27-1-2012 ιατρική γνωμάτευση του νευροχειρουργού Ν.

Κ., αναφέρεται ότι ο πολιτικώς ενάγων επισκέφθηκε μετά το ατύχημα τον ίδιο παραπονούμενος για κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος του αυχένα ιδιαίτερα αριστερά, στα λοιπά ιατρικά έγγραφα τα οποία προσκόμισε ο πολιτικώς ενάγων αναφέρεται τραυματική πλήρη ρήξη μυοτενοντίου στροφικού πετάλου του δεξιού ώμου και σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής του ΔΕ ώμου εξαιτίας της οποίας ο πολιτικώς ενάγων την 4-4-2012 υπέστη χειρουργική επέμβαση.

Εκ των ανωτέρω ιατρικών γνωματεύσεων δεν αποδεικνύεται ότι η τραυματική πλήρης ρήξη μυοτενοντίου στροφικού πετάλου του δεξιού ώμου και σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής του ΔΕ ώμου συνδέεται αιτιωδώς με το επίδικο τροχαίο ατύχημα, αφού στην από 27- 1-2012 ιατρική γνωμάτευση του νευροχειρουργού Ν. Κ. (η οποία είναι και η πρώτη χρονολογικά ιατρική γνωμάτευση) δεν αναφέρεται ρήξη μυοτενοντίου στροφικού πετάλου του δεξιού ώμου αλλά αντίθετα άλγος στην ωμική ζώνη αριστερά.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο πολιτικώς ενάγων μετά το ατύχημα και εξαιτίας του τραντάγματος από την σύγκρουση, αισθάνθηκε κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος στον αυχένα, σωματική βλάβη που χαρακτηρίζεται όλως ελαφρά. Κατόπιν αυτών η ως άνω πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, που φέρεται τελεσθείσα από τον κατηγορούμενο πρέπει να χαρακτηρισθεί κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας σε εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη (314 παρ. 1β ΠΚ και ενόψει του ότι ο χρόνος τέλεσης είναι το 2011 και η ποινή που προβλέπεται για την ως άνω πράξη είναι κράτηση μέχρι τριών μηνών να παραγραφεί το αξιόποινο κατά του κατηγορουμένου για την πράξη της εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης, σύμφωνα με τα άρθρα 111 και 113 παρ. 3 α ΠΚ.".

Στη συνέχεια το Τριμελές Πλημμελειοδικείο έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου λόγω παραγραφής "για την κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας από σωματική βλάβη από αμέλεια σε εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη, και ειδικότερα του ότι: Στην Εθνική οδό Μ.-Θ., στις 14-12-2011 από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει κι ενώ ήταν υπόχρεος, λόγω του επαγγέλματος του, σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα της πράξης του και προκάλεσε σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του Γ.

Χ. και ειδικότερα, οδηγώντας το υπ' αρ. κυκλοφορίας ... Δ.Χ.Φ. με κατεύθυνση από τα Μ. προς τη Θ., στο 11χλμ της ως άνω Ε.Ο., στο ύψος του εμπορικού κέντρου "..." από αμέλειά του και χωρίς να τηρεί επαρκή απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο ομόρροπα με τον ίδιο κινούμενο όχημα με αριθμό κυκλοφορίας ..., συγκρούστηκε νοτιομετωπικά στην οπίσθια πλευρά του προπορευόμενου οχήματος, οδηγός του οποίου ήταν ο Ν.

Σ., με αποτέλεσμα να τραυματιστεί εντελώς ελαφρά ο συνεπιβάτης του ως άνω Ι.Χ.Ε., Γ. Χ., ο οποίος από το τράνταγμα της σύγκρουσης υπέστη κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος στον αυχένα.".

Με αυτά που δέχτηκε, το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντ. και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στήριξε την κρίση του για τον χαρακτηρισμό της πράξης ως εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης από αμέλεια, τη μετατροπή της πλημμεληματικής κατηγορίας σε πταισματική και την οριστική παύση της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής του αξιοποίνου της, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχτηκαν και τις νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις που εφάρμοσε (άρθρα 314 παρ. 1β, 111 και 113 παρ. 3 α ΠΚ).

Εξάλλου, από τις συγκεκριμένες ουσιαστικές παραδοχές που διαλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση και από ολόκληρο το περιεχόμενο του σκεπτικού της προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για τη διαμόρφωση της σχετικής κρίσης του το περιεχόμενο όλων των αποδεικτικών μέσων που μνημονεύονται στα πρακτικά, στο σύνολο τους, και όχι μόνο το περιεχόμενο μερικών από αυτά, αποσπασματικά και επιλεκτικά.

Το γεγονός ότι ορισμένα από τα έγγραφα που αναγνώστηκαν μνημονεύονται και αξιολογούνται ιδιαίτερα στην απόφαση δεν σημαίνει, ούτε συνάγεται από το όλο σκεπτικό της, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη και δεν συνεκτιμήθηκαν (σταθμίστηκαν αποδεικτικά) κατά τη διαμόρφωση της σχετικής δικαστικής κρίσης και όσα έγγραφα ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία δεν μνημονεύονται ρητά και ειδικά στο σκεπτικό της, οι δε αντίθετες αιτιάσεις της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμες.

Ειδικότερα, με την πρώτη αιτίαση προβάλλεται ότι, "ενώ στο ακροατήριο αναγνώστηκαν, μεταξύ άλλων, με α/α 1) <φωτ/φο της από 28-12-2011 χειρόγραφης συνταγής του νευροχειρουργού του Π.Γ.Ν.Θ. Α.. Ι. Μ.>, και με α/α 3) <φωτ/φο της από 12-1- 2012 γνωμάτευσης μαγνητικής τομογραφίας αυχενικής μοίρας σπονδ. στήλης> του ιατρού-ακτινολόγου, Κ.

Κ., το δικαστήριο στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρει ότι ο παθών επισκέφθηκε τη νευροχειρουργική κλινική του νοσοκομείου Α., ωστόσο δεν προσκομίζονται τα σχετικά έγγραφα.", με συνέπεια να δημιουργείται αμφιβολία αν τα σχετικά έγγραφα λήφθηκαν υπόψη και εκτιμήθηκαν από αυτό. Όπως, όμως, προκύπτει από το οικείο σκεπτικό της απόφασης στις σελ. 11 και 12 και ιδίως από την περικοπή "...

Επιπλέον, αν και στην από 27-1-2012 ιατρική γνωμάτευση του νευροχειρουργού Ν. Κ. αναφέρεται ότι ο πολιτικώς ενάγων επισκέφθηκε μετά το ατύχημα τον ίδιο παραπονούμενος για κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος στον αυχένα ιδιαίτερα αριστερά, για τα οποία του δόθηκε σχετική αγωγή και στη συνέχεια επισκέφθηκε τη νευροχειρουργική κλινική του νοσοκομείου Α., ωστόσο δεν προσκομίζονται τα σχετικά έγγραφα.", η σαφής και πρόδηλη έννοια της σχετικής παραδοχής είναι ότι δεν προσκομίζονται έγγραφα νευροχειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου Α.

που να έχουν χρόνο σύνταξης αμέσως μετά το τροχαίο συμβάν (14-12-2011), οπότε ο πολιτικώς ενάγων επισκέφθηκε τον νευροχειρουργό Ν. Κ. και στη συνέχεια, όπως αναγράφεται στην από 27-1-2012 ιατρική γνωμάτευση του τελευταίου, επισκέφθηκε την νευροχειρουργική κλινική του νοσοκομείου Α., και δεν έχει την έννοια ότι δεν προσκομίστηκαν και δεν αξιολογήθηκαν για τη διαμόρφωση της κρίσης του δικαστηρίου έγγραφα ιατρών του εν λόγω νοσοκομείου ή άλλων ιατρών με χρόνο σύνταξης πολλές ημέρες μετά το συμβάν, όπως είναι η από 28-12-2011 συνταγή του νευροχειρουργού Ι.

Μ..

Με τη δεύτερη αιτίαση προβάλλεται ότι στην από 12-1-2012 μαγνητική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης στα ευρήματα δεν αναφέρεται μόνο "φυσιολογική απεικόνιση του νωτιαίου μυελού, της αυχενικής μοίρας και ανώτερης θωρακικής μοίρας", που δέχεται η προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά επιπλέον και "Α3-Α4 : Οπίσθια κεντρική (ελαφρώς προς τα αριστερά) κήλη του δίσκου, η οποία ασκεί πίεση επί του νωτιαίου μυελού. Α4-Α5 : Διάχυτη προβολή του δίσκου με συνοδό παρουσία οπίσθιας κεντρικής κήλης η οποία ασκεί πίεση επί του σάκου.", με συνέπεια να δημιουργείται αμφιβολία αν έχει ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί στο σύνολο της η σχετική μαγνητική τομογραφία. Όπως, όμως προκύπτει από τη σχετική παραδοχή σε συνδυασμό και με τις λοιπές ουσιαστικές παραδοχές που διατυπώνονται στο σκεπτικό της απόφασης (σελ. 11 και 12) για τη θεμελίωση της κρίσης ως προς τη σωματική βλάβη που προκάλεσε στον πολιτικώς ενάγοντα το τροχαίο συμβάν, η επίμαχη περικοπή μνημονεύεται στο σκεπτικό της απόφασης ως αποδεικτικά βαρύνουσα και ουσιώδης, κατά την κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, και όχι σαν το μόνο περιεχόμενο του οικείου εγγράφου, για το οποίο δεν δημιουργείται καμία αμφιβολία ότι αναγνώστηκε και σταθμίστηκε αποδεικτικά στο σύνολο του, και όχι επιλεκτικά και αποσπασματικά.

Με την τρίτη και τελευταία αιτίαση προβάλλεται ότι "η προσβαλλόμενη απόφαση δέχεται ότι δεν αποδείχτηκε ότι ο πολιτικώς ενάγων εξαιτίας του προαναφερομένου ατυχήματος υπέστη κακώσεις στο κεφάλι και στον αυχένα, εξαιτίας των οποίων στη συνέχεια υπέστη μετατραυματικές δισκοκήλες κεντροαριστερά στα διαστήματα Α3-Α4, Α4-Α και Α5-Α6 και μετατραυματική ρήξη μυοτενόντιου ατροφικού πετάλου δεξιού ώμου, για τον λόγο ότι αυτός προσκόμισε ιατρικές γνωματεύσεις μόνο ιδιωτών ιατρών συνταχθείσες σε αρκετά μεταγενέστερο του ατυχήματος χρόνο".

Το γεγονός αυτό, κατά την αναιρετική αιτίαση, συνιστά έλλειψη αιτιολογίας, επειδή "δεν διευκρινίζεται με σαφήνεια αν ο παθών έχει τις παθήσεις που αναφέρονται σε ιατρικές γνωματεύσεις και αν αυτές συνδέονται ή όχι με το ατύχημα ή αν προϋπήρχαν αυτού ή προκλήθηκαν αργότερα". Από την επισκόπηση του οικείου σκεπτικού της προσβαλλόμενης απόφασης (σελ. 12), προκύπτει ότι υπάρχει σ' αυτή ρητή και σαφής παραδοχή ότι η τραυματική πλήρης ρήξη μυοτενοντίου στροφικού πετάλου του δεξιού ώμου και σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής του ΔΕ ώμου, βλάβη την οποία η απόφαση σαφώς δέχεται ως υπαρκτή και για την οποία ο πολιτικώς ενάγων χειρουργήθηκε στις 4-4-2012, δεν αποδείχτηκε ότι προήλθε από το ένδικο τροχαίο συμβάν και θεμελιώνεται η σχετική κρίση σε σειρά αιτιολογικών σκέψεων και συσχετίσεων, μεταξύ των οποίων και η μη αντιστοίχιση ως προς το περιεχόμενο των λοιπών ιατρικών γνωματεύσεων με την από 27-1-2012 (και χρονικά προγενέστερη όλων) ιατρική γνωμάτευση του νευροχειρουργού Ν.

Κ., όπου γίνεται λόγος μόνο για κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος στην ωμική ζώνη αριστερά (και όχι για τραυματική πλήρη ρήξη μυοτενοντίου στροφικού πετάλου του δεξιού ώμου και σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής του ΔΕ ώμου). Επίσης στην απόφαση περιέχεται η ρητή καταληκτική παραδοχή, ότι αποδείχτηκε ότι ο πολιτικώς ενάγων μετά το ατύχημα και εξαιτίας του τραντάγματος από τη σύγκρουση των δύο οχημάτων αισθάνθηκε κεφαλαλγία, ζάλη και άλγος στον αυχένα, βλάβη που χαρακτηρίστηκε ως εντελώς ελαφρά.

Δεν ήταν δε αναγκαία πληρέστερη αιτιολόγηση της κρίσης για έλλειψη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ του τροχαίου συμβάντος και της προαναφερόμενης βλάβης, για την οποία ο πολιτικώς ενάγων χειρουργήθηκε στις 4-4-2012.

Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-12-2015 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της απόφασης 9952/2015 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2016. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ