Supreme Court dismisses divorce appeal, upholding four-year separation calculation from filing date.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the lower court's divorce judgment. The appellant argued the separation period should be calculated from the filing date, but the court confirmed the appellate court correctly used the hearing date as the reference point. The court rejected the appeal because the lower court's factual findings on the separation timeline were not subject to review under the relevant procedural law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1439 para. 3 Civil Code; Art. 576 para. 2 Code of Civil Procedure: Each spouse has the right to request divorce after four years of separation calculated from the date of the lawsuit's hearing, not the filing date; procedural defects regarding absent parties do not invalidate proceedings if summons was valid.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 163 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 163/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δημητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Παπαμήτσο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1007/2006 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-10-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, διάβασε την από 10-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Στην προκειμένη περίπτωση από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. ......... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.........., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, στην αναιρεσείουσα Χ1.
Επομένως, εφ' όσον αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ, καθένας από τους συζύγους, ανεξάρτητα από το εάν αυτός προκάλεσε τη διάσταση ή όχι, έχει δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο, όταν η διάσταση διήρκεσε μία συναπτή τετραετία, υπολογιζόμενη αναδρομικώς από το χρόνο συζητήσεως της αγωγής, κατά τον οποίο, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 68, 69, 234, 269 και 281 ΚΠολΔ κρίνεται το κεκτημένο του καταγόμενου σε δίκη δικαιώματος και όχι από το χρόνο ασκήσεως της αγωγής.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση του προκύπτει, δέχθηκε ότι η διακοπή της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων άρχισε τον Ιούλιο του έτους 2000 και διήρκεσε μέχρι τη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο την 16-9-2004, ήτοι επί συναπτή τετραετία, υπολογιζόμενη αναδρομικώς από το χρόνο συζητήσεως της αγωγής.
Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ και ο αντίθετος πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 παρ. 1 ΚΠολΔ , πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Με το δεύτερο (τελευταίο) λόγο της αναιρέσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι από την κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως προέκυπτε ως χρόνος ενάρξεως της τετραετούς διαστάσεως των διαδίκων ο μήνας Ιούλιος του έτους 2000. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρου 559 αριθμ.10 ΚΠολΔ, πλήττεται η περί των πραγματικών γεγονότων κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης που είναι ουσιαστικά ανέλεγκτη κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 16.10.2006 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1007/2006 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Οκτωβρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιανουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ