Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to cite statutory grounds under Article 559 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 1639 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1639/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευγένιο Βαγενά (σύμφωνα με τα άρθρα 1 παρ. 2, 8 παρ.1 του ν. 3226/2004).

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Δ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 10-5-2007 και 27-12-2007 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3364/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 3841/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 27-8-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού, ανέγνωσε την από 15-1-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 27-8-2013 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 3841/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία, αφού εξαφανίστηκε η πρωτόδικη 3364/2010 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, έγιναν εν μέρει δεκτές οι δύο ασκηθείσες από τον αναιρεσίβλητο αγωγές κατά της αναιρεσείουσας και τεσσάρων ακόμη προσώπων (εδώ μη διαδίκων) για προσβολή της προσωπικότητάς του.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 566 Κ.Πολ.Δ. το έγγραφο της αναίρεσης εκτός των άλλων στοιχείων, πρέπει να αναφέρει και τους λόγους αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα, με την από 27-8-2013 αίτησή της ζητεί την αναίρεση της παραπάνω εφετειακής απόφασης εκθέτοντας τα εξής: "Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 3364/10 απόφασή του αναλύοντας διεξοδικά τα πραγματικά περιστατικά και τις μαρτυρικές καταθέσεις, έγγραφα και όλο εν γένει το αποδεικτικό υλικό προς απόδειξη και ανταπόδειξη της αγωγής και περιγράφοντας τα πάντα αναλυτικά καθώς και επί της εφαρμογής ή μη των επικληθέντων κανόνων δικαίου αιτιολογώντας διεξοδικά απέρριψε τις ως άνω αγωγές του αντιδίκου. Το Εφετείο Αθηνών (13ο Τμήμα) δεχθέν εν μέρει τις ως άνω έφεση και πρόσθετο λόγο εφέσεως του αντιδίκου, εδέχθη επίσης ότι είναι ουσιαστικά αβάσιμος ο ισχυρισμός-ένσταση του αρ. 367 παρ.1 Π.Κ., ο οποίος προβλήθηκε από εμέ και τους συνεναγομένους μου πρωτοδίκως, χωρίς την προβολή της αντενστάσεως του 367 παρ. 2 από τον ενάγοντα, επικαλούμενο και τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής.

Εν προκειμένω επικαλούμαι την ορθότατη αιτιολόγηση της αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επί των μοναδικών εκ πολλών αγωγικών αιτιάσεων που εδέχθη εσφαλμένα το Εφετείο Αθηνών. ... Πράγματι η χρήση του υπερβολικού και αδόκιμου όρου περί ρατσισμού από εμάς, εν όψει των ανωτέρω τυγχάνει δικαιολογημένος, ενώ παράλληλα δεν ταιριάζει η χρήση του όρου "ταξιτζής", που δείχνει υποτίμηση, αντί του ορθού "αυτοκινητιστής" που ο ενάγων ως πρόσωπο μορφωμένο και άριστος χειριστής των ελληνικών, δικηγόρος, έδει να χρησιμοποιήσει, εάν ήθελε να αναφερθεί στο επάγγελμά του, έστω μεμονωμένως.

Επικαλούμαι τα διδάγματα της κοινής πείρας. Τα παραπάνω αποτελούν τους λόγους της αναιρέσεώς μου δεδομένου ότι δεν εφαρμόσθηκε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ορθά το άρθρο 367 του ΠΚ" Η υπό κρίση αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 Κ.Πολ.Δ.), κατά δε την κατάθεσή της δεν απαιτείτο η, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., καταβολή παραβόλου, διότι η αναιρεσείουσα, κατόπιν σχετικής αίτησής της, έλαβε νομική βοήθεια ως έχουσα χαμηλά εισοδήματα.

Υπό το προεκτιθέμενο όμως περιεχόμενο η αίτηση αναίρεσης είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, εφόσον η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται έστω και ένα λόγο αναίρεσης εκ των αναφερομένων περιοριστικά στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ. ούτε αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατ' αυτήν, στοιχειοθετούν το σφάλμα που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση.

Συνεπώς, πρέπει η αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου λόγω της ήττας της (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.). Η παροχή νομικής βοήθειας δεν επηρεάζει την υποχρέωση καταβολής των εξόδων που επιδικάστηκαν στον αντίδικο. Θα επιβληθούν όμως αυτά μειωμένα, διότι ο αναιρεσίβλητος με την ιδιότητά του ως δικηγόρος, παρέστη αυτοπροσώπως στην παρούσα συζήτηση και συνέταξε ο ίδιος τις προτάσεις του ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου με συνέπεια να υποβληθεί σε λιγότερα έξοδα.

Το αίτημα του αναιρεσιβλήτου περί επιβολής σε βάρος της αναιρεσείουσας και του πληρεξουσίου δικηγόρου της χρηματικής ποινής, κατ' εφαρμογή των άρθρων 116 και 205 Κ.Πολ.Δ. πρέπει να απορριφθεί. Και αυτό διότι, δεν προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα και ο πληρεξούσιος δικηγόρος της άσκησαν εν γνώσει τους προφανώς απαράδεκτη αίτηση αναίρεσης ή ότι η αναιρεσείουσα ζήτησε και έλαβε νομική βοήθεια για την άσκηση αναίρεσης προς παρέλκυση της δίκης ή ότι επιχείρησαν να προκαλέσουν την ερημοδικία του αναιρεσιβλήτου κλητεύοντάς τον στη διεύθυνση ... (Αθήνα) ενώ γνώριζαν ότι η διεύθυνσή του ήταν στην οδό ... ( Ν. Ηράκλειο), όπως ισχυρίζεται ο αναιρεσίβλητος . Ως προς το τελευταίο δε πρέπει να λεχθεί ότι ο αναιρεσίβλητος, στην έφεσή του κατά της πρωτόδικης απόφασης, που κατέθεσε στο πρωτοδικείο την 29-7-2010, αναγράφει ως διεύθυνσή του την οδό ... (Αθήνα), οπότε δικαιολογείται η αναζήτησή του σ' αυτή τη διεύθυνση. Το δε αναφερόμενο στις προτάσεις του ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου ότι από τη διεύθυνση αυτή είχε αποχωρήσει πριν από έξι έτη δεν είναι αληθές αφού στις 29-7-2010 δηλώνει αυτή ως διεύθυνσή του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση της Ε. Κ. για αναίρεση της 3841/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ