Supreme Court dismisses appeal on statute of limitations grounds after applying more lenient law to reduce crime to misdemeanor.

Απόφαση 1639 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1639/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου - Εισηγητή και Μαρία Κουβίδου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Σ. του Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Συμεών Γιαννιώτη - Γαλανό, για αναίρεση της υπ'αριθ.150/2019 αποφάσεως του Β'Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την Εταιρεία με την επωνυμία: ... Α.Α.Ε. Νομ. εκ/νη, η οποία έχει την έδρα της στο ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεράσιμο Χαλιώτη.

Το Β'Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Φεβρουαρίου 2019 αίτησή του αναιρέσεως η οποία επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 20 Φεβρουαρίου 2019 και έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 2302/2019 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 441/19.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η κρινόμενη αίτηση, και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνον κατά το μέρος που αφορά τις ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2α Π. Κ. και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως. Να απορριφθεί κατά τα λοιπά η ως άνω κρινόμενη αίτηση και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του κυρωθέντος με το ν. 4619/2019 και ισχύοντος από 1-7-2019 (άρθρο 460) Ποινικού Κώδικα, με την οποία ορίζεται ότι "αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου", προκύπτει ότι καθιερώνεται με αυτή η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, προδήλως δε είναι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο ο μεταγενέστερος της τέλεσης της πράξης νόμος, όταν καθιστά την πράξη από κακούργημα πλημμέλημα.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 375 παρ. 1 και 2 του ΠΚ, όπως αυτές ίσχυαν μέχρι 30-6-2019, "1. Όποιος ιδιοποιείται παρανόμως ξένο (ολικά) ή εν μέρει κινητό πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του με οποιονδήποτε τρόπο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και αν το αντικείμενο της υπεξαίρεσης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.

Αν η συνολική αξία υπερβαίνει το ποσό των εκατό είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ, ο υπαίτιος τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. 2. Αν πρόκειται για αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευθεί στον υπαίτιο λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος η ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, ο υπαίτιος τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.

Αν το συνολικό αντικείμενο της πράξης του προηγούμενου εδαφίου υπερβαίνει σε ποσό τα εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ, τούτο συνιστά επιβαρυντική περίπτωση". Σύμφωνα με την ήδη ισχύουσα διάταξη του άρθρου 375 παρ.1 εδ.β' του νέου ΠΚ, σε συνδ. με το εδ.α' της ίδιας παραγράφου και με την παρ.2 του ίδιου άρθρου, αν πρόκειται για αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας κατώτερης των 120.000 ευρώ, που το έχουν εμπιστευθεί στον υπαίτιο λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, ο υπαίτιος τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή.

Τέλος, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα είναι πέντε έτη, αρχόμενη από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, η δε προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν από τα τρία έτη για τα πλημμελήματα.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1β', 368 περ. β' και 511 του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου Κ.Ποιν.Δ (βλ.άρθρ. 585 Ν.4620/2019), ο οποίος καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις, όπως η παρούσα, σύμφωνα με το άρθρ. 590 παρ.1 εδ.α'αυτού, προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από τα δικαστήρια σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ειδικότερα δε ο Άρειος Πάγος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωσή της, αν εμφανισθεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, οφείλει, αυτεπαγγέλτως, να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη με αριθ. 150/2019 απόφασή του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο ένοχο του ότι "στην Αθήνα, στις 12-11-2010, με πρόθεση ιδιοποιήθηκε παρανόμως ξένα (ολικά) κινητά πράγματα, που περιήλθαν στην κατοχή του με οποιονδήποτε τρόπο, τα δε αντικείμενα αυτά ήταν ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και του τα είχαν εμπιστευθεί λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου και συγκεκριμένα του ότι αυτός, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...

ΕΠΕ", ο οποίος ανέλαβε, δυνάμει της από 21.11.2008 σύμβασης συνεργασίας, που συνήψε με την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΑΕ", ως μεσίτης ασφαλίσεων, την έναντι συμφωνηθείσας προμήθειας, διαμεσολάβηση για τη σύναψη ασφαλιστικών συμβάσεων σε όλη την Ελληνική Επικράτεια, για λογαριασμό της ως άνω ασφαλιστικής εταιρείας, ενώ εισέπραξε από τον Φεβρουάριο του έτους 2010 έως και το Νοέμβριο του έτους 2010, οπότε και καταγγέλθηκε η ως άνω σύμβαση συνεργασίας, το ιδιαίτερα σημαντικό ποσό των 36.882,26 ευρώ, που αντιστοιχούσε σε εισπραχθέντα ασφάλιστρα για ασφαλιστήρια συμβόλαια όλων των κλάδων που συνήψε και τα οποία όφειλε να αποδώσει στην ως άνω ασφαλιστική εταιρεία, αυτός, ενεργώντας με δόλια προαίρεση, τα ιδιοποιήθηκε παρανόμως και τα ενσωμάτωσε στην περιουσία του".

Στη συνέχεια του επέβαλε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών. Για την ως άνω καταδίκη του, το δικάσαν Δικαστήριο εφάρμοσε τον ισχύοντα κατά το χρόνο εκδίκασης της υπόθεσης νόμο και δη το άρθρο 375 παρ. 2 εδ. α ' του ισχύοντος μέχρι 30-6-2019 ΠΚ.

Συνεπώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, συντρέχει νόμιμη περίπτωση αυτεπάγγελτης εφαρμογής από τον Άρειο Πάγο της προπαρατεθείσας ευμενέστερης για τον αναιρεσείοντα ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 375 παρ.1 εδ. β νέου ΠΚ, που άρχισε να ισχύει από την 1-7-2019, ήτοι μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης, με βάση την οποία η ως άνω πράξη είναι πλέον πλημμέλημα, εφόσον δε η κρινόμενη από 19-2-2019 αίτηση αναίρεσης (ασκηθείσα με δήλωση, η οποία επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 20-2-2019) είναι παραδεκτή, ως νομότυπα και εμπρόθεσμα ασκηθείσα, περιέχουσα ως λόγο την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ και ο αναιρεσείων εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου, πρέπει, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην αρχή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, δεδομένου ότι από το χρόνο τέλεσης της ως άνω αξιόποινης πράξης (12-11-2010), μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης (18-9-2019), παρήλθε χρόνος μεγαλύτερος της οκταετίας, δηλαδή αυτός των πέντε ετών, που είναι ο χρόνος παραγραφής των πλημμελημάτων και τα τρία έτη που είναι ο χρόνος αναστολής της (άρθρα 111 παρ. 3, 112, 113 παρ. 1 και 2 ΠΚ), να παύσει οριστικά η εναντίον του αναιρεσείοντα ποινική δίωξη, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί τη με αριθ. 150/2019 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντα, Κ. Σ. του Μ., κατοίκου ... (οδός ...), για του ότι: "στην ..... στις 12-11- 2010, με πρόθεση ιδιοποιήθηκε παρανόμως ξένα (ολικά) κινητά πράγματα, που περιήλθαν στην κατοχή του με οποιονδήποτε τρόπο, τα δε αντικείμενα αυτά ήταν ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και του τα είχαν εμπιστευθεί λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου και συγκεκριμένα του ότι αυτός, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλα "... ΕΠΕ", ο οποίος ανέλαβε, δυνάμει της από 21.11.2008 σύμβασης συνεργασίας, που συνήψε με την ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "... ΛΑΕ", ως μεσίτης ασφαλίσεων, την έναντι συμφωνηθείσας προμήθειας, διαμεσολάβηση για τη σύναψη ασφαλιστικών συμβάσεων σε όλη την Ελληνική Επικράτεια, για λογαριασμό της ως άνω ασφαλιστικής εταιρείας, ενώ εισέπραξε από τον Φεβρουάριο του έτους 2010 έως και το Νοέμβριο του έτους 2010, οπότε και καταγγέλθηκε η ως άνω σύμβαση συνεργασίας, το ιδιαίτερα σημαντικό ποσό των 36.882,26 ευρώ, που αντιστοιχούσε σε εισπραχθέντα ασφάλιστρα για ασφαλιστήρια συμβόλαια όλων των κλάδων που συνήψε και τα οποία όφειλε να αποδώσει στην ως άνω ασφαλιστική εταιρεία, αυτός, ενεργώντας με δόλια προαίρεση, τα ιδιοποιήθηκε παρανόμως και τα ενσωμάτωσε στην περιουσία του".

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Οκτωβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ